Obietnica poranka

Tłumaczenie: Jerzy Pański
Seria: Nike
Wydawnictwo: Czytelnik
7,29 (290 ocen i 32 opinie) Zobacz oceny
10
29
9
38
8
56
7
87
6
45
5
22
4
7
3
5
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La promesse de l`aube
data wydania
ISBN
8307020344
liczba stron
456
język
polski
dodał
Piotr

"Obietnicę poranka" napisał Gary w r. 1960. Jest to powieść w dużym stopniu autobiograficzna - wzruszające świadectwo synowskiej miłości, żywy portret matki, kobiety wielkiego serca i niezwykłych przymiotów charakteru, choć nie pozbawionej wad i śmiesznostek.

 

źródło opisu: Czytelnik, 1991

źródło okładki: zdjęcie autorskie

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1082)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3225
Meowth | 2017-11-14
Przeczytana: 14 listopada 2017

Rzadko zdarza się, by książka, której zaletą są piękny styl, wrażliwość i poczucie humoru, równocześnie wydała mi się tak odpychająca. I nie chodzi mi o niekorzystny obraz polskich lotników z czasów II wojny światowej ani o bałwochwalczy stosunek do Francji, do której ja bynajmniej nie żywię tak gorących uczuć i patrzę na nią bez najmniejszych złudzeń.

Odrzuciła mnie i przeraziła postać matki głównego bohatera - postać tak dominująca, że nie ma w książce stronicy, gdzie nie przypominałaby się ona bohaterowi i nie wywierała nań wpływu. To prawda, że była to osoba o niesłychanej sile i odwadze, umiejąca sobie poradzić ze wszelkimi przeciwnościami losu i zapewnić dziecku byt nawet w najchudszej godzinie. To prawda, że nie cofnęła się przed niczym dla jego dobra. Jednak jej miłość... Sądzę, że kochała go w sposób zaborczy, bezwzględny i egoistyczny. Miał zostać kimś wielkim, dojść do zaszczytów, jakie ona sobie dla niego ubzdurała i spełnić wszelkie jej ambicje, bez zważania na to,...

książek: 183
darek_lask | 2016-06-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 lutego 2008

To jedna z najpiękniejszych powieści, jakie przeczytałam.
Matka jest irytująca, śmieszna, naiwna.
Matka jest dobra, troskliwa,kochana, najlepsza.
Wszystkie opinie o matce są prawdą i jedna nie wyklucza drugiej, przeciwnej.
Bo takie jest życie, taka jest prawda i takie są relacje z matką.
Szkoda, że to dociera do nas - dzieci zazwyczaj za późno.

książek: 713
Ewa Żelazo | 2018-08-25
Przeczytana: sierpień 2018

Obietnica poranka. Nadzieja. Że zdążę. Że się uda. Że miłość i poświęcenie mojej matki nie były daremne. Że zanim odejdzie, stanę się dla niej tym, kim zawsze chciała, bym był…

Romain Gary napisał książkę niezwykłą. Bardzo osobistą. Zapadającą w pamięć. Opowiada w niej o swoim życiu – życiu chłopca, potem mężczyzny będącego w ekstremalnie bliskiej a zarazem trudnej relacji z własną matką. Wychowywany wyłącznie przez nią, miał za zadanie spełnić jej oczekiwania i nadzieje. Być kimś wielkim. Dokonywać wielkich rzeczy. Do tego został powołany na świat i ku temu nieustannie dążył.
Czy dla samego siebie?
I tak i nie. Bo choć to matka była przyjacielem i wrogiem, ostoją i więzieniem, miłością i wymaganiem w jednym, to bez niej o sobie nie sposób byłoby opowiedzieć.
Połączeni nierozerwalną więzią, trwający w nieustannej fuzji, wzajemnie nadawali sens własnemu istnieniu.

Pięknie i bardzo wyraziście a zarazem ze sporą dawką dystansu i humoru pisze autor o tym trudnym uczuciu....

książek: 318
Gapcio | 2013-07-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Dość unikalna pozycja autobiograficzno-biograficzna, bo obejmująca jedynie wspólny okres żywotów pisarza i jego matki. Matki, której brak innych obiektów uczuć i która kocha w związku z tym jedynego syna zbyt mocno, całkowicie podporządkowując swe życie jego przyszłości i planując tę przyszłość w najdrobniejszych szczegółach, nie dopuszczając odstępstw od swej wizji. Zgodnie ze swoim credo, Gary pisze o sprawach ciężkich lekko i z subtelnym humorem, choć przez ten przekaz w chwilach słabości pisarza przebija się jego bezdenny smutek.
Warto.

książek: 905
kawa | 2018-05-19
Na półkach: Przeczytane

Miałam obawy zabierając się za tę książkę. Parę dni wcześniej widziałam film podczas Wiosny Filmów. W moim przypadku taka kolejność nie sprawdza się.
Ale tu zaskoczenie. Film rewelacyjny, ale książka także.
Piękny język, miłość wylewająca się z każdej kartki. Miłość, która mogłaby się wydawać miłością zaborczą. Matka kochała Autora miłością bezwarunkową, robiła dla niego wszystko, aby został "ambasadorem Francji, wielkim pisarzem i ubierał się w Londynie".
Co ciekawe tak się stało. Ale tylko dlatego, że syn kochał matkę tak samo mocno i robił wszystko, by jej poświęcenie nie poszło na marne.
Nie brakuje w książce specyficznego humoru Autora.
Jeszcze jedna książka czeka na przeczytanie po obejrzeniu filmu - Do zobaczenia w zaświatach. Film przepiękny, jaka będzie książka niedługo się dowiecie.

książek: 3090
nellanna | 2015-10-09
Na półkach: Przeczytane

Oryginalna autobiografia, napisana z ujmującą szczerością ale i dystansem do samego siebie. Obraz matki "śmieszy, tumani, przestrasza" ale pozostaje na dłużej w pamięci. Silne osobowości maja wpływ na nasze życie, czasem nie sposób się od nich uwolnić, co zdaje się potwierdzać przypadek samego pisarza i jego poplątane ścieżki zdążające ku samobójczej śmierci.Chętnie sięgnę po inne tytuły tego autora.

książek: 153
bnch | 2015-01-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 stycznia 2015

Urzekł mnie Romain Gary tą swoją niby autobiografią. Niby, bo po pierwsze ona jest mocno wybiórcza. Skupia się głównie na dzieciństwie, sporo pisze o wojnie, natomiast młodość studencka tu nie występuje, podobnie jak lata powojenne. Autor skacze z wątku na wątek przytaczając pyszne anegdoty. Do tego sposób w jaki Kacew (tak się naprawdę nazywał) operuje słowem pokazuje, że to pisarz z bardzo wysokiej półki. "Obietnica poranka" to quasi-autobiografia, bo moim zdaniem autor nie tylko dokonuje kreacji siebie (każdy w swej własnej biografii to robi), ale po prostu konfabuluje w żywe oczy i nawet nie jest mu głupio. I to jest piękne! Do tego jest sporo wątków polskich, bo autor jako dziecko mieszkał w międzywojennym Wilnie i Warszawie. To pierwsza książka, którą przeczytałem w 2015 roku i która dała mi wiele optymizmu w potęgę literatury.

książek: 249
niepoczytalna com | 2018-08-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 21 sierpnia 2018

Nie dajcie się zwieść okładce

Przy okazji ekranizacji autobiografii Romaina Gary’ego wydawnictwo Prószyński i S-ka postanowiło wznowić tę pozycję i jeśli nie czytaliście jej wcześniej, koniecznie powinniście to nadrobić. Na wstępie muszę Was uprzedzić – nie dajcie się zwieść melancholijnej okładce ani tym bardziej napuszonemu zwiastunowi filmu. W książce nie znajdziecie wielkich, bohaterskich czynów, patetyzmu czy nie wiadomo jakich wzruszeń, a jedyne łzy, które towarzyszyły mi podczas lektury, to te ze śmiechu, którego napady miałam wielokrotnie.

Romain Gary snuje swoją historię, w centrum której od zawsze znajdowała się jego matka – kobieta o niezachwianej wierze w swoje dziecko, największy motywator autora i niewątpliwie najważniejsza osoba w jego życiu. Tworzą oni tak ekscentryczny duet, że nie sposób przejść obok niego obojętnie. Prozę Gary’ego cechuje niezwykle lekkie pióro, więc pomimo tego, że w książce nie pojawiają się prawie żadne dialogi, całość nie męczy i czyta się...

książek: 358
Przetłumaczenia | 2016-11-25

Obietnica poranka to autobiograficzne studium bardzo ścisłej relacji łączącej pisarza z jego matką. Jak tylu innych francuskojęzycznych literatów, Gary kreśli pełen miłości obraz matki – najważniejszej kobiety swojego życia, jedynej miłości prawdziwej i bezwarunkowej, która naznaczyła wszystkie jego relacje z płcią przeciwną piętnem nostalgii i niedoskonałości. (Chociaż zdanie, po którym właśnie postawiłam kropkę, zdaje się opisywać koszmarnie łzawą, sentymentalną i kiczowatą historię, żaden z tych epitetów do tekstu Gary’ego nie przystaje.) (więcej na: http://przetlumaczenia.blogspot.com/2018/08/romain-gary-obietnica-poranka.html)

książek: 420
Hubert | 2013-10-18
Przeczytana: 18 października 2013

Książka momentami wzruszająca, momentami zabawna, napisana w sposób ciekawy i przyciągający. Jak na książkę autobiograficzną przystało, czuć w powietrzu atmosferę czasów i miejsc w których autor żył.
Zatem oprócz szczegółowego opisu niezbyt zdrowych relacji na linii matka-syn mamy tutaj dość ciekawy portret przedwojennego Wilna i Paryża oraz przebiegu II Wojny Światowej z perspektywy żołnierza francuskiego.

Wciągnęło mnie, ale nie zachwyciło. Na wahającą się ocenę pozytywny wpływ miało dość niespodziewane zakończenie.

zobacz kolejne z 1072 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
„Obietnica poranka” – od piątku w kinach!

„Obietnica poranka” zagości w polskich kinach już 20 lipca. W rolach głównych w filmie zobaczymy Pierre’a Nineya i Charlotte Gainsbourg. Z okazji premiery filmu zdecydowano się również na polskie wznowienie książki.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd