Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Trupi korowód

Cykl: Gwiazda Wenus, Gwiazda Lucyfer (tom 4)
7,13 (104 ocen i 4 opinie) Zobacz oceny
10
8
9
12
8
13
7
45
6
10
5
14
4
1
3
0
2
0
1
1
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788370541958
liczba stron
606
język
polski
dodał
GeedieZ

Ostatni etap niezwykłego żywota Witelona rozpoczyna się w dzień Trzech Króli. Omen, czy przypadek? Chyba jednak złowieszcze fatum, skoro będzie musiał zamordować trzech Bożych pomazańców, torując drogę do tronu pewnemu pokracznemu, mściwemu karłowi. Śląski mag z demoniczną rozkoszą zanurza się ponownie w świecie wielkiej polityki, intryg, wojen i bezwzględnych walk o władzę, posługując się...

Ostatni etap niezwykłego żywota Witelona rozpoczyna się w dzień Trzech Króli. Omen, czy przypadek? Chyba jednak złowieszcze fatum, skoro będzie musiał zamordować trzech Bożych pomazańców, torując drogę do tronu pewnemu pokracznemu, mściwemu karłowi.

Śląski mag z demoniczną rozkoszą zanurza się ponownie w świecie wielkiej polityki, intryg, wojen i bezwzględnych walk o władzę, posługując się zarówno wiedzą tajemną, jak i nieubłaganą logiką. Uważa, że jako mędrzec i czarnoksiężnik nadal ma wielki wpływ na losy świata. Jego tajni mocodawcy, templariusze, także łudzą się, iż ciągle dzierżą w swej mocy królów, książąt, rycerzy i zakonników.

Żałosny upadek Zakonu Świątyni nie powstrzyma starego intryganta. Wciąż pragnie pokonać wroga: z Bogiem i choćby mimo Boga. Dokona dzieła zemsty aż do krwawego końca, by wreszcie stanąć oko w oko ze swym przeznaczeniem.

Los tka tymczasem swój ogromny kobierzec, w którym ciągle przeplatają się jasne i ciemne wątki. Witelo jest ciemną nicią, wplecioną w złote pasma, których osnową stanie się wizerunek odzyskanej korony Chrobrego. Ktoś może wreszcie odpowie: Prawda to czy szatański apokryf?

 

źródło opisu: [SuperNOWA, 2007]

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (261)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 413
Wojciech N | 2014-04-20
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 20 kwietnia 2014

Ostatni z tomów historii Witelona jest tomem najsłabszym. Niemniej jednak w dalszym ciągu jest to taka sama kapitalna i wciągająca lektura, jak tomy poprzednie. I to jest słabość tej książki - czytając kolejne tomisko pisane tym samym stylem i językiem odczułem już przesyt.
Książka niestety ma też inną wadę, której nie miały tomy poprzednie - całkowity brak zwrotów akcji. Od samego początku wiadomo, w którym kierunku wszystko zmierza i nie natykamy się na żadne zaskakujące wydarzenia.
Co ciekawe jednak, samo zakończenie absolutnie wgniata w ziemię. Chociaż już od początku pierwszego tomu wiadomo, że cykl zakończy się śmiercią Witelona, ostatnia scena jest absolutnym arcydziełem.

Chociaż cały cykl "Gwiazda Wenus, Gwiazda Lucyfer" jest raczej niezobowiązującą lekturą nastawioną na rozrywkę, absolutnie nie czuję aby był to czas "zabity". Pomimo tego, ze książka jest przepełniona cynizmem i nieco pretensjonalnym buntem (targetem jest, zdaje się, młodzież licealna), niesie ona nieco...

książek: 441

Nie mam pojęcia, co mi się w tej książce nie podobało. Zasadniczo, wszystko było w porządku: solidne tło historyczne (podparte nawet bibliografią, w powieści to ewenement!), ciekawe realia walki o władzę w późnopiastowskiej Polsce (nasi książęta bez problemu odnaleźliby się w realiach ,,Gry o Tron"), wątek demonologiczny... Ale nie mogłem się przez tą książkę przebić. Próbowałem, ale się nie dało i koniec. Może to wina płaskich, bezosobowych postaci, może stylu autora? Nie wiem. W każdym razie, szkoda, bo bardzo wiele obiecywałem sobie po tej książce.

książek: 32
ulvar | 2013-07-07
Na półkach: Przeczytane

Ostatnia cześć tetralogi o Witelonie. Trochę słabsza niż poprzedzający go Ogród Miłosci ale i tak jest to jedna z najlepszych książek o czasach Piastowskich. Pozbawiony złudzeń Witelon to postać stworzona wybitnie. Zakończenie serii obyło się na szczęście bez przygłupawego happy endu a seria o Witelonie skończyła się z godnością. Więcej takich ksiązek!

książek: 38
Mikael | 2012-09-14
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

W sumie najsłabsza z całej tetralogii, ale i tak mi się podobała.

książek: 838
fianiebieska | 2016-09-06
książek: 289
Małgorzata Hypszer | 2016-07-02
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
książek: 200
Kevorkianek | 2016-05-13
Na półkach: Przeczytane
książek: 433
Marzena K | 2016-05-05
Na półkach: 2016, Ulubione, Przeczytane
książek: 91
parrotlarch | 2016-03-24
Na półkach: Przeczytane
książek: 250
Toke Graagullesson | 2016-01-26
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 26 stycznia 2016
zobacz kolejne z 251 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd