Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Rozmowa w „Katedrze”

Tłumaczenie: Zofia Wasitowa
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Arcydzieła Literatury Współczesnej". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: De Agostini, Ediciones Altaya Polska
7,95 (966 ocen i 90 opinii) Zobacz oceny
10
187
9
232
8
182
7
213
6
75
5
42
4
16
3
12
2
4
1
3
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Conversación en la catedral
data wydania
ISBN
83-7316-164-3
liczba stron
773
słowa kluczowe
Peru, władza, dyktatura, powieść
język
polski

Inne wydania

„Rozmowa w Katedrze” to niezwykła historia ludzi żyjących w Peru, w latach 50., w czasie dyktatury wojskowej, której przywódcą był generał Manuel Apolinario Odría. Akcja książki rozgrywa się na kilku płaszczyznach ujawniających kulisy i mechanizmy władzy dyktatora jak i jej wpływ na życie zwykłych ludzi. W popularnym barze o znaczącej nazwie Katedra spotykają się Santiago Zavala, który wyrwał...

„Rozmowa w Katedrze” to niezwykła historia ludzi żyjących w Peru, w latach 50., w czasie dyktatury wojskowej, której przywódcą był generał Manuel Apolinario Odría. Akcja książki rozgrywa się na kilku płaszczyznach ujawniających kulisy i mechanizmy władzy dyktatora jak i jej wpływ na życie zwykłych ludzi. W popularnym barze o znaczącej nazwie Katedra spotykają się Santiago Zavala, który wyrwał się spod władzy lojalnego wobec rządu ojca, Ambrosio - człowiek ze społecznych nizin, znajomy Cayo Bemudeza bliskiego współpracownika prezydenta. „Rozmowa” uznawana jest za najważniejsze dzieło Vargasa Llosy. Sam Autor mówi o niej w ten sposób: „Żadna inna powieść nie przysporzyła mi tak wiele trudu. Dlatego gdybym musiał kiedyś uratować coś z pożaru, wyniósłbym właśnie tę książkę”.

 

źródło opisu: Znak, 2008

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 393
agga | 2016-02-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 lutego 2016

Jestem na dokładnie 49 stronie...

Zawsze mnie zastanawia, dlaczego książki powszechnie uważane za cenne, ważne są pisane w tak skomplikowany sposób. Albo jest to przesadnie wyszukany i liryczny język, albo styl pisania - bardzo zawiły i niejasny jak w tej powieści. A może to ja nie jestem w stanie tego zrozumieć. Może za parę lat...

Tekst od samego początku jest niespójny. Między opisami wplecione są wypowiedzi bohaterów, przez co nie da się zrozumieć, o czym rozmawiają. Potem nagle pojawia się dialog sprzed kilku lat i następny już współczesny.Zbyt chaotyczne, jak dla mnie.

Jeśli chodzi o fabułę... nie zdążyłam jej nawet dobrze poznać, jak na razie nie wiadomo, o co chodzi. W dodatku autor używa bardzo dużo przekleństw i wplata raczej mało istotne dla powieści opisy młodzieńczych ekscesów głównych bohaterów.

Szkoda, nie byłam źle nastawiona do tej książki, byłam nawet ciekawa fabyły. Niestety, zawiodłam się.

Jak widać, moje przemyślenia są równie chaotyczne. Udziela mi się styl autora ;p

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ostatni pociąg do Babylon

"Nie odpowiadasz za cudze czyny, lecz wyłącznie za swoje własne. Ani za cudze uczucia." Do połowy dziwna, bo nie wiesz o co się rozchodzi,...

zgłoś błąd zgłoś błąd