To jedna z najinteligentniejszych współczesnych powieści, a jednocześnie jedna z najbardziej zabawnych. Hervé Le Tellier, spadkobierca Georgesa Pereca i członek hermetycznej grupy OuLiPo, napisał książkę, która w samej tylko Francji rozeszła się w ponad milionie egzemplarzy. Anomalia jest najlepiej sprzedającą się laureatką prestiżowej Prix Goncourt od czasów opublikowanego w 1984 roku Kochanka Marguerite Duras. Ten anomalny – nawet na tak rozwiniętym rynku – sukces wydawniczy zawdzięcza być może głodowi prawdziwej fikcji w literaturze od dawna zdominowanej przez wyznania i osobiste świadectwa.
Anomalia buduje wielki umowny świat: mamy tu kilka powieści w jednej, zabawę z gatunkami filmowymi i literackimi, puszczanie oka do netfliksowych seriali, a zarazem wyrafinowaną konstrukcję, w której piętrzą się intertekstualne poziomy. Hervé Le Tellier flirtuje z thrillerem i science fiction, elementy psychologicznej powieści obyczajowej godzi z surrealnymi, powieść szpiegowską przeplata z prawniczą.
Autorowi faktycznie udało się niemożliwe: stworzył page turner dla szerokiej publiczności, a zarazem dzieło, które zadowoli najbardziej wyrobionych czytelników.
Każdy z pewnością wyśledzi tu inne odniesienia i aluzje. Wierni fani Netflixa rozpoznają inspirację chociażby takimi produkcjami, jak Dexter czy Black Mirror. Miłośnicy kina dopatrzą się powiązań z filmami Christophera Nolana, Briana de Palmy, Quentina Tarantino czy rodzeństwa Wachowskich. Pożeracze książek dostrzegą wpływy Tołstoja, Pielewina, Kafki, Sterna’a, Aragona, Queneau, Pereca, Gary’ego, Mallarmégo czy Calvina… Słowem: dla każdego coś miłego.
Ale ta kulturowa pulpa nie jest li tylko czczym popisem literackim i podlizywaniem się czytelnikowi. Cytaty, trawestacje i zapożyczenia pełnią tu dwojaką funkcję. Z jednej strony pokazują, jak często nasza tożsamość jest ulepiona z przypadkowych, wypluwanych przez popkulturę przekazów, z drugiej – jak bardzo nasze pojedyncze tożsamości są powtarzalne i podobne. Kluczowym tematem tej powieści, skonstruowanej wokół dziewięciu głównych bohaterów, jest bowiem spotkanie z sobowtórem.
Na skutek niezrozumiałej anomalii ten sam samolot rejsu Paryż–Nowy Jork, z tymi samymi pasażerami na pokładzie, ląduje w miejscu docelowym dwa razy: raz w marcu, a raz w czerwcu. Trzy miesiące to mało i dużo zarazem. Ktoś popełnia samobójstwo, ktoś umiera na raka, ktoś zachodzi w ciążę, ktoś się rozstaje, ktoś zrobił nieoczekiwaną karierę… Autor zmusza nas do podjęcia myślowego ćwiczenia i zadania sobie kilku zasadniczych pytań. Jak by zareagowały religia, rządy, społeczeństwo, nauka, gdyby obywatele różnych krajów nagle się zduplikowali? Co by się wydarzyło, gdybyśmy się spotkali z samymi sobą, starszymi o trzy miesiące? Co gdyby jedno dziecko miało nagle dwie matki? Co gdyby dwie kobiety kochały tego samego mężczyznę? Co gdyby zjawił się przed nami dopiero co zmarły brat, przyjaciel, mąż? O co byśmy z drugim i drugą sobą walczyli? Z czego bylibyśmy gotowi zrezygnować? Bylibyśmy dla siebie przyjaźni czy może czulibyśmy nienawiść?
Seryjny morderca, nigeryjski gej, starzejący się, zakochany w dużo młodszej kobiecie architekt, córka weterana wojennego, czarnoskóra prawniczka, która przekroczyła ograniczenia klasowe, czy niedoceniony pisarz, a zarazem autor powieści Anomalia – każdy z nich będzie miał inną odpowiedź.
Anomalia to powieść na wskroś francuska nie tylko przez literackie konteksty – jest w nią wpisana wielka miłość życia zasadzająca się na uznaniu faktu, że jutro może nas nie być.
Szukamy ofert...Napisana ze scenariuszowym polotem książka Hervé Le Telliera „Anomalia” sprawia czytelniczą frajdą, która uniemożliwia oderwanie się od czytanej treści, ale dodaje coś jeszcze. Warto przypomnieć, że jest to przewodniczący słynnej grupy literackiej OuLiPo. Jego powieść jest swoistą grą z czytelnikiem, stawia więcej znaków zapytania niż daje odpowiedzi, a na końcu ozdrowieńczo leczy z samozadowolenia i miłości własnej. To sporo jak na bestseller. Część pierwsza książki przypomina porozrzucane po pudełku puzzle. Namnażające się postaci zaprzątają uwagę, ale ich liczba prowadzi – celowo, jak przypuszczam – do pogubienia. Potem wszystko się zawęża i gra zaczyna się od nowa. Bo oto mamy pasażerów samolotu, który wylądował w Nowym Jorku dwa razy w odstępie kilku miesięcy z tą samą liczbą obywateli na pokładzie. Tymi samymi ludźmi, można by rzec kopiami. Od tego momentu robi się już naprawdę ciekawie. Bo oto pisarz wcale nie skręca w stronę science-fiction, choć garściami czerpie z tego wzorca. Narady najtęższych głów, prezydent USA, tajna baza służb specjalnych. Wszystko fajnie tylko akcja się jakoś do przodu nie rzuca. Bo oto pisarza, a wraz z nim jego bohaterowie, mają przed sobą ogromny i świecący znak zapytania. Oto ludzkość musi zmierzyć się ze znalezieniem odpowiedzi na to z czym właściwie ma do czynienia. Weźmy chociażby przepyszną scenę z przedstawicielami wszystkich wyznań religijnych, które odpowiedzi nie mają. Tylko, że Le Tellier nie poprzestaje tylko na znaku zapytania. On też przygląda się – jednocześnie badając granice wyobraźni – teraźniejszości kiedy przychodzi ludziom żyć z tym wydarzeniem. I oto mamy pisarza, którego jedno wcielenie popełnia samobójstwo pozostawiając po sobie powieść, która przynosi zachwyt czytelników, a obłaskawiany nią jest jego drugie wcielenie, które jej nie napisało. Mamy też dziecko, które nagle ma dwie identyczne matki. Mamy też żonę, która żegna się z umierającym mężem w szpitalu podczas, gdy jego drugie wcielenie jest żywe. Pisarz naprawdę daje popis i przypomina o nieskończonej sile fikcji. „Anomalia” jest nierozwiązywalna. Nawet finał nie zamyka opowiadanej historii. To dzieło przemyślane i intrygujące. Wyczerpujące znamiona majstersztyku, który przypomina sztuczkę bardzo wprawnego prestidigitatora, ale z bardzo solidnym, filozoficznym podłożem. Ktoś może rzec, że to czytadło doskonało. I to jest prawda. A ktoś inny może rzec, że to wspaniały opis ludzkości zamkniętej w słoiku, którym ktoś – nie wiadomo kto – potrząsa. I to też prawda. Przeczytać koniecznie.
1544 
1164 
Nominacja w Plebiscycie 2021 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Anomalia
Świetne Sci-Fi z genialnym początkiem, ciekawymi postaciami, pomysłami
Świetne Sci-Fi z genialnym początkiem, ciekawymi postaciami, pomysłami
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzypadek sprawił, że w krótkim czasie przeczytałem "Anomalię" i "Jeśli zimową nocą podróżny" Italo Calvino. Przez pierwsze strony byłem zdumiony: Tellier realizuje wyzwanie autorskie którego efektem była książka Calvino. Zaczynamy bowiem od serii krótkich historii, przerywanych kiedy budowane napięcie osiąga zenitu. Gdzie jednak Calvino odpływa w mało interesującą relację między sobą, Czytelnikiem i Czytelniczką, Tellier buduje pasjonującą opowieść. Szybko bowiem dowiadujemy się co łączy pozornie niezwiązane ludzkie historie. Już w połowie powieści wiemy co się stało, dlaczego i z jakiego powodu. Autor nie ma bowiem ambicji budować opowieści, w której o rozwiązanie zagadki chodzi. Nie, najbardziej pasjonująca jest nie sama Anomalia, ale to, jakie konsekwencje przynosi dla jej bohaterów. Bez spojlerów mogę napisać tylko tyle, że przez jakiś czas zupełnie inaczej patrzyłem na siebie w lustrze.
Uważam, że pisanie opowieści, które wciągają, angażują, pasjonują, a po ich odłożeniu nadal roztrząsa się poruszające historie i zastanawia nad nieoczywistym finałem to kwintesencja literatury.
Przypadek sprawił, że w krótkim czasie przeczytałem "Anomalię" i "Jeśli zimową nocą podróżny" Italo Calvino. Przez pierwsze strony byłem zdumiony: Tellier realizuje wyzwanie autorskie którego efektem była książka Calvino. Zaczynamy bowiem od serii krótkich historii, przerywanych kiedy budowane napięcie osiąga zenitu. Gdzie jednak Calvino odpływa w mało interesującą relację...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZaskakująca, szokująca, przewrotna, dziwna, kontrowersyjna.
Zaskakująca, szokująca, przewrotna, dziwna, kontrowersyjna.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPolecam, z tym że z 1 zastrzeżeniem. Nie czytaj opisu książki przed jej przeczytaniem. Zepsujesz sobie 1 z głównych twistów tej powieści :). Nie wstrząsa jak pierwsza część Matrix'a ale pozostawia otwarte wątki do przemyślenia po odłożeniu książki na półkę.
Polecam, z tym że z 1 zastrzeżeniem. Nie czytaj opisu książki przed jej przeczytaniem. Zepsujesz sobie 1 z głównych twistów tej powieści :). Nie wstrząsa jak pierwsza część Matrix'a ale pozostawia otwarte wątki do przemyślenia po odłożeniu książki na półkę.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPierwsze wrażenie z przewagą zaskoczenia pozostało na długo. Warto przeczytać bez poznania wcześniej opinii innych.
Pierwsze wrażenie z przewagą zaskoczenia pozostało na długo. Warto przeczytać bez poznania wcześniej opinii innych.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZapadnie mi w pamięci na długo. Piękny język, zabawne wtrącenia i pastisze. Bardzo udana i dająca do myślenia. Aż żałuję, że odsłuchałam audiobooka, a nie przeczytałam wersji papierowej - przez ten język! (którego całkowicie brakuje ogromnej ilości współczesnych książek)
Zapadnie mi w pamięci na długo. Piękny język, zabawne wtrącenia i pastisze. Bardzo udana i dająca do myślenia. Aż żałuję, że odsłuchałam audiobooka, a nie przeczytałam wersji papierowej - przez ten język! (którego całkowicie brakuje ogromnej ilości współczesnych książek)
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toAnomalia w tytule i w treści, a w rzeczywistości dowód na to, że gdy wyjmie się głowę z tradycyjnej szkoły francuskiego pisania, czyli inaczej z le d u p y – excusez-moi, powstanie dynamiczna, przystępna czytanka z rebusem, na kartach której spotkają się i Stephen Colbert, i Romain Gary – którego wspomnieć muszę, bo jego odgrzebanie z pawlacza historii przewidziałam podwójną cyfrę temu, i ktoś tam jeszcze.
Anomalia w tytule i w treści, a w rzeczywistości dowód na to, że gdy wyjmie się głowę z tradycyjnej szkoły francuskiego pisania, czyli inaczej z le d u p y – excusez-moi, powstanie dynamiczna, przystępna czytanka z rebusem, na kartach której spotkają się i Stephen Colbert, i Romain Gary – którego wspomnieć muszę, bo jego odgrzebanie z pawlacza historii przewidziałam...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to„Anomalia” Hervé Le Telliera zaczyna się opowieścią o płatnym zabójcy. Zaskoczy czytelnika, kto okaże się jego główną ofiarą. A jednak wcale nie będzie to historia o morderstwie. Podzielone między Francję a Stany historie z pozoru niezwiązanych ze sobą bohaterów to odważne zagranie na uwadze czytelnika, udane, bo zawsze z dodatkiem szczegółu – ziarnko do ziarnka, a zaczyna rysować się obraz intrygi w gatunku science fiction. Mnie wciąga katastrofizm, bo główną osią okazuje się niefortunny lot samolotu, a ja wychowałam się na „Katastrofach w przestworzach”. Nie jest to jednak tylko powieść akcji, a raczej naukowo-fantastyczny portret świata i psychologiczny portret postaci uwikłanych w przypadkowość. To ambitny bestseller doświadczonego pisarza, członka OulLiPo, grupy, która w literaturę weszła z orężem matematyki. Nie brakuje więc pewnych figur, zabawy konwencją, ale i nawiązań do twórczości innych neorealistów. I dosłownego hołdu dla Itala Calvina z intertekstualnym puszczeniem oka do czytelników, kiedy powieść w powieści zostaje nazwana: „Jeśli zimową nocą dwustu czterdziestu trzech podróżnych”.
https://mowaprosta.wixsite.com/mowaprosta
https://www.instagram.com/mowaprosta/
„Anomalia” Hervé Le Telliera zaczyna się opowieścią o płatnym zabójcy. Zaskoczy czytelnika, kto okaże się jego główną ofiarą. A jednak wcale nie będzie to historia o morderstwie. Podzielone między Francję a Stany historie z pozoru niezwiązanych ze sobą bohaterów to odważne zagranie na uwadze czytelnika, udane, bo zawsze z dodatkiem szczegółu – ziarnko do ziarnka, a zaczyna...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie potrafię w prosty sposób opisać, co ta książka zrobiła z moją głową. Ile razy dostawałam ciarek, a z moich ust wychodziło niespodziewane WOW, co tu się właśnie wydarzyło?!
Absurd powleczony zwyczajnością życia, która nie istnieje, bo każde jedno jest absolutnie wyjątkowe. Świat, gdzie prawda miesza się z fikcją lub raczej fikcja z prawdą. Tyle wątków, splotów zdarzeń, świata, w którym to, co wczoraj było żartem, jutro może okazać się przerażającą nowością, o której za dwa dni nikt już nie będzie mówił ze zbytnim entuzjazmem, bo to będzie rutyna.
Mistrzostwo. Hymn naszych czasów.
Czasami 'polecam' to zbyt małe słowo. Tak jest w tym przypadku.
Czapka z głowy dla Autora.
Nie potrafię w prosty sposób opisać, co ta książka zrobiła z moją głową. Ile razy dostawałam ciarek, a z moich ust wychodziło niespodziewane WOW, co tu się właśnie wydarzyło?!
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toAbsurd powleczony zwyczajnością życia, która nie istnieje, bo każde jedno jest absolutnie wyjątkowe. Świat, gdzie prawda miesza się z fikcją lub raczej fikcja z prawdą. Tyle wątków, splotów zdarzeń,...
Pomysł ciekawy, jednak wykonanie sprawia, że trudno przebrnąć do końca książki.
Pomysł ciekawy, jednak wykonanie sprawia, że trudno przebrnąć do końca książki.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to