Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Mea Culpa

Cykl: Bez pożegnania (tom 4)
Wydawnictwo: Axis Mundi
7,02 (315 ocen i 29 opinii) Zobacz oceny
10
23
9
23
8
55
7
114
6
60
5
26
4
6
3
6
2
2
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-61432-07-4
liczba stron
472
słowa kluczowe
matka, córka, saga rodzinna
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Część IV sagi napisanej ujmującym, ciepłym językiem opowiadającej historię matki i córki wobec burzliwych dziejów Polski XX w. Uwikłane w historię tworzą wbrew okrucieństwom losu ciepłą i kochającą rodzinę. Pomimo tragicznych zdarzeń, które są ich udziałem patrzą na świat z radością życia, ciepłą życzliwością i humorem. Od pierwszych stron książki wciągają nas w swój świat.

 

Brak materiałów.
książek: 2860
Czytam-Sobie | 2016-03-19
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: 19 marca 2016

Poprzednie części „Sagi” przeczytałam z dużym zainteresowaniem. Czwarta część już mi się niezbyt podoba, a to dlatego, że autorka przesadziła, i to dość znacznie. Takie wyidealizowanie głównej bohaterki – wziąwszy pod uwagę, że jest to właściwie beletryzowana autobiografia – jest irytujące, nie na miejscu i wręcz nieprzyzwoite.

Kasia jest wspaniała we wszystkim, czego się dotknie. Naukę rozpoczęła 2 lata wcześniej i od najmłodszych lat uczy się doskonale, nawet gdy jest ciężko chora. Maturę zdaje jako 15–16- letnie dziecko. Jest najmłodszą studentką, ale wszelkie egzaminy zdaje najlepiej (oczywiście przed terminem) i natychmiast staje się ulubienicą wykładowców. Na maszynie pisze z profesjonalną biegłością. W sporcie same sukcesy, i to bez przygotowania, a pływa szybciej niż jej koledzy. Pięknie gra na pianinie, w dodatku nie jakieś tam brzdąkania, ale Chopina! Jest również doskonałą aktorką (znów bez przygotowania) i gra w teatrze. Śpiewać też umie tak pięknie, że komisja kwalifikacyjna do zespołu Mazowsze – przed którą stawiła się przypadkiem, jako osoba towarzysząca koleżance (a więc znów zupełnie bez przygotowania) – jest tak nią zachwycona, że przyjmuje ją natychmiast do zespołu, pominąwszy pozostałe etapy selekcji. Oczywiście natychmiast staje się pupilką dyrektorki zespołu Miry Zimińskiej i jedzie na najbardziej ekskluzywne tournée po świecie. Kurczę, nawet wypiek ciast zawsze jej się udaje lepiej niż mamie!
Oczywiście wszyscy zachwycają się jej urodą, gibkością i kruchością (ma oczywiście – jakże by inaczej – talię osy). Jest po prostu cudowna! Aż mdli.

Prawdopodobnie pierwowzór Kasi, czyli Basia, ma te wszystkie zalety i talenty, bo można znaleźć o niej różne informacje (Basia również maluje!), ale chyba po prostu chcąc dokarmić swoje ego, stworzyła postać zupełnie niewiarygodną – przesadziła.

Co do tła historycznego, opisu warunków życia, stosunków społecznych to raczej udało się autorce zachować realizm, choć na podstawie opowiadań moich rodziców (rówieśnicy Kasi) wydaje mi się, że też trochę przesłodziła.

Pewnie przeczytam dalsze części „Sagi”, bo będą o czasach, które już pamiętam, więc jestem ciekawa. Ale chyba już tylko z rozpędu.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Spod zamarzniętych powiek

Książka napisana z perspektywy fantastycznego himalaisty, ale przede wszystkim człowieka. Bielecki nie jest tu tylko maszyną zdobywającą szczyty, któr...

zgłoś błąd zgłoś błąd