Habiel 
22 lat, kobieta, status: Czytelniczka, ostatnio widziana 5 dni temu
Teraz czytam
  • Bazar złych snów
    Bazar złych snów
    Autor:
    Książka nagrodzona tytułem Książki Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Horror. Od czasu gdy przed trzydziestu pięciu laty ukazał się jego pierwszy zbiór opowiadań „Nocna zmiana”, Stephen King olśni...
    czytelników: 9223 | opinie: 440 | ocena: 6,81 (3211 głosów) | inne wydania: 10
  • Droga donikąd
    Droga donikąd
    Autor:
    „Droga do nikąd” to trzecia część trylogii Michała Gołkowskiego, a zarazem powrót do przeszłości i przedstalkerskiego życia Miszy sprzed „Ołowianego świtu”. Bohater, który w dwóch poprzednich tomach z...
    czytelników: 1321 | opinie: 70 | ocena: 7,73 (600 głosów)
  • Pentagram
    Pentagram
    Autor:
    Harry po kolejnej wpadce alkoholowej otrzymuje wypowiedzenie, ale z uwagi na okres urlopowy zostaje jeszcze włączony do śledztwa, które prowadzi Tom Waaler. Hole podejrzewa Waalera o związek ze śmie...
    czytelników: 12360 | opinie: 487 | ocena: 7,58 (6557 głosów) | inne wydania: 5

Pokaż biblioteczkę
Aktywności (z ostatnich 3 miesięcy)
2018-10-12 12:21:17
Dodała książkę na półkę: Przeczytane

Podchodziłam do tej książki z ostrożnością. Pojawiała się wielokrotnie na różnych grupach książkowych, co nie nastrajało mnie pozytywnie-jestem przyzwyczajona do tego, że im coś bardziej popularne, tym mniej mi się podoba. Jednak "Sekretne życie drzew" było ciekawe. Można to porównać do czytania programu National Geographic. Przez to, iż autor jest Niemcem, nie czujemy się obco w świecie... Podchodziłam do tej książki z ostrożnością. Pojawiała się wielokrotnie na różnych grupach książkowych, co nie nastrajało mnie pozytywnie-jestem przyzwyczajona do tego, że im coś bardziej popularne, tym mniej mi się podoba. Jednak "Sekretne życie drzew" było ciekawe. Można to porównać do czytania programu National Geographic. Przez to, iż autor jest Niemcem, nie czujemy się obco w świecie drzew, a wręcz przeciwnie. Znamy te gatunki z własnych spacerów po lasach, czy ogrodach. Same treści są przedstawione ciekawie, w małych rozdziałach. Idealnie zachowują proporcje między nauką, a fabułką.
Jednak, co do wydania, czcionka była niewygodna i brakowało mi więcej grafik np. zdjęć konkretnych drzew lub sposobu układania się gałęzi. Łatwiej byłoby wtedy przetrawić treść tej książki oczami wyobraźni.

pokaż więcej

 
2018-09-25 22:52:16
Dodała książkę na półkę: Przeczytane
Autor:
Cykl: Krew na śniegu (tom 1) | Seria: Ślady zbrodni

Chciałam przeczytać coś krótkiego i fajnego. Tu udało się tylko to pierwsze. Opowiadanie, bo książką tego nie nazwę, od Jo Nesbo było przeciętne. Niby był zwrot akcji, zdrada, krew na śniegu, ale brakowało najważniejszego-klimatu i dobrego, głównego bohatera. Ten, zaproponowany przez autora był płaski. Mimo wszystko czytało się to nawet dobrze. Język był dopasowany do akcji, nie zawierał... Chciałam przeczytać coś krótkiego i fajnego. Tu udało się tylko to pierwsze. Opowiadanie, bo książką tego nie nazwę, od Jo Nesbo było przeciętne. Niby był zwrot akcji, zdrada, krew na śniegu, ale brakowało najważniejszego-klimatu i dobrego, głównego bohatera. Ten, zaproponowany przez autora był płaski. Mimo wszystko czytało się to nawet dobrze. Język był dopasowany do akcji, nie zawierał zbędnych upiększeń, a akcja była wartka.
Jednak po Jo Nesbo oczekiwałam czegoś więcej.

pokaż więcej

 
2018-09-24 18:00:02
Dodała książkę na półkę: Teraz czytam
Autor:
Cykl: Harry Hole (tom 5) | Seria: Ślady zbrodni
 
2018-09-24 17:59:35
Dodała książkę na półkę: Teraz czytam
Cykl: S.T.A.L.K.E.R. (tom 3) | Seria: Fabryczna Zona
 
2018-09-23 15:18:49
Dodała książkę na półkę: Przeczytane
Cykl: Sookie Stackhouse (tom 13)

Ostatnia część serii o telepacie Sookie Stackhouse i jej magicznym świecie, przepełnionym róznymi stworzeniami. I niestety, jest to pożegnanie słabe. Książka niby ma jakąś akcję, a niby jest ona rozmyta. Pojawiają się starzy znajomi- Barry, demony, Amelia z Bobem. Wszyscy starają się pomóc Sookie, lecz tak naprawdę nie dzieje się nic poza gadaniem, robieniem jedzenia i rozmyślaniem. Wampirów... Ostatnia część serii o telepacie Sookie Stackhouse i jej magicznym świecie, przepełnionym róznymi stworzeniami. I niestety, jest to pożegnanie słabe. Książka niby ma jakąś akcję, a niby jest ona rozmyta. Pojawiają się starzy znajomi- Barry, demony, Amelia z Bobem. Wszyscy starają się pomóc Sookie, lecz tak naprawdę nie dzieje się nic poza gadaniem, robieniem jedzenia i rozmyślaniem. Wampirów już prawie nie ma, zwierzołaki się pojawiają na moment. Brakowało mi tej części charakteru, walki, nadnaturalnych. Wszystko było pozbawione smaku. Ale dzięki temu pożegnaniu, nie żałuję, iż nie powstały kolejne części.

pokaż więcej

 
2018-09-16 13:32:51
Dodała książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2018-09-16 13:32:07
Dodała książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2018-09-16 13:32:05
Dodała książkę na półkę: Chcę przeczytać
 
2018-09-16 13:30:24
Dodała książkę na półkę: Przeczytane
Cykl: Sookie Stackhouse (tom 12)

Uwielbiam tę serię. Jest to seria przyjemna, mimo jej brutalności i nadnaturalności. W jednym świecie mamy wampiry, wróżki, wilkołaki oraz inne mitologiczne stworzenia. Jej prosty język jest zaletą, bo możesz w końcu odetchnąć przy książce po całym dniu pracy.
Ta część nie różni się od poprzednich pod tymi względami. Fabularnie jednak, odstaje od poprzedniczek. Cała akcja skupia się na...
Uwielbiam tę serię. Jest to seria przyjemna, mimo jej brutalności i nadnaturalności. W jednym świecie mamy wampiry, wróżki, wilkołaki oraz inne mitologiczne stworzenia. Jej prosty język jest zaletą, bo możesz w końcu odetchnąć przy książce po całym dniu pracy.
Ta część nie różni się od poprzednich pod tymi względami. Fabularnie jednak, odstaje od poprzedniczek. Cała akcja skupia się na Sookie, która tym razem nie jest aż tak irytująca. Bill oraz Eric są dla niej tłem. Nie zajmują dominującej pozycji w historii, chociaż z początku myślałam, że tak będzie. Ta odmiana wyszła tej części na dobre. W ciągu 3 dni udało mi się ją przeczytać, bo mnie wciągnęła.
Oczywiście, były tu również nadmierne opisy (sandałki w kwiatki; ubrałam się, położyłam), lecz akcja była prężna. Co chwilę się coś działo. A koniec-zaskakuje.

pokaż więcej

 
2018-09-13 16:03:28
Dodała książkę na półkę: Przeczytane
Seria: samo życie

Mam do tej książki mieszane uczucia. Nie dlatego, że dotykają trudnej kwestii, a dlatego, że opisana jest ona za lekko. Plus nadmiar wszechobecnych mężczyzn, chętnych na autorkę, sprawia, że ta historia wydaje mi się podkoloryzowana. Rozumiem przemoc ze strony ojca, księdza w szkole (bo on mógł dostrzec, iż autorka się nie sprzeciwi), ale aby praktycznie każdy mężczyzna miał ochotę molestować... Mam do tej książki mieszane uczucia. Nie dlatego, że dotykają trudnej kwestii, a dlatego, że opisana jest ona za lekko. Plus nadmiar wszechobecnych mężczyzn, chętnych na autorkę, sprawia, że ta historia wydaje mi się podkoloryzowana. Rozumiem przemoc ze strony ojca, księdza w szkole (bo on mógł dostrzec, iż autorka się nie sprzeciwi), ale aby praktycznie każdy mężczyzna miał ochotę molestować dziecko/nastolatkę? I to wszyscy akurat na cel wybierali autorkę? Jednak, mimo moich wątpliwości co do prawdziwości niektórych zdarzeń, wydaje mi się, że książka jest dobra. Opisy są przerażająco dokładne i sprawiają, że czytelnik mimowolnie wyobraża sobie okropności, jakie mogą spotkać dziecko. Czuje jego strach, brak oparcia w rodzinie, czy znajomych. I samotność, bo to ona jest najgorsza.

pokaż więcej

 
2018-09-10 21:03:43
Dodała książkę na półkę: Przeczytane

Gdy pociąg ma opóźnienie, a książka jest wciągająca, skutkuje to tym, iż kończę ją zdecydowaniem za szybko. A "Czy Bóg wybaczy siostrze Bernadetcie" jest wciągające i przerażające za razem. Nie umiem sobie wyobrazić jak można było skazywać drugiego człowieka na takie cierpienia, upokorzenia i niszczenie jego dzieciństwa i przyszłości. Dzieci, zabrane z patologii, trafiły do jeszcze gorszej, bo... Gdy pociąg ma opóźnienie, a książka jest wciągająca, skutkuje to tym, iż kończę ją zdecydowaniem za szybko. A "Czy Bóg wybaczy siostrze Bernadetcie" jest wciągające i przerażające za razem. Nie umiem sobie wyobrazić jak można było skazywać drugiego człowieka na takie cierpienia, upokorzenia i niszczenie jego dzieciństwa i przyszłości. Dzieci, zabrane z patologii, trafiły do jeszcze gorszej, bo hermetycznej i praktycznie nie do ruszenia w Polsce- zakonu i kościoła katolickiego. Nigdy nic takiego nie powinno mieć miejsca. Jednak ta książka powstała tylko i wyłącznie na faktach. Jest w formie reportażu i ukazuje smutną prawdę o domu dziecka, prowadzonego przez siostry zakonne.
Książka jest mocna i warta polecenia każdemu kto chce chociaż trochę spojrzeć na smutną część naszej rzeczywistości.

pokaż więcej

 
2018-09-09 14:37:05
Dodała książkę na półkę: Przeczytane
Cykl: Infekcja (A. Wardziak) (tom 2)

Jeśli przeczytałeś pierwszą część i liczyłeś na powtórkę z rozrywki- nie zawiedziesz się! Książkowa wersja kina klasy B, tratująca o zombie, to coś co wpadło w moje ręce przypadkiem. Ot, co, promocja na Taniej Książce. Po lekturze pierwszej części, przyszła pora na drugą. Dostałam to czego oczekiwałam. Czystą rozrywkę, pełną walki, krwi i bohaterów, którzy nie mają innego celu jak przeżyć.... Jeśli przeczytałeś pierwszą część i liczyłeś na powtórkę z rozrywki- nie zawiedziesz się! Książkowa wersja kina klasy B, tratująca o zombie, to coś co wpadło w moje ręce przypadkiem. Ot, co, promocja na Taniej Książce. Po lekturze pierwszej części, przyszła pora na drugą. Dostałam to czego oczekiwałam. Czystą rozrywkę, pełną walki, krwi i bohaterów, którzy nie mają innego celu jak przeżyć. Mogłam wyłączyć myślenie, zrelaksować się, dać pochłonąć światu pełnego nieumarłych. W drugiej części pojawiają się nowi bohaterowie, ale autor najwidoczniej nie miał na nich pomysłu, bo zaraz ginęli w ten czy inny sposób. Mieli mieć konkretne zastosowanie w rozwoju akcji, a potem przepaść. Została główna grupa. Max, Paweł, Kuba, Natalia i Kaja. Czy udało im się przeżyć? Czy tylko w Polsce jest zaraza i można mieć nadzieję na ucieczkę do normalności? Tego już wam nie napiszę, bo cała radość z "książki klasy B" zniknie.

pokaż więcej

 
2018-09-04 21:49:16
Dodała książkę na półkę: Przeczytane

Jestem zapaloną kociarą (chociaż psy też lubię!), a więc sięgnęłam po tę książkę. Ma ona piękną okładkę, która kusi, aby ją chwycić w swe dłonie. I niestety, na tym prawie się kończy, bo sama treść jest przeciętna. Książka pokazuje nam historię kociego rodu-od starożytnego Egiptu, aż po czasy współczesne, kiedy kot jest memem. Gdyby jednak te historie były ciekawe, pokazywały nieznane fakty,... Jestem zapaloną kociarą (chociaż psy też lubię!), a więc sięgnęłam po tę książkę. Ma ona piękną okładkę, która kusi, aby ją chwycić w swe dłonie. I niestety, na tym prawie się kończy, bo sama treść jest przeciętna. Książka pokazuje nam historię kociego rodu-od starożytnego Egiptu, aż po czasy współczesne, kiedy kot jest memem. Gdyby jednak te historie były ciekawe, pokazywały nieznane fakty, to byłoby o niebo lepiej. Dostajemy suche fakty lub ciekawostki o znanych ludziach np. iż aktor taki i taki lubił koty, a pisarz ten i ten opisywał swego kota w ten sposób.
Czułam się jakbym czytała encyklopedię lub jakieś forum poświęcone miauczkom. Jest tu jednak trochę ciekawostek, o których nie wiedziałam, ale jest ich zdecydowanie zbyt mało.
Wolałabym dostać historię kotów, która rzeczywiście traktuje o tym jak zmieniały się ich dzieje, niż rysopis wzbogacony o sławne nazwiska, a tym jest "Historia kotów".

pokaż więcej

 
2018-08-27 21:46:04
Dodała książkę na półkę: Przeczytane

Po "Uzdrawiający poradnik dla córek" sięgnęłam nie po to, aby mnie uzdrowił. Byłam ciekawa jego tematyki, bo w Polsce mało słyszy się o matkach, które nie kochają lub, o ironio, kochają tak mocno, iż utrudniają życie swoim dzieciom. Jeśli kiedykolwiek dręczyły Cię problemy z rodzicielką-ta książka jest zdecydowanie dla Ciebie. Nie są to wydumane, filozoficzne postulaty, a rady oparte na... Po "Uzdrawiający poradnik dla córek" sięgnęłam nie po to, aby mnie uzdrowił. Byłam ciekawa jego tematyki, bo w Polsce mało słyszy się o matkach, które nie kochają lub, o ironio, kochają tak mocno, iż utrudniają życie swoim dzieciom. Jeśli kiedykolwiek dręczyły Cię problemy z rodzicielką-ta książka jest zdecydowanie dla Ciebie. Nie są to wydumane, filozoficzne postulaty, a rady oparte na doświadczeniu. Dodatkowo na plus działa fakt, że bohaterkami tej książki są osoby, które doświadczyły na sobie antymiłości matki. Dobrze się czyta dane im porady, a także ich reakcje i ewolucje relacje z matkami.
Jednakże mnie, jako osoby, którą tylko temat ciekawił, druga połowa książki dość nudziła, a więc przeskakiwałam niektóre porady. Nie były one adresowane do mnie, lecz sądzę, że dla osoby, która ma problemy z relacją rodzic-dziecko, będą one stanowiły wsparcie.
Dobrze, że takie książki powstają, a niewłaściwe zachowania rodziców nie nikną już pod słowami "to twój ojciec/twoja matka, musisz ich szanować bez względu na wszystko".

pokaż więcej

 
2018-08-21 18:54:44
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Posiadam
Autor:

Gdyby początek, mógłby być końcem. To odpowiednie podsumowanie tej pozycji. Wzięłam się za nią z entuzjazmem. Dowiem się więcej o Tarkinie, ciemnej stronie mocy, Gwieździe Śmierci. Pierwsze strony wręcz połknęłam. Przeszłość Tarkina opisana w przyjemny, przygodowy sposób. Rozmyślania na temat przeżycia też były na dobrym poziomie.
A potem stało się coś.
Gdy zostało mi około 100 stron do...
Gdyby początek, mógłby być końcem. To odpowiednie podsumowanie tej pozycji. Wzięłam się za nią z entuzjazmem. Dowiem się więcej o Tarkinie, ciemnej stronie mocy, Gwieździe Śmierci. Pierwsze strony wręcz połknęłam. Przeszłość Tarkina opisana w przyjemny, przygodowy sposób. Rozmyślania na temat przeżycia też były na dobrym poziomie.
A potem stało się coś.
Gdy zostało mi około 100 stron do końca, cała magia zniknęła. Bohaterowie jakby stracili siebie-zarówno porywacze Ciernia, jak i sam gubernator i Vader. Zarówno Tarkin, jak i Vader, byli przedstawiani od zawsze jako bezwzględni, szalenie dobrzy stratedzy. Tutaj toczą sobie pogawędki,jakby przy herbatce. Już nie mówiąc o motywacjach ich przeciwników, które okazały się strasznie infantylne.
Mam do całości mieszane uczucia. Przez początek i dobrze opisaną przeszłość Tarkina, jestem na tak. Końcówka znowu sprawia, iż jestem na nie. Dlatego wyciągam średnią i jestem na "może być".

pokaż więcej

 
Moja biblioteczka
252 139 594
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (3)

Ulubieni autorzy (3)
Lista ulubionych autorów
Ulubione cytaty (63)
lista cytatów
zgłoś błąd zgłoś błąd