Wir

"ʟᴜᴅᴢɪᴇ ᴄʜᴄᴀ̨ ʀᴇᴀɢᴏᴡᴀᴄ́, ᴛʏʟᴋᴏ ꜱɪᴇ̨... ʙᴏᴊᴀ̨. ᴀ ᴄᴢᴀꜱᴀᴍɪ ᴅᴏꜱ́ᴡɪᴀᴅᴄᴢᴇɴɪᴇ ᴜᴄᴢʏ, ᴢ̇ᴇ ᴊᴇᴅʏɴʏᴍ ꜱᴘᴏꜱᴏʙᴇᴍ, ʙʏ ꜱᴏʙɪᴇ ᴢᴇ ᴡꜱᴢʏꜱᴛᴋɪᴍ ᴘᴏʀᴀᴅᴢɪᴄ́, ᴊᴇꜱᴛ ꜱɪᴇᴅᴢɪᴇᴄ́ ᴄɪᴄʜᴏ."

🦠 Muszę przyznać że na początku miałem mieszane uczucia co do tej książki. Mój zachwyt nad tym uniwersum nieco przygasł, wszystko przez zbyt dużą ilość naukowych faktów i zwrotów, o których nie mam pojęcia, nie przedstawiały one dla mnie niczego zrozumiałego, niekiedy czułem się jakbym czytał bełkot znużonego pijaka. Brak oceanicznych głębin również wpłynął na mój osąd. To właśnie ona w dużej mierze tworzyła tak niepowtarzalny klimat w "Rozgwieździe", tutaj tego zabrakło nad czym bardzo ubolewam. Wulgarny wydźwięk książki nadal pozostaje intrygujący, choć niekiedy kłuje w uszy. Poza tym to dobra kontynuacja , z ciekawie rozwiniętą fabułą i intrygą, z zaskakującymi zwrotami akcji. Mimo wszystko daleko jej poziomem do poprzedniej części. Liczę że następna i zarazem ostatnia część, bardziej mnie usatysfakcjonuje.

🦠 Po wybuchu jądrowym przeprowadzonym przez korporację na grzbiecie Juan de Fuca, wybrzeże Ameryki pogrąża się w chaosie. Program geotermalny w raz z Ryfterami zostaje unicestwiony w jednej chwili. Krótkowzroczność którą cechuje się rasa ludzka doprowadza do tragedii. Utrata kontroli sprawia że z głębin Oceanu wydostaje się śmiertelnie groźny patogen Behemot, który sieje spustoszenie, zarażając każdego kogo napotka, najgorsze w tym wszystkim jest to że jest również w stanie zniszczyć całą biosferę na ziemi. Jak się okazuje, nie wszyscy ryfterzy zginęli - Lenie Clark, która żyje i ma się dobrze zamierza się zemścić, przepełnia ją gniew który pragnie wyładować na odpowiedzialnych za ten kataklizm ludziach. W oczach innych staje się zbawicielką i prorokiem, gdy w rzeczywistości staje się aniołem Apokalipsy.

"ʟᴜᴅᴢɪᴇ ᴄʜᴄᴀ̨ ʀᴇᴀɢᴏᴡᴀᴄ́, ᴛʏʟᴋᴏ ꜱɪᴇ̨... ʙᴏᴊᴀ̨. ᴀ ᴄᴢᴀꜱᴀᴍɪ ᴅᴏꜱ́ᴡɪᴀᴅᴄᴢᴇɴɪᴇ ᴜᴄᴢʏ, ᴢ̇ᴇ ᴊᴇᴅʏɴʏᴍ ꜱᴘᴏꜱᴏʙᴇᴍ, ʙʏ ꜱᴏʙɪᴇ ᴢᴇ ᴡꜱᴢʏꜱᴛᴋɪᴍ ᴘᴏʀᴀᴅᴢɪᴄ́, ᴊᴇꜱᴛ ꜱɪᴇᴅᴢɪᴇᴄ́ ᴄɪᴄʜᴏ."

🦠 Muszę przyznać że na początku miałem mieszane uczucia co do tej książki. Mój zachwyt nad tym uniwersum nieco przygasł, wszystko przez zbyt dużą ilość naukowych faktów i zwrotów, o których nie mam pojęcia, nie...

Jak to u Wattsa, wysoki próg wejścia, ale jak już przebrniesz to wciąga. Watts nie bawi się w wyjaśnienia i nie prowadzi czytelnika za rękę, więc jeśli nie masz wiedzy dot. nauk ścisłych to może być ciężko zrozumieć co się dzieje. Doceniam odwagę w futurystycznej wizji, zawsze opartą na wiedzy naukowej, co Watts pokazuje na końcu, częstując nas nawet przypisami do artykułów naukowych.

Jak to u Wattsa, wysoki próg wejścia, ale jak już przebrniesz to wciąga. Watts nie bawi się w wyjaśnienia i nie prowadzi czytelnika za rękę, więc jeśli nie masz wiedzy dot. nauk ścisłych to może być ciężko zrozumieć co się dzieje. Doceniam odwagę w futurystycznej wizji, zawsze opartą na wiedzy naukowej, co Watts pokazuje na końcu, częstując nas nawet przypisami do artykułów...

W kolejnej części trylogii o podmorskich ryfterach Peter Watts przenosi fabułę z oceanicznych głębin na suchy ląd, który trawią skutki niedawnego trzęsienia z powodu detonacji stacji badawczej Beebee. Poza przypomnieniem o finale poprzedniego tomu, eksplozja zwiastuje nadejście nieuchwytnego wroga w postaci niszczycielskiego wirusa. Autor rozwija uprzednio sygnalizowane problemy przyszłości, wobec czego obecną historię przesiąka żądza władzy, koszmar epidemii oraz degradacja środowiska naturalnego. Znane tematy nabierają świeżej oprawy dzięki nowym bohaterom, których celem jest przetrwać, a zarazem dotrzeć do prawdy na temat faktycznych przyczyn globalnej katastrofy.

Odpowiedzi na pytania o dalsze losy świata naprowadzą ich na trop Lenie Clarke, tyle że w przeciwieństwie do wcześniejszej części trylogii obecną poświęcono dogłębnemu spenetrowaniu jej osobowości, co oprócz uwydatnienia wielowymiarowości, potwierdza kluczowe znaczenie bohaterki dla wyjaśnienia faktycznych powodów posadowienia geotermalnych baz na dnie Pacyfiku. Kontynuację zmagań ocalałych ryfterów utrzymano w apokaliptycznym klimacie, czemu sprzyja przyspieszone tempo ostatniego rozdziału „Wiru”, który stanowi zapowiedź wielkiego zakończenia w finałowym tomie historii o zagładzie ludzkości.

W kolejnej części trylogii o podmorskich ryfterach Peter Watts przenosi fabułę z oceanicznych głębin na suchy ląd, który trawią skutki niedawnego trzęsienia z powodu detonacji stacji badawczej Beebee. Poza przypomnieniem o finale poprzedniego tomu, eksplozja zwiastuje nadejście nieuchwytnego wroga w postaci niszczycielskiego wirusa. Autor rozwija uprzednio sygnalizowane...

To solidna pozycja na pograniczu hard SF i cyberpunku, choć niepozbawiona wad. Podobnie jak w poprzedniej części, pierwsza połowa powieści sprawia wrażenie chaotycznej — fabuła długo nie zdradza, dokąd zmierza, a czytelnik może czuć się wrzucony w wir (nomen omen) wydarzeń. Na szczęście w drugiej części wszystko zaczyna się klarować, a poszczególne elementy układają się w spójną i satysfakcjonującą całość.

Na minus zdecydowanie wypada brak wyrazistych bohaterów, z którymi można by się emocjonalnie związać. Postacie są chłodne, odpersonalizowane, chwilami wręcz obojętne — co może pasuje do klimatu twardej SF, ale nie pozwala się w pełni zaangażować w wydarzenia.

Na plus natomiast zasługują opisywane przez autora aspekty technologiczne i biologiczne. Watts jak zwykle tłumaczy wszystko w sposób przystępny i naprawdę interesujący.

To solidna pozycja na pograniczu hard SF i cyberpunku, choć niepozbawiona wad. Podobnie jak w poprzedniej części, pierwsza połowa powieści sprawia wrażenie chaotycznej — fabuła długo nie zdradza, dokąd zmierza, a czytelnik może czuć się wrzucony w wir (nomen omen) wydarzeń. Na szczęście w drugiej części wszystko zaczyna się klarować, a poszczególne elementy układają się w...

POLECAM

POLECAM

O ile początek jeszcze daje radę (dla mnie) o tyle dalsza część książki jest przekombinowana. Największym zaskoczeniem dla mnie była wiadomość ile trwał spacer. W ogóle tego nie odczułem.

O ile początek jeszcze daje radę (dla mnie) o tyle dalsza część książki jest przekombinowana. Największym zaskoczeniem dla mnie była wiadomość ile trwał spacer. W ogóle tego nie odczułem.

Tym razem akcja dzieje się na powierzchni, Ryfterzy wychodzą z głębi oceanu. Jest to ciężkie sf, druga część nie różni się, jeśli chodzi o styl od pierwszej. Są momenty w których możemy się pogubić o co tu chodzi, mamy tutaj do czynienia dosłownie z Matrixem. Autor stworzył ponurą wizję świata przyszłości ale patrząc co się na około nas dzieje chyba nie taką odległą i to jest przerażające. Książkę mimo specyficznego stylu autora dobrze i szybko się czyta.

Tym razem akcja dzieje się na powierzchni, Ryfterzy wychodzą z głębi oceanu. Jest to ciężkie sf, druga część nie różni się, jeśli chodzi o styl od pierwszej. Są momenty w których możemy się pogubić o co tu chodzi, mamy tutaj do czynienia dosłownie z Matrixem. Autor stworzył ponurą wizję świata przyszłości ale patrząc co się na około nas dzieje chyba nie taką odległą i to...

Wir – czyli jak Watts znowu zrobił mi sieczkę z mózgu

Po Rozgwieździe wiedziałem, że Watts nie będzie mnie głaskał po głowie. Ale Wir to już jazda na wyższym poziomie. Mroczniej, ciężej, bardziej apokaliptycznie, nie mogłem się oderwać.

Clarke jako postać to majstersztyk. Z jednej strony ofiara, z drugiej coś, co zaczyna przypominać wirusa memetycznego niszczącego świat. Świetnie pokazana przemiana, pełna bólu, zagubienia i... dziwnej siły. W ogóle cały motyw „ryfterów” — ludzi z dna, którzy najlepiej radzą sobie w ekstremalnych warunkach — to coś, co zostaje w głowie na długo.

Narracja? Chaotyczna, zmieniająca perspektywy, ale jakoś to działa. Może dzięki dobremu redaktorowi, a może Watts po prostu wie, jak prowadzić czytelnika przez ten swój mroczny labirynt. Jeśli lubisz, gdy książka zmusza cię do myślenia, to Wir cię nie zawiedzie. Nie wszystko co prawda mi siadło, ale doceniam pomysłowość. No i te rozkminy o świadomości, wolnej woli, modyfikacjach psychiki... Watts znowu daje do pieca.

Wir – czyli jak Watts znowu zrobił mi sieczkę z mózgu

Po Rozgwieździe wiedziałem, że Watts nie będzie mnie głaskał po głowie. Ale Wir to już jazda na wyższym poziomie. Mroczniej, ciężej, bardziej apokaliptycznie, nie mogłem się oderwać.

Clarke jako postać to majstersztyk. Z jednej strony ofiara, z drugiej coś, co zaczyna przypominać wirusa memetycznego niszczącego świat....

Drugi tom trylogii Ryfterów, tym razem wychodzimy z oceanu i zwiedzamy świat niedalekiej przyszłości, więcej tutaj cyberpunka, rozważań etycznych jednostki, niż atmosfery przytłoczenia z poprzedniej części. Mam wrażenie, że głębia oceanu została tutaj zastąpiona głębią człowieka jego wnętrzem. Czyta się fajnie , nie jest to takie mocno wyśrubowane hard SF, nie ma wysokiego progu wejścia, ale i tak mamy spory zalew informacji z pogranicza genetyki i biologii, bardzo fajne, rozwojowe:).

Drugi tom trylogii Ryfterów, tym razem wychodzimy z oceanu i zwiedzamy świat niedalekiej przyszłości, więcej tutaj cyberpunka, rozważań etycznych jednostki, niż atmosfery przytłoczenia z poprzedniej części. Mam wrażenie, że głębia oceanu została tutaj zastąpiona głębią człowieka jego wnętrzem. Czyta się fajnie , nie jest to takie mocno wyśrubowane hard SF, nie ma wysokiego...

No trochę się zawiodłam.
Ślepowidzenie popsuło mi mózg. Rozgwiazda wpłynęła na mnie trochę mniej, ale duszna atmosfera i ludzie, których jak najbardziej można nazwać popsutymi (kinda dosłownie, jak się okazuje) mnie jednak skopali w miękkie.

Przez Wir przeszłam raczej się męcząc i próbując złożyć w całość wszystkie wątki fabularne niż czerpiąc z tego satysfakcję. Jest w tej książce jeden dobry twist i w sumie zakończenie sugerujące więcej nadziei niż się wydaje przez całą książkę (Watts nie jest optymistycznym pisarzem),ale trochę jej nie ratuje.

No trochę się zawiodłam.
Ślepowidzenie popsuło mi mózg. Rozgwiazda wpłynęła na mnie trochę mniej, ale duszna atmosfera i ludzie, których jak najbardziej można nazwać popsutymi (kinda dosłownie, jak się okazuje) mnie jednak skopali w miękkie.

Przez Wir przeszłam raczej się męcząc i próbując złożyć w całość wszystkie wątki fabularne niż czerpiąc z tego satysfakcję. Jest w...