Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Drugie dziecko

Drugie dziecko

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Dariusz Guzik
tytuł oryginału
Das andere Kind
wydawnictwo
Wydawnictwo Sonia Draga
data wydania
ISBN
9788375083835
liczba stron
520
język
polski
typ
papier
dodała
ZuzAnka
7,12 (841 ocen i 146 opinii)

Opis książki

W sennym, nadmorskim miasteczku w północnej Anglii ktoś dokonuje wyjątkowo bestialskiego mordu na studentce. Policja drepcze w miejscu, gdyż morderca nie zostawił żadnych śladów. Parę miesięcy później w pobliżu samotnej farmy zamieszkałej przez zdziwaczałego wdowca i jego córkę, zostaje popełniona kolejna zbrodnia. Tym razem ofiarą pada starsza kobieta. Ambitna i żądna sukcesu komisarz Valerie...

W sennym, nadmorskim miasteczku w północnej Anglii ktoś dokonuje wyjątkowo bestialskiego mordu na studentce. Policja drepcze w miejscu, gdyż morderca nie zostawił żadnych śladów. Parę miesięcy później w pobliżu samotnej farmy zamieszkałej przez zdziwaczałego wdowca i jego córkę, zostaje popełniona kolejna zbrodnia. Tym razem ofiarą pada starsza kobieta.
Ambitna i żądna sukcesu komisarz Valerie Almond pragnie za wszelką cenę dopaść sprawcę. Instynkt podpowiada jej, że klucz do rozwiązania tajemniczych morderstw tkwi w przeszłości rodziny drugiej z ofiar. Nie podejrzewa jednak, że tajemnica będzie sięgać czasów drugiej wojny światowej. Wtedy to do miasteczka przybyła z ewakuowanego Londynu dwójka dzieci, a krótko potem zaginął wszelki ślad po jednym z nich, niedorozwiniętym umysłowo chłopcu…

 

źródło opisu: Wydawnictwo Sonia Draga, 2011

źródło okładki: www.soniadraga.pl

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 5321
teri | 2012-10-11
Przeczytana: 11 października 2012

Nastepny bardzo dobry kryminal tej autorki,ktory przeczytalam z wielka przyjemnoscia.Polubilam te autorke i postaram sie przeczytac jej wszystkie ksiazki.Ta jest juz piata.Polecam wszystkim goraco!Historia jest naprawde bardzo ciekawa i przynajmniej ja nie domyslilam sie,kto jest morderca.A przeciez o to chodzi....Bello,mi piace tanto,tanto..........

książek: 1033
Madi | 2014-02-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 lutego 2014

Jest to moja druga przeczytana książka Charlotte Link i już muszę stwierdzić ,że na pewno nie ostatnia,bo obydwie powieści przypadły mi do gustu.
"Drugie dziecko" podobało mi się nawet bardziej od poprzedniczki ,bo autorka w sprytny sposób połączyła kryminał z nutką romansu,stworzyła parę portretów psychologicznych ,a do tego wszystkiego wplotła mroczną tajemnicę głównych bohaterów.
Podobało mi się w niej też to,w jaki sposób autorka próbowała skierować podejrzenia wobec Davea Tannera.
Z jednej strony niby wiedziałam,że to nie on,bo byłoby to zbyt proste,a jednak z drugiej strony myślałam ,że dlaczego by nie-może o to właśnie chodzi autorce?
Odkrycie jednak prawdy w pewien sposób zaskoczyło mnie.
Jednak to ,co urzekło mnie najbardziej w tej powieści ,to stopniowe odkrywanie skrywanej tajemnicy sprzed lat- wstrząsającej historii małego Niktosia-drugiego dziecka,która miała swój początek podczas II wojny światowej.

książek: 1592
keys | 2013-07-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 lipca 2013

Dobry kryminał ze świetnymi portretami psychologicznymi bohaterów.
Możemy wnikliwie obserwować ich poczynania i zachowanie a i tak koniec jest zaskakujący.
Do tego dwie płaszczyzny czasowe, powrót do okresu II wojny światowej co dość fajnie współgrało z resztą treści.
Mimo tego daję jednak tylko 6 gwiazdek bo jakoś zupełnie nie pasowało mi zakończenie. Nie wiem dlaczego, ale było dla mnie trochę banalne, chociaż zaskoczyło mnie na pewno. No i do tego trochę nieścisłości w tekście...jeden z bohaterów czasami ma 43 lata a czasami jest przed czterdziestką :)

książek: 225
ChicaDeAyer | 2013-08-22
Przeczytana: 22 sierpnia 2013

Przy kolejnej styczności z twórczością Charlotte Link nasuwa mi się wniosek, iż błędnie klasyfikuje się jej twórczość - "Drugie dziecko" podpięłabym raczej pod obyczajówkę niźli powieść kryminalną. Czyta się nieźle, ale nie z wypiekami na twarzy. Autorka nie zbudowała atmosfery: brak dreszczyku emocji, uczucia niepokoju, szybszej akcji czy nawet elementu zaskoczenia. Nawet sam wątek tajemnicy z przeszłości nie jest tak klimatyczny, choć proza pewnie bardziej by mi przypadła do gustu, gdyby te wydarzenia były jedyną osią opowiadania.

To moja druga powieść Link i znów jestem zdenerwowana na sposób kreowania postaci przez pisarkę. Są one takie mdłe, pogrążone w marazmie, przeciętności - żadna się nie wyróżnia, wszystkie skonstruowane niczym za pomocą kalki. Już zwłaszcza irytująca jest nieporadność bohaterek kobiecych.

Powieść nie wnosi nic odkrywczego, jednak można się z nią zapoznać. Uprzedzam, że oczytani fani kryminałów mogą się zawieść, bo intryga nie jest skomplikowana, a...

książek: 1871
gwiazdka | 2014-09-14
Na półkach: Przeczytane, Rok 2014
Przeczytana: 14 września 2014

„Drugie dziecko" bardzo mi się spodobało, przede wszystkim za sprawą takiej, a nie innej narracji. Po pierwsze jest lekka w odbiorze, po drugie kolejne wątki gmatwają sytuację, autorka podsuwa coraz to nowego podejrzanego, by wzbudzać większą i większą ciekawość. Dalej wątki kryminalne przeplatają się z obyczajowymi, których tutaj jest więcej, co nie umniejsza zainteresowania sensacją. No i co bardzo lubię u Link to powrót do przeszłości, przyznam, że w tym konkretnym przypadku początkowo historia sprzed lat mnie niekoniecznie zainteresowała, ale potem wszystko zaczęło ze sobą się zazębiać i okazało się, że sens jest.

Całość naprawdę bardzo mi się spodobała, szczególnie na gorąco, bo po krótkim przemyśleniu dochodzę do wniosku, że autorka zgromadziła w powieści nadmiar kobiet przepraszających, że żyją. Na tych kilku czy kilkunastu bohaterów było ich aż cztery- statystycznie niewiarygodne.

No i jeszcze jedna uwaga na nie, czyli motyw zbrodni, niby wiarygodny, ale mnie zabrakło...

książek: 0
| 2014-03-17
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 17 marca 2014

Każdy z nas ma tajemnice:małe,większe-zawsze coś tam chowamy w zanadrzu.I dobrze,bo odkrywając siebie do końca bylibyśmy bezbronni.Jednakże, gdy dotyczy to tajemnic bliskiej osoby, to możemy się poczuć niegodni zaufania.Tym bardziej,że czasami te tajemnice mogą być naprawdę okropne.O tym mniej więcej traktuje powieść pani Link,trzymając mnie w napięciu do końca, i chociaż na początku miałam wrażenie,że połowa kobiet w Anglii cierpi na depresje i nerwice lękowe, to gorąco polecam .

książek: 536
Marzin | 2012-10-16
Przeczytana: 15 października 2012

Super książka. Charlotte Link znów nie zawiodła mnie, książka wciągnęła mnie podobnie jak Echo winy i zakończenie zaskoczyło mnie. Polecam serdecznie ten kryminał bowiem nie żałuję tych 2 dni które na niego poświęciłam, a właściwie wieczorów.

książek: 2897
Monika | 2014-03-20
Przeczytana: 20 marca 2014

To moje szóste i zdecydowanie najmniej udane spotkanie z twórczością pani Charlotte Link. Oczywiście, autorka pisze jak zwykle świetnie, ale wydarzenia opisane w książce były dla mnie zbyt odrażające, zbyt brutalne. Będą mi się dzisiaj śnić koszmary :(((

książek: 2467
BagatElka | 2014-05-25
Przeczytana: 25 maja 2014

Stare domy,stare mroczne tajemnice i skrywane emocje,od których aż kipi z kart tej książki.Dreszcze przechodzą po plecach podczas czytania tej niesamowitej historii.
Nienawiść,ból i rozgoryczenie tłumione przez wiele lat potrafią doprowadzić do okrutnych zbrodni.Tak też dzieje się i w tym przypadku.
Jak zwykle pani Link potrafi zaskoczyć i nawet przerazić w wyrafinowany sposób,umiejętnie budując napięcie i podsycając ciekawość.

książek: 706
Joasia | 2012-01-18
Na półkach: Przeczytane, 2012
Przeczytana: 18 stycznia 2012

Spośród trzech powieści Charlotte Link, które przeczytałam do tej pory (wcześniej czytałam "Ostatni ślad" i "Dom sióstr") "Drugie dziecko" uważam za najlepszą. Jest to świetnie napisany kryminał psychologiczny z dobrze poprowadzoną fabułą, ciekawymi postaciami i zagadką, której korzenie sięgają zdarzeń z czasów II wojny światowej. Polecam miłośnikom kryminałów i nie tylko :-)


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Na półkach
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Aleksander Kamiński
    112. rocznica
    urodzin
    A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei. Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec.
  • Anna Onichimowska
    63. rocznica
    urodzin
    Boli mnie głowa, ręce i nogi. Mięśnie, kości, paznokcie, włosy, zęby i serce. A najbardziej dusza.
  • Andriej Diakow
    37. rocznica
    urodzin
    Jeśli coś postanowiłeś, zrób pierwszy krok. I nie bój się zrobić następnego. Bój się bezczynności. Wyznacz sobie cel i wyrzuć z głowy całą resztę.
  • Sidonie-Gabrielle Colette
    142. rocznica
    urodzin
    Trudno zadowolić jednocześnie wszystkich i samą siebie. Wolę zacząć od siebie...
  • Arnaldur Indriðason
    54. rocznica
    urodzin
    Znam to uczucie. Znudzenie samym sobą. Tym potworem, jakim się jest i którego człowiek nie jest w stanie się pozbyć. Na jakiś czas to się udaje, ale ten potwór zawsze wraca i zaczyna się ta sama stara pieśń.
  • David Lodge
    80. rocznica
    urodzin
    Wystarczy, żebyś wyznaczył sobie granicę wytrzymałości, a już po tobie.
  • Peter Pezzelli
    56. rocznica
    urodzin
    Dzięki uczeniu się nowych rzeczy człowiek ma ochotę wstać rano z łóżka.
  • Ismail Kadare
    79. rocznica
    urodzin
    Bóg nie daje całego szczęścia naraz.
  • Sakyō Komatsu
    84. rocznica
    urodzin
  • Grzegorz W. Kołodko
    66. rocznica
    urodzin
    Oczywiste jest, że najlepszym antidotum na głupotę i arogancję jest mądrość i wiedza. Dlatego też wypada walczyć. Słowem. Czyli bardzo dużo czytać i słuchać innych, trochę pisać i mówić do tych, którzy chcą słuchać. Trzeba rozmawiać. Najwięcej zaś- myśleć.
  • Fiodor Dostojewski
    134. rocznica
    śmierci
    Zełgać po swojemu – to nieomal lepsze niż powtórzyć prawdę za kim innym. W pierwszym wypadku jest się człowiekiem, w drugim tylko papugą.
  • Astrid Lindgren
    13. rocznica
    śmierci
    ... nie wychodząc stąd, raczej trudno będzie wam znów tu przyjść.
  • Josif Brodski
    19. rocznica
    śmierci
    Generalnie, zasada odnośnie wszystkiego co nieprzyjemne jest taka, że im szybciej człowiek sięgnie dna, tym szybciej wypłynie na powierzchnię.
  • Dino Buzzati
    43. rocznica
    śmierci
    Marnotrawić noce, nie kładąc się spać, nie bać się, że za późno, czekać na wschód słońca, smakować nieskończoność czasu, jaki się ma przed sobą, i nie martwić się

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd