Żydzi. Opowieści niepoprawne politycznie

Seria: Historia [Rebis]
Wydawnictwo: Rebis
7,22 (450 ocen i 69 opinii) Zobacz oceny
10
22
9
40
8
128
7
155
6
70
5
21
4
4
3
5
2
1
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788378188803
liczba stron
560
słowa kluczowe
historia
kategoria
historia
język
polski
dodał
Mikolaj Frycz

Autor "Paktu Ribbentrop-Beck" i "Obłędu ’44" tym razem podjął drażliwy temat stosunków polsko-żydowskich. Jego poprzednie książki wywoływały ostre dyskusje i kontrowersje, żadna nie była jednak tak niepoprawna politycznie. Żydzi rozsierdzą zarówno filosemitów, jak i antysemitów. Piotr Zychowicz pisze o żydowskich komunistach i kolaborantach pod okupacją niemiecką, ale i o zbrodniach...

Autor "Paktu Ribbentrop-Beck" i "Obłędu ’44" tym razem podjął drażliwy temat stosunków polsko-żydowskich. Jego poprzednie książki wywoływały ostre dyskusje i kontrowersje, żadna nie była jednak tak niepoprawna politycznie. Żydzi rozsierdzą zarówno filosemitów, jak i antysemitów.

Piotr Zychowicz pisze o żydowskich komunistach i kolaborantach pod okupacją niemiecką, ale i o zbrodniach popełnionych przez Polaków na Żydach. O szkoleniu przez II Rzeczpospolitą żydowskich terrorystów i zamordowaniu przez żydowskich bojówkarzy polskiego konsula. O pogardzie, jaką okazywano w Izraelu ocalałym z Zagłady, i próbach wyłudzenia tytułu Sprawiedliwego. O powstaniu w getcie warszawskim i tysiącach Żydów służących w Wehrmachcie, a nawet SS. O operacjach tajnych służb PRL w Izraelu i o łowcy zbrodniarzy Szymonie Wiesenthalu. Wreszcie docieka, ile jest prawdy w tezie prof. Szlomo Sanda, że naród żydowski… został wymyślony.

 

źródło opisu: http://www.matras.pl/zydzi-czyli-opowiesci-niepopr...(?)

źródło okładki: https://www.rebis.com.pl/pl/book-zydzi-piotr-zychowicz,EBHB07631.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
lapsus książek: 1662

Na stos

Widmo krąży nad Polską. Widmo antysemityzmu. Właściwie Polska antysemicka jest faktem – potwierdzają to liczne teksty i opracowania. Filmy takie jak „Ida” czy „Pokłosie” zbierają liczne nagrody i chwalone są za to, że nazywają rzeczy po imieniu, czyli pokazują Polaków jako morderców Żydów. Tak samo mamy w literaturze, gdzie Jan Tomasz Gross otworzył nam oczy na zbrodnicze oblicze Polaków. Takich książek i filmów jest więcej, a wszystkie czynią wiele szumu. Ja ostatnio przeczytałem książkę Mikołaja Grynberga „Oskarżam Auschwitz” , ale książka ta nie była oskarżeniem Auschwitz, ale oskarżeniem Polaków, którzy są odpowiedzialni za zagładę Żydów podczas II wojny światowej, a w stan oskarżenia stawiały polskie społeczeństwo dzieci ocalałych z Shoah, za którymi Mikołaj Grynberg podróżował po całym świecie. Jeśli uważasz inaczej, wiedz, że jesteś antysemitą i czas zmienić pochlebną opinię na własny temat – taki przekaz płynie dziś z każdego medium, które hołduje zasadom tolerancji, otwartości, równości. Bowiem to polski antysemityzm stoi u źródeł całej polskiej nietolerancji i całego polskiego faszyzmu. Bo Polska jest najgorszym faszystowskim bagnem, a katolicki fundamentalizm jest gorszy od islamskiego. No może jeszcze Węgry nam dorównują.

W tym kontekście książka „Żydzi. Opowieści niepoprawne politycznie” Piotra Zychowicza jest paszkwilem na polskość. Zychowicz ma zaledwie 36 lat i kilka opasłych tomów historycznych na swoim koncie, z których najbardziej znaną jest poświęcona...

Widmo krąży nad Polską. Widmo antysemityzmu. Właściwie Polska antysemicka jest faktem – potwierdzają to liczne teksty i opracowania. Filmy takie jak „Ida” czy „Pokłosie” zbierają liczne nagrody i chwalone są za to, że nazywają rzeczy po imieniu, czyli pokazują Polaków jako morderców Żydów. Tak samo mamy w literaturze, gdzie Jan Tomasz Gross otworzył nam oczy na zbrodnicze oblicze Polaków. Takich książek i filmów jest więcej, a wszystkie czynią wiele szumu. Ja ostatnio przeczytałem książkę Mikołaja Grynberga „Oskarżam Auschwitz” , ale książka ta nie była oskarżeniem Auschwitz, ale oskarżeniem Polaków, którzy są odpowiedzialni za zagładę Żydów podczas II wojny światowej, a w stan oskarżenia stawiały polskie społeczeństwo dzieci ocalałych z Shoah, za którymi Mikołaj Grynberg podróżował po całym świecie. Jeśli uważasz inaczej, wiedz, że jesteś antysemitą i czas zmienić pochlebną opinię na własny temat – taki przekaz płynie dziś z każdego medium, które hołduje zasadom tolerancji, otwartości, równości. Bowiem to polski antysemityzm stoi u źródeł całej polskiej nietolerancji i całego polskiego faszyzmu. Bo Polska jest najgorszym faszystowskim bagnem, a katolicki fundamentalizm jest gorszy od islamskiego. No może jeszcze Węgry nam dorównują.

W tym kontekście książka „Żydzi. Opowieści niepoprawne politycznie” Piotra Zychowicza jest paszkwilem na polskość. Zychowicz ma zaledwie 36 lat i kilka opasłych tomów historycznych na swoim koncie, z których najbardziej znaną jest poświęcona powstaniu warszawskiemu książka „Obłęd 44”, w której ten bezczelny żółtodziób śmiał podważyć sensowność powstańczego heroizmu i wskazać bezsensowność przelanej w nierównej walce przez Polaków krwi. „Żydzi” jest jednak zupełnie inną książką niż parahistoryczne popisy pana Zychowicza, gdyż składa się z wywiadów i to wywiadów, które autor zamieszczał w prawicowych brukowcach, takich jak „Uważam Rze”, „Rzeczpospolita”, czy „Historia Do Rzeczy”. Na domiar złego rozmówcami pana Zychowicza byli w dużej części żydowscy historycy i intelektualiści, którzy, pewnie zmanipulowani przez przebiegłego polaczka, ośmielili się wyjść poza schemat antypolskiej perspektywy. Po prostu zgroza, faszyzm, goebels.

„Żydzi” składają się z pięciu części - „Rozmowy z Żydami”, „Rozmowy o Żydach”, „Komuniści, syjoniści, kolaboranci”, „Izrael kontra PRL” i najbardziej kontrowersyjna „Żydzi a 17 września”, o tym jak ludność żydowska radośnie witała na wschodnich rubieżach Rzeczpospolitej drugiego okupanta. Z rozmów tych wyłania się skomplikowany i wcale niejednoznaczny obraz stosunków polsko-żydowskich, co więcej, Zychowicz nie waha się przedstawiać różnych punktów widzenia, a więc także tych, które są bardzo krytyczne względem Polaków. Ale to wszystko jest i tak mydlenie oczu, zresztą słowo „mydło” nabiera w kontekście tych artykułów szczególnego znaczenia, bo właśnie w ten sposób określali izraelscy Żydzi ocalałych z Zagłady zaraz po wojnie, a sytuacja w ocenie tych postaw uległa zmianie dopiero w latach 60.

I Zychowicz czepia się tej historycznej względności, pokazuje w tych rozmowach jak temat Holocaustu zmieniał się przez pół wieku od zakończenia wojny. Wskazuje jak doszło do powstania „przedsiębiorstwa Holocaust”, które generowało zyski oraz dogmaty na temat Zagłady. Do tego wskazuje na różne źródła, nie tylko te, które są uprawnione do tworzenia oficjalnej wersji historii i to jest największa hańba tej książki, że opiera się na heretykach i że nie traktuje historii jak religii. Za to wszystko Zychowicz winien spłonąć na stosie. Przypominam, że słowo Holocaust oznacza ofiarne całopalenie.

Zychowicz manipuluje faktami. Twierdzi, że spośród Polaków właśnie najwięcej ma tytuł „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”, że w Polsce za ukrywanie Żydów groziła kara śmierci i zabijane były za to całe polskie rodziny. Odważa się także przypominać, że to nie Polacy stworzyli obozy koncentracyjne na terenie Polski, tylko okupujący ją Niemcy. Bezczelność sięga w tych momentach zenitu. Nie wolno tak mówić, nie wolno tak pisać. Widmo krąży i nie wolno, go przywoływać pod żadnym pretekstem. Historia ma uczyć takiej wersji zdarzeń, która jest potrzebna, by widmo nas nie dopadło.

Zychowicz, „prawicowy” podkreślę publicysta i historyk, jest autorem innej karkołomnej tezy, że Polacy w czasach II wojny światowej winni, jak większość narodów europejskich, sprzymierzyć się z hitlerowcami i dbać o swój interes, a nie przelewać krew w podziemiu i masowych egzekucjach. Cóż – nie zgadzałem się z tak postawioną tezą, ale dziś, kiedy widzę, jak robi się z mojego narodu najgorszy sort antysemityzmu, że powszechnie głosi się, że to Polacy a nie hitlerowcy są odpowiedzialni za Holocaust, , to zaczynam rozumieć, że z makiawelicznym kłamstwem historii nie można dyskutować, tylko trzeba walczyć z nią jej własnymi metodami. Inaczej nawet ofiary mogą stać się oprawcami. Ale ja jednak będę dalej dumny z faktu, że Polacy nigdy nie podpisali cyrografu faszystowskiemu diabłu. Ale z tym stosem dla Zychowicza to jednak trochę przesadziłem.

Sławomir Domański

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1064)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 492
Przemysław Zyra | 2016-05-25
Na półkach: X2016, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 24 maja 2016

Poprzednimi książkami Pan Zychowicz postawił poprzeczkę wysoko. Książka "Żydzi" wg mnie wypada pod poprzeczką. Kupując jeszcze nie wiedziałem, że otrzymam zbiór wywiadów i artykułów a nie spisaną jak poprzednie książkę. I to rozczarowało. Ale pomimo zniechęcenia książkę przeczytałem odnajdując wiele ciekawych treści. Najbardziej ubogacające były dla mnie wywiady. Z racji, że przeprowadzane były z różnymi przedstawicielami opisywanej religii nie wynikała z nich jasna i spójna wizja żydów. Podkreśla to zresztą sam autor we wstępie.

Najciekawsze informacje, które zdobyłem dzięki książce, a które wywróciły nieco moje dotychczasowe przekonania to:
- kwestia pochodzenia żydów mieszkających w Polsce (nie miałem zbyt wiele pojęcia o Chazarach i byłem przekonany, że polscy żydzi to potomkowie tych starotestamentalnych)
- sprawa Piusa XII i fakt, że ocalił on ok 900 tys. żydów. Jak się okazuje dotychczas sam wierzyłem stereotypom związanym z tym papieżem podczas gdy jest on wzorem do...

książek: 2159
emindflow | 2016-06-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 czerwca 2016

Kompletne zdziwienie i rozczarowanie.
Nazwisko Piotra Zychowicza na okładce było dla mnie dotychczas gwarancją spotkania z wyjątkową lekturą. Zawsze był to trudny i kontrowersyjny temat, często mało znany, ale zawsze doskonale przygotowany merytorycznie i wywołujący skrajnie różny odbiór czytelników.
Tym razem zamiast obszernego, pogłębionego opracowania Zychowicz zaserwował dość chaotyczny zbiór wywiadów i artykułów dotyczących problemu żydowskiego, których większość drukowała krajowa prasa. Oczywiście sam temat jest wciąż na tyle aktualny i nośny, że warto to przeczytać, ale jednak autor przyzwyczaił nas do zupełnie innej formy, a poprzeczkę zawiesił o wiele wyżej.
Nie bardzo wiem, o co chodziło Zychowiczowi, bo sam nie zajmuje żadnego stanowiska w przedstawianych tematach. Natomiast zamieszczone materiały z bardzo różnych pozycji atakują, czy wręcz próbują obalać utarte stereotypy dotyczące historycznych relacji polsko-żydowskich czy samych Żydów.
Przeczytałem, dowiedziałem się...

książek: 765
annamagdalena | 2018-09-11
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Nie jestem historykiem, więc moje zdanie nie będzie poparte naukową wiedzą. Uważam jednak, że ta książka to rzetelne, naukowe opracowanie.

Znajdziemy tu wywiady, opowieści, relacje naocznych świadków zdarzeń. Części tekstów nigdy wcześniej nie publikowano. Punkty widzenia historyków polskich, amerykańskich, izraelskich. Świetnie zadane pytania i poparte wieloletnimi studiami dokumentów odpowiedzi.

Czy każdy Żyd podczas wojny był bezbronną ofiarą? Czy Polacy byli biernymi obserwatorami pogromów? Dlaczego Żydzi kolaborowali z Sowietami? Skąd w Polakach brała się odwaga do ukrywania Żydów? No i co z Powstaniem w Getcie? A żydowski Kapo? A polscy partyzanci? A Jedwabne? Można tak w nieskończoność.

Wspaniała do poszerzenia swojej wiedzy i wyrobienia własnego zdania. Polecam!

książek: 3896
Goszarda | 2018-06-19
Przeczytana: 18 czerwca 2018

Oj, mogłabym się tu rozpisać...

Jednak tylko przekażę że jest to świetny dokument. Na wiele moich pytań dotyczących stosunków między Polakami a Żydami znalazłam odpowiedź.

A tak z grubsza biorąc - wojna to czas kiedy z ludzi wyłazi kto jaki jest naprawdę i nie ma tu do rzeczy narodowość... a najgorsze wśród ludzi jest uleganie stereotypom, dopinanie łatek, uogólnienia...
I w tym miejscu uważam, że wiele złego wyrządzają nam media - opiniotwórcze środki masowego przekazu.

Naprawdę warto przeczytać!!! POLECAM!!!

książek: 476
michalu | 2016-05-29
Na półkach: Przeczytane, 2016

Książkę kupiłem w zasadzie bez zastanowienia, okładka i tytuł wywołały oczywiste wyobrażenie o jej treści i bohaterach (za autorem: ‘otóż jedno można o nich powiedzieć na pewno – że są niezwykle interesujący’), do tego spodziewałem się formuły przypominającej wcześniejsze książki Zychowicza. Okazało się, że książka to zbiór wywiadów i wcześniejszych artykułów prasowych Autora.

Pierwsze ‘rozczarowanie’ jednak szybko ustąpiło, bo książkę czyta się bardzo szybko i sprawnie, a układ tematyczny pozwala na syntetyczne przedstawienie różnych zagadnień o wspólnym mianowniku. Treść przypadła mi do gustu, bo o większości spraw poruszanych w książce miałem albo tylko mgliste pojęcie, albo nie wiedziałem o nich wcale. Całość zrobiła na mnie bardzo dobre wrażenie, a kolejne rozdziały rzuciły światło na inne ciekawe aspekty problematyki stosunków polsko-żydowskich lub nawet żydowsko-żydowskich.

Książka oczywiście jest przedstawiana jako swoiste obiektywne spojrzenie na często drażliwe...

książek: 583
Grot | 2017-02-11
Na półkach: Przeczytane

Książka składa się głównie ze zbioru artykułów prasowych zebranych na przestrzeni ostatnich kilku lat („Rzeczpospolita”, Uważam Rze, „Historia Do Rzeczy”), gdzie w sposób ciekawy i wielopłaszczyznowy jest poruszana problematyka relacji polsko – żydowskich, głównie w okresie drugiej wojny światowej.

Nie jest to książka ani pro ani anty żydowska, gdyż zawiera różne punkty widzenia (w zależności od rozmówcy z którym Piotr Zychowicz przeprowadzał dany wywiad, a są to osoby z wykształceniem historycznym jak prof. Polonsky, Jasiewicz, historycy z Izraela). Przykładowo – jeden badacz okresu okupacji podkreśla heroizm Polaków, którzy ratowali Żydów przed zagładą, podpierając się faktem, iż to właśnie naszych rodaków jest najwięcej w panteonie „Sprawiedliwych wśród narodów Świata”, natomiast inny historyk uważa, że na tak duży kraj jak Polska (największe skupisko Żydów w Europie) i tak tych „Sprawiedliwych...” jest stosunkowo mało, a większość Polaków w czasie wojny przyczyniała się do...

książek: 633
Adrian F | 2016-08-03
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 03 sierpnia 2016

Ukazane z dwóch stron (w zależności od rozmówcy) wydarzenia z czasów II WWŚ z perspektywy Żydów i Polaków. Poza tym sporo ciekawych wywiadów dotyczących państwa Izrael oraz mentalności mieszkających tam ludzi. Pomimo, że książka napisana w formie za którą nie przepadam, czyli w formie wywiadów i reportaży, wciągnęła mnie niesamowicie. Pan Zychowicz jak zwykle potrafił ciekawie rozwinąć temat, pomimo że tym razem w książce nie znalazły się stricte jego osobiste tezy ale poszczególnych rozmówców. Ten tytuł można potraktować jako zbiór rzadko spotykanych w jednym miejscu faktów o Żydach, natomiast mimo wszystko denerwuje fakt, że w głównej mierze są to przedruki z różnych gazet i czasopism i gdybym był ich stałym czytelnikiem czułbym się delikatnie oszukany. "Żydzi" na pewnie zasługują żeby się z nimi zapoznać, autor jak zwykle nie zawodzi, ale jednak nie jest to taka strasznie kontrowersyjna książka, jak hucznie zapowiada ją okładka, odczuwa się niedosyt większej samodzielności tego...

książek: 453
smolkosia | 2016-09-24

Rewelacyjna książka, zbiòr wywiadów dla różnych mediów ze znanymi osobami wyznania żydowskiego. Spojrzenie na Żydów, Izrael z innej perspektywy. Obnażenie dwulicowości Izraela, jego mitów, bolączek i kompleksòw. Czyta się jednym tchem. Polecam

książek: 107
Darkiz | 2018-05-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 maja 2018

Pół na pół częściowo interesująca ,częściowo nie .Jest tam kilka nieznanych rzeczy o których warto wiedzieć .Ale jeżeli chodzi o całość to uważam że jest naciągana ,za bardzo autorowi zależało chyba na tym żeby książka była odpowiednio gruba ? Nie potrzebnie ;) Ogólnie przeczytać nie zaszkodzi !

książek: 489
Sowaldez | 2017-01-30

Wpadła mi do ręki książka Piotra Zychowicza – „Żydzi”. Jest ona podzielona na V części i aneks. Pierwszy – rozmowy z Żydami, część druga – rozmowy o Żydach, trzecia – Komuniści, syjoniści, kolaboranci, czwarta – Izrael kontra PRL, a ostatnia, piąta porusza temat Żydów podczas 17 września. Autor zarzeka się, że nie jest ani antysemitą (chociaż to złe sformułowanie, Semici to nie tylko Żydzi), ani filosemitą, lecz, moim zdaniem, sposób, w jaki prowadzi wywiady z Żydami idealnie wpisuje go w drugą grupę społeczeństwa. Swoją drogą, ciężko mi się oprzeć wrażeniu, że czytając te różne ciekawostki, historie, wiele skłania mnie ku temu, by jednak zająć pozycję pierwszej grupy. Wracając do samej książki, cóż, autor nam daje zbiór swoich wcześniejszych artykułów czy wywiadów, które pojawiały się kiedyś w gazetach, czyli nic nowego i odkrywczego. Część w ogóle nie była publikowana, stanowi novum. Sporo jest też owoców pracy dziennikarza śledczego, aczkolwiek moim zdaniem artykuliki są za...

zobacz kolejne z 1054 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd