Książka Roku 2018

Wyspa dusz

Tłumaczenie: Justyna Czechowska
Wydawnictwo: Sonia Draga
6,67 (43 ocen i 16 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
3
8
7
7
11
6
15
5
3
4
3
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
SJÄLARNAS Ö
data wydania
ISBN
9788381104982
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Ola

Pewnej jesiennej nocy w 1891 roku Kristina Andersson topi dwoje swoich śpiących dzieci w rzece Aurze. Potem wiosłuje w stronę domu. Kristina zostaje wysłana na Sjalö, wyspę w archipelagu Turku, którą rzadko kto opuszcza. Czterdzieści lat później trafia tam siedemnastoletnia Elli Curtén. Dziewczyna z mieszczańskiej rodziny marzy o życiu, które składa się z czegoś więcej niż skrojona na miarę...

Pewnej jesiennej nocy w 1891 roku Kristina Andersson topi dwoje swoich śpiących dzieci w rzece Aurze. Potem wiosłuje w stronę domu.
Kristina zostaje wysłana na Sjalö, wyspę w archipelagu Turku, którą rzadko kto opuszcza. Czterdzieści lat później trafia tam siedemnastoletnia Elli Curtén. Dziewczyna z mieszczańskiej rodziny marzy o życiu, które składa się z czegoś więcej niż skrojona na miarę egzystencja w rodzinnym domu. Zostaje wciągnięta w szaloną karuzelę przestępstw i nieposłuszeństw, a następnie wysłana do szpitala psychiatrycznego, w którym czas stanął w miejscu.
Pielęgniarka Sigrid Friman będzie łączniczką między Kristiną a Elli, tym, co stare i nowe – w okresie, gdy nad Europę nadciąga potworna wojna.

Powieść Johanny Holmström jest oparta na prawdziwych zdarzeniach. To historia o tym, jak szaleństwo definiowano ze względu na płeć i czas, o macierzyństwie, archeologii milczenia i o szpitalu psychiatrycznym – miejscu, które jest jednocześnie więzieniem i azylem.

 

źródło opisu: soniadraga.pl

źródło okładki: soniadraga.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (234)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 592
Jeżynka | 2019-01-31
Na półkach: 2019, Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 31 stycznia 2019

Trzy kobiety, trzy wstrząsające historie które w sposób niezwykle realistyczny pokazują jak przez lata wszelkie zaburzenia psychiczne definiowano jako szaleństwo a szaleństwo uważano wtedy głównie za przypadłość kobiet. Jego przyczynę upatrywano w fizjologii (korelacja stanu psychicznego z cyklem menstruacyjnym była wręcz oczywista), kobiecej naturze (określenie "słaba płeć" nie wzięło się znikąd) i ograniczonych możliwościach intelektualnych.

Przytłoczone życiem, niemieszczące się w określonych ramach, te naprawdę chore i te które nie chciały żyć według utartych schematów izolowano od społeczeństwa na długie lata zamykając w zakładach i szpitalach gdzie otumaniane lekami często były poddawane eksperymentalnym terapiom psychiatrycznym.
Jednym z takich miejsc była wyspa na archipelagu Turku, Sjalö gdzie pod koniec XIX wieku trafia Kristina Andersson, młoda kobieta która topi dwójkę swoich dzieci w nurtach rzeki. Gdy świadomość tego czynu stara się przebić do jej psychiki Kristina...

książek: 482
księgozbiór | 2018-12-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 grudnia 2018

Akcja powieści „Wyspa dusz” rozgrywa się w latach 1890-1940. Bohaterkami są trzy kobiety. Kristina – dzieciobójczyni, która utopiła swoje dzieci, za co została zamknięta w zakładzie psychiatrycznym, Ellie – młoda, nimfomanka, o osobowości dyssocjalnej, oraz Sigrid – młoda pielęgniarka opiekująca się tymi obiema pacjentkami.
Wszystkie postacie, ich historia oraz stan emocjonalny przedstawione są dogłębnie. Zarówno Kristina jak i Ellie marzą o dobrym życiu jednak trafiają do miejsca, które nie jest marzeniem żadnego człowieka. Choć może nie od razu, jednak każda z pań zapada w pamięć i z upływem stron zaczynają się budzić w stosunku do nich cieplejsze uczucia.
Tematyka chorób psychicznych, pobytu w szpitalu oraz związanej z leczeniem terapii nawet w obecnych czasach budzi trwogę. Obecnie analizując stosowane na przełomie XIX i XX wieku metody lecznicze wydają się nam one niehumanitarne. Samo umieszczanie ludzi chorych na wyspie i pozostawianie ich tam do końca swoich dni bez...

książek: 3810

Seili - wyspa w Archipelagu Nagu. To tam, z dala od ludzkich spojrzeń, są zsyłane kobiety oceniane jako jednostki wyjątkowo słabej psychiki, odznaczające się histerią, nie panujące nad swoimi emocjami, często cierpiące z powodu depresji, niemożności podołaniu obowiązkom, braku wsparcia, nie tylko ze strony mężów, ale i własnych matek, nierozumiejących przeżyć córek. U niektórych zdiagnozowano paranoję, u innych schizofrenię. Jednak wśród pensjonariuszek jest wiele takich, które nie mają postawionej diagnozy. Trafiły do szpitala, bo były zbyt biedne, by samodzielnie przeżyć, a te nieliczne, którym udało się wyzdrowieć, też najczęściej zostawały, gdyż rodziny zdążyły o nich zapomnieć i nie miały już do kogo wracać. smutny to obraz, naznaczony cierpieniem tysięcy niezrozumiałych istnień
Johanna Holmström opisuje dramatyczny stan społeczeństwa, które jeszcze nie radzi sobie ze zwykłą ludzką nadwrażliwością oraz rozpoznanymi chorobami psychicznymi. Izolacja od innych oraz...

książek: 2369
Matylda Saresta | 2018-10-01
Na półkach: Przeczytane

Cudowna.
Tego mi było trzeba.
Jeszcze nigdy chyba nie czytałam tak doskonałego opisu depresji, tak wewnętrznego i osobistego.
Nie mam wątpliwości, że autorka wie, o czym pisze...
Parę opowieści, wszystkie pacjentek szpitala psychiatrycznego oraz ich opiekunki, pielęgniarki tam pracującej.
Historie Teraz i Kiedyś.
Wstrząsające, już od samego początku. Bardzo prawdziwe. Mądre. Straszne w swoim autentyzmie...

Bardzo polecam - zamknięta, stonowana i wstrząsająca lektura.

książek: 162
Agnesto | 2018-12-14
Na półkach: Przeczytane

Matka wypływa z dwójką dzieci na łódce... W pełni zamroczenia, poplątania samej siebie z czymś mrocznym w niej, nieświadomie je topi. Mija nieco czasu, wraca głupia świadomość. Do mózgu dociera rzeczywistość i ogrom tragedii.
Gdzie są dzieci? Co się stało? - pyta samą siebie. Drętwy umysł szuka, oczy błądzą, ręce szukają małych dłoni dzieci, które przecież były tuż obok, dlaczego ich teraz nie ma? Gdzie poszły? Same? Przecież one nigdy nie...
Kristin, kobieta opuszczona przez męża, kobieta samotna, matka bez dzieci... Kristin mieszkająca na odludziu, by nie być narażoną na spojrzenia i obmowy innych. Teraz też Dzieciobójczyni, trafia do więzienia, a po kilku latach do szpitala psychiatrycznego na odległej i zapomnianej wyspie. Na wyspie, na której przebywają same kobiety. Chore w różnym stadium posuniętej choroby i pielęgniarki, niby te zdrowe, choć i one na granicy pomieszania zmysłów.
Mija kilka lat, do szpitala trafia Elli. Młoda dziewczyna, 17-letnia, dziwna, niemogąca się...

książek: 2413

Jak już wiecie, nie jest tajemnicą, że kocham kryminały. Jednak jakikolwiek wątek medyczny jest przeze mnie pożądany równie mocno. Szpital psychiatryczny i wszelkie problemy emocjonalne zaciekawiły mnie już jakiś czas temu. Szczególnie w dawnych czasach. A Johanna przenosi nas wstecz. W lata 1890 - 1940, kiedy to leczenie sprowadzało się tak naprawdę do otumaniania, kąpieli czy po prostu odosabniania ludzi chorych od zdrowych.

Jest rok 1891, kiedy Kristina Andersson topi dwójkę swoich dzieci. Mimo tego, co zrobiła, unika więzienia. Niestety trafia do szpitala psychiatrycznego. Pobyt miał być krótki, ale okazało się inaczej. Wyspa, na której stał szpital była równie rzadko opuszczana co odwiedzana. Kobiecie udaje się po polepszeniu stanu zdrowia pracować poza przybytkiem u rodziny pastora. Jednak nie trwa to długo, a po utracie pracy znów jest gorzej.

40 lat później do tego samego szpitala trafia Ellinor Curten siedemnastoletnia dziewczyna z rozpoznaniem psychopatii, nimfomanii...

książek: 279
1991monika | 2018-10-23

Jesienią 1891 roku Kristina Andersson topi dwójkę swoich dzieci. Udaje jej się uniknąć więzienia, ale trafia do szpitala psychiatrycznego na wyspie, którą rzadko kto opuszcza. Czterdzieści lat później trafia tam również siedemnastoletnia Elli Curten. Młoda dziewczyna marzyła o lepszym życiu i uciekła z chłopakiem, który wciągnął ją w świat przestępstw, który dla niej skończył się zesłaniem na wyspę. Obie kobiety znajdują się pod opieką pielęgniarki Sigrid Frimna. Czy uda im się kiedyś opuścić wyspę?

Johanna Holmstorm urodziła się w 1981 roku w Helsinkach. Swoją debiutancką powieść wydała w 2003 roku i została ona nominowana do nagrody Szwedzkiego Radia. Za książkę „Camera Obscura” otrzymała między innymi nagrodę literacką gazety „Svenska Dagbladet”. Oprócz tego autorka napisała również dwie sztuki teatralne. Po „Wyspę dusz” sięgnęłam, ponieważ lubię motyw szpitali psychiatrycznych w książkach. Zazwyczaj jednak pojawia się on w częściej czytanych przeze mnie kryminałach i...

książek: 135
zofiawkrainieksiazek | 2018-11-08
Na półkach: Przeczytane

"Wyspa dusz" to powieść o miłości, przyjaźni, zagubieniu, samotności i oczekiwaniu na lepsze jutro. Akcja książki rozgrywa się na maleńkiej wyspie w Finlandii, w szpitalu dla psychicznie chorych. Jest on jednocześnie zakładem penitencjarnym dla kobiet, które w swoim życiu dokonały różnych zbrodni. Główne bohaterki poznają się w tym odludnym miejscu. Łączy je uczucie samotności oraz osoba pielęgniarki - kochającej Sigrid. "Wyspa dusz" to wzruszająca powieść o poszukiwaniu zrozumienia i akceptacji. Jest pełna uczuć i emocji, a dodatkowej wartości dodaje jej fakt, że została napisana na podstawie prawdziwych zdarzeń. Poruszy nawet najtwardsze serca.

książek: 2304
Kasia b | 2019-01-08
Na półkach: Przeczytane

Miejsce osnute mroczną tajemnicą, budzące jednocześnie niepokój i ciekawość. To tutaj gromadzi się obłąkanych, szaleńców potencjalnie niebezpiecznych dla siebie i otoczenia, ale też biedaków dla których nie znalazło się miejsce w przytułkach, zdemenciałych starców bez rodziny i kąta w hospicjum czy innym domu opieki, a także wszelkie "jednostki niedostosowane". Kobiety chcące żyć po swojemu, rozwiązłe lub po prostu niepokorne, nękane przez wewnętrzne demony lub zwyczajnie niepasujące nigdzie indziej. Psychiatryk to wyrok na całe życie: nawet jeśli jakimś cudem uda się go opuścić, piętno szaleńca już do końca życia będzie ciążyć jak wstydliwy stygmat, poza tym po kilkuletnim pobycie najczęściej nie ma już dokąd wrócić.

książek: 750
Tylkomagiaslowa | 2018-11-07
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Jest to moje pierwsze spotkanie z autorką i muszę przyznać, że nie wiedziałam do końca, czy pisarka spełni moje oczekiwania. Nie miałam tej pewności i obawiałam się, ale jak się okazało bez potrzeby ponieważ autorka i tak dała mi coś zgoła odmiennego. Coś, czego kompletnie się nie spodziewałam.
Jej pióro nie należy do lekkim i przyjemnych - to musicie wiedzieć. Styl jest specyficzny, może trochę smutny, melancholijny... Może Wam się wydawać, że wszystko płynie tak bardzo powoli, albo stoi w miejscu. Chociaż właśnie samo to, sposób, w jaki przekazuje nam treść książki jest doprawdy powalający. Zabierając się za Wyspę dusz, nie spodziewałam się, że z wrażenia zatka mnie nie raz. Gdybym miała więcej czasu, na pewno połknęłabym ją na raz, ale musicie wiedzieć, że to nie będzie lekka przeprawa. Niby kryminał, niby powieść psychologiczna... Istny misz masz. Ale za to jaki cudowny! To książka, którą koniecznie musisz poznać. Tak, właśnie Ty. I Ty. Ty również. Wy wszyscy musicie ją...

zobacz kolejne z 224 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
zgłoś błąd zgłoś błąd