Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Co ja tu robię?

Wydawnictwo: Poligraf
6,11 (9 ocen i 4 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
0
7
5
6
2
5
1
4
0
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788378560661
liczba stron
302
słowa kluczowe
życie, spełnienie, wiara, tożsamość
język
polski

„Patrząc przez pryzmat radości w słowie pisanym, daję ją innym… To wielkie szczęście podzielić się z drugim człowiekiem swoimi refleksjami” – mówi Anna Dalia Słowińska i pisze w każdej wolnej chwili. Debiutowała w antologii „Przeżyte, zasłyszane, utrwalone” (Piła, 2009) opowiadaniem „Niespodzianka”. Jej wyróżnione w konkursie literackim opowiadanie „Przodek” zostało opublikowane w...

„Patrząc przez pryzmat radości w słowie pisanym, daję ją innym… To wielkie szczęście podzielić się z drugim człowiekiem swoimi refleksjami” – mówi Anna Dalia Słowińska i pisze w każdej wolnej chwili.
Debiutowała w antologii „Przeżyte, zasłyszane, utrwalone” (Piła, 2009) opowiadaniem „Niespodzianka”.
Jej wyróżnione w konkursie literackim opowiadanie „Przodek” zostało opublikowane w pokonkursowym wydawnictwie „W poszukiwaniu tożsamości kulturowej miasta” (Piła, 2011).
Ostatnio na rynku czytelniczym ukazała się powieść psychologiczno-obyczajowa Anny Dalii Słowińskiej „Szansa na szczęście” (czerwiec 2012). Autorka z powodzeniem realizuje się twórczo. Na druk czekają powieści: „Przemaluj ten obraz”, „Życie jak obsesje”, „Samotność w pułapce”.


„Co ja tu robię?” – to współczesna powieść psychologiczno-obyczajowa, która porusza kwestie spełnienia i tożsamości, dramaty istnienia, problematykę wiary, winy i wiele innych tematów związanych z życiem.
Bohaterki powieści, dwie siostry, psychologiczną wnikliwość łączą z trudnym życiem, szukając swojej drogi do szczęścia i w obu przypadkach jest ona skrajnie inna.
Powieść odsłania świat, w którym tak naprawdę – jak w życiu – nic nie jest oczywiste i wszystko może się wydarzyć, od radości po dramat ludzki. Ta misterna, rozgrywająca się w Pile, bezpretensjonalna powieść pełna jest zagadek i nieoczekiwanych zwrotów akcji.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Poligraf, 2013

źródło okładki: http://wydawnictwopoligraf.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 36332
Muminka | 2013-09-24
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 24 września 2013

Nie jest to lektura lekka łatwa i przyjemna, czy typowa próbka literatury kobiecej nie najwyższych lotów. Tematykę też ma prócz wątków erotyczno-miłosnych dość poważną. Główną bohaterką jest Agnieszka, której perypetie uczuciowo- światopoglądowe stanowią oś książki. Dla mnie o wiele bardziej intrygująca była subtelnie narysowana postać jej siostry Krystyna, która wbrew rodzinie wybrała życie klasztorne. W tej rodzinie rozmowy toczą się o miłości, powołaniu, wyborze drogi życiowej no i miejscu Boga czy religii w współczesnym świecie.
Losy Agi są dość typowe, stanowią przykład obecnej w naszym świecie tendencji do seryjnej monogamii. Pierwszy mąż, którego co prawda kochała, ale był tylko popłuczynami po nastoletniej miłości Heńku. Ten wojskowy okazał się alkoholikiem, agresywnym po wypiciu, więc się rozwiodła. Potem od razu wchodzi w nowy związek z młodszym o dekadę Wackiem, też rozwodnikiem. Ale przeznaczenie jest uparte i daje o sobie znać. Oprócz zawirowań uczuciowych mamy też chorobę matki i jej śmierć, zawał ojca, siostrę która nie zdążyła na pogrzeb z Boliwii. Jako znak nowej nadziei Aga zachodzi w ciążę z ukochanym Heńkiem, a Krystyna jest zauroczona Karolem. Zaczyna rozumieć, co odrzuciła swoim wyborem, bycie żoną i matką, kochanką i przyjaciółką ukochanego. Walka z pokusą ziemskiej miłości to najciekawszy wątek książki, a niezwykły hart ducha zakonnicy sprawia że nawet ojciec bohaterek zaczyna wątpić w swój agnostycyzm.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dziady

Wrażenia po II i III części jako lekturka są takie, że o ile część II jest naprawdę dobra, sam pomysł jest ciekawy i czyta się to dobrze, tak część II...

zgłoś błąd zgłoś błąd