Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Pióro. Autobiografia literacka

Wydawnictwo: Wydawnictwo Iskry
6,94 (17 ocen i 3 opinie) Zobacz oceny
10
1
9
2
8
2
7
5
6
5
5
1
4
1
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324401949
liczba stron
224
słowa kluczowe
pisarze, pamiętniki
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodał
wiking

Książka jest zapisem literackiej inicjacji Nowakowskiego, jego pierwszych prób zostania pisarzem, odnalezienia się w środowisku warszawskich literatów, obrony niezależności pisarskiej przed wpływami cenzury, krytyków literackich i innych twórców. Autor przedstawia bogatą galerię pisarzy lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku, kolegów, przyjaciół i dalszych znajomych, ukazuje ich losy,...

Książka jest zapisem literackiej inicjacji Nowakowskiego, jego pierwszych prób zostania pisarzem, odnalezienia się w środowisku warszawskich literatów, obrony niezależności pisarskiej przed wpływami cenzury, krytyków literackich i innych twórców. Autor przedstawia bogatą galerię pisarzy lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku, kolegów, przyjaciół i dalszych znajomych, ukazuje ich losy, zestawiając je ze swymi doświadczeniami pisarza zachowującego indywidualny styl i wolność wypowiedzi.

 

źródło opisu: www.iskry.com.pl

źródło okładki: www.iskry.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1652
chiave | 2012-06-22
Przeczytana: 22 czerwca 2012

Bardzo podoba mi się i jakoś krzepiąco na mnie działa postawa Nowakowskiego, jego niechęć do wchodzenia w układy, dążenie do niezależności, nawet kosztem apanaży, na które ktoś o takim podejściu nie miał wtedy (i nie ma dzisiaj) szans. Podoba mi się jego prawomyślność, przywiązanie do dawnych zasad, przedwojennego pojęcia honoru, Ojczyzny. Nie ma w tym nic koturnowego, nie robi z siebie ani męczennika ani bojownika – po prostu trzyma się tego, co uważa za wartości. To chyba jest dla mnie największym walorem tej książki, bo portret środowiska, choć istotnie ciekawy, wydaje mi się dość w gruncie rzeczy pobieżny. Kolejne nazwiska, z których wiele nic mi już nie mówi, przy każdym kilka zdań – inaczej odbierają to pewnie osoby pamiętające to środowisko z tamtych lat. Nowakowski pokazuje, jakich wyborów wówczas dokonywano i mimo, że dziś realia się zmieniły i inne są mechanizmy karier literackich, wiele z jego opisów budzi niepokój i dzisiaj: „..Czytają ludzie dla rozrywki, zabicia czasu. Nie zastanawiają się nad stopniem zniewolenia autora. Rzecz sprawnie napisana, frapująca akcja, napięcie. To wystarcza. Marni pisarze pławią się w popularności. […] Giełda pisarska odpychała miałkością, biegiem od redakcji do redakcji, głodnym oczekiwaniem na druk za wszelką cenę. A ile z tej makulatury zostanie naprawdę po latach?...”

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Czerwone słońce

Kolejna odsłona polskiej autorki książki pod tytułem Żniwiarz zaskakuje mnie pozytywnie. Każdy z nas chyba czasami ma tę blokadę, że gdy sięga po lite...

zgłoś błąd zgłoś błąd