Dziecko pokuty

"Dziecko pokuty” to książka, która opowiada o młodej dziewczynie, pełnej radości i marzeń. Ma już wszystko zaplanowane, wie czego chce i jak to osiągnąć. Jednak życie nie zawsze układa się tak jakbyśmy tego chcieli.. Dina wracając do domu zostaje zgwałcona, w wyniku czego zachodzi w ciążę. Od tego momentu jej świat ulega zachwianiu. Już nic nie jest takie oczywiste i pewne jak do tej pory. Dina zostaje postawiona przed trudnym wyborem. Czy legalnie dokonać aborcji dziecka poczętego z gwałtu? A może dać szansę tej niewinnej istocie, która w niczym nie zawiniła? Odpowiedź nie jest tak prosta, jak się wydaje.

Bohaterka tej powieści przeżywa liczne rozterki wewnętrzne, zmaga się z traumą psychiczną i fizycznym cierpieniem. Walczy ze sobą, próbuje znaleźć właściwe rozwiązanie oraz stara się nie poddawać wpływom i naciskom ze strony najbliższych. Nie jest to jednak takie proste.. Co zrobi ta młoda osoba? Jak się zachowa w tej skrajnej sytuacji? Tego wszystkiego dowiecie się z tej cudownej, wzruszającej książki.Uważam, że każdy powinien tą powieść przeczytać. Gorąco zachęcam do zapoznania się z lekturą!

Historia młodej dziewczyny, pobitej i zgwałconej, staje się płaszczyzną do omówienia tak trudnego tematu, jakim jest aborcja. W powieści pojawia się bardzo wiele pytań, na które stopniowo poznajemy odpowiedzi. Razem z Diną będziemy przeżywać jej ból fizyczny i duchowy oraz śledzić wszystkie etapy radzenia sobie z tym problemem. Książka daje dużo do myślenia. Wywołuje niesamowite uczucia i na długo pozostaje w pamięci.

Podsumowując „Dziecko pokuty” to piękna, wzruszająca książka o tym, jak z czegoś okrutnego i tragicznego może wyniknąć dobro. Książka daje nadzieję i pozwala spojrzeć na wiele spraw z zupełnie innej perspektywy. Jeszcze raz gorąco wszystkich namawiam na tę książkę. Naprawdę warto!

Jeśli ktoś z Was lubi pióro Jodi Picoult , to gorąco polecę mu przeczytanie powieści "Dziecko pokuty " .Nie jest to łatwa i relaksująca lektura , bo jej autorka porusza bardzo trudne tematy dla kobiet , bolesne i raniące jak gwałt i ciąża będąca jego wynikiem . W książce toczy się też polemika włożona w usta postaci czy aborcja to słuszne wyjście ? Kiedy do niej kobieta ma bezsprzeczne prawo i czy to dobre rozwiązanie nawet w tak bolesnej sytuacji jak napaść i zgwałcenie ?!


Główną bohaterką tej niezwykle wzruszającej historii jest 20-letnia Dina Carey . Dziewczyna jest jedynaczką , oczkiem w głowie rodziców , a rodzina jest głęboko wierząca i praktykująca . Dina uczy się na katolickiej uczelni , osiąga doskonałe wyniki w nauce czego dowodem jest stypendium naukowe i pracuje dorywczo w domu pogodnej starości . Jest zaręczona z przyszłym kaznodzieją i pastorem Etanem - para wydaje się idealnie dobrana i zakochana w sobie .Przecież łączy ich tak wiele - wspólne wartości , plany i marzenia , wspólne poglądy na życie i podobny stosunek do religii. A jednak coś co wydaje się stabilne i twarde jak skała ........może nagle runąć i obrócić się w nicość. Dina wraca zimowym wieczorem z pracy i zostaje zgwałcona na terenie kampusu studenckiego . Nie widzi nawet twarzy oprawcy . W szpitalu odmawia kuracji estragonowej w myśl wyznawanych zasad wiary i po pewnym czasie okazuje się ,że owocem gwałtu jest nie tylko rana w psychice ,ale i ciąża. I tu dziewczyna bardzo boleśnie i traumatycznie zostaje zraniona jeszcze przez otocznie . Dziekan releguje ją z uczelni , narzeczony porzuca - bo Dina nie chce dokonać aborcji .Zrozpaczona przyszła mama udaje się do rodzinnego domu , ale i tam ojciec żąda dokonania zabiegu przerwania ciąży. Co może uczynić zrozpaczona młoda kobieta ,gdy wszyscy zachowują się jak faryzeusze z Biblii ? Czy znajdzie oparcie w kimś bliskim ? Czy otoczenie pozwoli jej dokonać swobodnego wyboru odnośnie życia swojego i dziecka ?


Zachęcam Was do przeczytania bardzo bolesnej i wzruszającej historii Diny , którą życie i Bóg doświadczył bardzo , bardzo boleśnie . To był chyba najtrudniejszy egzamin w całym jej życiu . I musiała zdać go sama - opuszczona przez tych ,co tak szczycili się swoją wiarą ! Nawet pastor , którego poprosiła o radę nie dał jej wiele otuchy i nadziei . Książka traktuje otwarcie o bardzo trudnych sprawach . I słusznie pokazała Rivers , że winę za gwałt często ponosi ofiara , a nie sprawca !!!To takie okrutne i niesprawiedliwe . Pisarka otwarcie pokazuje schemat działania kliniki aborcyjnej - gdzie liczy się zysk ,pieniądze i dopuszcza się dezinformacji wobec pacjentek , które nie mają możliwości poznania prawdy i faktów związanych z pozornie tylko nieszkodliwym i łatwym zabiegiem . A doktor Jim Wyaat - to postać , która zasługuje na uwagę - ma odwagę porzucić intratną posadę w myśl czystości sumienia , które budzi u niego ..... córka przyjaciółki jego siostry . Książka napisana jest bardzo mądrze i pięknie .


Postacie są postacie są bardzo wyraziste i ciekawie skonstruowane .Dinę po prostu nie sposób nie polubić , a obłuda i podłość Etana wywołała u mnie silne negatywne emocje wobec jego osoby .Byłam wściekła na dziekana , który nie pokierował się wobec studentki , którą spotkało nieszczęście choć odrobiną wyrozumiałości i miłosierdzia, jak powinien się zachować szef katolickiej uczelni . Lektura , która trafiła w moje ręce z bibliotecznej półki na długo zostanie mi w pamięci .Polecam !!!!!

Niebanalna opowieść dla tych, którzy szukają w książce czegoś więcej niż tylko rozluźnienia po ciężkim dniu. Zmusza do szukania w sobie odpowiedzi i zajęcia konkretnego stanowiska wobec tematu aborcji, wiary, dojrzałości w podejmowaniu własnych decyzji. Powiem szczerze, że dzięki niej spojrzałam na mój własny świat trochę inaczej...

Dinie Carey, studentce chrześcijańskiego uniwersytetu New Life College w Illinois, wydaje się, że ma wszystko, czego mogłaby tylko pragnąć: pochodzi ze szczęśliwej (na pozór) rodziny, bardzo głęboko przeżywającej swoją wiarę, ma stypendium i wymarzonego narzeczonego. Do czasu. Pewnej nocy jednak dziewczyna zostaje zgwałcona i cały jej dotychczasowy świat legnie w gruzach. Pojawiają się pytania: co zrobić z dzieckiem? Co robić ze sobą? Gdzie w tym czasie był Bóg? Zmuszona do konfrontacji z nową sytuacją i przyjęciem całej lawiny konsekwencji, stara się wejść w głąb siebie.

Choć może sielankowy dom, w którym główna bohaterka wyrastała, jest dla większości "śmiertelników" jakąś utopią, to trzeba przyznać, że Dina wywołuje pozytywne emocje. Czytelnik przeżywa razem z nią narastające dramaty, odczuwa współczucie, złość, niepewność i bunt. Być może jest to zasługa tego, że autorka wykreowała postać Diny jako człowieka "z krwi i kości", żyjącego "tu i teraz" i przeżywającego podobne problemy. Dina szuka swojego miejsca w świecie, uczy się odkrywać swoją własną drogę, na przekór ludziom, którzy "chcą jak najlepiej".

Oprócz bardzo wyraźnego problemu aborcji jest tu również obecna kwestia wiary, podejścia człowieka do Boga i konfrontacji tego, co dzieje się w życiu właśnie z wiarą. Ta bowiem wiara u Diny ewoluuje: z czystej i naiwnej, wręcz dziecinnej, złożonej z podziękowań i uwielbień za życie usłane różami, poprzez ból, rozpacz, gniew, poczucie niesprawiedliwości i opuszczenia ze strony Boga aż do uspokojenia serca i odnalezienia swojej własnej drogi, powołania, które choć wiedzie przez ciernie i ból, daje to, czego człowiek tak naprawdę chyba szuka: odpowiedzi, gdzie jest jego miejsce i poczucia spełnienia z jej odnalezienia.

Poza tym mamy jeszcze bardzo ciekawy wątek właśnie tytułowej "pokuty" - tego, jak decyzje, które podjęli kiedyś nasi bliscy mogą oddziałowywać na nas...

Powiem szczerze, że choć pierwszy raz przeczytałam tę książkę jakieś 3 lata temu, to co jakiś czas systematycznie do niej wracam. Pomaga mi zdystansować się i spojrzeć na wszystko troszkę inaczej. I to chyba najlepszy dowód na to, że że jest pozycją wartościową. Choć zdaję sobie sprawę, że styl pisania Autorki i bardzo silne religijne przesłania, jakie niosą za sobą wszystkie jej książki, nie spodobają się każdemu.

Polecam ludziom, którzy szukają... Czego?... Hm... Drogi? Swojego miejsca? Odwagi na pójście za głosem serca? Boga?... Którzy stoją na jakimś swoim rozdrożu i nie wiedzą, co zrobić. Mnie pomogła. Może komuś też...

Francine Rivers, publikuje na rynku wydawnictw chrześcijańskich. W 1986 roku, jak można przeczytać na okładce, powróciła do głębokiej wiary chrześcijańskiej. Pierwsza myśl, jaka nasunęła mi się po przeczytaniu tej książki, to, że właśnie w chrześcijańskim duchu jest ona utrzymana.

Dina, młoda studentka pochodząca z głęboko wierzącej rodziny, zostaje zgwałcona nieopodal uniwersyteckiego kampusu. To zdarzenie zmienia jej dotychczasowe życie. Dziewczyna zdaje sobie sprawę, że Bóg nie czyni niczego bez powodu, jednak nie może pojąć, czym sobie na to zasłużyła. Wkrótce miała zostać żoną pastora, całe jej życie podporządkowane było Bogu. Już w łonie matki została Mu przeznaczona, poświęcona Najwyższemu. Dina zachodzi w ciążę, staje przed trudnymi wyborami, musi szybko dojrzeć do właściwej decyzji. Tylko jak ją podjąć? Często rozmawia z Bogiem, próbuje zrozumieć, dlaczego ją w ten sposób doświadczył i czego oczekuje. Rodzina dzieli się na dwa obozy. Etan, chłopak Diny, nie umie udźwignąć ciężaru, boi się o swoją reputację i przyszłość.
Kto pomoże zagubionej dziewczynie, a kto się od niej odwróci? Jaką decyzję podejmie Dina?

Dziecko pokuty, to historia powiedziałabym, hm... uduchowiona. New Life College, do którego uczęszcza Dina, to uniwersytet chrześcijański. Młodzież nie imprezuje, nie szaleje. Przed posiłkiem odmawiają modlitwę i uczą się , jak najlepiej służyć Panu. Obracają się w środowisku skupionym na Chrystusie. Dina to postać nieskalana, natchniona, wręcz anielska. Wyobraźcie sobie, jak czuje się dziewczyna, która ze swoim pierwszym razem chciała zaczekać do ślubu, a tu spotyka ją takie nieszczęście? Recytuje modlitwy do Boga wszędzie i w każdej sytuacji, u Niego szuka pociechy. Bóg jej odpowiada w jakiś sposób, ale my nie słyszymy tych słów. Według mnie, dziewczyna to gotowy materiał na zakonnicę, a nie na żonę, ale nie mnie o tym decydować.

Przyznam szczerze, że lepiej czytało by się tę historię bez całej tej otoczki chrześcijańskiej. Nie wiem, może się nie znam, może gdzieś tam żyją młodzi ludzie, uchowali się jakimś cudem, którzy myślą o sobie : "ten młodzieniec", "ta młoda dama"?
Mimo tych kilku 'przeszkadzaczy', historia przedstawiona przez autorkę podobała mi się. Czyta się te 432 strony błyskawicznie. Osobom niewierzącym raczej nie polecam, trudno im będzie przebrnąć przez tę chrześcijańską powieść - przypowieść. Pozostałych jak najbardziej zachęcam do lektury. Wrażliwych uprzedzam, można się wzruszyć. Spodziewających się wartkiej fabuły i nieprzewidzianych zwrotów akcji ostrzegam, w tej opowieści tego nie znajdziecie.

Autorka świetnie pokazuje amerykańskie realia, w których aborcja jest nie tylko czymś legalnym, ale wręcz zwyczajnym, mocno wpisanym w amerykańską rzeczywistość.

Przerażające jest to, że niemalże każdy z bohaterów miał z nią styczność. Przerażające są liczby przytoczone w powieści - w USA dokonuje się 1,5 mln aborcji rocznie, to przecież 1,5 mln zabitych dzieci. Przerażające jest to, jak wszyscy bohaterowie przekonują Dinę, że aborcja jest jedynym wyjściem, począwszy od narzeczonego (przyszły pastor!), przez przyjaciół, lekarzy, dziekana chrześcijańskiej uczelni (!), skończywszy na rodzicach (!!!), którzy sami od lat przeżywają traumę związaną z aborcją dokonaną w przeszłości.

Ta książka demaskuje jeszcze jedno przerażające zjawisko - ludzką hipokryzję. Chciałoby się powiedzieć - hipokryzję amerykańskich chrześcijan, ale to przecież problem bardziej powszechny. Druzgoczące jest jednak to, jak bohaterowie - bogobojni wyznawcy Chrystusa - w jednej chwili wyznają wielką miłość do Boga, a po chwili namawiają dziewczynę do aborcji, czegoś absolutnie sprzecznego z religią.

Jeszcze jedna rzecz nasuwa się po lekturze - kwestia adopcji jako alternatywy dla aborcji. W świadomości Amerykanów aborcja wydaje się jedynym rozwiązaniem problemu niechcianej ciąży i niechcianego dziecka, a adopcja nie jest żadną alternatywą, co mnie jako rodzica adopcyjnego szczególnie boli. Właśnie dlatego na zachodzie Europy i w Stanach jest tak mało adopcji, rodzice z tych krajów starają się adopcję w Polsce i innych krajach Europy Wschodniej. Tam po prostu nie ma niechcianych dzieci, które mogłyby trafić do rodzin adopcyjnych, bo niechcianą ciążę się przerywa i po problemie. I po dziecku, które mogłoby mieć dom i kochających rodziców, no i życie...

Piękna książka z silnym przesłaniem antyaborcyjnym.
Bardzo polecam!

Bardzo dobra książka. Początkowo denerwowali mnie bohaterowie, że byli tak niesamowicie oddani Panu Bogu - być może dlatego, że sama dość mocno oddaliłam się od kościoła, jednak z czasem przestało mi to przeszkadzać zupełnie i wciągnęłam się w wir historii.
Sama historia jest nieźle zawiła i stawia główną bohaterkę przed decyzją, która tak czy siak zaważy na jej dalszym życiu. Wczytując się w kolejne strony okazuje się, że jedna decyzja może zaważyć na losach całej rodziny i być jak zadra, która rozrywa serce najbliższych przy każdym wspomnieniu o tym.
Historia pomimo początkowego smutnego zdarzenia kończy się happy endem, choć tak naprawdę ciężko w takiej sytuacji mówić o happy endzie, bo cokolwiek się zrobi, będzie to rodziło konsekwencje do samego końca życia.
A mi samej dało dużo do myślenia.
Wydaje się, że co to za problem usunąć coś co nie jest chciane i powstało w strasznych dla osoby warunkach, powodujących traumę do końca życia, jednak tak naprawdę nikt nie zastanawia się w takim momencie co będzie dalej się działo, co będzie po latach, a jednak na przykładzie wielu historii, nie tylko tej zawartej w książce, okazuje się, że to wraca jak bumerang i wiele kobiet cierpi aż do śmierci.
A z drugiej strony można wybrać drugą opcję - urodzić i co dalej? Oddać do adopcji, czy wychować? Zawsze, gdzieś w głowie zostanie świadomość w jakich okoliczność dziecko się zrodziło.
I tak źle i tak niedobrze.