Cesarski poker

Wydawnictwo: Krajowa Agencja Wydawnicza
7,4 (35 ocen i 2 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
6
8
8
7
15
6
6
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
liczba stron
319
kategoria
historyczna
język
polski
dodała
Karolina

Poker polityczny, rozgrywają dwaj wielcy cesarze: Cesarz Francuzów Napoleon I i Car Rosji Aleksander I.

 

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1071)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1651
Roman Dłużniewski | 2016-12-27
Na półkach: Przeczytane

Łysiak może irytować, ale na Napoleonie to on się zna, jak chyba nikt w Polsce. I pisze o nim w fascynujący sposób. Rozgrywka pokerowa pomiędzy cesarzem Napoleonem a carem Aleksandrem pokazana jest w rewelacyjny sposób. Szkoda, że Cesarz nie zdołał pokonać łobuza.

książek: 945
bibliofilka | 2011-03-06
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 06 marca 2011

Na początku może zacznę od tytułu. Poker, którego reguły opracowano w drugiej połowie XIX wieku - to gra w karty. Dopuszcza on możliwość swoistego oszukiwania, czyli blefu. Natomiast istnieje jeszcze poker polityczny, który stary jest jak świat. Najbardziej interesującym historycznym pokerem jest ten, w którym wzięło udział dwóch cesarzy: cesarz Francuzów Napoleon I i imperator Rosji Aleksander I. Ta właśnie rozgrywka jest tematem książki.

Konstrukcja książki jest podzielona na rundy (8 rozdziałów = 8 rund), w których każdy z graczy odnosi sukces lub porażkę. Nie w każdym rozdaniu dochodzi do potężnego starcia, gdyż raz jeden, raz drugi partner dysponuje zbyt słabą kartą, by zaakcentować wysoką licytację. Dopiero, gdy figury po obu stronach w jednym momencie ułożą się w znaczące kombinacje, następuje wielka gra. Natomiast typowy blef polega na udawaniu, że się ma potężną kartę wówczas, kiedy się jej nie ma - jest to straszenie przeciwnika. Odwrotny blef ma go ośmielić - jest...

książek: 7561
Antoni Leśniak | 2013-11-17
Przeczytana: 08 czerwca 2011

Jako Polacy bardzo wiele zawdzięczamy Napoleonowi,przede wszystkim odzyskanie nadzieji na wolność i odzyskanie poczucia własnej wartości, mocno nadszarpniętej po rozbiorach i utracie niepodległości. Jednak to Napoleon jest bardziej naszym dłużnikiem i przypominanie tej prawdy,jak również bohaterskich czynów polskich żołnierzy, którzy nigdy nie zostawili Imperatora w potrzebie i ostatkiem sił zawsze bronili z honorem i męstwem cesarstwa, nawet za cenę własnego życia, i wcale nie patrząc na nie zawsze moralne konsekwencje udziału w przedwsięwzięciach, które bardziej służyły chwale Francji niż chwale polskiego oręża, a nawet często stawiały nas w ocenie historii w dwuznacznej roli, jako wykonwawców wizji cesarza w jego koncepcji mocarstwa, które osiąga swe cele nie bacząc na uzwyte środki i sposoby, wykorzystując nas, pełnych zapału i oddania dla Napoleona, do podbijania innych narodów, które też w ten sposób próbowały walczyć o swoją wolność czy jej bronić, nie chcąc zostać zależnymi...

książek: 2183
adamats | 2010-08-03
Przeczytana: 2002 rok

Po lekturze tej książki nie sposób nie zostać Bonapartystą. Oczywiście nie myślę tu o bezkrytycznym "patriotyczno-bogoojczyźnianym-polskim" pojmowaniu sprawy z jaką mierzył się ów Korsykanin. Wszak nie za wolność Waszą i Naszą ginęli polscy grenadierzy tłumiąc bunt czarnych buntowników na Haiti, wszak nie za tą wolność - w wąwozie pod Somosierrą - wyrzynali oddziały hiszpańskich ochotników stojących na drodze do Madrytu szwolożerowie Kozietulskiego. Ten "Knypek" miał plan, miał wizję Europy zjednoczonej pod francuskim Cesarskim berłem. Nie było tam miejsca na Rzplitą od "morza do morza" - poza rojeniami niektórych naszych "polityków" nigdy takiej wizji nie było, ale jakże rewelacyjny to zapis stosunków oraz układów rządzących ówczesną Europą i starcia Napoleona z Aleksandrem, który w niedługiej przyszłości mienił się będzie tytułem Króla Polski. Obowiązkowa lektura dla każdego. Polecam.

książek: 937
Steppenwolf | 2013-01-31
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Łysiak
Przeczytana: 31 stycznia 2013

Książka, oprócz przybliżenia rozgrywek między Napoleonem a Aleksandrem I, błyskotliwie ujętych pokerową przenośnią, przedstawia obraz ,,boga wojny'' w sposób rzetelny i obala podręcznikowe uogólnienia i przeinaczenia, zwłaszcza jeśli idzie o sprawę polską, ale nie tylko. Warto sięgnąć po tę pasjonującą lekturę

książek: 454
GagoSLAW | 2015-01-27
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2015
Przeczytana: 27 stycznia 2015

Do tej pory znałem autora tylko z półki w bibliotece i opowieści mojego Taty,ale teraz to się zmieni.Cesarski poker stał na mojej półce bardzo długo,ale w ramach postanowień noworocznych,staram się przeczytać zgromadzone i ciągle przesuwane na późniejszy termin książki.Posiadam wydanie z 1991 roku w stanie idealnym i nakład 99650+350 egz. robi na mnie duże wrażenie.Szkoda,że obecnie wydawnictwa nie podają ilości nakładu w każdym przypadku.Można by wtedy ogłaszać złotą lub platynową książkę,tak jak w przypadku płyt.Chyba trochę zboczyłem na manowce,więc szybko wracam do sedna mojej opinii.KAŻDEMU GORĄCO POLECAM PRZECZYTANIE CESARSKIEGO POKERA WALDEMARA ŁYSIAKA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Z poważaniem

książek: 548
trycha | 2014-02-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2011 rok

Jak zwykle popis erudycji nieprzeciętnej, przepełnionej ciętym humorem. Autor, jak mało kto, potrafi z książki historycznej zrobić wciągającą prawie powieść. A rzecz o swoistej pokerowej rozgrywce między największymi graczami XVIII i XIX wiecznej europy - Napoleonem I Aleksandrem. Godne uwagi.

książek: 22
Cezary | 2018-03-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 marca 2018

Autorzy podręczników do historii powinni się uczyć od P. Łysiaka w jaki sposób przekonująco oraz przede wszystkim interesująco opisywać fakty. Opisana rozgrywka pokerowa pokazuje jak wielkimi graczami byli obaj Panowie. Pokazano kunsztowne ruchy, ale i również złe posunięcia. Nie pokazano jedynie co by było gdyby.. ale tego już nigdy się nie dowiemy.

książek: 476
DawidPL | 2014-03-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Powiem tylko tyle, że żałuję, że nie czytałem tej książki przed maturą. A poważnie mówiąc, to Łysiak wydobył z tematu to co moim zdaniem jest w polityce najlepsze, a raczej najciekawsze i stworzył z tego znakomitą grę.

książek: 185
lechwzywa | 2012-12-17
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Gdyby tak były pisane podręczniki do historii, wszyscy zrozumieli by logikę rządzącą wydarzeniami. Pasjonująca lektura przedstawiająca zakulisowe rozgrywki okresu napoleońskiego. Powinna być czytana razem z "Talleyrand'em".

zobacz kolejne z 1061 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd