Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Głos skrzypiec

Tłumaczenie: Jarosław Mikołajewski
Cykl: Komisarz Montalbano (tom 4)
Wydawnictwo: Noir sur Blanc
6,89 (111 ocen i 9 opinii) Zobacz oceny
10
7
9
8
8
11
7
49
6
20
5
11
4
2
3
3
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La voce del violino
data wydania
ISBN
9788373922648
liczba stron
228
język
polski

Czwarta powieść z komisarzem Salvem Montalbanem w roli głównej - czwarta sprawa, w której w równym stopniu nietypowa jest zbrodnia, co postać prowadzącego śledztwo. Podczas prywatnej podróży służbowy samochód Montalbana potrąca zielone Twingo. Zaintrygowany brakiem reakcji ze strony właściciela, komisarz zakrada się do willi, przed którą doszło do incydentu. Podczas tej nieformalnej wyprawy...

Czwarta powieść z komisarzem Salvem Montalbanem w roli głównej - czwarta sprawa, w której w równym stopniu nietypowa jest zbrodnia, co postać prowadzącego śledztwo.

Podczas prywatnej podróży służbowy samochód Montalbana potrąca zielone Twingo. Zaintrygowany brakiem reakcji ze strony właściciela, komisarz zakrada się do willi, przed którą doszło do incydentu. Podczas tej nieformalnej wyprawy odkrywa zwłoki pięknej, młodej blondynki. I oto, podobnie jak w poprzednich powieściach, wskutek niekonwencjonalnego postępowania policjanta z jednej sprawy robią się dwie - trzeba odkryć zabójcę, lecz również sprawić, żeby zwłoki zostały odkryte w następstwie formalnej procedury. Kiedy Montalbano realizuje swoją mistyfikację, staje się przypadkowym świadkiem prywatnego koncertu światowej sławy skrzypka, który stara się uciec od świata... Odległe wydarzenia łączy nić, której ślad Montalbano raz po raz mocno chwyta w ręce, żeby doprowadzić dochodzenie do końca.

"Głos skrzypiec" to powieść nieco bardziej "ściszona" od poprzednich kryminałów Andrei Camilleriego. Jej fabuła toczy się z dala od mafii i polityki, w gęstym klimacie sycylijskiego miasteczka, który rozjaśniają barwne, zapadające w pamięć postaci.

 

źródło opisu: http://www.noir.pl/

źródło okładki: http://www.noir.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (216)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 5942
allison | 2014-10-26
Przeczytana: 26 października 2014

Było to moje pierwsze spotkanie z komisarzem Montalbano - bardzo udane i zachęcające do sięgnięcia po kolejne tomy.
Niestety, zaczęłam lekturę od czwartej części i dlatego nie wszystkie epizody z życia prywatnego komisarza były dla mnie jasne, ale nie popsuło mi to lektury.

Spodobała mi się kryminalne intryga, a zakończenie wprawiło w zdumienie - i to właśnie lubię w kryminałach! Zupełnie nie spodziewałam się takiego finału.
Interesująca okazała się także codzienna praca włoskich policjantów, ich wzajemne relacje oraz osobiste problemy.

Plusem na pewno jest humor, który przewija się przez cały utwór. I te smakowite opisy włoskiej kuchni! - aż ślinka cieknie, gdy czyta się, co komisarz serwuje sobie na kolację albo co zjada w jakiejś knajpce, mimo iż nie zawsze są to wyszukane potrawy.

Polecam wszystkim, którzy lubią kryminały okraszone solidną dawką inteligentnego dowcipu i elementami powieści obyczajowej.

książek: 1082
oliwa | 2014-08-28

Stuprocentowy kryminał, z ciekawą zagadką, bez nurzania się w ludzkiej nędzy. Komisarz Montalbano musi nie tylko rozwiązać sprawę śmierci młodej kobiety (pięknej, a jakże), ale też sprytnie lawirować między mafią a niechętnym mu szefostwem. Sprawy osobiste są ledwie naszkicowane, brak znajomości poprzednich części nie przeszkadza w zrozumieniu życiowych perypetii bohatera. Do tego sycylijska kuchnia i krajobrazy. No, dobre to jest po prostu.

książek: 974
almos | 2014-07-10
Przeczytana: 09 lipca 2014

Czytana na nowo czwarta książka z serii z komisarzem Montalbano, ma cechy typowego kryminału z klasyczną triadą: zbrodnia, śledztwo, wykrycie sprawcy. Niemniej intryga kryminalna jest przez autora nieco puszczona: parę zbiegów okoliczności sprawia, że Montalbano wpada na ślad sprawcy. Niemniej tło obyczajowe i społeczne jest świetne.

Montalbano ma do czynienia z nowymi współpracownikami przeniesionymi na Sycylię z północy Włoch: są to ludzie którzy nie rozumieją Sycylii, robią masę głupstw, fatalnie prowadzą śledztwo, a posprzątać musi oczywiście nasz komisarz. Montalbano nie ukrywa do nich wrogości, zresztą z wzajemnością. To znany motyw w powieściach Camilleri: ludzie z północy są na Sycylii obcy i zachowują się tam jak słoń w składzie porcelany.

Jest to też książka o miłości do Sycylii, tej trudnej wyspy, szorstkiej, ubogiej w zieleń gdzie wciąż można spotkać „mężczyzn w butach z cholewami, czapce i ze strzelbą przewieszoną przez ramię, którzy z grzbietu mulicy pozdrawiali...

książek: 574
asikxx | 2016-07-26
Na półkach: 2016, Przeczytane
Przeczytana: 26 lipca 2016

Tym razem śledztwo komisarza nie zazębia się z działaniami mafii, choć jej obecność w tle ma duże znaczenie.
Sprawa jest dziwna. Zamordowana brutalnie zostaje kobieta. Zgwałcona i okradziona we własnej willi na odludziu. Podejrzani pojawiają się i znikają. Policja jest nieudolna - specjalnie czy po prostu popełnia błędy. Czy jak w klasyce gatunku zabił mąż, wielbiciel, kuzyn, przyjaciółka? A może jak każe kanon - najmniej podejrzany?

Montalbano tu niewiele je, Angelina nie rozpieszcza, zmienił się Kwestor więc i obiady pani Emilii zniknęły, gospoda San Calogero w remoncie...
Wątek osobisty też nie rozwija się optymistycznie...

Ale główny wątek bez zarzutu! Świetny! I opowiedziany rewelacyjnie!

I jestem fanką pani Clementiny Vasile Cozzo (toż to skrzyżowanie dr Watsona z panną Marple) i rozwijającego się nieoczekiwanie Catarelli 😁.

Jadę na "Wycieczkę do Tindari".

książek: 121
Agata | 2015-08-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 sierpnia 2015

Domyślamy się, kto zabił, bo chyba mieliśmy się domyślić... aaaale to nie przeszkadza rozkoszować się miłym męskim towarzystwem z komisariatu w Vigacie. Nieporadnym, warczącym na siebie i poszturchującym się wciąż nawzajem towarzystwem włoskich furiatów i melancholików. Choćby dla samych konwersacji Montalbano z Catarellą warto zasiąść do lektury.

książek: 301
zorbusia | 2014-06-22
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 22 czerwca 2014

Nie zawiodłam się. Kolejna bardzo dobra książka z komisarzem Montalbano.

książek: 159
annielika | 2013-02-16
Przeczytana: luty 2013

Bardzo lubie Camilleri, ale ta pozycja jest strasznie slaba. Cala intryga, atmosfera, no wszystko jest jakies takie od czapy.

Wielkie rozczarowanie.

Trzy gwiazdki, zamiast jednej daje tylko dlatego, ze ogolnie lubie autora.

książek: 216
artistsilesia | 2013-08-04
Na półkach: Przeczytane

4. w serii z Montalbano

książek: 60
Garubashi | 2015-01-19
Na półkach: Przeczytane

Pyszna uczta

książek: 111
fynfeuro | 2016-10-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2015 rok
zobacz kolejne z 206 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd