Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Milczące psy

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Ex Libris
data wydania
ISBN
978-83-87071-66-8
liczba stron
459
kategoria
historyczna
język
polski
typ
papier
dodał
Łukasz Kuć
7,05 (176 ocen i 12 opinii)

Opis książki

Powieść historyczna - wznowienie. Pozycja to szczególna - jedyna spośród książek autora - niedokończona praca literacka. Miała to być trylogia o zdrajcach-sprzedawczykach, którzy przekupieni "purpurowym srebrem" doprowadzili Polskę do utraty wolności. Książka zawiera cały pierwszy tom("WILK I KRUK"), dwa pierwsze rozdziały tomu II("WIEŻA"), oraz lapidarny skrót zamierzanego niegdyś dalszego...

Powieść historyczna - wznowienie. Pozycja to szczególna - jedyna spośród książek autora - niedokończona praca literacka. Miała to być trylogia o zdrajcach-sprzedawczykach, którzy przekupieni "purpurowym srebrem" doprowadzili Polskę do utraty wolności.
Książka zawiera cały pierwszy tom("WILK I KRUK"), dwa pierwsze rozdziały tomu II("WIEŻA"), oraz lapidarny skrót zamierzanego niegdyś dalszego ciągu (dokończenie II tomu i cały III - "SREBRNE RUNO"). Jest także coś ekstra - swego rodzaju "kram z pomysłami", dzięki czemu czytelnik może poznać niejako "kuchnię pisarską" autora - pod tytułem: "okruchy szkiców" są tu fragmenty dialogów, szkice scen i opisów.

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 518
Harald_Hardrade | 2012-05-22
Na półkach: Przeczytane

Książka świetna - styl Łysiaka nie do podrobienia. Niestety zakończenie, a właściwie jego brak, rozczarowuje. Mimo wszystko gorąco polecam!

książek: 447
trycha | 2014-02-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: marzec 2004

Powieść tak mistrzowsko napisana, tak przekonująco, że jako młodzian zacząłem wątpić w jej fikcyjność. Majstersztyk.

książek: 27
Inyeri | 2014-09-22
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Książka bardzo trudna, zupełnie inna od pozostałych książek, które czytałam. Przede wszystkim narracja - na początku i na końcu rozdziału jest ona pierwszoosobowa, mówi obserwator na wieży (chociażby opisując swoje relacje z krukami), ale w pozostałej części książki zatraca się on, jest niewidoczny i w sumie mam dylemat, czy jest to dalej jego opowieść, czy autor tak płynnie przechodzi do narracji trzecioosobowej...
Kolejnym nurtującym mnie podczas czytania pytaniem to, który wątek tak naprawdę jest tym głównym, czy da się w ogóle taki wyróżnić. Jeżeli tak to wątek Imrego Kissa?, ale przecież z drugiej strony kobieta człowieka z wierzy, mówiąc, że główny bohater powieści się nie zakochuje mówi o Rybaku. A więc?
Nie licząc tych dylematów, książka w świetny sposób ukazuje czasy Stanisławowskie "od kuchni", wprowadza nas w prawdziwe realia i ukazuje oblicze o jakim, dziwnym trafem, historycy nie wspominają nam w szkołach. Powieść pozwala przede wszystkim zrozumieć wydarzenia tamtej...

książek: 248
filiżanka | 2015-03-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 marca 2015

Książka trudna w odbiorze, ale niesamowicie wciągająca, a sam Łysiak to mistrz narracji. Szkoda, że urwana w najciekawszym momencie.

książek: 275
Derufin | 2011-09-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 września 2011

Bardzo lubię tego pana, serio. Także jego felietony w "Uważam Rze". Bo spostrzeżenia, pomysły ma bardzo ciekawe. Tylko pisze w sposób zbyt... barokowy - za wiele tu słów, za wiele emocji, dygresji, skrętów-zakrętów...
Zapoznałem się z bardzo interesującą teorią, która stanowi trzon tej powieści. I starczy.
Ale doceniam autora - po prostu: to nie moja bajka. Ja wolę Myśliwskiego...

książek: 5
iva2001 | 2013-02-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2002 rok

Doskonała - choć nic nie przebije MW ...
Jak zwykle Łysiak każe wysilić szare komórki i rozwinąć sznury wyobraźni - dla mnie jedna z ciekawszych pozycji

książek: 635
Gwidon40 | 2014-11-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

I znowu Łysiak, i znowu nie może byc obiektywnie, chociaż ja wiem ;). Z jednej strony szkoda, że książka jest nie dokończona, ale z drugiej strony może to i dobrze.

książek: 123
Grisznak | 2014-12-19
Na półkach: Przeczytane

Fajna rzecz, a byłaby jeszcze lepsza, gdyby jednak autor ją skończył. A tak - pozostaje jednak uczucie, że ktoś nas zrobił w konia, wydając nieskończoną powieść.

książek: 3
luka212 | 2014-11-08
Na półkach: Przeczytane

Najbardziej chyba niedoceniona książka Waldemara Łysiaka. A powinna być arcydziełem.

książek: 112
Małgorzata | 2012-03-19
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, Posiadam

Szkoda, że nie dokończona, bo zapowiadała się rewelacyjnie!


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Jo Nesbø
    55. rocznica
    urodzin
    Być może jestem głupi, ale zostało mi jeszcze kilka komórek mózgowych, które starają się, jak mogą.
  • Marliese Arold
    57. rocznica
    urodzin
    Dopiero kiedy ktoś umiera, człowiek zauważa, że ta osoba dużo dla niego znaczyła.
    Albo że nie znaczyła nic. I to, że zostaje po niej pustka. Albo że dalej można żyć tak, jakby
    nic się nie stało.
  • Elizabeth Hand
    58. rocznica
    urodzin
  • Dezső Kosztolányi
    130. rocznica
    urodzin
    Ludzie pijani szybują na skrzydłach jak ptaki. To tylko trzeźwi sądzą, że pijacy się zataczają, w rzeczywistości unoszą się oni na niewidzialnych skrzydłach i wszędzie docierają szybciej, niż tego oczekują.
  • Marcel Aymé
    113. rocznica
    urodzin
    Pamiętam, że na tym moście, w czerwcu, słońce było takie ogromne, zmarli z cmentarza pachnieli polnymi kwiatami, chłopcy szli w świetlistych ubraniach i życie było tak piękne, że krzyknęłam z radości i uniosłam się nad ziemię. Moja przyjaciółka, Jeanette Coutourier, schwyciła mnie za nogi. Długo mia... pokaż więcej
  • Eric Idle
    72. rocznica
    urodzin
  • Ernst Jünger
    120. rocznica
    urodzin
    Tutaj stało się dla mnie pewne to, w co często wątpiłem: byli jeszcze wśród nas szlachetni, w których sercach żyła i znajdowała potwierdzenie świadomość wielkiego ładu. Jako, że wzniosły przykład prowadzi nas do naśladowania, poprzysiągłem sobie (...), że w przyszłości raczej padnę samotnie z wolnym... pokaż więcej
  • Ewa Nowacka
    4. rocznica
    śmierci
    Był taki okres, że byłam gotowa na największe głupstwo, byle tylko znaleść się blisko niego, słuchać co mówi, móc go dotknąć, kiedy zaś moje niemądre marzenia się ziściły, okazało się, że traciłam czas na wyobrażenie sobie Bóg wie czego.
  • Pola Gojawiczyńska
    52. rocznica
    śmierci
    ... nie idź tak bezmyślnie za mężczyzną, choćby cię o to nie wiem jak prosił.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd