Ogród Leoty

Tłumaczenie: Małgorzata Pawlikowska
Wydawnictwo: Instytut Wydawniczy PAX
7,35 (286 ocen i 40 opinii) Zobacz oceny
10
32
9
29
8
68
7
84
6
42
5
21
4
5
3
3
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Leota's Garden
data wydania
ISBN
9788321117980
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Fantasy_eater

 

źródło okładki: google

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (629)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 966
Mollinka_90 | 2016-10-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 października 2016

Powieść Francine Rivers zalicza się z pewnością do kręgu literatury chrześcijańskiej. Nie ma tam strony, która nie zawierałaby odwołania do Boga, Jego miłości wobec człowieka i nawoływania do postępowania w imię Jego planów. Jest to powieść z przesłaniem, ciepła i pełna emocji.

Książka opowiada o pewnej staruszce, Leocie Reinhardt, której młodość przypadła na lata II wojny światowej. Decyzje, jakie kobieta podejmowała w swoim życiu, miały swoje korzenie w tej niełatwej rzeczywistości, tym trudniejszej, że kobieta poślubiła syna niemieckich emigrantów. Okrucieństwo tamtych czasów odcisnęło piętno na jej mężu i jego rodzicach, którzy już nigdy nie mieli być tacy sami jak przed wojną. To wpłynęło na relacje Leoty z jej dziećmi, które czuły się zaniedbywane przez matkę, lecz nie znały całej skomplikowanej prawdy i bolesnych zależności.

Największe zgorzknienie przypadło w udziale córce Leoty, Norze. Kobieta we wszystkim, co robi, stara się być najlepsza. Źle pojmuje miłość...

książek: 670
Żona_Pigmaliona | 2017-11-02

Długo zastanawiałam się nad oceną jaką mam tej pozycji wystawić . Najchętniej wystawiłabym dwie oceny , niestety taka opcja na LC jest niemożliwa . Potem stwierdziłam że nie wystawię żadnej oceny i byłoby to po raz pierwszy w całej mojej czytelniczej karierze . W końcu jednak uznałam że wystawię '' środkową '' ocenę , ta wydaje mi się najbliższa temu co czuje po przeczytaniu tej powieści i najsprawiedliwsza . A teraz po kolei , przyznaję że właściwie sama sobie jestem winna , że wprowadziłam sobie do głowy taki umysłowy chaos . Zabierając się za tą książkę , słusznej objętościowo postury , poczytałam sobie trochę o autorce . Dowiedziałam się , że powieści pani Rivers '' to historie oparte silnie na elementach biblijnych '' . Cóż , nie uznaję za właściwe mieszanie wiary do beletrystyki , jednak dobre , a nawet bardzo dobre opinie, opisy i recenzje bardzo mnie kusiły . Pomyślałam sobie , a niech tam , wygląda na to że warto przeczytać tę grubą powieść . Niestety (mea culpa) , nie...

książek: 1316
IwonaGa | 2013-11-23
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 23 listopada 2013

W pierwszym kontakcie niewiele mówiący tytuł ,w trakcie czytania odsłaniał swoją głębie i co najmniej dwojakie znaczenie.Kto czytał już jakąś pozycję tej autorki wie,że są to książki pełne wiary,nadziei,miłości, i taką okazała się również ta historia.Rzecz dzieje się gdzieś,nie to istotne, ale poruszane sprawy dotykają każdego z nas.To problem samotności w rodzinie,potrzeba miłości - takiej bezwarunkowej,zrozumienia ,akceptacji i najtrudniejszy - wybaczenie.Poznajemy wielopokoleniową rodzinę,z niewyjaśnioną przeszłością,która nie daje spokoju wszystkim członkom,która dzieli tych, którzy tak naprawdę się kochają i tęsknią za sobą. A ogród? W nim zaczęło się życie pierwszych ludzi,jest synonimem raju,a tytułowy był powodem kłótni i miejscem pojednania .Taka książka, która daje do myślenia,i która daje nadzieję, że wszystko jest możliwe.

książek: 456
kuzynka | 2011-10-24
Przeczytana: 24 października 2011

Piękna, ciepła opowieść o miłości, o cierpieniu, starości i samotności. No i oczywiście o Bogu, który temu wszystkiemu nadaje sens. Szczególnie polecam młodszym czytelnikom - książka zmusza do refleksji, zastanowienia się i próby spojrzenia na świat oczami starego schorowanego człowieka. Jest to też historia o rodzinnych konfliktach - między matką a córką, matką a babcią, powodowanych niedomówieniami i niezrozumieniem. Wartościowa powieść!

książek: 801
Frida | 2011-07-12
Na półkach: Przeczytane, Chcę mieć

Nigdy nie czytałam książek o podobnej tematyce, ale myślę, że ta jest wyjątkowa. Momentami bardzo smutna, czasami zabawna. A na pewno - dobrze napisana. No i oczywiście z przesłaniem.

książek: 2549

Jedna z książek autorek tych ulubionych. Tytułowa Leota ,córka ,syn ,wnuczka i inne osoby ,które przewijają się na kartach książki i ich wzajemne relacje trudne bo wynikające jeszcze z tajemnic sprzed lat. Brak porozumienia między najbliższymi osobami to są sprawy ,które są ponadczasowe , aktualne kiedyś , teraz....Mimo trudnych spraw poruszanych w powieści są tak jak w życiu i sytuacje zabawne....przeplata się to wszystko tak jak jest w naszym codziennym życiu.Dla mnie powieść ta jest z tzw"ciepłych" ,które mnie wyjątkowo wzruszają......bardzo polecam do przeczytania.

książek: 266
Magdalena | 2011-01-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2010 rok

Książkę czyta się jednym tchem. Niesie piękne przesłanie o prawdziwej trosce o drugiego człowieka i o wartości każdej istoty ludzkiej.

książek: 933
Lily76 | 2015-08-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 sierpnia 2015

Książka o zerwanych relacjach pomiędzy matkami i córkami (a także matkami i synami oraz innymi członkami rodziny, ale to mniej istotny wątek), o ich odbudowie i o relacjach z Bogiem. W ogóle dużo jest tam o Bogu, prawie każda osoba z nim w duchu rozmawia. To akurat nie było specjalnie w moim guście, ale książkę czytało się dość przyjemnie i bardzo szybko, mimo ponad 600 stron.

książek: 429

Bardzo dobra powieść z przesłaniem!
Książka porusza trudne tematy jak wychowanie dzieci, relacje i więzi rodzinne, starzenie się i choroba. Książka napisana w bardzo przystępny sposób, pełna ciepła i uczuć. Dobra kreacja bohaterów - autorka potrafi tak przedstawić nam postać, że dowiadujemy się o dużo o niej samej i jej odczuciach, a nie zanudzamy się przy tym na śmierć. To nie pierwsza książka Francine Rivers, którą czytam i uważam, że pisze czerpiąc z własnego, niemałego doświadczenia - zarówno doświadczenia codzienności jak i wiary.
Polecam gorąco :)

książek: 1760
Ziraelka | 2012-12-11

Niezła powieść chrześcijańska. Dla mnie jest to przede wszystkim książka o powołaniu do służby. Autorka bardzo trafnie pisze o starości, dojrzewaniu, o wybaczeniu, o trudnych relacjach rodzinnych i właśnie o powołaniu. Akcja jest jednakże trochę mało dynamiczna. Niestety w porównaniu z innymi książkami Francine Rivers wypada blado, nie jest tak porywająca jak moja ukochana "Potęga miłości", daleko jej też do trylogii "Znamię lwa".

zobacz kolejne z 619 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd