Marek Nowakowski

Podaję w jakiej kolejności czytałem bo jestem debiliem i pomyliłem wydania choć myślę że nie ma to większego znaczenia. Homo Polonicus - dzień z życia typa co handluje bimbrem z ruskimi przeplatany myślotokiem i obawami o przyszłość. Dla mnie spoko, jest przaśnie mimo wielkopaństwa, czasami wywody odlatują zbyt daleko - mi to nie przeszkadzało ale nie nastawiajcie się na wartką akcję.  Dwa dni z aniołem - ło panie, co za bitwa kontrastów i charakterów, może i przerysowane ale jakie dobre, wódka included. Stygmatycy - znów kontrast, stare vs młode pokolenie, mimo prostackiego humoru który autor i tak potrafi podać z klasą jest to cholernie przygnebiające i smutne opowiadanie, przynajmniej według mnie. Także alkohol się przelewa. Strzały w motelu george - no i tu mi zgrzyta - ja bym to wyjebał z tej książki - pasuje do reszty jak kwiatek do kożucha. Jeśli ktoś lubi kryminały czy sensacje w formie odstającej od tego co jest na półkach w empiku to proszę bardzo, doceniam ale do mnie to nie trafia, zbyt poetyckie i za mało brutalne. Podsumowując pan Nowakowski tutaj ma bardzo kwiecisty język, przedstawia rodzaj pisania pozwalającego sobie na kilka stron rozwleczenia, dygresji czy odejścia od głównego wątku bez konsekwencji zirytowania czy zanudzenia czytelnika - talent rzadko widoczny w obecnych czasach. Mimo ze jeszcze nie wiem czy to styl który mi się podoba (bardzo dobry humor pierwszych trzech opowiadaniach, moja ulubiona epoka do obsrywania i wytykania wad, dużo chlania i pijackich wywodów) to dam mu szansę jak znajdę jeszcze cos interesującego od niego. Rzuciło mi się w oczy ze autor ma preferencje do opisywania seksu z kobietami rubensowskiej urody, prawdopodobnie to kolejna warstwa satyry ale jest to na tyle niespotykane i oryginalne (co doceniam niezmiernie) ze na pewno zapamiętam na przyszłość.  Ocena obniżona przez opowiadanie strzały w hotelu george.