Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Warszawski Niebotyk

Cykl: Warszawski niebotyk (tom 1)
Wydawnictwo: Czwarta Strona
6,96 (190 ocen i 66 opinii) Zobacz oceny
10
17
9
19
8
37
7
41
6
45
5
16
4
7
3
5
2
3
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788379762958
liczba stron
432
słowa kluczowe
literatura polska, Warszawa
język
polski
dodała
Ag2S

Epicka, niezwykle poruszająca opowieść o losach pięciu młodych mężczyzn, którzy przyjaźnią się, uczą, pracują i kochają z pasją, z właściwym ludziom młodym poczuciem wszechmocy i nieśmiertelności. Spotykamy ich późną jesienią 1933 roku, w przededniu rozejścia się ich życiowych dróg. W chwili, gdy świat stoi przed nimi otworem, gdy są przekonani, że mogą osiągnąć wszystko czego zapragną, stojąc...

Epicka, niezwykle poruszająca opowieść o losach pięciu młodych mężczyzn, którzy przyjaźnią się, uczą, pracują i kochają z pasją, z właściwym ludziom młodym poczuciem wszechmocy i nieśmiertelności. Spotykamy ich późną jesienią 1933 roku, w przededniu rozejścia się ich życiowych dróg. W chwili, gdy świat stoi przed nimi otworem, gdy są przekonani, że mogą osiągnąć wszystko czego zapragną, stojąc na ziemi dosięgnąć nieba. Miłość postrzegają jako piękną przygodę, ślepi na niebezpieczeństwa, które niosą ze sobą ich decyzje. W ciągu kilku kolejnych miesięcy życie weryfikuje ich sposób myślenia, prowadząc ku dojrzałości, na którą nie zawsze chcą się zgodzić, a która jest nieunikniona.
Romantyczne wzloty, bolesne upadki, tragedie burzące świat, rozstania i powroty, a wszystko to na tle Warszawy połowy lat trzydziestych, uwodzącej swym ogromnym wdziękiem i urokiem. Warszawy, nazywanej Paryżem Wschodu, w której na placu Napoleona kończy się budowa najefektowniejszego drapacza chmur ówczesnej Europy. Warszawa, której już nie ma, a za którą tęskni każdy z nas.

 

źródło opisu: http://czwartastrona.pl/

źródło okładki: http://czwartastrona.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 870
Stokrotka | 2015-11-16
Przeczytana: 16 listopada 2015

„Warszawski niebotyk” to powieść obyczajowa, której akcja rozgrywa się w latach 30. XX wieku. Jej bohaterami jest pięciu młodych mężczyzn:
Jan – aplikant, najstarszy syn profesora Zasławskiego, lokujący uczucia w kobiecie zamężnej, wdający się w romans bez przyszłości,
Andrzej – młodszy brat Jana, student Politechniki Warszawskiej, szczęśliwie zakochany w pięknej i ognistej Joannie,
Tadeusz – najmłodszy z braci Zasławskich, zakochany w piłce nożnej i samym sobie, impulsywny i zarozumiały, a jednak cieszący się powszechną sympatią,
Wojtek – przyjaciel Andrzeja, idący w ślady ojca syn słynnego cukiernika Starczewskiego, człowiek odpowiedzialny, na wskroś uczciwy,
Berek – przyjaciel Jana, zawsze elegancki, zdystansowany, opanowany, najstarszy z nich wszystkich i chyba najsmutniejszy.
Miłość determinuje losy każdego z nich, weryfikuje ich plany, marzenia, plącze losy, niektórym funduje tragedię, innym - szczęśliwe małżeństwo.

To, co podoba mi się w tej książce, to z pewnością plastyczność opisów, dzięki nim poznałam Warszawę, której tak naprawdę już nie ma. Istniała przed wojną. Czytając książkę, wraz z bohaterami przemierzałam ulice, parki, zaglądałam do sklepików i cukierni. Chłonęłam zapachy wypieków pana Antoniego Starczewskiego, który potrafił z czekolady, lukru, marcepana tworzyć prawdziwe dzieła sztuki.

Cieszę się, że Maria Paszyńska, pisząc „Warszawski niebotyk”, nie starała się uwspółcześnić bohaterów. Pokazała, co było ważne w dawnych czasach i to, jakim wartościom hołdowali wówczas młodzi ludzie. Jak myśleli, jak zachowywali się wobec kobiet, jak postrzegali małżeństwo, odpowiedzialność wobec rodziny i rodziców.

Ktoś we wcześniejszej recenzji napisał, że tę książkę „czyta się niespiesznie”. Może i tak. Jeśli o mnie chodzi, jej przeczytanie nie zajęło mi zbyt wiele czasu. Nim się obejrzałam, pochłonęłam 430 stron.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Exodus

Opinie czytelników


O książce:
Jak kamień w wodę

Książkę poleciła mi znajoma i bardzo jej za to dziękuję ,tym bardziej że pożyczyła mi obie części i nie muszę czekać na kontynuację i zabieram się za...

zgłoś błąd zgłoś błąd