Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Cierpienia Dextera

Tłumaczenie: Tomasz Wyżyński
Cykl: Dexter (tom 3)
Wydawnictwo: Albatros
6,49 (428 ocen i 25 opinii) Zobacz oceny
10
19
9
25
8
44
7
128
6
113
5
63
4
16
3
18
2
2
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Dexter in the Dark
data wydania
ISBN
9788378859697
liczba stron
416
słowa kluczowe
dexter, seryjny morderca
język
polski
dodała
Ag2S

UWAGA! Książka została wcześniej wydana pt.:"Dylematy Dextera". Gdzie się podział Mroczny Pasażer - drugie ja Dextera, wewnętrzny głos, który szepce mu do ucha z tylnego siedzenia i od czasu do czasu przesiada się za kierownicę, żeby zawieźć go do parku rozrywki, o jakim się nikomu nie śniło? Czy Dexter Morgan ma teraz sam wymierzać swoją sprawiedliwość innym potworom - pechowcom, którzy...

UWAGA! Książka została wcześniej wydana pt.:"Dylematy Dextera".

Gdzie się podział Mroczny Pasażer - drugie ja Dextera, wewnętrzny głos, który szepce mu do ucha z tylnego siedzenia i od czasu do czasu przesiada się za kierownicę, żeby zawieźć go do parku rozrywki, o jakim się nikomu nie śniło?

Czy Dexter Morgan ma teraz sam wymierzać swoją sprawiedliwość innym potworom - pechowcom, którzy wpadli w ręce jego, nie policji? Jak ma wybierać spośród - och, jakże licznych w Miami - kandydatów tych, którzy najbardziej sobie zasłużyli na miejsce w jego skromnym panteonie?

Dexter zostaje sam - z bolesną świadomością, że bez Mrocznego Pasażera nawet jego niepośledni talent ma swoje granice... tym bardziej, że tropi go tajemniczy prześladowca.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Albatros, 2015

źródło okładki: http://www.wydawnictwoalbatros.com/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1059)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 842
mclena | 2016-01-29
Przeczytana: 29 stycznia 2016

"Wierzę w ludzką chciwość i głupotę, w słodycz ostrej stali w księżycową noc. Wierzę w to, co mroczne i niewidzialne, w chłodny śmiech cieni w moim mózgu, w absolutną jasność noża."

To już trzeci tom przygód najsympatyczniejszego seryjnego mordercy w dziejach i po raz pierwszy biedny Dexter nie jest sobą. W jego życiu dzieje się zbyt wiele i wszystko to ma ogromy wpływ na jego osobowość. Przygotowania do ślubu nie dość, że uszczuplają mu czas wolny, to jeszcze pozbawiają cierpliwości, której ma naprawdę niewiele w ostatnim czasie. Do tego Astor i Cody są coraz bardziej niecierpliwi i jak to dzieci – lekkomyślni w swoich mrocznych zapędach, co również wystawia tatę Dextera na próbę. Czy aby na pewno nadaje się do tej roli? Jednak nie to jest tutaj najważniejsze. Dexter ponownie zostaje sierotą. Jego najlepszy przyjaciel, towarzysz życia, opuszcza go. Mroczny Pasażer znika, pozostawiając naszego głównego bohatera niczym pustą skorupę. Po raz pierwszy to nie on jest drapieżnikiem,...

książek: 1791
korcia | 2013-05-11
Przeczytana: 10 maja 2013

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

"Dylematy Dextera" to trzecia część serii. Dwie pierwsze przeczytałam i oceniam je całkiem dobrze, były interesujące i intrygujące. Polubiłam też bezdusznego Dextera, mimo jego bardzo oryginalnej "pasji". Miałam więc konkretne oczekiwania co do książki i niestety zawiodłam się.

Na rozważaniach na temat tego, kim jest Mroczny Pasażer, skąd się wziął, czym jest Dexter bez niego, spędzamy pół książki. Moim zdaniem stała się ona przez to nudna i straciła tempo akcji...
Ależ się naziewałam nad tą lekturą, jakże mi się ona dłużyła... Mniejsza w porównaniu do poprzednich części, była też dawka czarnego humoru. Nie przekonuje mnie również wątek z dziećmi, Codym i Astor, którzy marzą o tym, by Dexter nauczył ich swojego fachu, chcą mordować ludzi... Moim zdaniem w tej książce jest za dużo bzdur, beznadziejnego filozofowania, a za mało faktycznie się dzieje. Z góry zakładałam, że nie będzie to arcydzieło, miałam ochotę na lekką i przyjemną lekturę, ale niestety - ogromnie się zawiodłam....

książek: 1095
McRap1972 | 2014-07-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2014, E-booki
Przeczytana: 15 lipca 2014

Trzeci tom Dextera bardzo zaskakujący. Początkowo nie byłem zadowolony, że pojawiły się wątki ponad naturalne. Ale po pewnym czasie zmieniłem zdanie. Trzecia część jest dzięki temu wyraźnie inna. Do tego naprawdę bardzo dobre zakończenie. Już nie mogę się doczekać 4 tomu. Zacznę pewnie czytać dziś wieczorem. Polecam

książek: 168
Ethan | 2010-11-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 06 listopada 2010

„Jaki to księżyc? Nie jasny, promienisty, szczęściem na wskroś przeszywający, o nie. Och, przyciąga, skamle i świeci w tandetnej, dogasającej imitacji tego, co czynić powinien, ale brak mu wigoru.”
Dexter urzeka, przyciąga, i pozwala się polubić. – rzekłem szeptem do samego siebie, zaraz po przeczytaniu książki „Dylematy Dextera”.
Jak możemy wyczytać z opisu bohater zaopatrzony w Mrocznego Pasażera, swój własny „cień”, wymierza sprawiedliwość, seryjnym mordercom, zwyrodnialcom, potworom – nazwałbym ich pechowcami, ponieważ trafili w ręce sumiennego pracownika policyjnego laboratorium.
Gdy Dexter traci w nieoczekiwanym momencie swojego druha, przyjaciela i drugie ja, które jest jego wewnętrznym głosem, zaczynają się dziać dziwne rzeczy...
Trafiłem na tą powieść w bibliotece, i gdy zacząłem czytać opis, przypomniały mi się różne filmy o psychopatach, którzy zabijają, a w ich głowie odzywa się głos, który namawia, szepcze, ale tak naprawdę jest wytworem wyobraźni przedstawionej...

książek: 340
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 kwietnia 2012

Ta seria bardzo przypadła mi do gustu z uwagi na bardzo nowatorskie podejście - opisanie ciągłości zdarzeń widzianych oczyma zabójcy. Autor pokazuje zabójcę jako człowieka funkcjonującego w naszym otoczeniu, który posiada TO w swoim wnętrzu i czuje się bezradny kiedy to coś znika. Ta część w znacznej mierze poświęcona jest rozważaniom Dextera na temat współtowarzysza - kim jest i skąd pochodzi? Do tych rozważań zmusza go nagłe jego zniknięcie. Wszystko to na tle seryjnych zabójstw i starożytnych wierzeń.
Polecam

książek: 1056
Sabcia100 | 2012-09-01
Przeczytana: 31 sierpnia 2012

To już trzecia część przygód Dextera Morgana - laboratoryjnego eksperta od krwi, a zarazem nocnego łowcy, rozprawiającego się z mordercami. Lubię tę postać, więc nie mogłam sobie odmówić przeczytania. Niestety spotkał mnie ogromny zawód.

Jeśli ktoś czytał obie poprzednie części z pewnością zauważy, że ta znacznie się od nich różni. Czym? Otóż kompletnym brakiem pomysłu autorki na fabułę! Niestety dostajemy tu odgrzewanego, a w dodatku przypalonego kotleta. Jakieś 70% książki to przemyślenia Dextera na temat Mrocznego Pasażera - kim/czym jest, skąd się wziął, dlaczego zniknął, gdzie się teraz podziewa, czy jeszcze do niego wróci, co zrobić żeby wrócił... Bla bla, sama nuda i rozważanie w kółko tego samego! Jakieś 10% książki to wspomnienia z poprzedniej części - m.in. na temat kodeksu Harrego oraz wydarzeń dotyczących sierżanta Doakes'a z drugiego tomu. Może zaledwie 20% to aktualna sprawa z jaką mierzą się pracownicy laboratorium - seria morderstw "z bykiem w tle", której...

książek: 608
rudarecenzuje | 2015-06-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 czerwca 2015

Potrzebę zabijania czuł od małego. To uczucie kształtowało go, jeszcze zanim potrafił je nazwać. Z biegiem czasu jego umysł zdominowała rola groźnego drapieżcy, a w ciele rozgościł się Mroczny Pasażer. Poznajcie Dextera- jednego z najgroźniejszych morderców w Miami.

„Trudno uznać Dextera za osobę, z którą chciałoby się siedzieć przy stole w chwili, gdy gaśnie światło- zwłaszcza, gdy wokół leżą noże. I oczywiście trzeba wiele wytężonej pracy, by nikt się nie dowiedział, że Dexterem kieruje Mroczny Pasażer, którego cichy, jedwabisty szept, rozlega się w ciemności z tylnego siedzenia. Od czasu do czasu Pasażer zajmuje miejsce z przodu, ujmuje kierownicę i wiezie nas do Parku Niewyobrażalnych Rozrywek”.

W obecnych czasach kryminały i thrillery zajmują szczególne miejsce w literaturze. Ludziom wiele przyjemności sprawia podążanie za detektywami i odkrywanie z nimi tajemnic. Sama wiem o tym najlepiej, uwielbiam te gatunki. Jednak mimo mnogości książek skupiających się na tej tematyce,...

książek: 93
Musicxd | 2014-08-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 lipca 2014

Opinia zawiera spojlery !
Trzecia część cyklu o Dexterze jest lepsza od drugiej części, ale nie dorównuje jedynce. Wciąga, lecz momentami się ciągnie, akcja toczy się prawie cały czas z wyjątkiem jak i w pierwszej części przesadnych rozmyślań bohatera na temat własnej osoby. Z pozoru nudne wątki stają się częścią czegoś lepszego, np. kucharz, z pozoru nie potrzebny, jednak później staje się następną ofiarą sekty. Jest jeden mały minus. Przez bębniącą hipnotyzującą muzykę i żyjącego wewnątrz Moloha książka traci pozycję realnego thrillera, a zamienia się w thrillera przygodowego.

książek: 144
Emila Edyta | 2015-05-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 maja 2015

Ten tom przygód Dextera trąci fantasy.. i nie żebym nie lubiła, ale WTF!? Pierwsza połowa książki bardzo się dłuży, mało akcji i bardzo rozwleczone są opisy natury psychologicznej typu zastanowienia nad Pasażerem, po paru takich akapitach westchnęłam ze znużenia. Oczywiście nie brakuje okazjonalnego sarkazmu i humoru, lecz jakby mniej albo mi się wydaje. W drugiej połowie gdy wreszcie zaczyna się coś dziać..wszystko wygląda jak magia. Ktoś na nich rzucił zaklęcie? Małe abra kadabra? No bez przesady żeby takie jazdy odstawiać i co.. za pośrednictwem demonów? Litości. Bardziej mają sens choćby narkotyki. A cóż to za przypadek z dziećmi Rity? Albo z powrotem cienia? Szkoda, że te ciekawsze momenty tak słabo opisane, a najnudniejsze jak u Tolkiena. Oby następny tom był lepszy. ;]

książek: 3
Jarek | 2012-03-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 marca 2012

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Niestety, ale najsłabsza z cyklu póki co. Lubię fantasy ale nie tego oczekuję od Dextera. Moloch? Przedwieczne zło? Opętania? No sorry, jak by coś, to jest wiele książek poruszających takie tematy. Czyżby autor zaczął czuć wyrzuty sumienia, że napisał książkę w której zło pochodzi całkowicie od człowieka? Nie wiem, co kierowało J. Lindsayem kiedy wybierał tę ścieżkę. Brak weny? Nagłe nawrócenie? Lęk przed własnym "potworem"?
Jakakolwiek nie byłaby prawda muszę ocenić 3 tom tylko na 5. Gdyby nie była to książka o Dexterze, pewnie dałbym z 8. Ale jest. Książka, która zawsze była na wskroś pragmatyczna, przyziemna, prawdziwa. Mieszanie w ten temat metafizyki zdecydowanie nie wychodzi książce na dobre.
Jeśli ktoś pokochał Dextera za to, jaki jest i nie doszukiwał się w tym wszystkim quasi-religijnych wyjaśnień, będzie zawiedziony. Jeśli ktoś wierzy, że pradawne bóstwa pociągają za sznurki u naszych rąk i wzdragał się przed myślą, że człowiek może stać się potworem tylko za sprawą...

zobacz kolejne z 1049 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd