Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pokój

Tłumaczenie: Ewa Borówka
Wydawnictwo: Sonia Draga
7,66 (2588 ocen i 486 opinii) Zobacz oceny
10
269
9
458
8
751
7
650
6
306
5
83
4
22
3
28
2
11
1
10
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Room
data wydania
ISBN
9788379996858
liczba stron
408
język
polski
dodała
Ag2S

Inne wydania

Dla pięcioletniego Jacka Pokój jest całym światem. To tu się urodził, to tu bawi się i uczy ze swoją mamą. Na noc mama układa go do snu bezpiecznie w szafie na wypadek, gdyby przyszedł Stary Nick. Dla Jacka Pokój jest domem, dla jego Mamy więzieniem,...

Dla pięcioletniego Jacka Pokój jest całym światem. To tu się urodził, to tu bawi się i uczy ze swoją mamą. Na noc mama układa go do snu bezpiecznie w szafie na wypadek, gdyby przyszedł Stary Nick. Dla Jacka Pokój jest domem, dla jego Mamy więzieniem, w którym została zamknięta przed siedmioma laty. Dzięki ogromnej determinacji, pomysłowości i bezgranicznej matczynej miłości udało jej się stworzyć dla synka namiastkę normalności. Niestety ciekawość chłopca rośnie z wiekiem i Mama zdaje sobie sprawę, że Pokój nie wystarczy mu na długo…
Porywająca historia o matce i synu oraz ich miłości pozwalającej przetrwać to, czego przetrwać niepodobna. To powieść przejmująca, chwytająca za serce, poruszająca najczulsze struny naszej wrażliwości.

 

źródło opisu: http://www.soniadraga.pl/produkt/1777/proza-pokoj-wyd-filmowe.html

źródło okładki: http://www.soniadraga.pl/produkt/1777/proza-pokoj-wyd-filmowe.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1245
Camena | 2016-08-21
Na półkach: Przeczytane, Legimi, Na blogu

Pokój, a w nim Łóżko, Dywan, Umywalka, Sedes, Wanna, ulubiona Łyżka Roztopka. Telewizor, który ukazuje rzeczy nie z tego świata, Okno w dachu. Pokój, a za jego ścianami wszechświat – nierzeczywisty i straszny. Na tych kilku metrach kwadratowych rzeczywistości Emma Donoghue umieściła małego Jacka i jego Mamę, a potem zamknęła szczelnie drzwi. Dla Mamy Pokój to cela. Dla chłopca jedyny świat, jakiego jest świadom.

Emma Donoghue w Pokoju oddaje do dyspozycji czytelnikom historię niezwykle poruszającą, bulwersującą, inspirowaną głośnymi sprawami, które od czasu do czasu wychodzą na światło dzienne w naszym dziwnym, pokręconym świecie. Kto z nas nie słyszał o Nataschy Kampusch, która 8 lat spędziła w rękach porywacza, czy o głośnej sprawie Josefa Fritzla, który przez ćwierć wieku więził i gwałcił swoją córkę, z którą spłodził kilkoro dzieci? Te historie budzą grozę, jednak czy ktokolwiek z was zastanawiał się dłużej, co dzieje się z takimi więźniami po uwolnieniu?

Pokój to jednak nie książka o doświadczeniach młodej, porwanej kobiety. Historia należy do pięcioletniego chłopca, który opowiada nam jak musiał zdobyć się na niesamowitą odwagę i opuścić dobrze znany, bezpieczny dom. Z jego punktu widzenia Pokój, w którym spędził każdą sekundę swojego życia nie jest bowiem więzieniem. Rzeczywistość Jacka jest jak hermetycznie zamknięty słoik. Mikroskopijny świat, w jakim przyszło mu żyć jest całym jego światem. Nagle, pewnego dnia wkrótce po swoich piątych urodzinach, kiedy jest już całkiem dużym chłopcem, Mama wpada na szalony pomysł, by ten świat mu odebrać. Przygotowuje przerażonego Jacka do opuszczenia pokoju, za którym nie ma nic, a wszelkie jej słowa przeczą wszystkiemu, co mówiła mu o świecie do tej pory.

Pokój to książka specyficzna. Prowadzona językiem rezolutnego pięciolatka narracja jednych drażni, innych – w tym mnie – porusza. W prostych, zinfantylizowanych zdaniach formułowanych przez Jacka, czytelnik dostrzega bowiem drugie dno, którego chłopiec nie jest świadomy. Obserwujemy jego zmagania z zupełnie nowym światem, całkowicie nieznanym.
Czytelnik musi wykazać się nie lada zrozumieniem, żeby nie poddawać postępowania Mamy potępieniu. Decyzje, jakie podejmowała żyjąc w klitce, bez nadziei na jej opuszczenie, wychowując dziecko, zupełnie nie przystają do świata, jaki sami znamy. Kłamstwa jakimi karmiła Jacka, były okrutne, jednak w jej położeniu wydawały się mniejszym złem. Sposób w jaki wykorzystała synka do ucieczki, ryzykując jego życiem, a może i własnym, gdyby ich dramatyczny plan się nie powiódł, budzi grozę i zgorszenie, a jednak jednocześnie zadaję sobie pytanie, czy miała jakikolwiek inny wybór?

Książka Emmy Donoghue to wciągająca lektura, która daje do myślenia i otwiera oczy. Pokazuje zdarzenia i losy ludzi z perspektywy, o której wielu z nas nie myśli, kiedy czyta medialne doniesienia o wielkiej krzywdzie, jaka ich spotkała. A przecież ich historie, ich życie nie kończy się wraz z ostatnimi wzmiankami w gazetach. Toczy się dalej, choć my już zupełnie o nim nie pamiętamy. To także opowieść o tym, jak na nasze postrzeganie świata wpływa rzeczywistość, w jaką wierzymy, jak granice, które nam narzucono, stają się wyznacznikiem tego, w co wierzymy.

https://przeczytalamksiazke.wordpress.com/2016/05/23/pokoj-emma-donoghue/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Niemy świadek

Wiadomo - klasyka kryminału,niepodrabialna formuła,ciekawy pomysł - w sam raz na letnie dni.Dla mnie zbyt naiwna.

zgłoś błąd zgłoś błąd