7,53 (19 ocen i 3 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
4
8
6
7
6
6
2
5
1
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Marina
data wydania
ISBN
9781780224268
liczba stron
309
słowa kluczowe
gotyk przygoda
język
angielski
dodała
Artopolosis

In may 1980, fiften-year-old Oscar Drai vanishes from his boarding school in Barcelona. For seven days and nights, no one knows his wherebouts... His story begins when he meets the mysterious Marina. She takes hhim to a graeyard where they witness a macabre ritual. On the last Sunday of every month, a coach appears. A woman shrouded in black descend, holding a single red rose. She walks over...

In may 1980, fiften-year-old Oscar Drai vanishes from his boarding school in Barcelona. For seven days and nights, no one knows his wherebouts...
His story begins when he meets the mysterious Marina. She takes hhim to a graeyard where they witness a macabre ritual. On the last Sunday of every month, a coach appears. A woman shrouded in black descend, holding a single red rose. She walks over to a gravestone that bears no name, only the emblem of a black butterfly...
When Oscar and Marina folowe her, they begin a journey that takes them to the heart of a forgotten, post-war Barcelona. Beneath the streets, a dark secret lies waiting...

 

źródło opisu: weidenfeld&nicolson

źródło okładki: poczytajkablog.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (21396)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2616
Monika | 2011-05-13
Przeczytana: 13 maja 2011

Książkę zaczęłam czytać w przedwczoraj wieczorem. Przeczytałam około 80 stron i poszłam spać.

A w nocy....przyśniło mi się to, co przeczytałam. Niesamowite wrażenie, którego doznałam po raz pierwszy w życiu. Teraz już wiem, że muszę kiedyś wybrać się do Barcelony.

Dobrze jednak, że tego środowego wieczoru nie przeczytałam więcej niż 80 stron. W innym przypadku moje sny nie byłyby tak przyjemne. W książce bowiem nie brak trupów, zniekształconych, chorych ludzkich postaci i chorób.

Zafon buduje klimat w swoich książkach w sposób jedyny w swoim rodzaju. Dreszcze chodziły mi po plecach w trakcie tej lektury.

"Marina" podobała mi się jeszcze bardziej niż "Cień wiatru".

książek: 64
Pirate_Ship | 2018-09-06
Przeczytana: 06 września 2018

”MARINA”, to powieść pasjonująca i magiczna z porywającą i niebanalną fabułą, choć generalnie skierowana do czytelników młodszego pokolenia, ponieważ zakwalifikowano ją do literatury młodzieżowej, może przypaść do gustu wszystkim czytelnikom bez względu na wiek, jak miało to miejsce w moim przypadku.

Wybrałem tę powieść, ponieważ chciałem przeczytać coś lekkiego i niewymagającego skupienia, pomyślałem że skoro jest to książka dla młodzieży, więc będzie to dobry wybór. Zafon po raz kolejny mnie zaskoczył i to w pozytywnym słowa znaczeniu, ta książka może być dla każdego, jest genialna w swojej prostocie, zapewnia ciągłą akcję i wyzwala emocje, choć rozpoczyna się niepozornie to możemy ją zakwalifikować jako thriller trzymający w napięciu do ostatniej strony.

„MARINA” mnie uwiodła i oczarował jako czytelnika, chłonąłem jej treść z nie mniejszym zainteresowaniem niż powieści cyklu „Cmentarz Zapomnianych Książek”, z całą pewnością to zasługa Zafona, jego...

książek: 403
Barbara Bąkowska | 2018-05-05
Przeczytana: 05 maja 2018

"Marina" to bardzo dobrze napisana książka. Rozbudza w czytelniku ciekawość, wyobraźnię, emocje - we mnie, zwłaszcza jej końcowa część, przywołując osobiste wspomnienia.
Można w tej powieści znaleźć fascynujące opisy miejsc, budowli, postaci. Wartka akcja sprawia, że czyta się ją szybko, z nieodpartą chęcią poznania dalszych wydarzeń, jakie czekają w zaułkach pochłanianych stron.
Wg mnie autor zawarł w "Marinie" przesłania.
Jedno takie, że pamięć ludzka jest ulotna i chcąc przywołać wspomnienia możemy obraz dawnych doświadczeń zniekształcić, nadać im nowy wymiar, inne światło.
Drugie z kolei dotyczy ludzkiego życia, jego kruchości, ulotności, ogromnego znaczenia, jeśli chodzi o życie bliskich nam osób.
I jeszcze to dotyczące uczuć, trudności w ich wyrażaniu, kiedy są silne, wyjątkowe, szczere, wręcz paraliżujące.

Uważam, że książkę warto przeczytać, bo zawarty w niej przekaz jest godzien pochylenia się nad nim i zastanowienia.

książek: 664
Marlena | 2014-05-07
Przeczytana: 06 maja 2014

Zafón sam przyznaje, że "Marina" to powieść przełomowa w jego twórczości. Gdy rozpoczynał jej pisanie w 1997 roku wiedział już, że to pożegnanie z powieściami dla młodzieży. To w "Marinie" zatem znajdują się pierwsze zwiastuny "dorosłej" literatury.
Owiana tajemnicą, zapomniana historia dawnej Barcelony odkrywana jest przez dwoje nastolatków, tytułową Marinę i jej przyjaciela, Óscara - zarazem narratora powieści. Początkowo nie mogłam przekonać się do elementów powieści grozy zawartych w "Marinie", ale chyba tylko dlatego że nie byłam na nie przygotowana. Ze strony na stronę czytało mi się coraz lepiej.
Muszę przyznać, że znalazłam w powieści kilka rzeczy, które mi się nie podobały. Nie chcę jednak o nich pisać z jednego prostego powodu: tak naprawdę nie mają one znaczenia. Powieść jest bardzo klimatyczna, przemierzanie ulic Barcelony widzianych przez pryzmat spojrzenia Zafóna to cudowne doświadczenie czytelnicze. Jego Barcelona jest fascynująca, tajemnicza, miejscami mroczna. To...

książek: 1370
Villiana | 2015-02-07
Przeczytana: 07 lutego 2015

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Nie mam tutaj zbyt wiele do napisania.
Były momenty, że bardzo mi się podobało, zwłaszcza na początku i na końcu. A w międzyczasie odczuwałam chęć, żeby całość przyspieszyła i wreszcie się skończyła. Jak już wspomniałam przy opinii dotyczącej "Cienia wiatru", nie specjalnie lubię opowiadane historie z życia wzięte, kiedy różne osoby wygłaszają przydługie monologi i w ten sposób nawiązuje się akcja i może dlatego tutaj miejscami się wymęczyłam. Odnośnie treści, nie czułam zbytnio emocji, trochę powiało grozą, trochę z Frankensteina, ale poza tym dla mnie nic, co by mnie specjalnie zainteresowało. Wszystko rzecz gustu przypuszczam.

książek: 978

„Kto nie wie dokąd zmierza, nigdy nigdzie nie dojdzie.”
Dwójka młodych ludzi zmierza do rozwiązania tajemnicy... Óscar i Marina.... uda im się?

A wszystko zaczęło się od drobnej kradzieży. Jednakże głos sumienia, kazał Óscarowi oddać zdobycz i tak zaczęła się przyjaźń! Ale to nie wszystko! W poszukiwaniu tajemnicy młodzi odwiedzają stary cmentarz, gdzie pewna dama cała w czerni co miesiąc kładzie róże na bezimiennym grobie. Podążają za nią, lecz szybko znika im z oczu. Następnie przychodzi wizytówka...
„Dobrymi chęciami jest piekło wybrukowane.”
Nie jest to byle jaka historia. Ale jest wygraniczone dobro i zło. Tylko wpierw trzeba odkryć, kto jest kim.
Dodatkowym wątkiem jest przyjaźń dwójki nastolatków, która z czasem się pogłębia. Pokazanie nam, jak kruche jest życie i co choroba może z nami zrobić. Oraz pełno ostrzeżeń, które ignorujemy...

Piękna, demoniczna książka. Króciutka, wciągająca, ale genialna. Mój ulubiony autor, moja ukochana Hiszpania i wspaniała historia....

książek: 346
_____ | 2017-01-13
Przeczytana: 13 stycznia 2017

Moje pierwsze spotkanie z autorem było nieudane. 'Cień wiatru' odłożyłam po kilkunastu stronach. 'Marinę' przeczytałam,bo zaintrygował mnie tytuł a także tajemnicza okładka.

Książka jest bardzo mroczna, ukazuje smutną Barcelonę. Zawiera połączenie horroru, thrilleru i co dziwne...melodramatu. Chociaż początkowo nic nie wskazywało na to, że akcja się rozkręci, już po paru stronach czytałam z żywym zainteresowaniem. Dużo zagadek, mnóstwo pytań i niejasne odpowiedzi. Przyjemnie mi się czytało, ale zakończenie - mimo, że pięknie napisane jak dla mnie nie pasuje do całej powieści.
Cały końcowy melodramatyczny wątek trochę mi tutaj zaburzył całokształt.

Niemniej uważam, że jest to kawałek bardzo dobrej literatury.

książek: 89
CrooliC | 2015-02-02
Przeczytana: 02 lutego 2015

Czytając kilkanaście pierwszych stron myślałem "Ot, kolejna opowiastka o nastoletnich detektywach, odkrywających jakąś wielką tajemnicę".
Brnąc dalej, w głąb książki obserwowałem coraz bardziej zawiłą relację, jaka zrodziła się między dwojgiem głównych bohaterów - tytułowej Mariny i Óscara -niby banalnej i wałkowanej już w niejednej powieści czy filmie, ale jednak pięknej - przeplatająca się z dochodzeniem i odkrywaniem coraz to mroczniejszej prawdy. Klimat powieści rozgrywającej się na ulicach Barcelony jest mroczny i nostalgiczny. Wątki grozy nie są nader straszne. Jednak muszę przyznać, że momentami miewałem gęsią skórkę. Niestety ostatnie strony z lekka mnie przybiły ale mimo to, chłonąłem każde słowo, każdy kolejny akapit. Dzieło Zafóna według mojej skromnej opinii jest rewelacyjne. Może i nawet wybitne. Polecam.

książek: 1183
Elżbieta | 2017-07-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 lipca 2017

To moje kolejne spotkanie z twórczością Carlosa Ruiza Zafona.
"MARINA" nie jest może tak wybitna jak "Cień wiatru", ale czyta się ją cudownie. Książka ma w sobie "to coś".

"Czasami to co prawdziwe dzieje się tylko w wyobraźni. Wspominamy tylko to, co nigdy się nie wydarzyło".

Powieść pełna sekretów i tajemniczości co powoduje, że od lektury trudno się oderwać. Magiczna Barcelona z Placem Catalunia, dzielnicą Sarria, La Ramblą oraz z zabytkowymi posiadłościami , secesyjnymi pałacykami czy tajemniczymi, mglistymi ulicami i zaułkami.

Przeniosłam się w inny baśniowy świat. Świat budzący momentami grozę i niepokój. Zagadkowa dama w czerni , bezimienny grób, czarne motyle czy intrygujący i przerażający zakapturzony stwór.

"Marina" to również książka o niebanalnej i nieszczęśliwej miłości,o pragnieniu posiadania przyjaciela, o przeżyciu czegoś niezwykłego i romantycznego ( miłości takiej pierwszej i czystej).

Książka przypadła mi do gustu,...

książek: 1033
hanterkaa | 2017-11-06
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam, 2017
Przeczytana: 06 listopada 2017

Jak dotąd jest to najbardziej niesamowita i tajemnicza powieść Zafona jaką czytałam.Autor przenosi czytelnika do mrocznej Barcelony lat 80-tych XX wieku.Klimat dawnych czasów doskonale oddają ciekawe opisy zagadkowych i podupadłych budowli.Książka jest bardzo dynamiczna.Czyta się ją z zapartym tchem.Nie ma tutaj niepotrzebnych przeciągnięć.Oprócz tego mamy pasjonującą,porywającą fabułę i żywy język.Na pewno każdy pożeracz książek znajdzie tu coś dla siebie.Ja znalazłam niebanalną miłość,przyjaźń,nietuzinkowych bohaterów i to co uwielbiam najbardziej w tego typu powieściach,czyli magię.Po przeczytaniu tego niezwykłego dzieła w moim umyśle pojawiła się chwila zadumy i nostalgii,a także zakręciła się łezka w oku.

zobacz kolejne z 21386 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Carlos Ruiz Zafón odpowiedział na Wasze pytania!

Trochę to trwało, ale w końcu dostaliśmy odpowiedzi na pytania, które zadaliście autorowi Cmentarza Zapomnianych Książek! Zapraszamy do lektury wywiadu!


więcej
Carlos Ruiz Zafón odpowie na Wasze pytania!

Do 17 października będziemy zbierać propozycje pytań do Carlosa Ruiza Zafona. Najciekawsze wybierzemy i prześlemy do pisarza, a jego odpowiedzi opublikujemy w serwisie. Autorom trzech najciekawszych pytań przekażemy książki „Labirynt duchów” ufundowane przez wydawnictwo Muza! Nie przegapcie takiej okazji!


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd