Dudziak

Królowa. Nieznana historia Elżbiety Bowes-Lyon

Wydawnictwo: Znak
6,17 (132 ocen i 44 opinie) Zobacz oceny
10
5
9
8
8
10
7
32
6
40
5
19
4
8
3
5
2
2
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Queen Mother: The Untold Story Of Elizabeth Bowes-Lyon, Who Became The Queen Mother
data wydania
ISBN
9788324023967
liczba stron
640
język
polski
dodała
Ag2S

Opowieść o najsilniejszej monarchini od czasów Kleopatry Fascynująca, ambitna, adorowana przez mężczyzn, skłonna do intryg. Elżbieta, praprababka dziecka księżnej Kate i księcia Williama była niezwykłą postacią. Plotki o tym, że urodziła ją kucharka, nie przeszkodziły Elżbiecie zostać wybranką króla Anglii, Jerzego VI. Po śmierci męża, wbrew tradycji nakazującej wdowie po monarsze usunięcie...

Opowieść o najsilniejszej monarchini od czasów Kleopatry

Fascynująca, ambitna, adorowana przez mężczyzn, skłonna do intryg.
Elżbieta, praprababka dziecka księżnej Kate i księcia Williama była niezwykłą postacią. Plotki o tym, że urodziła ją kucharka, nie przeszkodziły Elżbiecie zostać wybranką króla Anglii, Jerzego VI. Po śmierci męża, wbrew tradycji nakazującej wdowie po monarsze usunięcie się w cień, wywalczyła sobie nienaruszalną pozycję na scenie politycznej.

Skomplikowane relacje łączyły ją z księżną Dianą, którą wspierała na jej drodze do małżeństwa z księciem Karolem, ale po ich rozwodzie ostro potępiła.

W Anglii nazywano ją najsilniejszą królową od czasów Kleopatry.

Autorka, Lady Campbell, dzięki w swojej wiedzy historycznej, a także bliskim kontaktom z osobami, które świetnie poznały tajemnicy królewskiej rodziny (przyjaźniła się z Lady Dianą), opowiada o najniezwyklejszej kobiecie z dynastii Windsorów.

Barwną postać Elżbiety sportretowano w oscarowym filmie „Jak zostać królem”, w którym wcieliła się w nią wspaniała Helena Bonham Carter.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,3750,Krolowa

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
Ines książek: 1310

Pozory mylą - szczególnie na dworze królewskim

Zdecydowana, uparta i złośliwa od dziecka. Miała żywy temperament i bujną wyobraźnię odziedziczoną po matce. Cechowały ją silny charakter i nieugięta wola. Lubowała się w przyjemnościach. Pyszałkowata, sentymentalna, niepunktualna. Emocjonalnie oziębła, choć pełna wdzięku. Budziła podziw i strach zarazem. Twarda i nieugięta, a postrzegana jako dobrotliwa i łagodna. Pewnie dlatego, że miała talent do tworzenia wokół siebie pozytywnego rozgłosu. Oto Królowa-Matka, Elżbieta Aniela Małgorzata Bowes-Lyon. Żona Jerzego VI, matka królowej Elżbiety II i księżniczki Małgorzaty, ukochana babcia księcia Karola, prababcia księcia Williama i Henryka. Jestem świeżo po lekturze niezwykle obszernej biografii tej nieprzeciętnej kobiety. „Królowa. Nieznana historia Elżbiety Bowes-Lyon” została napisana przez Colin Campbell, brytyjską pisarkę, dziennikarkę, autorkę książek i artykułów o tematyce związanej z brytyjską rodziną królewską. Trzeba przyznać, że autorka włożyła w swoją publikację mnóstwo pracy i niezwykle drobiazgowo opisała nie tylko samą Elżbietę, ale i jej otoczenie. Wynotujmy zatem kilka interesujących informacji i sprawdźmy, czy w ogóle warto sobie nią zaprzątać głowę.

Urodziła się 4.8.1900 roku. Jej matką podobno była kucharką, stąd złośliwi nadali jej przydomek ‘Cookie’ (‘Kuchareczka’). Była dziewiątym dzieckiem w rodzinie, która choć nie miała najwyższej pozycji wśród arystokracji, to należała do najbogatszych w królestwie. Od dziecka czuła, że jej przeznaczeniem nie jest...

Zdecydowana, uparta i złośliwa od dziecka. Miała żywy temperament i bujną wyobraźnię odziedziczoną po matce. Cechowały ją silny charakter i nieugięta wola. Lubowała się w przyjemnościach. Pyszałkowata, sentymentalna, niepunktualna. Emocjonalnie oziębła, choć pełna wdzięku. Budziła podziw i strach zarazem. Twarda i nieugięta, a postrzegana jako dobrotliwa i łagodna. Pewnie dlatego, że miała talent do tworzenia wokół siebie pozytywnego rozgłosu. Oto Królowa-Matka, Elżbieta Aniela Małgorzata Bowes-Lyon. Żona Jerzego VI, matka królowej Elżbiety II i księżniczki Małgorzaty, ukochana babcia księcia Karola, prababcia księcia Williama i Henryka. Jestem świeżo po lekturze niezwykle obszernej biografii tej nieprzeciętnej kobiety. „Królowa. Nieznana historia Elżbiety Bowes-Lyon” została napisana przez Colin Campbell, brytyjską pisarkę, dziennikarkę, autorkę książek i artykułów o tematyce związanej z brytyjską rodziną królewską. Trzeba przyznać, że autorka włożyła w swoją publikację mnóstwo pracy i niezwykle drobiazgowo opisała nie tylko samą Elżbietę, ale i jej otoczenie. Wynotujmy zatem kilka interesujących informacji i sprawdźmy, czy w ogóle warto sobie nią zaprzątać głowę.

Urodziła się 4.8.1900 roku. Jej matką podobno była kucharką, stąd złośliwi nadali jej przydomek ‘Cookie’ (‘Kuchareczka’). Była dziewiątym dzieckiem w rodzinie, która choć nie miała najwyższej pozycji wśród arystokracji, to należała do najbogatszych w królestwie. Od dziecka czuła, że jej przeznaczeniem nie jest przeciętniactwo, ale międzynarodowa sława, mimo iż nie dokonała niczego, by na ową sławę zasłużyć, ani też nie przejawiała żadnych talentów w dziedzinach, które mogłyby ją do sławy wynieść. W rodzinie znana pod pseudonimem ‘Psotnik’ i ‘Urwis’, uwielbiała spiskować z młodszym bratem. By potwierdzić własną wartość i umocnić pozycję poprzez nawiązywanie koneksji, chętnie i często udzielała się w towarzystwie. Była kokieteryjna, ale miała opinię flirciary zachowującej zasadę cnotliwości i obyczajowości. Podobali jej się mężczyźni w mundurach. Zacięcie polowała na ‘dobrą partię’. Początkowo chciała usidlić księcia Walii. Kiedy się nie udało, zadowoliła się jego młodszym bratem, jąkającym się, nijakim Albertem Fryderykiem Arturem Jerzym (Bertim), późniejszym królem Jerzym VI. On ją uwielbiał (oświadczał się aż trzy razy!), zaś dla niej to było małżeństwo z rozsądku. Bez wątpienia najpierw zakochała się w roli księżnej Yorku, potem królowej Anglii, a następnie we własnym mężu, choć zdania co do tego ostatniego są podzielone. Bez wątpienia z całego serca pragnęła wieść szczęśliwe życie rodzinne. Dość szybko oczarowała teściów. Swoją osobą przełamała rutynę panującą na dworze, a jej obecność odmieniła sztywną atmosferę, śmiertelną nudę i dojmującą monotonię tegoż miejsca. Wyłamała się z rodziny królewskiej i udzieliła prasie wywiadu tuż po ogłoszeniu zaręczyn - tym samym pokazała jak wiele przyjemności sprawia jej rozgłos i otworzyła drogę innym koronowanym głowom, by stały się bardziej przystępne dla prasy. Już w pierwszych latach swojej kariery w kręgach monarszych ustanowiła wiele precedensów. Pragnęła cały czas być w centrum uwagi i nie znosiła, gdy ktoś ją przyćmiewał: „Była mistrzynią skrywania pewności siebie pod maską pokory i skromności (…). Cechowała ją niewyobrażalna pewność siebie, chłodne opanowanie, pozwalające jej zachować zimną krew w każdej sytuacji. Mówiono o niej, że ‘w aksamitnej rękawiczce kryje żelazną rękę’. A ona była bystra, zaradna i niezłomna, wprost urodzona władczyni, tyle że o narcystycznym usposobieniu, domagająca się uwielbienia i upajająca się widokiem ludzi padających przed nią na twarz. Nazywana ‘Uśmiechniętą Księżną’ ze względu na goszczący na jej ustach ciągły uśmiech. Traktowała życie osobiste jako scenę, na której należy popisać się wdziękiem i talentem. Nie potrafiła przestać odgrywać roli księżnej/królowej i być po prostu sobą. Nawet w domowym zaciszu nigdy nie zrzucała teatralnej maski, czym narażała się na śmieszność.

Bez skrupułów pozbywała się osób, które były dla niej niewygodne, zręcznie manipulowała faktami (mówili o niej ‘rozpuszczona manipulatorka’ tudzież ‘mściwa królowa’). To ona doprowadziła do dymisji kilku doświadczonych osób z otoczenia rodziny królewskiej, a nawet udało jej się spowodować abdykację Edwarda VIII. Później, gdy już osiągnęła swój cel, zacierała ślady swych haniebnych występków w tak skuteczny sposób, że śmiało można by nadać jej przydomek ‘niewidzialna ręka’. Jak ulał pasowała do niej opinia Adolfa Hitlera, który nazwał ją ‘najniebezpieczniejszą kobietą świata’. Churchill natomiast podziwiał ją za jej inteligencję, ikrę, roztropność i przenikliwość. Zaś według pani Roosvelt, która uważała Elżbietę za pozerkę, nieprzerwanie płynący potok uprzejmości [Elżbiety] m[ógł] zmęczyć każdego!. No cóż, chyba wszystkie te opinie o królowej Elżbiecie są prawdziwe…

Nie miała urody ani gustu, choć było widać, że chce uchodzić za elegantkę. Po drugim dziecku zaczęła gwałtownie przybywać na wadze. Dopiero po krytyce jej znienawidzonej szwagierki (podobno nazwała ją ‘zaniedbaną księżną’), zmieniła styl. Uwagi na temat higieny osobistej podczas wizyty w Paryżu także nie stawiają Elżbiety Bowes-Lyon i jej męża w najlepszym świetle: dwie wspaniałe łazienki wyposażone w wanny i mozaiki i złote krany, które podczas pobytu Ich Królewskich Mości ani razu nie zostały użyte…

Elżbieta kochała życie, uwielbiała przebywać z ludźmi i dobrze się bawić. Nawet po skończeniu stu lat zachowała przytomność umysłu i poczucie humoru. Przez 79 lat sprawowała funkcje publiczne, a w tym czasie pod lukrową powłoką skutecznie kryła swój stalowy charakter. Umarła 30.3.2002 roku, a jej śmierć była niczym zainscenizowane wydarzenie.

Na podstawie tej wnikliwej biografii dowiecie się mnóstwa rzeczy o Królowej Matce, o które nigdy byście jej nie posądzili. Nie bez kozery ta recenzja nosi taki tytuł jaki nosi – dzieje się w niej wiele - zapewniam! Colin Campbell zdradzi Wam m.in., czy jedna z najbardziej wpływowych postaci światowej sceny politycznej XX wieku, w trakcie wojny nieustannie była na lekkim rauszu, jaki miała stosunek do swych córek i księżnej Diany. Naturalnie autorka ujawni o wiele więcej pikantnych szczegółów, z których sami będziecie mogli ułożyć własny portret Królowej Matki. Jeśli jesteście zainteresowani brytyjską rodziną królewską i tajemnicami, jakie skrywają jej członkowie, koniecznie sięgnijcie po tę książkę. Pomimo swoich potężnych rozmiarów jest tego warta. Po jej lekturze już nigdy nie dacie się nabrać na PR-owe sztuczki koronowanych tudzież arystokratycznych głów.

Cytaty pochodzą z recenzowanej książki.

Agnieszka Biczyńska

pokaż więcej

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (587)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2944
Liza | 2018-02-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 lutego 2018

Ta książka to biografia (osadzona w szerokim kontekście) Królowej Matki, księżnej Yorku, która 79 lat sprawowała funkcje publiczne, zmarła w 2002 roku.

„W jej aksamitnej rękawiczce kryła się żelazna ręka.”

Jaka była? Autorka bynajmniej nie przedstawia królowej w samych superlatywach. Wskazuje, że była to kobieta zarówno pełna zalet jak i wad. Z jednej strony wytrwała, tradycyjna, z drugiej zaś kokieteryjna i ze zdolnością do spiskowania. Według autorki kreowała się na radosną, ujmującą i udało jej się stworzyć wokół siebie atmosferę życzliwości. Miała głębokie poczucie obowiązku, z drugiej zaś potrzebę uzyskania aprobaty w oczach innych. Wymagająca żona, usuwanie niewygodnych dla niej osób ze stanowisk, manifestacja niezależności-z takiego opisu wyłania się ciekawy obraz królowej Elżbiety.

Z publikacji dowiedziałam się kilka ciekawostek: m.in. o wątpliwościach wokół daty i miejsca urodzenia (w tym pochodzenia królowej Elżbiety). Prowadziła ona podwójną grę z dwoma królewskimi...

książek: 2285
kasandra_85 | 2013-11-03
Przeczytana: 2013 rok

http://kasandra-85.blogspot.com/2013/11/i-juz-listopad.html

książek: 2557
Kasiek m | 2013-07-06
Przeczytana: 05 lipca 2013

Niezmiennie przepadam za biografiami. Pasjami zaczytuję się w opowieściach o życiu ludzi których znałam z telewizji, którzy kiedyś władali wyobraźnią milionów, lub coś sprawiło, że jakiś detal w ich życiu mnie zafascynował. Po przeczytaniu kilku biografii Elżbiety II, gdy ujrzałam w zapowiedziach książkę o życiu jej matki, znanej i kochanej Królowej Matki, momentalnie wciągnęłam ją na listę „muszę przeczytać”.

„Królowa” przybyła do mnie w poniedziałek, ponad pięćset stron apetycznej lektury, faktów, ludzi i miejsc związanych z historią Wielkiej Brytanii, wielka historia spleciona z losami jednostek. Zaczęłam – co zrozumiałe – czytać natychmiast i stopniowo zagłębiałam się w trwające ponad wiek życie Królowej Matki, która – jak dowiemy się z książek – tylko wyglądała na ciepłą i łagodną babcię, w istocie miała być niezwykle apodyktyczną i egocentryczną jędzą.
Kim była kobieta, którą Hitler nazywał najniebezpieczniejszą kobietą świata? Pierwsza od wieków, żona króla Anglii,...

książek: 0
| 2013-07-13
Na półkach: Przeczytane, 2013

Mam mieszane uczucia. Bardzo dużo ciekawych informacji i faktów nie tylko z życia Elżbiety, ale też monarchii i historii Wielkiej Brytanii i Europy. Z drugiej strony autorka wyraźnie nie lubi zarówno Elżbiety jak i całej rodziny królewskiej, co jest czytelne w każdym napisanym zdaniu. Wiele tu plotek i domysłów, a niechęć autorki dodatkowo, w moich oczach, powoduje, że cała 'biografia' Królowej Matki w tym wydaniu, wydaje mi się mocno naciągana.

książek: 1060
Kasia | 2013-07-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 lipca 2013

Brytyjska rodzina królewska niezmiennie wzbudza zainteresowanie wśród rzeszy „zwykłych śmiertelników”. Kilka godzin temu świat obiegła informacja, że lada chwila na możemy spodziewać się przyjścia na świat pierwszego potomka najpopularniejszej bodajże obecnie arystokratycznej pary, księcia Williama i księżnej Kate. Jednakże przez lata największą popularnością wśród Brytyjczyków cieszyli się nie młodsze pokolenia Windsorów, a Królowa Matka, Elżbieta Bowes-Lyon.

Pochodząca z arystokratycznego, choć nie królewskiego rodu, Elżbieta została królową Wielkiej Brytanii jako żona Jerzego VI. Wstąpił on dość nieoczekiwanie na tron po abdykacji Edwarda VII, który poświęcił koronę, by móc poślubić Wallis Simpson, amerykańską rozwódkę, przez wiele lat będącą wśród Brytyjczyków uosobieniem zepsucia i nikczemności. Nie tak dawno historia objęcia władzy przez Jerzego VI została spopularyzowana dzięki filmowi „Jak zostać królem”, gdzie w rolę jąkającego się, nieco zagubionego monarchy wcielił się...

książek: 787
Maryann | 2014-02-02
Przeczytana: wrzesień 2013

Przyznam, że trochę mnie ta książka rozczarowała. Nie szukałam panegiryku na cześć Królowej Matki i od dawna nie mam złudzeń, że jej lukrowany, różowo-pudrowy wizerunek uroczej starszej pani ze słodkim uśmiechem niewiele ma wspólnego z rzeczywistością. A jednak… W czasie lektury drażniło mnie bardzo, że autorka tak bardzo nie lubi Elżbiety. Więcej – że nie jest w stanie tej swojej niechęci ukryć. Rozwodzi się nad jej wadami (prawdziwymi i wyimaginowanymi) i w każdym niemal jej uczynku dopatruje się jakichś podtekstów, czy ukrytych, mało szlachetnych motywów. Więcej w tym dziele skandali, plotek i domysłów, niż rzetelnie udokumentowanych faktów, co sprawia, że książka nabiera tabloidowego charakteru. Mamy więc niejasności i wątpliwości co do prawdziwego pochodzenia Elżbiety (tzn. tego, czyją w rzeczywistości była córką), szczegółowy opis edukacji, jaką pobierała (a raczej – jakiej nie pobierała, bo jej się nie chciało), bardzo obszerną relację z jej „manewrów matrymonialnych” aż po...

książek: 180
LMA | 2013-07-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 lipca 2013

Muszę przyznać, że mój sceptycyzm wobec tej książki został podczas lektury doszczętnie rozwiany. Broni się nie tyle sama bohaterka - która bronić się zresztą nie musi – co sama biografka, nie pierwszy raz opisująca losy królewskiej rodziny (polecam notkę na wikipedii). „Królowa” jest opasłym tomiskiem, przy którym, o dziwo, nie można się nudzić. Jest napisana jak powieść i co dla mnie najważniejsze, poza szczegółami z życia Królowej-Matki, charakteryzuje cały XX wiek, patrząc na niego z perspektywy życia brytyjskiej wyższych sfer, regulacji i praktyk obyczajowych itd. Po lekturze czuję, że wiem kupę rzeczy o królowej i rodzinie królewskiej, ale też o świecie. Bardzo lubię biografię, bo można się przyjrzeć wyborom i ich konsekwencjom, spojrzeć na życie (także swoje) z pewnego dystansu. Więc książkę polecam, bo naprawdę warto po nią sięgnąć.

książek: 0
| 2014-02-02
Na półkach: Przeczytane
książek: 190
Margot82 | 2017-07-22
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 22 lipca 2017

Zacznę od tego, że odkąd pamiętam, dzieje rodziny królewskiej Wielkiej Brytanii niesamowicie mnie interesowały, pobudzając wyobraźnię. Kiedy sięgnęłam po tę książkę, miałam nadzieję, że zobaczę portret prawdziwej kobiety, a nie wiecznie uśmiechniętej staruszki w pastelowych garsonkach. I nie zawiodłam się, chociaż.... Nie jest obowiązkiem ślepe uwielbienie dla postaci, o której się pisze, ale jednak autor biografii winien jest czytelnikowi w miarę możliwości (bo oczywiście na 100% jest to niemożliwe) obiektywny obraz, nawet jeśli jest on podszyty niechęcią. Tymczasem autorka bardzo wyraźnie ukazuje swoją niechęć do rodziny królewskiej i Królowej Matki szczególnie. Oczywiście nikt nie jest idealny, ale czy rzeczywiście ta kobieta, która miała tak ogromny wpływ na losy swojego kraju, zasłużyła na aż tak surową ocenę? Nie wydaje mi się i pewnie się nie dowiem, ponieważ fakty w książce ukazane są w sposób rażąco jednostronny. Dodatkowo irytują wtrącenia autorki na temat jej koneksji,...

książek: 314
Lid | 2014-04-09
Przeczytana: 09 kwietnia 2014

Powiedzieć o tej książce, że jest nie pokorna to powiedzieć jedynie pół prawdę. Ewidentnie publikacja ta burzy mit dobrej poczciwej starszej krolowej matki. Jednak autorka nie idzie "po najniższej linii oporu", ale rzetelnie dokumentuje prezentowane fakty, opierajac się m.in. na relacjach brytyjskich wyższych sfer, co czyni te pozycje jeszcze ciekawszą. Mimo licznych nazwisk, tytułów, których po prostu nie da się zapamiętać, jest to bardzo ciekawa pozycja i wreszcie prawdziwa, a nie pisana pod dyktando dworu i politycznej poprawności.

zobacz kolejne z 577 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd