Kobiety

Tłumaczenie: Lesław Ludwig
Wydawnictwo: Noir sur Blanc
6,88 (3542 ocen i 252 opinie) Zobacz oceny
10
209
9
330
8
701
7
1 008
6
701
5
305
4
122
3
115
2
22
1
29
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Women
data wydania
ISBN
9788373925106
liczba stron
400
słowa kluczowe
Lesław Ludwig
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Kobiety to już nawet nie osobny rozdział w życiu Charlesa Bukowskiego - to cała książka, której pierwsze zdania brzmią: "Miałem pięćdziesiątkę na karku i od czterech lat nie byłem w łóżku z kobietą. Nie miałem żadnych przyjaciółek. Kobiety widywałem jedynie na ulicy lub w innych miejscach publicznych, lecz patrzyłem na nie bez pożądania, z poczuciem, że nic z tego nie będzie. Onanizowałem się...

Kobiety to już nawet nie osobny rozdział w życiu Charlesa Bukowskiego - to cała książka, której pierwsze zdania brzmią: "Miałem pięćdziesiątkę na karku i od czterech lat nie byłem w łóżku z kobietą. Nie miałem żadnych przyjaciółek. Kobiety widywałem jedynie na ulicy lub w innych miejscach publicznych, lecz patrzyłem na nie bez pożądania, z poczuciem, że nic z tego nie będzie. Onanizowałem się regularnie, ale myśl o jakimkolwiek związku z kobietą - nawet nie opartym na seksie - była mi obca. "Po czym następuje blisko trzysta stron poświęconych głównie opisom zbliżeń z imponującą liczbą partnerek. Kobiety pociągały autora z siłą, która pozbawia mężczyzn nie tylko rozsądku, ale i instynktu samozachowawczego. Czasem uważał je za modliszki, przystawał jednak na każde ryzyko, byle tylko dokonać kolejnego podboju. Nawet czytelnicy, których mogłaby razić nadmierna dosadność opisów, nie rozstaną się z tą książką w połowie.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (7508)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 285
Paco | 2018-07-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 lipca 2018

Pojemne przemyślenia w kwestii bara bara bara.
Wnikliwa analiza riki tiki tak.
Popędzany popędem autor pędzi przekazać ludzkości, jak penetrował głęboko, jak często i ile potu przy tym wylał. Jak obiekty piszczały, jęczały i kwiliły.
Gdyż tytuł brzmieć winien - OBIEKTY.
Które same do łóżka się pchają ,bo sex ( czyt.rypanie) z podstarzałym wierszokletą to dla nich nobilitacja, prestiżu podniesienie i marzeń spełnienie.
Co za bzdury. Procentowo takich obiektów  jest w społeczeństwie tyle, z iloma spał. Czyli przyszły do niego wszystkie aktualnie dostępne.
Obiekty przegrane. Obiekty zawiedzione. I dekadenckie obiekty.
Reszta to kobiety, o których łaskaw wspomnieć nie był.
Kobiety, które od życia oczekują więcej. Kobiety, które nie mają zaburzonego systemu wartości. Kobiety, dzięki którym seks staje się poezją.
Bukowski daje ciała nie tylko fizycznie zresztą. Pisarsko też to czyni, powierzchownie i chamsko traktując siebie. A jak głosi stare przysłowie pszczół, ,,nie pokochasz ludzi,...

książek: 528
wiech | 2018-03-24
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 24 marca 2018

Przełknęłam te „Kobiety”. I tego napalonego, starego pijaczynę (alter ego autora).
Pisarz alkoholik, erotoman - i jego kobiety.
Cała plejada kobiet. Powierzchownych i tanich.
Takie przyciąga i rażąco je lekceważy.
Bukowski przekracza granice dobrego smaku. Szokuje.
Jest porażająco szczery i wulgarny. Nie zadaje sobie trudu, by wygładzić słowa. I nie robi nic, by ukryć fakt, że jest odrażającym człowiekiem.
Nie przejmuje się niczym, nawet tym, co czytelnik myśli o jego pisaniu.
Nie trafiłam dotąd na autora, który pisząc o sobie, byłby tak „nagi” i tak przejrzysty w swoich słabościach.
Przeczytałam z ciekawości.
Udało mi się przełknąć – smak nie był przyjemny!

PS
Sama sobie daję medal za wytrwałość :D

książek: 463
Hipek | 2016-08-11
Na półkach: Przeczytane, EBook
Przeczytana: sierpień 2016

Rzecz o poecie. O poecie, którego życie jest jedną wielką prozą. Główny bohater przedstawia się jako drugoligowy pisarz. Bohater jest jednak na tyle znany, że może być pewny pełnego obłożenia wieczorów autorskich, na który wstęp jest płatny. Autor przedstawia bohatera przede wszystkim nie jako artystę, ale celebrytę. Podstawową treścią życia głównego bohatera jawi się picie, picie na umór i "do pierwszego wyrzygania". Niewiele mniej ważne dla bohatera jest nieustanne zaliczanie kobiet. Język, bezpośredni i wulgarny, jakim autor przedstawia relacje łóżkowe bohatera z przypadkowymi i licznymi kobietami dodatkowo podkreśla jedynie fizyczny cel tych relacji. Relacje te pozbawione są całkowicie emocjonalnego związku, a wręcz czasem bohater zagubia się w wielości partnerek. Jako wypełnienie czasu dla dwóch poprzednich aktywności nasz bohater odwiedza wyścigi konne i z lepszym lub słabszym rezultatem oddaje się hazardowi. Hedonizm przez duże H. Na szczęście na samym końcu autor rozpala...

książek: 2522
asnna | 2011-08-08
Przeczytana: 08 sierpnia 2011

Problem ludzi, którzy nie znoszą twórczości Bukowskiego polega na tym, jak wyobrażają sobie świat. WYOBRAŻAJĄ - bo tak właśnie należy to nazwać - a nie jak go WIDZĄ. Często spotykałam się z opiniami, że proza Bukowskiego jest "surowa", "zimna", "tak wyzuta z uczuć i emocji, że nieprawdziwa", "takie rzeczy się nie zdarzają!".
MOI PAŃSTWO! Jesteście przekarmieni romansami i komediami romantycznymi! Takie rzeczy się zdarzają i są dużo bardziej nagminne niż ckliwe historie o miłości pełnej poświęcenia z happy endem. Każdy z nas spotkał w swoim życiu co najmniej kilka osób pokroju Chinaskiego, a jeżeli nie - apeluję o zejście na ziemię.

książek: 1429
vandenesse | 2014-03-12
Na półkach: Przeczytane, E-booki, 2014
Przeczytana: 12 marca 2014

Ciekawa jestem, czy komuś kiedyś przyszło do głowy, żeby policzyć ile razy Chinaski uprawia seks na kartach powieści. Seks, alkohol, awantury i od czasu do czasu jakiś wieczorek autorski. I tak na okrągło.
Głębszego sensu w tej powieści niestety nie dostrzegłam ale czyta się dobrze. Coś innego.

książek: 422
paweł | 2016-01-18
Przeczytana: 18 stycznia 2016

Książka spodobała mi się.Język jakim została napisana,nie razi mnie zbytnio (w końcu nasze elity polityczne,używają podobnego)jak zdobędę inne audiobooki, tego autora,chętnie skorzystam.

książek: 1262
Luiza | 2015-02-05
Przeczytana: 05 lutego 2015

Dużo wódeczki, wina, piwa, byle jakiego seksu, byle gdzie i z byle kim. Przebłysk weny twórczej, oczywiście w pijackim amoku.
Bukowski mnie nie zachwyca, a raczej nudzi. Podejście numer dwa również nieudane, jak pierwsze, nawet gorzej, bo nieskończone. Nie zostanę jego fanką, ale ową wódeczkę mogłabym z nim chlapnąć, tak dla rozrywki ;)

książek: 1098
Magdalena Wójcicka | 2010-11-25
Na półkach: Domowe zbiory, Przeczytane
Przeczytana: 15 listopada 2010

Ile kobiet przewinęło się przez życie Charlesa Bukowskiego? Pewnie tylko on to wiedział, a może i sam stracił już rachubę, kto wie? W każdym razie były ich dziesiątki, setki. Miał wiele fanek, które pisywały do niego listy, przyjaciółek, które odwiedzały go właściwie tylko w jednym celu, kochanek z którymi łączyło go coś więcej i kobiety, które autentycznie, szczerze kochał.

Henry Chinaski – główny bohater „Kobiet” jest uznawany za alter ego pisarza. Tak jak Bukowski jest poetą, który żyje z pisania i odczytywania swych wierszy na spotkaniach poetyckich. Są to także doskonałe okazje do tego, by się napić. Zarówno Bukowski, jak i Chinaski nie stronią od alkoholu. Ba! Alkohol jest im potrzebny do życia jak powietrze. Dzień zaczynają od potężnego kaca, a kończą go będąc zalanymi.

Alkohol i kobiety, kobiety i alkohol – z pozoru wydaje się, że czynią bohatera szczęśliwym. Jest zaspokojony, świat ma więcej barw dzięki procentom. Ale czy jest tak istotnie? Dla mnie Chinaski jest...

książek: 324
ro48 | 2016-12-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 grudnia 2016

"Po dwunastu latach porzuciłem właśnie prace na poczcie i próbowałem pisać. Bylem przerażony i piłem więcej niż zwykle. Pracowałem nad swoją pierwszą powieścią. Siedząc nad maszyną do pisania, wypijałem co wieczór pól litra whisky i dwanaście piw. Do bladego świtu paliłem tanie cygara, waliłem w maszynę, piłem i słuchałem muzyki klasycznej z radia. Postawiłem sobie za cel dziesięć stron dziennie, ale dopiero następnego dnia mogłem sprawdzić, ile naprawdę napisałem. Wstawałem rano, wymiotowałem i kierowałem się do frontowego pokoju, by zobaczyć, ile kartek leży na kanapie. Zawsze przekraczałem swój limit. Czasami było ich 17, 18, 23 lub 25. Rzecz jasna, fragmenty napisane w nocy trzeba było jeszcze poprawić albo wyrzucić do kosza. Napisanie mojej pierwszej powieści zajęło mi dwadzieścia jeden dni." "Kobiety" Ch. Bukowski."

Kobiety. Kobiety… Kobiety. Wóda. Faje. Awantury. Pisanie.

W swoim życiu wypiłem ocean czerwonego wina, morze piwska i ze dwa jeziora wódy wszelkiej maści, ale...

książek: 270
Herbi | 2014-01-31
Przeczytana: 17 stycznia 2014

Sięgnąłem po "Kobiety" pod wpływem Pilcha, bo w "Pod Mocnym Aniołem" pojawia się cytat z Bukowskiego, z "Kobiet" właśnie. Nie wpadłem jednak w literacki ciąg alkoholowy, bo po "Kobietach" po raz kolejny pojawił się "Hobbit".

I jak u Pilcha było głównie o piciu i pisaniu, to u Bukowskiego jest o piciu, pisaniu i dymaniu. I tak w kółko.

Fabuła jest dosyć monotonna, właściwie poza tymi trzema aktywnościami nic się nie dzieje. Czasem jeszcze pojawiają się wyścigi konne.

Ale do rzeczy. Książka może się wydawać na pierwszy rzut oka pornografią. Ale pornografia polega na tym, żeby cały czas podsycać pragnienia odbiorcy. A tutaj tego nie ma. Bukowski pisze językiem prostym, mało opisowym, posługuje się najbardziej oczywistymi, niewyszukanymi określeniami. Dodatkowo powtarzalność zdarzeń daje efekt nudy. Ale chyba zamierzony.

Tak wiele kobiet przechodzi przez łóżko bohatera, że, poza nielicznymi wyjątkami, zapominamy jak miały na imię, jak wyglądały i co, poza seksem, łączyło je z...

zobacz kolejne z 7498 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Literacki Horoskop LC – Książkowe Ryby

Wodnik odsuwa się w cień, snop światła pada na Ryby. Znak, którego planetami są Jowisz i Neptun, a szczęśliwym dniem – czwartek. Jakimi pisarzami są osoby urodzone pod tym znakiem, a jakimi czytelnikami? Książki prawdę powiedzą. Zachęcamy do czytania charakterystyki i naszych wróżb.


więcej
Czytamy w weekend

Za nami pracowite pięć dni, przed nam dwa dni pełne relaksu i... wyczekiwania na wyniki Plebiscytu Książka Roku 2015. Zobaczcie, przy jakich lekturach część z nas spędzi najbliższe dni.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd