Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,35 (1701 ocen i 270 opinii) Zobacz oceny
10
42
9
94
8
271
7
460
6
421
5
186
4
90
3
79
2
30
1
28
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377990834
liczba stron
440
słowa kluczowe
zaginięcie, PRL, śledztwo
język
polski
dodał
Rewolwerowiec

Powieść jednego z najgłośniejszych polskich pisarzy. Pierwszy kryminał w jego dorobku. Inteligenta i dowcipna gra z konwencją. Michał, trzydziestosześcioletni literat wyrusza na nieco niekonwencjonalne wakacje. Późną jesienią wyjeżdża nad lodowate polskie morze, by na zaproszenie małoznanego sobie mężczyzny zamieszkać w zagubionym w lasach domku. Gospodarz otacza się aurą tajemnicy....

Powieść jednego z najgłośniejszych polskich pisarzy. Pierwszy kryminał w jego dorobku. Inteligenta i dowcipna gra z konwencją. Michał, trzydziestosześcioletni literat wyrusza na nieco niekonwencjonalne wakacje. Późną jesienią wyjeżdża nad lodowate polskie morze, by na zaproszenie małoznanego sobie mężczyzny zamieszkać w zagubionym w lasach domku. Gospodarz otacza się aurą tajemnicy. Zaciekawiony pisarz rozpoczyna amatorskie śledztwo. Wpada na trop zaginięcia przed laty lokalnej piękności. Wszystkie ślady prowadzą do starego rządowego ośrodka wypoczynkowego, który rozkwitał w czasach
Peerelu. Bohater nie spodziewa się, że leśniczówka kryje równie mroczną tajemnicę, a jego śledztwo i zarazem próba pisania kryminału rozpęta groźne namiętności. Świetna, doskonale skonstruowana, niesłychanie wciągająca a jednocześnie zabawna, autoironiczna powieść akcji pióra jednego z najciekawszych współczesnych polskich pisarzy.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Świat Książki, 2011.

źródło okładki: http://www.swiatksiazki.pl/drwal-michal-witkowski,p90083809.html

pokaż więcej

książek: 5
finnegan7 | 2011-12-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: listopad 2011

Michał Witkowski napisał dobrą powieść. Nie jest to kryminał, ale rozumiem potrzeby marketingowe wydawcy i potrzeby finansowe Pana Michała... Książka świetnie napisana, dająca do myślenia, ale też do śmiechu. Pełno w niej autoironii, bez cienia kokieterii. Czyta się wyśmienicie, świetne, błyskotliwe opisy, pełne opanowanie własnego, wyrobionego w poprzednich książkach stylu i języka. Cała intryga "kryminalna" nie ma tu żadnego znaczenia, jest przyczynkiem do snucia fajnej opowieści i myślę, że taki był zamysł. Lekkie rozczarowanie to koniec - szybkie rozplątanie zagadki, jednym podsłuchem i już, trochę jakby pośpiesznie, kosztem lepszej klamry jakim mogłaby być powrót bohatera-narratora do Warszawy, jakiś oddech i dystans do wszystkich wydarzeń.

Jest jednak pytanie czy Witkowski się rozwija - czy ten post-modernistyczny język, mieszanina tematów, magiel, atomizacja i przemieszanie wszystkiego ze wszystkim, słowem wszystko to czym jest/był postmodernizm nie jest już tylko błyskotką? Czyta się przyjemnie, szybko, ze śmiechem, ale co z tego wynika? Co ta proza w nas zostawia? Co porusza? Jakie pytania stawia? Tu mam wątpliwości. To książka, która ląduje na półce z kryminałami - nie ze względu na styl czy fabułę - ale ze względu na jej "jednorazowość". Trzeba nam czegoś więcej niż rechoczącej postmoderny, a niewątpliwy talent Witkowskiego każe wymagać więcej. Właśnie dlatego oznaczyłem "przeciętna", choć pewnie jest conajmniej dobra.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ja. Dobra. Zła

"Powinnam czuć, że mi się poszczęściło, ale tak naprawdę jestem przerażona. Przerażona, że odkryję, kim i czym mogę być. Przerażona, że oni równi...

zgłoś błąd zgłoś błąd