Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,85 (31485 ocen i 1335 opinii) Zobacz oceny
10
4 749
9
7 602
8
6 893
7
7 172
6
2 621
5
1 451
4
407
3
390
2
73
1
127
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Priestuplienije i nakazanije
data wydania
liczba stron
564
kategoria
klasyka
język
polski

Głównym bohaterem jest Rodion Raskolnikow, 23-letni były student prawa, chłopak zbuntowany przeciw porządkowi świata, postrzeganego przezeń jako niezgodny z rozumem. Logika doprowadza młodego człowieka do zbrodni. Według Rodii normy moralne sprzeczne są z elementarnym rachunkiem i nie dotyczą w równym stopniu wszystkich. Sam stawa się ponad nimi, jednak dokonane przez niego brutalne morderstwo...

Głównym bohaterem jest Rodion Raskolnikow, 23-letni były student prawa, chłopak zbuntowany przeciw porządkowi świata, postrzeganego przezeń jako niezgodny z rozumem. Logika doprowadza młodego człowieka do zbrodni. Według Rodii normy moralne sprzeczne są z elementarnym rachunkiem i nie dotyczą w równym stopniu wszystkich. Sam stawa się ponad nimi, jednak dokonane przez niego brutalne morderstwo podważa jego wiarę we własne siły i predyspozycje. Wyczerpany psychicznie, nękany przez gorączkę i majaki, przestaje panować nad swoimi czynami. Nade wszystko zaś przekonuje się, że nie jest człowiekiem niezwykłym. Tymczasem krąg podejrzeń coraz bardziej zawęża się wokół niego.

 

źródło opisu: Zielona Sowa, 2009

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 430
Papusza | 2017-06-10
Na półkach: Przeczytane, Klasyka, Na regale
Przeczytana: 10 czerwca 2017

Książka „Zbrodnia i kara” F. Dostojewskiego dziś należy do kanonu lektur szkół średnich. Dawniej nie była lekturą a jedynie była zaliczana do arcydzieł literatury rosyjskiej i dlatego starszym czytelnikom nie kojarzy się z ławą szkolną. „Zbrodnia i kara” jest powieścią w której F. Dostojewski w mistrzowski sposób stara się pokazać stany duchowe, oceny moralne, zawiłą psychologię człowieka-mordercy, uważającego siebie za kogoś bardziej ważnego od tych prostych ludzi mijanych codziennie na ulicach Petersburga.

Raskolnikow, jako student prawa, który z przyczyn materialnych zmuszony jest przerwać studia, na swoje potrzeby stworzył własny kodeks moralny który dopuszcza niektóre zabronione prawem czyny w imię dobra społecznego. Bieda i wywyższanie się ponad innych, doprowadziła Raskolnika do zaplanowanego ze szczegółami morderstwa starej lichwiarki u której zastawiał swoje przedmioty. Dostajemy pełen opis tej zbrodni, jako relację z zaistniałej sytuacji, wypranej z emocji, rejestrującej jedynie to wydarzenie. Po dokonaniu zbrodni zaczynają dominować emocje, uczucie strachu przeplatane z pychą, następuje swoista ocena czynu, kiedy do świadomości dociera, że czyn ten jednak może być potraktowany jako pospolite przestępstwo.

Ludzie z którymi się spotyka również mają na sumieniu różne zabronione prawem działania, ich zachowania i czyny nie są moralne. Oni również mają swoje rozterki, pragną o tym zapomnieć, lub chociażby tylko ukryć przed światem. A jednak zapomnieć się tak łatwo nie da, to ciągle powraca jak wyrzut sumienia. Zbrodnia popełniona powinna być ukarana. Zanim to jednak nastąpi jesteśmy świadkami całego procesu myślowego jaki może cechować przestępcę. Jakimi pokrętnymi drogami krążą aby umniejszyć wagę swego czynu, jakie usprawiedliwienia podsuwa im wyobraźnia, w sposób niezmiernie ciekawy przedstawił nam autor.

Wszystkie zdania mają swój ukryty sens który w misterny sposób łączy wypowiedzi pozostałych osób. Nie można pominąć niczego bo dalsze wypowiedzi staną się niezrozumiałe. Ocena sytuacji, opis zdarzeń jaki dostajemy, to relacje wielu osób, a my jesteśmy obserwatorami którzy starają się wydać osąd. Często zadajemy sobie pytanie, czy zostanie ukarany, a jeśli ukażą, jaka będzie kara? Czy pochodzenie społeczne Raskolnikowa będzie miało wpływ na wysokość kary? A może zdoła uniknąć wyroku skazującego? I nawet wtedy, gdy znamy odpowiedź na te pytania, nadal nie mamy pewności co do słuszności kary jaką różne osoby poniosły za swoje złe uczynki. Nadal trudno pojąć psychikę tych osób i pokrętne tłumaczenia. Te szalone myśli Raskolnikowa, specyficzne oceny ludzi, wewnętrzne monologi, po mistrzowsku przedstawił F. Dostojewski.

To książka przeczytana dawno temu do której się powraca.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Pracownia dobrych myśli

Ksiazka bardzo pozytywna,pelna pozytywnych wrazen.Cudownie przeplatane losy bohaterow i szczesliwy koniec.Takie ksiazki czyta sie naprawde dobrze.

zgłoś błąd zgłoś błąd