Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Chrupek i Miętus – dzikie zwierzęta

Tłumaczenie: Jadwiga Jędryas
Wydawnictwo: Dwie Siostry
7,54 (24 ocen i 4 opinie) Zobacz oceny
10
3
9
0
8
10
7
6
6
4
5
1
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Grignotin et Mentalo, animaux sauvages
data wydania
ISBN
9788363696368
liczba stron
112
język
polski
dodała
Bożena

Nawet jeśli czasem się kłócą, tak naprawdę nie mogą bez siebie żyć: strachliwy Chrupek i w gorącej wodzie kąpany Miętus. W pierwszym tomie serii o ich zwariowanych przygodach znajdziecie trzy zabawne historyjki. Czy Chrupek i Miętus zdołają wyniuchać swój dom na mapie świata? Jak uporządkować rozbałaganionych mieszkańców lasu? Do czego zdolne są dzikie zwierzęta o wrażliwych sercach? „Chrupek...

Nawet jeśli czasem się kłócą, tak naprawdę nie mogą bez siebie żyć: strachliwy Chrupek i w gorącej wodzie kąpany Miętus.
W pierwszym tomie serii o ich zwariowanych przygodach znajdziecie trzy zabawne historyjki.
Czy Chrupek i Miętus zdołają wyniuchać swój dom na mapie świata?
Jak uporządkować rozbałaganionych mieszkańców lasu?
Do czego zdolne są dzikie zwierzęta o wrażliwych sercach?

„Chrupek i Miętus – dzikie zwierzęta” to idealna lektura dla początkujących czytelników. Znakomicie nadaje się także do głośnego czytania z podziałem na role.

 

źródło opisu: http://wydawnictwodwiesiostry.pl

źródło okładki: http://wydawnictwodwiesiostry.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Róża_Bzowa książek: 5743

Wrażliwy jak zwierzę

Zwierzęta w literaturze pięknej dla dzieci ukazane są zazwyczaj w dwóch kontekstach – albo jako towarzysze ludzi, albo jako stworzenia, żyjące w stadach lub grupach, milutkie personifikacje cech ludzkich (tych najlepszych – jako ideał lub tych najgorszych – jako krzywe zwierciadło przywar ludzkich). Książka o Chrupku i Miętusie – żółtym zającu i wielkiej żabie – wpisuje się w tę drugą konwencję, ale jest inna. Autorka połączyła bowiem w postaciach swoich bohaterów cechy pozytywne z tymi mniej aprobowanymi, uzyskując dzięki temu postaci krwiste i wiarygodne.

Oto bowiem już okładka prezentuje niepokojący obraz dwojga miłych z pozoru zwierzątek, które uśmiechają się złośliwie a nawet drapieżnie. Na dodatek Chrupek ciągnie sznurkową pętlę, a Miętus wypróbowuje ostrze noża na swej dłoni. Po lekturze tomu jasne staje się jednak, że okładka nie miała sugerować okrucieństwa zwierząt a raczej przywoływać ich tytułową dzikość. Para bohaterów wykazuje się bowiem w takim samym stopniu sprytem, co strachliwością, jednocześnie niecierpliwością i wrażliwością na innych.

Przygody Chrupka i Miętusa oprócz przyjemności lektury i niecodziennego poczucia humoru niosą też wiedzę. Znajdziemy w nich informacje o geografii, a nawet kartografii, przyrodzie i systematyce (nie mylić z systematycznością) czy wreszcie o kuchni i gotowaniu, a wszystko to w zaskakującej i niezwykle przyjaznej dla dzieci formie. Nie mogę też oprzeć się wrażeniu, że gdzieś tam głęboko, może nawet nieświadomie, autorka...

Zwierzęta w literaturze pięknej dla dzieci ukazane są zazwyczaj w dwóch kontekstach – albo jako towarzysze ludzi, albo jako stworzenia, żyjące w stadach lub grupach, milutkie personifikacje cech ludzkich (tych najlepszych – jako ideał lub tych najgorszych – jako krzywe zwierciadło przywar ludzkich). Książka o Chrupku i Miętusie – żółtym zającu i wielkiej żabie – wpisuje się w tę drugą konwencję, ale jest inna. Autorka połączyła bowiem w postaciach swoich bohaterów cechy pozytywne z tymi mniej aprobowanymi, uzyskując dzięki temu postaci krwiste i wiarygodne.

Oto bowiem już okładka prezentuje niepokojący obraz dwojga miłych z pozoru zwierzątek, które uśmiechają się złośliwie a nawet drapieżnie. Na dodatek Chrupek ciągnie sznurkową pętlę, a Miętus wypróbowuje ostrze noża na swej dłoni. Po lekturze tomu jasne staje się jednak, że okładka nie miała sugerować okrucieństwa zwierząt a raczej przywoływać ich tytułową dzikość. Para bohaterów wykazuje się bowiem w takim samym stopniu sprytem, co strachliwością, jednocześnie niecierpliwością i wrażliwością na innych.

Przygody Chrupka i Miętusa oprócz przyjemności lektury i niecodziennego poczucia humoru niosą też wiedzę. Znajdziemy w nich informacje o geografii, a nawet kartografii, przyrodzie i systematyce (nie mylić z systematycznością) czy wreszcie o kuchni i gotowaniu, a wszystko to w zaskakującej i niezwykle przyjaznej dla dzieci formie. Nie mogę też oprzeć się wrażeniu, że gdzieś tam głęboko, może nawet nieświadomie, autorka przez zwierzęta pokazuje jak bardzo nasza ludzka wiedza, technika, zamiłowanie do klasyfikowania i opisywania, zubożają nasz odbiór świata i zamykają na piękno różnorodności w jej harmonijnym nieporządku.

Książka, będąca pierwszą częścią pięciotomowej serii o dwóch przyjaciołach, zawiera trzy historyjki. Utrzymane są one w formie noweli graficznej najczęściej dialogowanej, choć pojawiają się też monologi czy rozmowa większej ilości osób. Kwestie bohaterów wydrukowano czcionką stylizowaną na ręczne pismo, charakterystyczne dla dzieci uczących się pisać, co ułatwia młodszym czytelnikom samodzielne czytanie. Doskonale sprawdzić się może również jako tekst do czytania z podziałem na role, do rodzinnej zabawy czy jako inspiracja do zabaw plastycznych i nie tylko.

Zainspirowani tym tytułem i zachęceni do lektury następnego tomu przygód malowniczej pary „Chrupek i i Miętus. Wrażliwcy”, z nadzieją wypatrujemy dalszych tomów, które – miejmy nadzieję – wydawca nam zaoferuje. Rozmyślając o nietypowej parze bohaterów, ich rozmowach i refleksjach, w kontekście popularnych zwrotów szkalujących zwierzęcość pamiętajmy, że bardziej ludzcy staniemy się, gdy czasem zachowamy się jak zwierzęta.

Jowita Marzec

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (50)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2800
Basia | 2014-01-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: styczeń 2014

http://basiapelc.blogspot.com/2014/02/dwie-ksiazeczki-chrupek-i-mietus.html

Bawiłam się przy niej przednio. Bohaterowie to naprawdę nietuzinkowe zwierzaki - dzieciaki, które są pełne pomysłów (najczęściej tych niezbyt mądrych ;), rozczulające, roztkliwiające, nieodpowiedzialne, szokujące, irytujące. Czasami są wredne, czasami kochane, momentami myślą tylko o sobie, by następnie tego żałować.
Polecam.

http://basiapelc.blogspot.com/2014/01/stosikowo-nowe-miejsce-czytelni.html

książek: 1146
katecz | 2015-05-20
Przeczytana: wrzesień 2014

Książka ta jest na pewno inna niż wszystkie. Wydaje mi się jednak, że do mnie przemówiłą ona bardziej niz do mojego 5-letniego synka. Możliwe, że był na nią jeszcze za mały, żeby umieć docenić jej wyjątkowość.

Mi osobiscie najbardziej podobało się opowiadanie "Mapa". Hmmm, jest duzo ciekawych, wartościowych książek, więc chyba nie kupiłabym drugiego tomu z tej serii. Przeczytac z ciekawości, na pewno tak. Ale do tego musiałabym móc wypożyczyc ją w bibliotece.

P.S. Wróciłam do lektury tej książki, gdy synek skonczył 6 lat i tu odbiór okazał sie już bardzo pozytywny. Tak więc chyba dorósł juz do tej ksiązki ;-)

książek: 341
Petra | 2016-03-01
Na półkach: Przeczytane, Dzieciowe, 2016
Przeczytana: 01 marca 2016

Lubię taki poziom abstrakcji i zdecydowanie lubię być rozbałaganiona :)

książek: 1666

Książka Chrupek i Miętus – dzikie zwierzęta zawiera trzy opowiadania, w których mamy okazję poznać tytułowych bohaterów i przekonać się, że Miętus i Chrupek nie są miłymi, małymi zwierzątkami-przytulankami, a wręcz przeciwnie, co sugeruje sam podtytuł. Zresztą ilustracja na okładce zapowiada (ostrzega?), że nie będziemy mieli do czynienia z cukierkowymi postaciami: zielona żaba trzyma w prawej ręce nóż, a żółty zając zaciska pętlę. Dodatkowo oboje złowrogo i cwaniacko „suszą zęby”.
(...)Dla mnie książka Dlephine Bournay jest fenomenalną publikacją. Bardzo dobrze się bawiłem, czytając opowiadania pomieszczone w tym zbiorze. Mnie one śmieszą i uważam, że obie postaci kryją w sobie głębokie pokłady prawdy o ludzkim charakterze i jego ciemnej stronie.

- - -
całość tu:
http://dybuk.wordpress.com/2013/06/11/chrupek-i-mietus-dzikie-zwierzeta/

książek: 57
Jul | 2016-11-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 listopada 2016
książek: 1007
animaniak | 2016-09-15
Na półkach: Przeczytane
książek: 151
Nel | 2016-07-30
Na półkach: Przeczytane
książek: 541
Monika Posiadała | 2015-11-17
książek: 170
Lukas Panicz | 2015-07-26
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: wrzesień 2014
książek: 421
Maja | 2015-07-18
Przeczytana: 10 lipca 2015
zobacz kolejne z 40 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd