Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Drugie dziecko

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Dariusz Guzik
tytuł oryginału
Das andere Kind
wydawnictwo
Sonia Draga
data wydania
ISBN
9788375083835
liczba stron
520
język
polski
typ
papier
dodała
ZuzAnka
7,11 (855 ocen i 146 opinii)

Opis książki

W sennym, nadmorskim miasteczku w północnej Anglii ktoś dokonuje wyjątkowo bestialskiego mordu na studentce. Policja drepcze w miejscu, gdyż morderca nie zostawił żadnych śladów. Parę miesięcy później w pobliżu samotnej farmy zamieszkałej przez zdziwaczałego wdowca i jego córkę, zostaje popełniona kolejna zbrodnia. Tym razem ofiarą pada starsza kobieta. Ambitna i żądna sukcesu komisarz Valerie...

W sennym, nadmorskim miasteczku w północnej Anglii ktoś dokonuje wyjątkowo bestialskiego mordu na studentce. Policja drepcze w miejscu, gdyż morderca nie zostawił żadnych śladów. Parę miesięcy później w pobliżu samotnej farmy zamieszkałej przez zdziwaczałego wdowca i jego córkę, zostaje popełniona kolejna zbrodnia. Tym razem ofiarą pada starsza kobieta.
Ambitna i żądna sukcesu komisarz Valerie Almond pragnie za wszelką cenę dopaść sprawcę. Instynkt podpowiada jej, że klucz do rozwiązania tajemniczych morderstw tkwi w przeszłości rodziny drugiej z ofiar. Nie podejrzewa jednak, że tajemnica będzie sięgać czasów drugiej wojny światowej. Wtedy to do miasteczka przybyła z ewakuowanego Londynu dwójka dzieci, a krótko potem zaginął wszelki ślad po jednym z nich, niedorozwiniętym umysłowo chłopcu…

 

źródło opisu: Wydawnictwo Sonia Draga, 2011

źródło okładki: www.soniadraga.pl

pokaż więcej

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 5466
teri | 2012-10-11
Przeczytana: 11 października 2012

Nastepny bardzo dobry kryminal tej autorki,ktory przeczytalam z wielka przyjemnoscia.Polubilam te autorke i postaram sie przeczytac jej wszystkie ksiazki.Ta jest juz piata.Polecam wszystkim goraco!Historia jest naprawde bardzo ciekawa i przynajmniej ja nie domyslilam sie,kto jest morderca.A przeciez o to chodzi....Bello,mi piace tanto,tanto..........

książek: 1067
Madi | 2014-02-01
Na półkach: 2014, Przeczytane
Przeczytana: 01 lutego 2014

Jest to moja druga przeczytana książka Charlotte Link i już muszę stwierdzić ,że na pewno nie ostatnia,bo obydwie powieści przypadły mi do gustu.
"Drugie dziecko" podobało mi się nawet bardziej od poprzedniczki ,bo autorka w sprytny sposób połączyła kryminał z nutką romansu,stworzyła parę portretów psychologicznych ,a do tego wszystkiego wplotła mroczną tajemnicę głównych bohaterów.
Podobało mi się w niej też to,w jaki sposób autorka próbowała skierować podejrzenia wobec Davea Tannera.
Z jednej strony niby wiedziałam,że to nie on,bo byłoby to zbyt proste,a jednak z drugiej strony myślałam ,że dlaczego by nie-może o to właśnie chodzi autorce?
Odkrycie jednak prawdy w pewien sposób zaskoczyło mnie.
Jednak to ,co urzekło mnie najbardziej w tej powieści ,to stopniowe odkrywanie skrywanej tajemnicy sprzed lat- wstrząsającej historii małego Niktosia-drugiego dziecka,która miała swój początek podczas II wojny światowej.

książek: 796
denudatio_pulpae | 2015-01-29
Przeczytana: 29 stycznia 2015

"Budzący grozę krajobraz, opustoszała farma i krwawa tajemnica sprzed lat!"
To zdanie jest idealnym przykładem opisu z okładki, który może zachęcić mnie do sięgnięcia po książkę. Bardzo lubię dawne historie i tajemnice, jeżeli dodatkowo jest też trochę krwi i makabry to zapowiada się wciągająca lektura.

Charlotte Link i tym razem nie zawiodła moich oczekiwań, jednak jest kilka minusików, które trochę psuły czytanie.
Tajemnicza historia sprzed lat sama w sobie nie była zła, ale moim zdaniem powinna być bardziej wyrazista i mieć ciut większy wpływ na opisane współczesne wydarzenia. Nie podobał mi się też trochę sposób wyjawienia jej zakończenia, szkoda że autorka nie dodała trochę więcej szczegółów w liście Fiony.
Irytujące były też te wszystkie biedne kobiety z problemami, momentami można było odnieść wrażenie, że tylko takie cierpiętnice chodzą po ziemi. Nawet komisarz Valerie Almond nie uchroniła się od kilku ciamajdowatych cech. Co za dużo, to niezdrowo. Nie każda kobieta to...

książek: 1639
keys | 2013-07-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 lipca 2013

Dobry kryminał ze świetnymi portretami psychologicznymi bohaterów.
Możemy wnikliwie obserwować ich poczynania i zachowanie a i tak koniec jest zaskakujący.
Do tego dwie płaszczyzny czasowe, powrót do okresu II wojny światowej co dość fajnie współgrało z resztą treści.
Mimo tego daję jednak tylko 6 gwiazdek bo jakoś zupełnie nie pasowało mi zakończenie. Nie wiem dlaczego, ale było dla mnie trochę banalne, chociaż zaskoczyło mnie na pewno. No i do tego trochę nieścisłości w tekście...jeden z bohaterów czasami ma 43 lata a czasami jest przed czterdziestką :)

książek: 275
ChicaDeAyer | 2013-08-22
Przeczytana: 22 sierpnia 2013

Przy kolejnej styczności z twórczością Charlotte Link nasuwa mi się wniosek, iż błędnie klasyfikuje się jej twórczość - "Drugie dziecko" podpięłabym raczej pod obyczajówkę niźli powieść kryminalną. Czyta się nieźle, ale nie z wypiekami na twarzy. Autorka nie zbudowała atmosfery: brak dreszczyku emocji, uczucia niepokoju, szybszej akcji czy nawet elementu zaskoczenia. Nawet sam wątek tajemnicy z przeszłości nie jest tak klimatyczny, choć proza pewnie bardziej by mi przypadła do gustu, gdyby te wydarzenia były jedyną osią opowiadania.

To moja druga powieść Link i znów jestem zdenerwowana na sposób kreowania postaci przez pisarkę. Są one takie mdłe, pogrążone w marazmie, przeciętności - żadna się nie wyróżnia, wszystkie skonstruowane niczym za pomocą kalki. Już zwłaszcza irytująca jest nieporadność bohaterek kobiecych.

Powieść nie wnosi nic odkrywczego, jednak można się z nią zapoznać. Uprzedzam, że oczytani fani kryminałów mogą się zawieść, bo intryga nie jest skomplikowana, a...

książek: 618
Marzin | 2012-10-16
Przeczytana: 15 października 2012

Super książka. Charlotte Link znów nie zawiodła mnie, książka wciągnęła mnie podobnie jak Echo winy i zakończenie zaskoczyło mnie. Polecam serdecznie ten kryminał bowiem nie żałuję tych 2 dni które na niego poświęciłam, a właściwie wieczorów.

książek: 1984
gwiazdka | 2014-09-14
Na półkach: Przeczytane, Rok 2014
Przeczytana: 14 września 2014

„Drugie dziecko" bardzo mi się spodobało, przede wszystkim za sprawą takiej, a nie innej narracji. Po pierwsze jest lekka w odbiorze, po drugie kolejne wątki gmatwają sytuację, autorka podsuwa coraz to nowego podejrzanego, by wzbudzać większą i większą ciekawość. Dalej wątki kryminalne przeplatają się z obyczajowymi, których tutaj jest więcej, co nie umniejsza zainteresowania sensacją. No i co bardzo lubię u Link to powrót do przeszłości, przyznam, że w tym konkretnym przypadku początkowo historia sprzed lat mnie niekoniecznie zainteresowała, ale potem wszystko zaczęło ze sobą się zazębiać i okazało się, że sens jest.

Całość naprawdę bardzo mi się spodobała, szczególnie na gorąco, bo po krótkim przemyśleniu dochodzę do wniosku, że autorka zgromadziła w powieści nadmiar kobiet przepraszających, że żyją. Na tych kilku czy kilkunastu bohaterów było ich aż cztery- statystycznie niewiarygodne.

No i jeszcze jedna uwaga na nie, czyli motyw zbrodni, niby wiarygodny, ale mnie zabrakło...

książek: 0
| 2014-03-17
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 17 marca 2014

Każdy z nas ma tajemnice:małe,większe-zawsze coś tam chowamy w zanadrzu.I dobrze,bo odkrywając siebie do końca bylibyśmy bezbronni.Jednakże, gdy dotyczy to tajemnic bliskiej osoby, to możemy się poczuć niegodni zaufania.Tym bardziej,że czasami te tajemnice mogą być naprawdę okropne.O tym mniej więcej traktuje powieść pani Link,trzymając mnie w napięciu do końca, i chociaż na początku miałam wrażenie,że połowa kobiet w Anglii cierpi na depresje i nerwice lękowe, to gorąco polecam .

książek: 3040
Monika | 2014-03-20
Przeczytana: 20 marca 2014

To moje szóste i zdecydowanie najmniej udane spotkanie z twórczością pani Charlotte Link. Oczywiście, autorka pisze jak zwykle świetnie, ale wydarzenia opisane w książce były dla mnie zbyt odrażające, zbyt brutalne. Będą mi się dzisiaj śnić koszmary :(((

książek: 2557
BagatElka | 2014-05-25
Przeczytana: 25 maja 2014

Stare domy,stare mroczne tajemnice i skrywane emocje,od których aż kipi z kart tej książki.Dreszcze przechodzą po plecach podczas czytania tej niesamowitej historii.
Nienawiść,ból i rozgoryczenie tłumione przez wiele lat potrafią doprowadzić do okrutnych zbrodni.Tak też dzieje się i w tym przypadku.
Jak zwykle pani Link potrafi zaskoczyć i nawet przerazić w wyrafinowany sposób,umiejętnie budując napięcie i podsycając ciekawość.


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Bestseller drugiej Rzeczpospolitej
Miłość we śnie
Tłumaczenie snów
erotycznych wedle nauki
Skorzystaj z przedwojennego
sennika i poznaj prawdę o sobie...
i o przedwojennej Polsce.

Zaznacz - jeśli we śnie:
  •   widziałeś GLINIANE NACZYNIA
  •   oglądałeś KOBIETĘ
  •   spotkałeś POLICJANTA
  •   znalazłaś się na ŚLIZGAWCE
  •   widziałaś ŚWIECĘ
SPRAWDŹ CO OZNACZA SEN

Pobierz aplikację mobilną

Na półkach
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Maria Konopnicka
    173. rocznica
    urodzin
    Ja lubię słyszeć mądre słowo! Mądre słowo to jest jak ojciec i jak matka człowiekowi. Nu, ja za mądre słowo to bym milę drogi szedł.
  • Mitch Albom
    57. rocznica
    urodzin
    Nigdy nie jest za późno ani za wcześnie. Jest dokładnie wtedy, kiedy trzeba
  • Max Brooks
    43. rocznica
    urodzin
    Tak, to były kłamstwa, ale czasem kłamstwo nie jest złe. To znaczy, kłamstwo samo w sobie nie jest ani złe, ani dobre. Jest jak ogień: może ogrzać, ale może spalić - zależy od sposobu użycia.
  • Jerzy Bralczyk
    68. rocznica
    urodzin
    Bralczyk: Tak jak weekend, wciąż pisany po angielsku. To podobno jest słowo, które najdłużej czeka na spolszczenie. I nie doczeka się. Bo wyraźnie narusza reguły: w polszczyźnie po "ł" nie występuje "-i'. "Łikendu" nie będzie. Markowski: Występuje, występuje. W wyrazie "półinteligent"... pokaż więcej
  • Anja Snellman
    61. rocznica
    urodzin
    Mamo, posłuchaj, czasem oswojone ptaki zaczynają wariować. Obijają się o szyby, strącają pranie ze sznura, wlatują w cierniste krzewy, aż fruwa pierze. Po tych wybuchach nastaje zupełna cisza. W końcu ostatnie piórko spływa spokojnie na ziemię. Słychać, jak trawa rośnie. A potem życie toczy się dale... pokaż więcej
  • Agnieszka Chylińska
    39. rocznica
    urodzin
  • Martin Pollack
    71. rocznica
    urodzin
    Dlaczego to zawsze intelektualiści dają się okpić takim oszustom, podczas gdy umięśnieni półanalfabeci wydają się arcyodporni na problemy nowej epoki?
  • Sean Williams
    48. rocznica
    urodzin
    Ludzi można zastąpić. Sekund nie.
  • Mark Buckingham
    49. rocznica
    urodzin
  • James Blish
    94. rocznica
    urodzin
  • Karlheinz Deschner
    91. rocznica
    urodzin
    Od czasów Konstantyna cechami, po których rozpoznaje się ten Kościół, są obłuda i przemoc; codzienną praktyką tej religii stała się masowa zagłada. Surowo zakazywano zabijania pojedynczych osób, ale uśmiercanie tysięcy ludzi było dziełem miłym Bogu. To nie obłęd, to jest chrześcijaństwo.
  • Nora Szczepańska
    101. rocznica
    urodzin
  • Henrik Ibsen
    109. rocznica
    śmierci
    Odbierając przeciętnemu człowiekowi życiowe kłamstwo, odbiera mu pan równocześnie szczęście.
  • Cyprian Kamil Norwid
    132. rocznica
    śmierci
    Jękły głuche kamienie. Ideał sięgnął bruku.
  • Tony Halik
    17. rocznica
    śmierci
    Jeszcze raz mogłem się przekonać, że jednak kobiety mają zawsze rację. Pozorny kaprys mojej żony uratował życie dwóm ludziom!

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd