Elwira 
naregale.com.pl
"Literatura to najprzyjemniejszy sposób ignorowania życia." (F. Pessoa) "Znam więcej książek niż ludzi i jest mi z tym dobrze" (A. Stasiuk) Prowadzę bloga Księgarka na regale, gdzie staram się polecać Wam nie tylko nowości wydawnicze, ale wszystko co warte uwagi. Zamieszczam również wywiady, newsy okołoksiążkowe oraz odwiedzam księgarnie kameralne.
32 lat, kobieta, status: Czytelniczka, dodała: 50 cytatów, ostatnio widziana 10 godzin temu
Teraz czytam
  • Jedna księżycowa noc
    Jedna księżycowa noc
    Autor:
    „Obraz rozmyty, skrzywiony przez czas i wyobraźnię niczym odbicie w zmarszczkach wody – oto czym była ta kronika. Obraz odrealniony, ujrzany w nocy, w świetle księżyca” – tak pisał po latach o swojej...
    czytelników: 182 | opinie: 4 | ocena: 7,82 (28 głosów)
  • Petersburg. Miasto snu
    Petersburg. Miasto snu
    Autor:
    W delcie Newy nad Zatoką Fińską leży miasto niezwykłe. Piotrogród. Leningrad. Petersburg. Dla jednych rajska kraina swobody i oaza nowoczesności, dla innych miejsce bolesnych wspomnień, od których nie...
    czytelników: 477 | opinie: 16 | ocena: 7,15 (123 głosy)
  • Respect. Życie Arethy Franklin
    Respect. Życie Arethy Franklin
    Autor:
    Monumentalna, nieocenzurowana biografia Arethy Franklin stworzona przez jednego z najbardziej znanych biografów świata muzyki. David Ritz przygotowywał się do napisana tej książki niemal czterdzieści...
    czytelników: 227 | opinie: 8 | ocena: 7,39 (36 głosów)
  • Rzekomo fajna rzecz, której nigdy więcej nie zrobię
    Rzekomo fajna rzecz, której nigdy więcej nie zrobię
    Autor:
    Kolejna po „Krótkich wywiadach z paskudnymi ludźmi” książka legendarnego amerykańskiego pisarza nareszcie po polsku! Gorzka i wnikliwa analiza ubóstwa intelektualnego oferty telewizyjnej, krytyka twór...
    czytelników: 764 | opinie: 18 | ocena: 6,71 (138 głosów)
  • Ucho Igielne
    Ucho Igielne
    Autor:
    „Ucho Igielne” to poruszająca medytacja nad ludzkim losem, pamięcią i historią, zagadkowością intymnych relacji, a przede wszystkim nad tajemnicą spotkania młodości i starości. W powieści Myśliwskiego...
    czytelników: 1479 | opinie: 50 | ocena: 8,19 (197 głosów)

Pokaż biblioteczkę
Aktywności (z ostatnich 3 miesięcy)
2018-12-16 22:06:35
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Posiadam

Zapraszam do tekstu:

http://naregale.com.pl/zakoncz-rok-ksiega-ziol/

 
2018-12-16 22:05:42
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Posiadam
Autor:
 
2018-12-16 22:04:52
Dodała książkę na półkę: Teraz czytam, Posiadam
 
2018-12-16 12:58:46
Dodała książkę na półkę: Chcę przeczytać, Posiadam
Autor:
 
2018-12-16 12:56:36
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Posiadam
Autor:
 
2018-12-16 12:55:21
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Posiadam

http://naregale.com.pl/z-empatia-dla-mlodszych-na-swieta/

Zacznę od jednej z najbardziej czułych i zabawnych powieści dla młodzieży, którą ostatnio przeczytałam. Wydawnictwo sugeruje, że wiek czytelnika tej książki to 15+, ale można go chyba ciut obniżyć. Kajam się teraz po lekturze, że nie byłam w stanie przeprowadzić wywiadu z autorką, bo Marie-Aude Murail stworzyła niezwykłe dzieło. Przed...
http://naregale.com.pl/z-empatia-dla-mlodszych-na-swieta/

Zacznę od jednej z najbardziej czułych i zabawnych powieści dla młodzieży, którą ostatnio przeczytałam. Wydawnictwo sugeruje, że wiek czytelnika tej książki to 15+, ale można go chyba ciut obniżyć. Kajam się teraz po lekturze, że nie byłam w stanie przeprowadzić wywiadu z autorką, bo Marie-Aude Murail stworzyła niezwykłe dzieło. Przed Wami „Bystrzak”. Ma 22 lata, rozczochrane włosy, bujną wyobraźnię oraz umysł 3-latka. Nie rozstaje się ze swoim pluszakiem Panem Kickickiem. Ma też kochanego 17-letniego brata Klébera, który opiekuje się swoim niesprawnym intelektualnie starszym bratem. Brzmiałoby to strasznie przejmująco i smutnie, gdyby nie to, w jaki sposób autorka postanowiła przedstawić ich losy.

"Aria siedziała na łóżku blisko niego. Po raz pierwszy patrzyła na Bystrzaka jak na Bystrzaka, a nie jak na brata Klébera. Był drobnym mężczyzną o rozczochranych włosach i oczach jak magiczne latarnie, w których przesuwają się książęta i piraci, jednorożce i skrzaty.

-Bystrzak – powiedziała.

-Tak mam na imię.

Pogłaskała go po policzku. Miał skórę jak dziecko. Otworzył szerzej oczy, zdziwiony czułym gestem. Mama nie żyła od tak dawna."

Mogłabym przytaczać tu fragmenty, w których społeczeństwo, a nawet rodzic, traktuje własne dziecko gorzej, któremu może i wstrzymano dojrzewanie oraz szansę na samodzielne życie, ale nie znaczy, że wciąż nie jest czującą istotą ludzką. Kléber chcąc uniknąć umieszczenia starszego brata w zamkniętym ośrodku dla umysłowo chorych, postanawia poszukać lokum w Paryżu. Główna akcja i przesłanie tej cudownej powieści rozgrywa się na przestrzeni kilku pokoi, w których mieszkają chłopcy i jedna dziewczyna. Łączy ich jedno – chęć bycia kochanym. Bystrzak z brzemienia stanie się dla nich powoli przyjacielem, który potrafi dostrzec niedostrzegalne. „Bystrzak” zatem to nie tylko smutne i trudne aspekty wychowania takiego dziecka, ale też czuła powieść o poszukiwaniu wsparcia, akceptacji samego siebie i pierwszych westchnień miłości. Niepodważalnym atutem powieści jest dwugłos. Usłyszymy nie tylko młodszego brata, wrogie otoczenie, ale samego Bystrzaka i mechanizmy jego wyobraźni, które bez wątpienia sprawią, że pokochamy go całym sercem. Zaśmiejemy się na głos, by za chwilę wzruszyć, a co najważniejsze – nauczymy się patrzeć na świat oczami osoby niepełnosprawnej.

pokaż więcej

 
2018-12-16 12:53:21
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Posiadam, Ulubione

http://naregale.com.pl/z-empatia-dla-mlodszych-na-swieta/

Sarah Crossan w „My dwie, my trzy, my cztery” zabiera nas w już bardziej gorzkie relacje rodzinne. Zacznę od początku. Od pierwszego akapitu, bo najlepiej wprowadza postać przekornej, inteligentnej i analitycznej Apple.

"Nie wiem, czy to, co pamiętam, naprawdę się zdarzyło, czy tak sobie wyobrażam teraz, kiedy jestem starsza i umiem...
http://naregale.com.pl/z-empatia-dla-mlodszych-na-swieta/

Sarah Crossan w „My dwie, my trzy, my cztery” zabiera nas w już bardziej gorzkie relacje rodzinne. Zacznę od początku. Od pierwszego akapitu, bo najlepiej wprowadza postać przekornej, inteligentnej i analitycznej Apple.

"Nie wiem, czy to, co pamiętam, naprawdę się zdarzyło, czy tak sobie wyobrażam teraz, kiedy jestem starsza i umiem opowiadać historie. Czytałam kiedyś o amnezji dziecięcej. To znaczy o tym, że nie mamy wspomnień z czasu, gdy byliśmy mali, bo wtedy, zanim skończyliśmy trzy lata, nasz mózg jeszcze nie umiał zapamiętywać. Tak mówią naukowcy, ale nie wiem, czy mają rację. Ja mam z tamtego czasu jedno wspomnienie. Nigdy się nie zmieniło, a zresztą jeżeli miałabym je sama wymyślić, to chyba zmyśliłabym coś miłego, prawda? Jakąś fajną rzecz ze szczęśliwym zakończeniem."

To wydarzenie, które utknęło w umyśle trzynastoletniej Apple, to chwila, w której opuściła ją matka. Nikt nie chciałby takiego Bożego Narodzenia, by potem w każde następne Święta liczyć na to, że matka jednak powróci. Wychowaniem Apple od tej pory zajmuje się surowa babcia, która stara się uchronić wnuczkę przed wszystkimi zagrożeniami tego świata i wychować na przykładną dziewczynę mimo różnicy pokoleń. Podobnie jak Bystrzaka, trudno nie pokochać też Apple. Spostrzegawczej, nadmiernie samodzielnej nastolatki. Nieważne jednak jak bardzo dojrzała jak na swój wiek – potrzebuje miłości obojga rodziców. Życzenie Apple pewnego dnia się spełni. Matka wróci z Ameryki, gdzie wybrała karierę aktorki ponad swoje dziecko. Jednak czy ten powrót będzie tym wymarzonym?

Sarah Crossan mam wrażenie poruszyła wszystko w skomplikowanych relacjach kobiecych w rodzinie i między nastolatkami. Apple będzie zmagać się nie tylko z rozdarciem między babcią a matką, ale również z pierwszymi fascynacjami w szkole oraz rozłamem w przyjaźni. A to nie wszystkie niespodzianki, jakie zgotował jej los, ale po to trzeba już zajrzeć samemu do książki. Cudownym zabiegiem jest też użyciu poezji w szkole i wnikliwego nauczyciela, który pomaga Apple znalezienia pocieszenia w słowach. Apple odkrywa w sobie powoli talent do pisania poezji, która pomaga jej interpretować swoje uczucia i samotność.

„My dwie, my trzy, my cztery” skierowana jest do dzieci w wieku 12+. Moim zdaniem pomoże półsierotom otulić się współodczuwaniem, znaleźć pocieszenie w zrozumieniu dlaczego rodzice się czasem rozchodzą, a dziecko nie sprawia, że ze sobą zostają albo nawet przy dziecku.

pokaż więcej

 
2018-12-16 12:50:14
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Posiadam
Autor:
 
2018-12-15 18:57:12
Ma nowego znajomego: Polishreading
 
2018-12-06 11:58:50
Ma nowego znajomego: Olga Kowalska
 
2018-12-01 14:13:14
Dodała książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2018-12-01 14:12:54
Dodała książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2018-12-01 14:05:45
Dodała książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2018-12-01 13:55:59
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Posiadam
 
2018-12-01 13:55:12
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Posiadam
Autor:
 
Moja biblioteczka
1569 236 2683
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (83)

Ulubieni autorzy (74)
Lista ulubionych autorów
Ulubione cytaty (100)
lista cytatów
zgłoś błąd zgłoś błąd