Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Rozmowa w

Rozmowa w "Katedrze"

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Zofia Wasitowa
tytuł oryginału
Conversación en la catedral
wydawnictwo
Znak
data wydania
ISBN
9788324010073
liczba stron
680
słowa kluczowe
Peru, Ordija, Nobel 2010
język
polski
typ
papier
7.8 (670 ocen i 61 opinii)

Opis książki

Rozmowa w „Katedrze” to niezwykła historia ludzi żyjących w Peru, w latach 50., w czasie dyktatury wojskowej, której przywódcą był generał Manuel Apolinario Odría. Akcja książki rozgrywa się na kilku płaszczyznach ujawniających kulisy i mechanizmy władzy dyktatora jak i jej wpływ na życie zwykłych ludzi. W popularnym barze o znaczącej nazwie „Katedra” spotykają się Santiago Zavala, który wyrwał s...

Rozmowa w „Katedrze” to niezwykła historia ludzi żyjących w Peru, w latach 50., w czasie dyktatury wojskowej, której przywódcą był generał Manuel Apolinario Odría.

Akcja książki rozgrywa się na kilku płaszczyznach ujawniających kulisy i mechanizmy władzy dyktatora jak i jej wpływ na życie zwykłych ludzi. W popularnym barze o znaczącej nazwie „Katedra” spotykają się Santiago Zavala, który wyrwał się spod władzy lojalnego wobec rządu ojca, Ambrosio - człowiek ze społecznych nizin, znajomy Cayo Bemudeza bliskiego współpracownika prezydenta.

Rozmowa w "Katedrze", uznawana jest za najważniejsze dzieło Vargasa Llosy. Sam Autor mówi o niej w ten sposób: „Żadna inna powieść nie przysporzyła mi tak wiele trudu. Dlatego gdybym musiał kiedyś uratować coś z pożaru, wyniósłbym właśnie tę książkę”.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 494
Olaf | 2012-02-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 lutego 2012

Zastanawia mnie dlaczego wszystkie książki, które nie pozwalają mi spać muszą byś takie smutne? Dawno nie czytałem czegoś równie przybijającego. Jednak sposób konstrukcji świata, budowa wątków, dialogów i ogólnie postaci - mistrzostwo i niesamowity talent. Po pierwszych 200 stronach miałem dość i przyznam szczerze, że dopiero w końcowej części wszystko zaczęło się "układać". Ilość imion, nazw i ogólnie klimat ciągłej swady, mówiąc skromnie odpycha. Ale warto, bo przyjęcie tak skomplikowanej i naprawdę interesującej konstrukcji myślowej pobudza do życia, do rozpalania niesamowitej i niczym niezastąpionej ciekawości świata otaczających nas ludzi i miejsc.

książek: 2009
Dariusz | 2012-07-15
Na półkach: Przeczytane

Książkę tę przeczytałem w latach 80-tych wydanie PIW, całkiem inaczej ją się czytało niż obecne wznowienie Znaku. Czytało się ja jak opowieść o Polsce. Plotki jakie docierały gdzieś z "szumiącej" audycji radiowej - dodawały nieco obrazów opisom w książce. Są książki które trzeba przeczytać we właściwym czasie. Z cała pewnością wrócę do niej teraz. Była to książka która zapoczątkowała moja znajomość z Mario Vargasem, znajomość którą cenie sobie do dnia dzisiejszego tak jak paru innych autorów z Ameryki Pd. Ich obecność w mojej biblioteczce jest wręcz obowiązkowa.
Opinie swoja napisałem dlatego, że wśród moich znajomych, której opinie o książkach uważam za cenne, zauważyłem, że książka ta dostała od niej - jedna gwiazdkę :(. Trudno. Oby czasy i wydarzenia opisywane w "Rozmowach w Katedrze" były tylko fikcja literacką na cały świecie.
Książkę warto przeczytać

książek: 184
BIETKA | 2011-01-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 stycznia 2011

Pokażna lektura, małym drukiem prawie 600 stron, czytałam ją dwa miesiące! Powieść trudna, polifoniczna, w której przenika się kilka wątków, zdarzeń i dialogów, a akcja dzieje się na kilku płaszczyznach czasowych. Pierwszy raz taką książkę czytałam. Sam Autor, ubiegłoroczny Noblista, powiedział o niej:" Żadna inna powieść nie przysporzyła mi tak wiele trudności. Dlatego, gdybym miał kiedyś uratować coś z pożaru, wyniósłbym właśnie tę książkę".
Akcja fabuły, to Peru lat 50.- dyktatura wojskowa generała Manuela Apolinario Odrii. Zapętlona polityka, system, w którym wszystko ulega degeneracji, życie publiczne i prywatne. Wszechobecna szarość, brutalność, donosy, podsłuchy...Chwilami lektura męcząca, pomimo to utrzymuje zainteresowanie czytelnika: co będzie dalej, jak to wszystko się zakończy. Odczułam zadowolenie, że wreszcie dobiegła końca.
W Polsce lat 70. ta powieść spełniała oczekiwania, których wówczas nie mogła spełnić literatura polska! Czytano tę książkę jako opis polskiej rzeczy...

książek: 150
czytający | 2013-06-09
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 09 czerwca 2013

Tym razem Mario Vargas Llosa niemile mnie zaskoczył. Spodziewałem się przeczytać najlepsze dzieło tego noblisty tymczasem okazało się że rozczarowanie towarzyszyło mi prawie od samego początku.

Llosa w swojej powieści opowiada historię ludzi z okresu dyktatury generała Odrii w Peru. Splata ze sobą losy ludzi z wyżyn i niżyn społecznych, zwolenników komunizmu i twardej dyktatury, prostytutek Limy i ich bogatych klientów.

Z okładki książki można wyczytać że akcja toczy się na kilku płaszczyznach. Niestety właśnie ta wielopłaszczyznowość powodowała zamęt w mojej głowie. W niektórych rozdziałach każde zdanie dotyczyło innych osób. Ponadto sposób narracji również nie przypadł mi do gustu. Były momenty że nie wiedziałem kto o kim opowiadał i w pewnym momencie niewiele mnie to już potem interesowało.

Recenzje rozpływały się nad niezwykłą historią ludzi żyjących w czasach dyktatury. Dla mnie ta historia była mało interesująca, wręcz nudna.

Zachętą do przeczytania "Rozmowy w Katedrze" m...

książek: 462
Jana | 2014-03-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 marca 2014

"Rozmowę w Katedrze" oceniam na max liczbę punktów (mimo, że nie skończyłam jeszcze czytać). To ocena szczególnie za kunszt pisarski. Książka ta, to ogromne "tomisko"z wielością wątków, ale to odzwierciedla prawdziwość wielopłaszczyznowość życia w Peru. Uważam, że bardzo dobrze napisane, to prawdziwe Dzieło!. Nie można tej książki traktować jako "książeczki" do poczytania o lekkiej fabule. Czytam ją z przyjemnością i podziwem, mimo, że na polityce się nie znam i ona mnie nie interesuje. To duży plus dla autora. Zaciekawia też "szczypta" pikanterii, wręcz perwersji seksualnej, ale podanej w formie zaledwie "muśnięcia". Uważam, że Llosa jest wielkim pisarzem, wręcz genialnym!

ps. Zanim zaczęłam czytać tę książkę, byłam przekonana, że tytuł dotyczy "katedry" w rozumieniu kościoła, ale zaskoczenie;)

książek: 314
PMat | 2012-08-30

Jedna z najbardziej efektownych, emocjonujących i pomimo dość skomplikowanej konstrukcji, najbardziej przystępnych powieści z tzw. żelaznego kanonu XX wieku. Wyraźnie zarysowana fabuła; ciekawe, krwiste postacie; nowoczesna narracja.
Powieść bardzo europejska, spodoba się nawet tym, którzy nie przepadają za literaturą iberoamerykańską.
Nie ma się co rozpisywać, po prostu trzeba przeczytać.

książek: 210
-ai- | 2011-05-02
Na półkach: Przeczytane, 2011, Najlepsze
Przeczytana: 02 maja 2011

Najlepsza książka jaką do tej pory czytałem. Powinna dostać nie 5, a 6 gwiazdek, ewentualnie powinienem obniżyć wszystkie pozostałe oceny w biblioteczce o jedną gwiazdkę.

Powieść długa, tematyka ciężka, przesiąknięta polityką. Napisana skomplikowanym stylem, przeplatające się wątki i dialogi przez całe ponad 600 stron. Czyta się ją powoli, ale w żadnym momencie się nie nudzi. Polecam.

książek: 526
Izabella | 2014-05-12
Na półkach: Przeczytane, Powieść
Przeczytana: maj 2014

Powieść ”Rozmowa w „Katedrze” Maria Vargasa Llosy po raz pierwszy została wydana w 1969 roku. Uważana jest za jedną z najważniejszych powieści w dorobku peruwiańskiego pisarza i przychylam się w zupełności do tej opinii. ”Rozmowa w „Katedrze” posiada cechy powieści "wielkiej", jest ważną książką nie tylko dla samego pisarza.
Książkę momentami czytało mi się ciężko i wydawała mi się mecząca, zwłaszcza na samym początku, a jest to powieść licząca sobie sporo stron. Dopiero mniej więcej w połowie, zaczął wyjaśniać się obraz powieści, zarys fabuły. Dawno nie czytałam tak przytłaczającej książki, która początkowo wywołuje sprzeczne uczucia, aby w końcowym efekcie być zachwyconym książką. Powieść ma wiele wątków, które nie rzadko wręcz mieszają się, tworzą plątaninę, nachodzą na siebie różne płaszczyzny czasowe. Akcja dzieje się w Peru, w latach 50-tych w czasach dyktatury generała Manuela Apolinario Odrii. Tematem przewodnim powieści jest system polityczny, kulisy władzy w czasa...

książek: 553

Najlepsza powiesc, najlepszego autora drugiej polowy XX wieku. Czyni ja chyba najlepsza ksiazka wszech czasow.

książek: 520
atti | 2010-12-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 grudnia 2010

To dopiero moja druga książka tego autora, ale absolutnie nie dziwię się, że została uznana jedną z najlepszych książek XX wieku. Niech nie zrazi niedoświadczonych czytelników styl Llosy - przeplatanie akcji, dialogów, nagromadzenie osób z początku zawsze powodują lekkie zagubienie, ale przez to też nie jest to książka do czytania podczas jazdy autobusem: tekst wymaga skupienia, a co za tym idzie ciszy i przyjaznych warunków. Tylko w ten sposób będziemy w stanie całkowicie zrozumieć akcję oraz - co się z tym wiąże - sens i przesłania książki. Barwni bohaterowie, niezwykle przejmująco nakreślone tło historyczne i równie często co przerażające jak i ironiczne zdarzenia, które wartko następują po sobie. Nie bez powodu Llosa został laureatem literackiego Nobla w tym roku; nie mogę się już doczekać, kiedy znowu będzie mi dane przeczytać kolejne dzieło napisane jego ręką - jeżeli wszystkie są na poziomie "Rozmowy w Katedrze", a przynajmniej oscylują w jego granicach, to nie bez kozery ten pe...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • C.J. Cherryh
    72. rocznica
    urodzin
  • Scott Ciencin
    52. rocznica
    urodzin
  • Antonina Domańska
    161. rocznica
    urodzin
  • Marina Mayoral
    72. rocznica
    urodzin
    A tata wyjął z plecaka książkę i rzekł:
    - Poznacie tam na pewno wielu przyjaciół, ale i tak chciałbym wam to dać, bo przecież wiecie, że książka jest...
    - Przyjacielem na całe życie! - wyrecytowały chórem dziewczynki.
  • Scott Spencer
    69. rocznica
    urodzin
    Listy były jedynym namacalnym dowodem, dowodem tego, że kiedyś skrzydła wyrastały mi z serca. Znałem inny świat, świat, który nie ma nazwy. Bo takie słowa jak oczarowanie czy rozkosz są zbyt proste, zbyt banalne, nie potrafią go określić. Nic o tym wiecie nie mogę powiedzieć oprócz tego, że go znałe... pokaż więcej
  • Victoria Holt
    108. rocznica
    urodzin
    ...życie bywa najeżone pułapkami, ale gdy ktoś ich bez przerwy wypatruje, może przeoczyć błogosławieństwa, jakich los także nam nie skąpi.
  • Edgar Rice Burroughs
    139. rocznica
    urodzin
  • Timothy Zahn
    63. rocznica
    urodzin
    Wzruszyła ramionami, a jej ognistorude włosy zamigotały w blasku światła.
  • Andriej Płatonow
    115. rocznica
    urodzin
    Woszczew (...) położył się na brzuchu by usnąć i rozstać się ze sobą samym. Ale sen wymaga umysłu spokojnego, ufnego w życie, zdolnego wybaczyć przeżyty ból.
  • A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada
    118. rocznica
    urodzin
    Ode Mnie, który przebywam w każdym sercu, pochodzi pamięć, wiedza i zapomnienie.
  • François Mauriac
    44. rocznica
    śmierci
    (...) jest taki rodzaj głupoty wobec którego czuję się zupełnie bezsilny. Można bez trudu dotrzeć do ludzkiej duszy przez zbrodnię, poprzez najsmutniejsze występki, ale nie można się przedrzeć przez pospolitość.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd