Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,48 (410 ocen i 92 opinie) Zobacz oceny
10
49
9
42
8
122
7
103
6
64
5
14
4
6
3
6
2
1
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788376489520
liczba stron
408
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
dodała
Ag2S

W zrujnowanym, opuszczonym pałacu na pograniczu niewielkiego miasteczka, z głębokiego snu budzi się młoda kobieta – Maria. Leży na zabrudzonej starym tynkiem podłodze. Wokół zniszczone ściany, fragmenty starych malowideł, na suficie – miejsce po wielkim, zapewne wspaniałym niegdyś żyrandolu. Gdy odzyskuje świadomość, dostrzega stojącą przy niej ośmioletnią dziewczynkę, rozpaczliwie proszącą o...

W zrujnowanym, opuszczonym pałacu na pograniczu niewielkiego miasteczka, z głębokiego snu budzi się młoda kobieta – Maria. Leży na zabrudzonej starym tynkiem podłodze. Wokół zniszczone ściany, fragmenty starych malowideł, na suficie – miejsce po wielkim, zapewne wspaniałym niegdyś żyrandolu. Gdy odzyskuje świadomość, dostrzega stojącą przy niej ośmioletnią dziewczynkę, rozpaczliwie proszącą o pomoc, która nie potrafi jednak wyjaśnić, czego się boi. Mimo że Maria doskonale pamięta, z kim i w jaki sposób przybyła do pałacu, nikt nie pamięta jej. Nikt z miasteczka nie ma też pojęcia, kim jest ośmiolatka. W domu rodzinnym Marii mieszkają zupełnie nieznani ludzie. Jej samej nie rozpoznają ani sąsiedzi, ani dotychczasowi znajomi, a policja nie jest w stanie odszukać jej nazwiska w żadnym spisie ludności. Przerażona kobieta rozpoczyna dochodzenie na własną rękę, aby odnaleźć utraconą tożsamość i uciec przed nieznanym zagrożeniem. Prawda zmrozi krew w żyłach tych, którzy ją poznają.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Prószyński i S-ka, 2011

źródło okładki: www.proszynski.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1273
Marcelina | 2012-04-15
Przeczytana: 14 lutego 2012

Powieść Kotowskiego nie jest typowym kryminałem, ponieważ zawiera elementy fantastyczne, metafizyczne oraz filozoficzne. Nie chodzi tu głównie o wątek poszukiwania sprawców, rozwikłanie śledztwa, ale o dziwny bieg wydarzeń. Otóż w ręce dwójki policjantów wpada przedziwny dziennik, pamiętnik pisany przez kobietę, Marię Chorodecką. Z jej zapisków wyłania się obraz zbrodni, której ofiarami są dzieci. Mężczyźni powoli składają wszystkie fakty w całość i po nitce do kłębka, odkrywają ogromną aferę. Nie byłoby w tym nic niezwykłego, gdyby nie postać Marii. Jej fenomen polegał na tym, że każdy po kilku sekundach zapominał o jej istnieniu, o wszystkim co jej dotyczyło. Maria odkrywa, że nie jest zwyczajną kobietą, ale "czymś" więcej. Wraz z odczytywaniem przez policjantów pamiętnika, czytelnik wchodzi w świat kobiety, poznając jej paradoksalną historię. Kim była? Czy naprawdę istniała, skoro życie które wydawało się rzeczywistością, było złudzeniem, iluzją?
W tym momencie warto przytoczyć cytat (jeden z ciekawszych) z powieści: "Ale każdy żyje po coś. Życie bez celu jest udręką. Każdy ma cel. Mniejsze lub większe dzieło do wykonania, nawet jeżeli wydaje mu się inaczej. To, co płynęło we krwi milionów istnień zapomnianych w najstarszych nawet grobach, jest teraz w nas. Bo pamięć krwi jest najtrwalsza, a więc najważniejsza" (Krew na Placu Lalek)
Nie chcąc zdradzać zbyt wiele, mogę napisać, że autor porusza kwestię równoległych światów. Maria nie jest jedyną osobą, która funkcjonuje jak widmo. Jej zadanie to naprawienie pewnych błędów natury, jest niewidzialna ręką sprawiedliwości. Kotowski pokazuje, że każde zło musi być ukarane, nawet przy pomocy sił nadprzyrodzonych. Autor zręcznie balansuje między światem rzeczywistym, a nadnaturalnym. Cała metafizyka, irracjonalność jest zawoalowana, dyskretna - pomimo ingerencji w wątek kryminalny, usuwa się i pozostaje w ukryciu, w nieświadomości ludzi. Tacy "naprawiacze" świata istnieją w świadomości ludzkiej chwilowo, zacierając swoje istnienie i byt, powołany tylko w jednym, określonym celu.
Powieść Krzysztofa Kotowskiego intryguje swoją niekonwencjonalnością gatunkową. Pisarz podsuwa czytelnikowi różne interpretacje, zostawia "otwartą furtkę" dla wątku współświatów. Pomimo wyjaśnienia zbrodni zaginionych dzieci, pozostaje zdziwienie i pewna dezorientacja. Dla mnie jest to miłe uczucie, ponieważ zmusza do przemyśleń oraz do spojrzenia z innej perspektywy. Zamykając książkę będziemy dalej o niej myśleć. Oby jak najdłużej.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Star Wars: Utracone gwiazdy

Fajnie napisana książka, która umiejętnie wpisuje się w klasyczną trylogię i tworzy dość ciekawe tło wobec wydarzeń znanych nam z filmów. To trochę ta...

zgłoś błąd zgłoś błąd