Nele Neuhaus

Sięgnęłam po tę książkę ze względu na kdramę, która tak mnie wciągnęła, że zapragnęłam zapoznać się z Niemieckim pierwowzorem. I jakież było-jest moje zdziwienie, gdy okazało się, że fabuła się sporo różni. Charaktery nie są takie same. Wypada więc ocenić ten twór osobno. Bohaterowie. Uważam, że z Tobiasem trudno jest się utożsamić czy mu bardzo współczuć, bo jest totalnym kobieciarzem. Wystarczy być piękną, by się zainteresował. A czy różnica wieku wynosi rok czy lat trzynaście to już bez znaczenia. Obrzydziło mnie to finalnie, zero kręgosłupa moralnego. Zero przemyśleń o wyjściu na wolność, zero namacalnej traumy czy planów na siebie. Był w tej historii, by sobie być. Rozwiązanie sprawy jest tak zagmatwane, że w sumie nieczytelne dla mnie. Wiem, co zaszło, wiem, kto zawinił, ale po raz kolejny bohaterowie nie pochylają się nad tematem, tylko odhaczają na liście i idą dalej. Tobias po raz kolejny nie reaguje emocjonalnie na poznanie prawdy, jest dla mnie jak wydmuszka, która nie ma żadnego poczciwego charakteru. Dla mnie za dużo perspektyw a za mało faktycznie budowania napięcia poprzez wielobarwne opisy uczuć i przeżyć. Chyba że za to uważamy ciągły pociąg seksualny każdego. Od 17 latki po 40 latków kończąc. Wniosek: kdrama zdecydowanie zrobiła to lepiej.