Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Nielegalni

Cykl: Nielegalni (tom 1) | Seria: Czarna seria
Wydawnictwo: Czarna Owca
7,53 (2683 ocen i 338 opinii) Zobacz oceny
10
220
9
363
8
864
7
723
6
327
5
114
4
33
3
25
2
7
1
7
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375542936
liczba stron
812
słowa kluczowe
Czarna seria
język
polski
dodała
kasia

Sensacyjna powieść o tajnikach polskiego wywiadu. „Bycie podwójnym agentem to kontrolowana schizofrenia.” Klaus Fuchs Oficer polskiego wywiadu, pracujący przez...

Sensacyjna powieść o tajnikach polskiego wywiadu.
„Bycie podwójnym agentem to kontrolowana schizofrenia.”
Klaus Fuchs

Oficer polskiego wywiadu, pracujący przez wiele lat poza granicami kraju, pod przybraną tożsamością, pisząc pod pseudonimem Vincent V. Severski, odsłania warsztat pracy służb szpiegowskich w różnych krajach świata.

„Nielegalni” to powieść szpiegowska, rozgrywająca się współcześnie w Polsce, Szwecji, Rosji na Białorusi i Ukrainie, z wplecionymi epizodami historycznymi z czasów II wojny światowej oraz wieloma współczesnymi wątkami politycznymi i osobami z życia publicznego. Autor odkrywa tajemnice stosunków polsko-rosyjskich, sięgając do lat 40. ubiegłego wieku i nieznanych dotąd wątków katyńskich oraz dokumentów IPN. Nawiązuje do współczesności, odsłaniając kulisy obejmowania władzy w Polsce przez prawicę. Tropi polskiego łącznika Al-Kaidy oraz pokazuje metody działania szwedzkich służb specjalnych.

Bohaterami powieści są tzw. nielegałowie, supertajni szpiedzy posługujący się za granicą nową tożsamością i dorobioną „legendą”.

Konrad powraca do Warszawy po zakończonej fiaskiem misji na Bliskim Wschodzie: znów nie udało mu się dopaść „Karola” vel Safira as-Salama, polskiego odszczepieńca, łącznika Al-Kaidy... Niejaki Hans Jorgensen szuka w szwedzkiej prasie niewinnych na pozór ogłoszeń, z których następnie odszyfrowuje zakodowane informacje... Pułkownik Stiepanowycz z mińskiego KGB krótko cieszy się z zarobionych na przemycie dolarów, gdyż pada ofiarą napadu... W październiku 1939 roku w Moskwie Beria, naczelnik NKWD, słucha referatu majora Zarubina na temat działań wywiadowczo-operacyjnych na terenie Polski. W gabinecie prezesa IPN zjawia się profesor Barda i twierdzi, że ma dokumenty, które rzucają całkiem nowe światło na zbrodnię katyńską... We współczesnej Polsce stanowisko prezydenta piastuje Stanisław Zieliński, lecz rzeczywista władza spoczywa w rękach szefa jego kancelarii, Marcina Kamińskiego – osobnika o niezbyt reprezentacyjnej aparycji, za to cieszącego się poparciem konserwatywnego elektoratu.

Wszystkie te na pierwszy rzut oka odległe od siebie wątki, postacie, miejsca i wydarzenia łączą się w niezwykłą, precyzyjnie skonstruowaną fabułę, tworząc kilkuset stronicową wciągającą historię o wyjątkowej mocy.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Czarna Owca, 2011

źródło okładki: http://www.czarnaowca.pl

pokaż więcej

książek: 754
Katarzyna Bartnicka | 2016-07-05
Przeczytana: 01 maja 2015

Przeczytałam szpiegowską trylogię Vincenta V. Severskiego, - Nielegalni, Niewierni, Niesmiertelni - sięgnęłam po tę pozycje, ponieważ lubię długie opowieści i czasami miło jest odprężyć się przy intrydze podszytej służbami specjalnymi. Zanim po nią sięgnęłam przeczytałam, że autor ukrywa się pod pseudonimem i jest byłym oficerem wywiadu, poza tym przeczytałam zachęcające, jak najbardziej pozytywne opinie, więc cóż było robić? Nic, tylko czytać i odprężać się przy lekturze. Początek był trudny, ponieważ autor za bardzo moim zdaniem rozwlekał niepotrzebnie niektóre wątki (najczęściej te z retrospekcji), które można by skrócić, bo w efekcie rozpamiętywania niektórych bohaterów nie miały wpływu na przebieg akcji, a tylko wprowadzały niepotrzebna narrację, ale uznałam, że autor postanowił zadbać o szczegóły, wiec mu te dłużyzny łaskawie wybaczyłam.
A potem już było coraz gorzej. Nie jest to książka, która sprawia, że w trakcie czytania napada myśl: „co się ze mną stanie, gdy cię czytać przestanę?” Nie jest też lekturą, którą należy stanowczo odradzić. Wiele rzeczy mnie w niej raziło, o ile jestem w stanie przymknąć oko na nielogiczności, które są na potrzeby fikcji literackiej, to obok innych słabości tej książki nie mogę przejść obojętnie. Po pierwsze bohaterowie, nie znalazłam ani jednej postaci w tej powieści, której mogłabym szczerze nie lubić. Każda z nich była w jakiś sposób szlachetna i prawa, jakieś tam niby występowały wady, które były raczej przywarami, które sprawiały, że bohater przez to był bardziej fajny.
Po drugie zbyt częste i nachalne odniesienia do innych powieści. I przez cały czas nie mogłam pozbyć się odczucia, że czytam połączenie Perssona z Larssonem, a główne bohaterki albo chciały być jak Lisbeth Salander lub wolały jej przeciwieństwo, a kiedy jeden z bohaterów wytatuował sobie wielkiego smoka na plecach, ręce mi opadły.
Poza tym autor ma jakiś niebywały talent do rozmydlania wątków, w efekcie kiedy była pewna dramatyczna scena, która powinna wzruszyć czytelnika, ja jedynie zachichotałam z zażenowania. Niepotrzebne były te pseudofilozoficzne rozważania bohaterów i to co najbardziej mnie irytowało, to watki miłosne. Nie wiem czemu nikt nie doradził autorowi, żeby wyciąć to w cholerę lub ograniczyć do niezbędnego minimum, bo zupełnie nie miały wpływu na przebieg wydarzeń, a przy okazji wprowadzały do powieści niepotrzebny kicz.
Nie będę już rozpisywać się nad pojawiającymi się drętwymi tekstami, o jednym z bohaterów, który przeżywa pewnego rodzaju katharsis, kiedy to styka się ze swoim odwiecznym wrogiem, to przez głowę przeleciało mi „i co k… jeszcze?”
Jest jednak jeden watek, dla którego warto po tę książkę sięgnąć, mam na myśli część rosyjską, chociaż autorowi udało się i ten temat rozmydlić, to można bliżej poznać mentalność rosyjską, a jeśli się weźmie pod uwagę obecna sytuacje geopolityczną, to skóra cierpnie.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Zapiski nosorożca. Moja podróż po drogach, bezdrożach i legendach Afryki

Myślę, że ta książka powstała bardziej dla samego autora niż dla czytelników. Tym samym myślę, że autor nie zwraca uwagi na to czy podoba się ona inny...

zgłoś błąd zgłoś błąd