Piętnaście sekund. Żołnierze polscy na froncie wschodnim

Super książka. Polecema z całego serca. I dedykuję ją proferowi Cenckiewiczowi do przeczytania. Może wtedy coś zrozumie.

Super książka. Polecema z całego serca. I dedykuję ją proferowi Cenckiewiczowi do przeczytania. Może wtedy coś zrozumie.

Bardzo dobra i bardzo ważna książka. Niestety fatalnie poskładana co czyni z niej rzecz ciężko strawną. Jednakże dla wszystkich miłośników historii rzecz obowiązkowa, więc polecam i daję 7 na zachętę.

Bardzo dobra i bardzo ważna książka. Niestety fatalnie poskładana co czyni z niej rzecz ciężko strawną. Jednakże dla wszystkich miłośników historii rzecz obowiązkowa, więc polecam i daję 7 na zachętę.

Piotr Korczyński zebrał różne wywiady, fragmenty wspomnień i na tej podstawie zbudował opowieść dotyczącą polskich żołnierzy na froncie wschodnim podczas II wojny światowej.
Co na pewno wyróżnia się w tej pozycji, to oddanie głosu weteranom, przedstawienie kilkunastu rozmaitych życiorysów, których losy świetnie pokazują, że czasem wszystko zależy do kaprysu losu czy decyzji urzędnika.
Jednocześnie mamy też kilka perspektyw, męską i kobiecą, piechurów, kawalerzystów, ale także czołgistów. Głównie mowa o walkach pod Lenino, w okolicach Warszawy, na Pomorzu i w Berlinie. Są też oczywiście różne tematy, począwszy od poboru, po stosunki między żołnierzami a partyzantami czy Polakami a Rosjanami, zachowanie na polu walki, ale jest też ciekawy rozdział o polskich filmowcach i propagandowych plakatach. Trudno się tu do czegoś przyczepić, Korczyński przedstawia wiele wstrząsających historii, które warto ocalić od zapomnienia.
Największy zarzut można postawić strukturze pracy. Autor miesza chronologię, przeskakuje między tematami, trochę dziwnie czyta się najpierw o walkach w Berlinie, żeby potem wrócić do przeprawiania się przez Wisłę. Generalnie jednak jest to wartościowa praca, z którą warto się zapoznać.

Piotr Korczyński zebrał różne wywiady, fragmenty wspomnień i na tej podstawie zbudował opowieść dotyczącą polskich żołnierzy na froncie wschodnim podczas II wojny światowej.
Co na pewno wyróżnia się w tej pozycji, to oddanie głosu weteranom, przedstawienie kilkunastu rozmaitych życiorysów, których losy świetnie pokazują, że czasem wszystko zależy do kaprysu losu czy decyzji...

Całkiem nieźle i lekko napisana literatura wspomnieniowa, która skupia relacje weteranów tzw. Wojska Polskiego na Wschodzie. Pokazuje perspektywę przeciętnego żołnierza. Badacz tematu także znajdzie kilka bardzo interesujących ciekawostek. Niestety są to poszatkowane relacje wielu osób, co potrafi utrudnić odbiór.

Całkiem nieźle i lekko napisana literatura wspomnieniowa, która skupia relacje weteranów tzw. Wojska Polskiego na Wschodzie. Pokazuje perspektywę przeciętnego żołnierza. Badacz tematu także znajdzie kilka bardzo interesujących ciekawostek. Niestety są to poszatkowane relacje wielu osób, co potrafi utrudnić odbiór.

Niewielu ludzi zdaje sobie sprawę z tego, że polskie flagi w zdobytym Berlinie wieszali żołnierze mający na rogatywkach orzełki z koroną, według przedwojennego wzoru. Nosili je wszyscy w 1 Samodzielnej Kompanii Zwiadowczej. Tym niezwykłym oddziałem dowodził były bosmanmat Flotylli Pińskiej porucznik Konstanty Minuczyc, a jako podwładnych miał podoficerów przedwojennego KOP-u. Nie było tam żadnego politruka, a nikt z zewnątrz nawet nie śmiał zwrócić uwagi tym doświadczonym frontowcom na to, że noszą „nieprzepisowe” orzełki. To jedna z wielu historii opowiedzianych w książce Piotra Korczyńskiego „Piętnaście sekund. Żołnierze polscy na froncie wschodnim”. Autor, opierając się m.in. na relacjach ostatnich żyjących weteranów, pokazuje nam jak wyglądały walki „ludowego” WP pod Lenino, na przyczółkach warszawskich, na Wale Pomorskim, w Kołobrzegu czy pod Budziszynem. Opisuje niezwykłe i często tragiczne losy ludzi, którzy trafili do tych formacji i pokazuje, z czym musieli się oni mierzyć. Dowiemy się z tej książki choćby tego, że żołnierze, którzy stawiali pierwsze polskie słupy graniczne nad Odrą byli później przesłuchiwani przez Smiersz, a jeden z nich został po wojnie skazany na sześć lat więzienia za „propagandę szepataną”. Sporym zaskoczeniem dla może być również to, że rzeczywiście istniał czołg o numerze 102, którego załoga przygarnęła do siebie psa „Szarika”. Ostatni żyjący członek tej załogi nie lubił jednak „Czterech pancernych”. Prawdziwa wojna nie przypominała bowiem tego ciut infantylnego, propagandowego serialu.

Niewielu ludzi zdaje sobie sprawę z tego, że polskie flagi w zdobytym Berlinie wieszali żołnierze mający na rogatywkach orzełki z koroną, według przedwojennego wzoru. Nosili je wszyscy w 1 Samodzielnej Kompanii Zwiadowczej. Tym niezwykłym oddziałem dowodził były bosmanmat Flotylli Pińskiej porucznik Konstanty Minuczyc, a jako podwładnych miał podoficerów przedwojennego...

Piętnaście sekund - tyle czasu mieli pancerniacy na opuszczenie czołgu zanim namierzony pocisk z działka trafił i przebił pancerz siejąc straszną śmierć w płonących wnętrzach. Już sama ta informacja elektryzuje na wstępie książki autorstwa Piotra Korczyńskiego. Dalej są jeszcze bardziej przerażające opisy krwawej grozy bitewnych pojedynków frontowych w czasie rosyjskiej ofensywy na Berlin.

,,Żołnierze polscy na froncie wschodnim" to solidnie przygotowane kompendium wiedzy o coraz bardziej zapominanym fragmencie drugowojennej historii związanej z formowaniem i bojowym szlakiem tak zwanej Armii Berlinga. Autor obdziera z romantycznych opisów legendarne boje spod Lenino, Studziankami, czy na Wale Pomorskim. Przede wszystkim stara się spojrzeć na historię oczami świadków tych wydarzeń, czyli żołnierzy walczących bezpośrednio na froncie. Przedstawia też niejednokrotnie dramatyczne losy Polaków uwięzionych w Związku Sowieckim, dla których wstąpienie do armii, nawet ludowej było uśmiechem szczęści i nadzieją na powrót do ojczyzny.

To co poraża podczas lektury, to nonsens śmierci, bezsensowna danina krwi, jaką musieli złożyć Polacy wstępujący licznie w szeregi Armii Berlinga. Opisy tak zwanych ,,maszynek do mięsa" jakimi były bezpośrednie natarcia na ufortyfikowane linie wroga z dzisiejszej perspektywy wydają się głupotą i całkowitą indolencją dowództwa. Taka jednak była rosyjska doktryna wojenna, która zupełnie nie liczyła się z czynnikiem ludzkim (znajome obrazki z obecnej wojny na Ukrainie).

Jeszcze jedno jest istotne w tej książce. Autor stara się obalić mit, że Armia Berlinga na swoich bagnetach niosła Polsce komunizm. To fakt, że za frontowymi żołnierzami szedł od razu aparat partyjny nowej władzy całkowicie uzależnionej od Moskwy. Jednak żołnierze walczący bezpośrednio z Niemcami to w dużej mierze byli zesłańcy z rosyjskich łagrów, byli żołnierze AK, uczestnicy kampanii wrześniowej. Oni doskonale wiedzieli czym pachnie sowiecka władza.

Książka Piotra Korczyńskiego to ważne i śmiałe odkrywanie (zdrapywanie wręcz) białych plam, którymi nasza współczesna historiografia stara się zakryć lub przemilczeć wstydliwe sprawy związane z powstawaniem Polski Ludowej. Brawo za odwagę!

Piętnaście sekund - tyle czasu mieli pancerniacy na opuszczenie czołgu zanim namierzony pocisk z działka trafił i przebił pancerz siejąc straszną śmierć w płonących wnętrzach. Już sama ta informacja elektryzuje na wstępie książki autorstwa Piotra Korczyńskiego. Dalej są jeszcze bardziej przerażające opisy krwawej grozy bitewnych pojedynków frontowych w czasie rosyjskiej...

Znakomity książka reporterska opisująca losy polskich żołnierzy walczących w jednostkach Armii Polskiej sformowanych za zgodą Stalina.Niezwykle sugestywnie opisuje na podstawie relacji samych żołnierzy całą perspektywę formowania wojska,heroizm żołnierzy w trakcie walk i przede wszystkim młyn historii który rzucił ich tam a nie gdzie indziej bez ich woli przez co bardzo ważnym jest aby nie zapominać,że nasi pradziadkowie byli Polakami,którzy z głębokim oddaniem walczyli za Polskę ,tak samo jak na innych frontach II wojny światowej i nie ulegać kłamliwej narracji jakoby z pomocą Armii Czerwonej przynieśli na bagnetach komunizm do naszego kraju.

Znakomity książka reporterska opisująca losy polskich żołnierzy walczących w jednostkach Armii Polskiej sformowanych za zgodą Stalina.Niezwykle sugestywnie opisuje na podstawie relacji samych żołnierzy całą perspektywę formowania wojska,heroizm żołnierzy w trakcie walk i przede wszystkim młyn historii który rzucił ich tam a nie gdzie indziej bez ich woli przez co bardzo...

Świetna książka że względu na mnogość histori , czyta się w mig. Warto przeczytać , choćby dlatego by poznać losy żołnierzy którzy nie zabrali się z Andersem , a historie są naprawdę ciekawe , to smutne , tragiczne , śmieszne i wstrząsające. 9/10.

Świetna książka że względu na mnogość histori , czyta się w mig. Warto przeczytać , choćby dlatego by poznać losy żołnierzy którzy nie zabrali się z Andersem , a historie są naprawdę ciekawe , to smutne , tragiczne , śmieszne i wstrząsające. 9/10.

Ważna książka.

Ważna książka.

Dla mnie książka rewelacyjna, którą przeczytałem jednym tchem. W swojej pracy autor opisał praktycznie każdy rodzaj sił zbrojnych LWP, oprócz marynarki wojenne, której wtedy nie było i lotnictwa, które w większości zdominowane było przez radzieckich pilotów. Perełką jest opis funkcjonowania , działania i składu Zarządu Propagandy LWP ,gdzie służył i pracował późniejszy reżyser "Krzyżaków" A. Ford, jednostki odpowiedzialnej za propagandę w Wojsku Polskim. Z książki wyłania się obraz ludzi, których nie interesowała polityka, którzy chcieli się po prostu wyrwać z tego "raju na ziemi" a którym po 89 roku niesprawiedliwie przyklejona została łatka "komunistycznego wojska". Gorąco polecam każdemu, kto interesuje się historią II WŚ.

Dla mnie książka rewelacyjna, którą przeczytałem jednym tchem. W swojej pracy autor opisał praktycznie każdy rodzaj sił zbrojnych LWP, oprócz marynarki wojenne, której wtedy nie było i lotnictwa, które w większości zdominowane było przez radzieckich pilotów. Perełką jest opis funkcjonowania , działania i składu Zarządu Propagandy LWP ,gdzie służył i pracował późniejszy...