Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Czasy secondhand. Koniec czerwonego człowieka

Tłumaczenie: Jerzy Czech
Seria: Reportaż
Wydawnictwo: Czarne
8,01 (853 ocen i 127 opinii) Zobacz oceny
10
98
9
200
8
292
7
180
6
58
5
15
4
5
3
5
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Время second-hand. Kонец красного человека
data wydania
ISBN
9788375368505
liczba stron
512
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodała
Ag2S

Nie sposób go z nikim pomylić, choć jest podobny i zarazem niepodobny do reszty ludzkości. Ma własny słownik i doskonale wie, co jest dobre, a co złe. Paszport radziecki przechowuje jako najcenniejszy skarb. Homo sovieticus. Nie umarł wraz z upadkiem imperium, za to musiał stawić czoła nowej rzeczywistości, gdy wbrew przewidywaniom Marksa po socjalizmie nastąpił kapitalizm, ojczyznę zastąpił...

Nie sposób go z nikim pomylić, choć jest podobny i zarazem niepodobny do reszty ludzkości. Ma własny słownik i doskonale wie, co jest dobre, a co złe. Paszport radziecki przechowuje jako najcenniejszy skarb. Homo sovieticus.

Nie umarł wraz z upadkiem imperium, za to musiał stawić czoła nowej rzeczywistości, gdy wbrew przewidywaniom Marksa po socjalizmie nastąpił kapitalizm, ojczyznę zastąpił supermarket, a władzę przejęli handlarze i cinkciarze. Wiecznie żywy, chętnie opowiada o swoich bohaterach i męczennikach, o nadziejach i rozczarowaniach, o złości, frustracji i zderzeniu z rzeczywistością. To z tych opowieści, domowych i osobistych składa się nowa niezwykła książka wybitnej białoruskiej autorki, wymienianej w gronie kandydatów do Nagrody Nobla. Swietłana Aleksijewicz po raz kolejny oddaje hołd zwykłemu człowiekowi, którego losy przeplatają się z Historią.

Książka Aleksijewicz została uznana za najlepszą książkę 2013 roku we Francji, a jej autorka otrzymała francuską nagrodę Médicis w kategorii esej.

 

źródło opisu: http://czarne.com.pl/

źródło okładki: http://czarne.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 6379
allison | 2015-12-22
Przeczytana: 22 grudnia 2015

Swietłanę Aleksijewicz podziwiam za umiejętność wydobywania z rozmówców najbardziej skrywanych, bolesnych, wstydliwych i dramatycznych wyznań.
Ta cecha jej reporterskiej twórczości jest szczególnie widoczna w książce "Czasy secondhand...".

Autorce udało się dotrzeć do wielu ludzi, którzy wciąż żyją mitem dawnego Związku Radzieckiego, wszechwładnej i wszechwiedzącej partii oraz jej wodzów ze Stalinem na czele.
Wśród rozmówców są i starzy ludzie, którzy pamiętają jeszcze przedwojenne czystki, i znacznie młodsi, którzy urodzili się i dorastali po śmierci Stalina. Jedni i drudzy najczęściej z wielkim sentymentem wspominają stare dobre czasy komunizmu i czują się okradzeni przez Gorbaczowa i Jelcyna z tej rzeczywistości.
Dziwi to i przeraża, tym bardziej, że ci tęskniący za czerwonym ustrojem ludzie niejednokrotnie dostrzegali jego mankamenty, cierpieli biedę, większość życia spędzali w pracy i w kolejkach, byli szykanowani i żyli w ciągłym strachu przed denuncjacją... A jednak tęskno im do komuny...

O ile mogę jeszcze zrozumieć tęsknotę tych, którym w Sowieckim Sojuzie żyło się dostatnio, bo byli blisko koryta, to zupełnie nie pojmuję stanowiska ludzi, którzy doznali wielu cierpień i upokorzeń, niejednokrotnie byli szykanowani, aresztowani, więzieni, rozdzieleni z bliskimi, a mimo to pozostawali wierni jedynej matce - partii.
Chociaż wiem, jakie mechanizmy społeczne i psychologiczne odgrywały rolę w praniu mózgów, to wciąż nie jestem w stanie w racjonalny sposób wytłumaczyć sobie takiego pojmowania świata.

W zbiorze wielu rozmów i wynurzeń możemy znaleźć i takie, których bohaterowie z ulgą przyjęli śmierć Stalina, bo zdawali sobie sprawę z tego, jakim był potworem. Jednak i ci, wydawałoby się myślący ludzie nieraz z sentymentem i łezką w oku wspominają czasy przed pierestrojką.
Jedni tęsknią za dawnymi przyjaźniami, samizdatem i bliskimi więziami między ludźmi, które ponoć umarły wraz z narodzinami nowego ustroju. Innym brakuje kolektywu i z pogardą odnoszą się do kultu pieniądza. Jeszcze inni dostrzegają mafijny charakter nowego państwa i z dwojga złego wolą dawnych partyjnych złodziei od nowobogackich oligarchów.

Ta książka poraża i przeraża wyznaniami "czerwonych ludzi". Jest w nich wiele absurdalnych fragmentów, ale jest też mnóstwo tragicznych wspomnień.

Całość napisana jest w typowy dla autorki sposób - z dystansem, który robi większe wrażenie niż spazmy i rozdzieranie szat. Nie ma tu zbędnych zdań i literackich ozdobników, jest jedynie naga prawda, która aż boli i porusza do żywego.
W tym właśnie tkwi moc i tajemnica reporterskiej twórczości noblistki.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Cztery

Przyjemnie się czytało, tak jak całą resztę. Ciekawa ale niewiele wnosząca do historii bo to jest prequel. Autorka mogła po prostu wpleść to do pierws...

zgłoś błąd zgłoś błąd