Moskwa — Pietuszki

Tłumaczenie: Andrzej Drawicz
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
7,53 (1113 ocen i 89 opinii) Zobacz oceny
10
93
9
204
8
297
7
289
6
133
5
59
4
16
3
19
2
1
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Москва — Петушки
data wydania
ISBN
9788308041246
liczba stron
192
słowa kluczowe
literatura rosyjska
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
eve

Moskwa- Pietuszki może w naiwnym odbiorze sprawiać wrażenie rwącego potoku bezwładnej, alkoholicznej maligny. To jednak pozór. W istocie mamy do czynienia z kunsztowną, wielopiętrową parabolą w szatach ludowego śmiechowiska; z opowieścią o bezwyjściowości rosyjskiego losu, z którego ucieczką jest jedynie pijaństwo, ale i ono prowadzi donikąd. To niespełnialne marzenie o wolności, z szaleństwem...

Moskwa- Pietuszki może w naiwnym odbiorze sprawiać wrażenie rwącego potoku bezwładnej, alkoholicznej maligny. To jednak pozór. W istocie mamy do czynienia z kunsztowną, wielopiętrową parabolą w szatach ludowego śmiechowiska; z opowieścią o bezwyjściowości rosyjskiego losu, z którego ucieczką jest jedynie pijaństwo, ale i ono prowadzi donikąd. To niespełnialne marzenie o wolności, z szaleństwem rozpasanych parodii i przedrzeźniań, z wielką kupą gorzkiego śmiechu, speuntowanego bezlitosnym, zimnym ciosem stali.

 

źródło opisu: •

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 47
bolekczyta | 2011-10-24
Na półkach: Przeczytane

I

Arcydzieło literatury pijackiej – najłatwiej do takiej szufladki schować poemat „Moskwa – Pietuszki”. Smakowitych alkoholowo-libacyjnych kąsków jest tu aż nadto. Żubrówka, kolendrówka, piwo żygulowskie, wermut, kubańska… Wnikliwe analizy wpływu poszczególnych trunków na stan ciała i umysłu spodobają się każdemu amatorowi czegoś mocniejszego. Ba, może nawet taki amator zarechocze od czasu do czasu przy lekturze. Ale śmiech to będzie raczej pusty. Bo, jak się tak głębiej zastanowić, to bardziej jest nad czym zapłakać.

II
Wcale się nie dziwię, że pierwsze rosyjskie wydanie poematu Jerofijewa ukazało się drukiem dopiero w czasie pieriestrojki. No bo jakżeż to? Związek Radziecki to był raj na ziemi. A tu autor pisze, że mu w tym kraju źle, że przyszłości nie widzi różowej a właściwie nawet nie różowej, a jakiejkolwiek.
W gruncie rzeczy „Moskwa – Pietuszki” to równie jest ciężkie oskarżenie komunizmu, co zapis łagrowej rzeczywistości Sołżenicyna.
Mniejsza o fizyczne upodlenie. Obaj autorzy pokazują, co system może zrobić z ludzką duszą.

III
Komunizm upadł jakiś czas temu. Warto zadać sobie pytanie, co z książki Jerofijewa może wyciągnąć ktoś, kto w tamtych czasach nie żył i nie zna ich nawet ze słyszenia.
Pytanie trudne, a możliwych odpowiedzi kilka. Najprostsza z nich brzmi: „nic”.
Ale pewnie można odczytać „Moskwę – Pietuszki” jako studium rozpaczy. A właściwie jej ostatniego stadium. Oto bohater przechodzi przez mrok – jawa miesza się ze snem, pijackie majaki z rzeczywistością. W tym świecie aniołów, kurew i moczymord nic nie jest rzeczywiste.
Nic z wyjątkiem jednej rzeczy.

Pragnienia, którego nie sposób ugasić.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Przeprawa. Moja podróż do pękniętego serca Syrii

Bardzo monotonnie napisana książka. Opowieść w formie dziennika - co robię, z kim i gdzie. Bez uciekania w jakieś głębsze analizy, do tego skażona sub...

zgłoś błąd zgłoś błąd