Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,06 (14120 ocen i 581 opinii) Zobacz oceny
10
1 248
9
1 987
8
2 146
7
4 292
6
1 963
5
1 416
4
365
3
469
2
89
1
145
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8306010612
liczba stron
668
słowa kluczowe
Quo Vadis, Henryk Sienkiewicz
kategoria
klasyka
język
polski
dodał
Mateusz

Inne wydania

Głównym wątkiem powieści jest miłość Winicjusza i Ligii. Należą oni do dwóch odrębnych światów: Winicjusz jest patrycjuszem rzymskim, Ligia zakładniczką pochodzącą z barbarzyńskiego plemienia Ligów, a także chrześcijanką. Wątek miłosny, będący w pełni fikcyjnym, posiada liczne zwroty akcji: ucieczkę Ligii, jej poszukiwania przez Winicjusza, próbę porwania, przemianę Winicjusza i przyjęcie...

Głównym wątkiem powieści jest miłość Winicjusza i Ligii. Należą oni do dwóch odrębnych światów: Winicjusz jest patrycjuszem rzymskim, Ligia zakładniczką pochodzącą z barbarzyńskiego plemienia Ligów, a także chrześcijanką. Wątek miłosny, będący w pełni fikcyjnym, posiada liczne zwroty akcji: ucieczkę Ligii, jej poszukiwania przez Winicjusza, próbę porwania, przemianę Winicjusza i przyjęcie przez niego chrztu, wreszcie uwięzienie i cudowne ocalenie na arenie. Kolejny wątek powieści, historyczny, skupia się na osobie rzymskiego cezara Nerona, a także prześladowaniach i szerzeniu się wiary chrześcijańskiej. Istotną dla utworu postacią jest także Petroniusz. Patrycjusz rzymski, bliski doradca Nerona, wyrocznia smaku i elegancji stanowi symbol odchodzącej kultury antycznej. Balansujący na krawędzi życia i śmierci, krytykuje pomysł Cezara i przegrywa. Tak jak zaczął, kończy akcję umierając samobójczo w ramionach ukochanej Eunice. Najbardziej tragiczną i jednocześnie komiczną postacią jest Chilon Chilonides. Nie ma zasad moralnych i jest gotów sprzedać niewinnego. Jednak i w nim zachodzi poważna zmiana, na końcu umiera na krzyżu w obronie tych, których wydał chrześcijan. Punkt kulminacyjny stanowi walka Ursusa z bykiem. Pokonanie zwierza oznacza szczęśliwe zakończenie. Odtąd Ligia, Winicjusz i Ursus są pod opieką ludu rzymskiego. Ten moment symbolizuje także odwrót sympatii Rzymian od Nerona i zwrócenie się ku chrześcijanom.

 

źródło opisu: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/38948/quo-vadis

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 276
Agatia | 2017-05-03
Na półkach: Na zajęcia, Przeczytane
Przeczytana: 03 maja 2017

Niejedna osoba powie - klasyki się nie ocenia. A ja spytam: dlaczego? Ja się ośmielę ocenić "Quo vadis".
Pierwszy raz czytałam ten utwór w gimnazjum i już wtedy podeszłam do tego z niespotykaną ochotą (niewiele osób lubi czytać to, co ktoś mu wciska na siłę, tak jak to jest z lekturami szkolnymi). Jako jedna z niewielu pozycji w kanonie lektur - wyjątkowo mi się spodobała.
Teraz jestem studentką polonistyki i chociaż "Quo vadis" nie jest pozycją obowiązkową do egzaminu, to i tak przeczytałam to dzieło z radością, z własnej i nieprzymuszonej woli.
Podczas czytania tej książki nie mogłam przestać się dziwić, jak genialnie jest ona napisana - wszyscy wiemy, że często klasyki są pisane trudnym językiem, przesycone obszernymi opisami przyrody, budynków, ludzi, etc., które są gratką dla koneserów, ale dla wielu ludzi są prawdziwą męką. W "Quo vadis" te opisy są ograniczone do minimum, a i tak podczas czytania czułam na twarzy promienie słońca, czułam zapachy miasta, uczt Nerona, kwiatów w ogrodzie Pomponii... Akcja biegnie w zastraszającym tempie, wydarzenie goni wydarzenie, bohaterowie są wyraziści i zarysowani tak, że nie mamy wątpliwości, czy pałać do nich sympatią, czy wręcz przeciwnie. Do tego mnogość nazw własnych - pewnie niejednej osobie może to przeszkadzać, ale dla mnie to nagromadzenie określeń łacińskich i greckich było kolejnym, fascynującym elementem kreującym świat w "Quo vadis".
Jeśli ktoś czuje do tego utworu niechęć z powodu mocno rozbudowanego wątku religijnego, to mogę z czystym sercem powiedzieć, że nie jest to w żadnym razie narzucający się element. Jestem poganką i dla mnie, innowierczyni (choć wychowanej w katolickiej rodzinie) było to ciekawe studium początków chrześcijaństwa pokazanych w sposób literacki. Dla osób wierzących będzie to więc prawdziwa gratka, jak sądzę. Dla reszty - historia jednej z największych religii świata w tle.
Niejedna współczesna książka sensacyjna jest o wiele nudniejsza niż choćby jeden wątek z tego dzieła Sienkiewicza. Nie dziwię się, że zostało ono nagrodzone nagrodą Nobla, bo to bez wątpienia diament nie tylko wśród polskiej, ale i światowej literatury.
Polecam wszystkim!!!

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Żmija

W tomiku znajdują się dwa opowiadania. Obydwa są bardzo dobre, choć bardziej ujęła mnie "Żmija". Co rzadko spotykane w literaturze tego okre...

zgłoś błąd zgłoś błąd