6,31 (101 ocen i 40 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
6
8
18
7
26
6
19
5
10
4
9
3
3
2
2
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Innsirkling
data wydania
ISBN
9788308062005
liczba stron
368
język
polski

Tiller, czyli anty-Knausgård... Epos o współczesnej Norwegii, thriller psychologiczny, sztuka kameralna. Powieści Carla Frode Tillera nie da się zamknąć w jednej formule. Wielokrotnie nagradzane dzieło doczekało się wreszcie polskiego przekładu. Czytelnicy Knausgårda, Lunde i Christensena będą zachwyceni. Lipiec, 2006 rok. Do szpitala psychiatrycznego w Trondheim trafia pacjent, który stracił...

Tiller, czyli anty-Knausgård... Epos o współczesnej Norwegii, thriller psychologiczny, sztuka kameralna. Powieści Carla Frode Tillera nie da się zamknąć w jednej formule. Wielokrotnie nagradzane dzieło doczekało się wreszcie polskiego przekładu. Czytelnicy Knausgårda, Lunde i Christensena będą zachwyceni.

Lipiec, 2006 rok. Do szpitala psychiatrycznego w Trondheim trafia pacjent, który stracił pamięć. W prasie pojawia się ogłoszenie – bliscy i znajomi młodego człowieka proszeni są o kontakt, aby pomogli mu odzyskać tożsamość. Odpowiadają trzy osoby − dwójka przyjaciół z liceum: Jon, wrażliwy i niespełniony muzyk, przeżywająca małżeński kryzys Silje oraz ojczym pacjenta, Arvid – były pastor, borykający się z problemem utraty wiary i nieuleczalną chorobą. W listach do Davida opowiadają jego i swoją historię – wkraczania w dorosłość, pierwszych seksualnych doświadczeń, rodzinnych tajemnic, zawikłanych relacji, porzuconych marzeń, winy, przemocy i miłości. Te opowieści, na ogół zgodne, a jeszcze częściej zaprzeczające sobie, budują obraz przygnębiającej egzystencji w prowincjonalnym norweskim miasteczku, pełnej frustracji, nudy i samotności, a wyłaniający się z nich portret Davida staje się coraz bardziej zagadkowy i niejednoznaczny.

Osaczenie, pierwszy tom trylogii Tillera, jest pierwszą norweską powieścią wyróżnioną Europejską Nagrodą Literacką. Książka została też uhonorowana Nagrodą Bragego, Nagrodą Krytyków oraz nominacją do Nagrody Literackiej Rady Nordyckiej. Prawa do wydania zakupiły wydawnictwa z 18 krajów.

"To anty-Knausgård. W miejscu heroicznego solipsyzmu Knausgårda mamy tu do czynienia z chórem głosów, który tworzy pryzmatyczny i złożony obraz tożsamości bohatera".
„The Independent”

"Drąży ludzką naturę z wielkim wyczuciem, bolesną szczerością i za pomocą precyzyjnej prozy. Rzadki talent".
Jo Nesbo

"Wszystko wskazuje na to, że Carl Frode Tiller jest w trakcie tworzenia epokowego dzieła literatury norweskiej".
„Dagsavisen”

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/3987/O...(?)

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/3987/O...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 752
Meggie | 2016-10-24
Na półkach: Przeczytane

Utrata pamięci to stan, w którym człowiek jest całkowicie zagubiony, nie wie kim jest, jak wyglądało jego dotychczasowe życie, kto jest jego przyjacielem, a kogo powinien się obawiać. Jak odzyskać dawne życie? Pomóc mogą rodzina i znajomi, ludzie którzy byli jego częścią. Młody mężczyzna o imieniu David stracił pamięć. W gazecie pojawia się jego zdjęcie wraz z prośbą o pomoc i kontakt listowny osób, które go znają. Odpowiadają trzy osoby. Każda z nich odkrywa kolejne karty z jego przeszłości, która skrywa sporo tajemnic. Opowieści te się przeplatają, lecz czasem coś między nimi zgrzyta, coś odstaje. Różne punkty widzenia powoli składają się w jedną całość, ukazując kim jest David.

Carl Frode Tiller – norweski pisarz, którego twórczość zdobywa coraz większą popularność. Książki pisarza zyskały zainteresowanie w kilkunastu krajach. Otrzymał wiele nagród, wśród których znajdują się: Europejska Nagroda Literacka oraz Norweska Nagroda Krytyków.

Tematyka książki, jak też opis na okładce od razu wzbudziły moje zainteresowanie, mimo że problem utraty pamięci niejednokrotnie pojawia się w literaturze. Zapowiadała się więc intrygująca lektura. Czy faktycznie taka okazała się w rzeczywistości?

Od pierwszych do ostatnich stron czytelnik poznaje Davida, lecz w nietypowy sposób - z wspomnień osób, które go znają. Element po elemencie, powoli i skrupulatnie składają się skrawki jego przeszłości. Narracja prowadzona jest z różnych perspektyw. Poprzez listy do Davida opowieść prowadzą trzy osoby: przyjaciel Jon, ojczym Arvid oraz Silje. Z pozoru robią to by pomóc Davidowi odzyskać pamięć, lecz w rzeczywistości pomoc jest obustronna, mimo że z jednej strony bierna. Każda z postaci boryka się z innymi problemami, walczy z własnymi demonami. Łączy ich przeszłość niosąca wiele wspomnień oraz scala David. Problemem jest to, że obraz który przedstawiają jest nieco zniekształcony, zawiera trochę rys i miejscami jest mało spójny.

Pisarz przygotował dla czytelnika prawdziwą psychologiczną łamigłówkę. Brak tu rzeczy oczywistych, wydarzenia się mieszają, powodując miejscami chaos myśli i emocji. Nie jest łatwo się w tym wszystkim odnaleźć. Czasem trudno w pierwszym momencie poznać, kogo dotyczy konkretna sytuacja, czy kto w danym momencie prowadzi opowieść. Przeskoki czasowe dodatkowo komplikują to odczucie. Szczególnie uwidacznia się to w pierwszej części książki, później jest już znacznie łatwiej.

Akcja płynie powoli i budowana jest głównie w oparciu o warstwę psychologiczną. Główną rolę grają emocje, uczucia, relacje międzyludzkie. Stopniowo budowana jest skomplikowana pajęczyna powiązań. Poznajemy wiele ciekawych i barwnych postaci, nie tylko wśród autorów listów. Na uwagę zasługuje matka Davida Berit, jej osobowość, relacja z synem i tajemnica którą skrywa. Kolejna ciekawa postać to Oddrun, ekscentryczna i brutalnie szczera oraz poddająca się różnym emocjom. Kiedyś taka nie była, lecz coś sprawiło, że odrzuciła wszelkie zahamowania. Nawet drugoplanowe postaci są osobliwe, jak chociażby Wenche. To sprawia, że książka zapada w pamięci, lecz nie do końca potrafiłam się w niej odnaleźć. Czasem za duże panowało zamieszanie. Zakończenie jest otwarte i nie wyjaśnia wszystkiego a wręcz dostarcza więcej pytań, na które odpowiedzi znajdą się być może w następnej części trylogii.

„Osaczenie” to skomplikowana i wielobarwna powieść z bardzo mocno rozbudowaną warstwą psychologiczną. Pisarz z matematyczną precyzją analizuje ludzkie emocje i relacje, rozkładając każdy z elementów na drobne części. Nie do końca tego się po książce spodziewałam, chociaż trzeba przyznać, że wzbudza niepokój i jest nietuzinkowa.

http://ksiazki-moj-maly-swiat.blog.pl/2016/10/24/osaczenie-carl-frode-tiller/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Martwy błękit

Martwy błękit, to druga część serii o Christianie Abellu. Rok 1933, teren Trojmiasta oraz rosnąca w siłę ideologia nazistowska są tłem do rozwikłania...

zgłoś błąd zgłoś błąd