Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Zapomniałam, że Cię kocham

Tłumaczenie: Grażyna Smosna
Wydawnictwo: Initium
6,88 (610 ocen i 89 opinii) Zobacz oceny
10
36
9
53
8
102
7
186
6
132
5
72
4
14
3
8
2
5
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Memoirs of a Teenage Amnesiac
data wydania
ISBN
978-83-62577-08-8
liczba stron
264
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
Patryk

Gdyby Naomi wybrała reszkę, wygrałaby w rzucie monetą. Nie musiałaby wracać po aparat do redakcji księgi pamiątkowej, nie spadłaby ze schodów i nie uderzyłaby o nie głową. Nie obudziłaby się w karetce z amnezją i z pewnością pamiętałaby swojego chłopaka Ace’a. Może nawet pamiętałaby, z jakiego powodu się w nim zakochała. Rozumiałaby, dlaczego jej najlepszy przyjaciel Will uparcie nazywa ją...

Gdyby Naomi wybrała reszkę, wygrałaby w rzucie monetą. Nie musiałaby wracać po aparat do redakcji księgi pamiątkowej, nie spadłaby ze schodów i nie uderzyłaby o nie głową. Nie obudziłaby się w karetce z amnezją i z pewnością pamiętałaby swojego chłopaka Ace’a. Może nawet pamiętałaby, z jakiego powodu się w nim zakochała. Rozumiałaby, dlaczego jej najlepszy przyjaciel Will uparcie nazywa ją „Szefową”. Wiedziałaby o nowej rodzinie mamy i o narzeczonej taty. Gdyby Naomi wybrała reszkę, może nigdy nie poznałaby Jamesa, chłopaka o wątpliwej przeszłości i niepewnej przyszłości, który już przy pierwszym spotkaniu miał ochotę ją pocałować. A ona może nie chciałaby odwzajemnić jego pocałunku.
Jednak Naomi wybrała orła…

Po spektakularnym debiucie ("Gdzie Indziej") w swojej kolejnej zaskakującej powieści Gabrielle Zevin mówi o miłości, odkrywaniu własnego „ja” i drugiej szansie na prawdziwe życie.

 

źródło okładki: wydawca

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2660
sygin | 2013-08-22
Na półkach: Przeczytane, Obyczajowa, 2013
Przeczytana: 01 sierpnia 2013

Gabrielle Zevin jest młodą amerykańską pisarką, która jakiś czas temu zadebiutowała głośną powieścią „Gdzie indziej”. Od dłuższego czasu tytuł ten widnieje na mojej liście książek, które z pewnością w przyszłości przeczytam. Tymczasem w ręce wpadła mi inna jej książka – „Memoirs of a Teenage Amnesiac” co z jakiś niepojętych dla mnie powodów zastąpiono w polskim tłumaczeniu tytułem „Zapomniałam, że Cię kocham”.

Wracając jednak do treści – jak nie trudno się domyśleć bohaterką książki jest nastolatka – Naomi, która w wyniku nieszczęśliwego upadku ze schodów doznaje lekkiego urazu głowy czego skutkiem jest czasowa amnezja. Okazuje się, że dziewczyna nie pamięta nic z tego, co działo się w jej życiu i (nie tylko jej) przez ostatnie cztery lata. Ze zdziwieniem więc odkrywa „nowe” fakty ze swojego życia a spora cześć z nich wydaje jej się co najmniej niezrozumiała, na przykład to, co takiego widziała w swoim chłopaku Ace’u popularnym szkolnym sportowcu oraz grupie jego znajomych. Brak pamięci sprawi, że Naomi spojrzy na wiele rzeczy z zupełnie nowej perspektywy a dotyczyć do będzie zwłaszcza jej relacji z rodziną i przyjaciółmi.

Książka kompozycyjnie podzielona jest na trzy części oznaczone sugestywnymi podtytułami – „Byłam”, „Jestem” i „Będę”. Pierwsza to część w której poznajemy Naomi i wraz z nią próbujemy z fragmentów ułożyć obraz zapomnianych lat jej życia. Druga cześć to ta, w której Naomi decyduję, że najwyższy czas na zmiany, i do głosu dochodzi jej prawdziwe „ja”. W trzeciej natomiast dziewczyna już po odzyskaniu utraconych wspomnień próbuje spleść obraz swojego życia w jedną spójną całość i wyciągnąć z tego co ją spotkało jakieś konstruktywne wnioski.

Książkę pani Zevin czyta się szybko i lekko i nie ma w tym nic dziwnego bowiem wyraźnie skierowana jest do młodzieży. Starszych czytelników może miejscami drażnić jej banalność czy naiwność, nie zapominajmy jednak, że jest to opowieść o nastolatkach. Ja musiałam przypominać to sobie niemal na każdej stronie, głównie ze względu na to, że nie udało mi się „zaprzyjaźnić” z Naomi.

Ostatecznie uważam, że ksiązka nie jest zła, ale nie jest też niestety rewelacyjna, ani bardzo dobra. Jest zwyczajnie przeciętna. Polecam więc tym, którzy mają sporo wolnego czasu.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Zaginięcie

Drugie spotkanie z Chyłką i Zordonem. Nadal jestem pod wrażeniem! Mimo tego, że książka nie zawsze trzyma się realizmu, kupuję to! Kawałek rewelacy...

zgłoś błąd zgłoś błąd