Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Zbrodnia doskonała

Wydawnictwo: Świat Książki
5,51 (55 ocen i 11 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
1
8
1
7
12
6
14
5
15
4
7
3
5
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-247-1897-9
liczba stron
256
słowa kluczowe
kryminał, morderstwa, zbrodnia, francja
język
polski
dodała
Joanna Bożek

Na co zdecyduje się pewien biznesmen, szukający idealnego sposobu, by zabić swą niewierną żonę? Jak policjanci załatwili sobie pieniądze na wyposażenie klubu sportowego? Co przydarzyło się sławnej angielskiej pisarce kryminałów w jej własnym mieszkaniu? Kogo i dlaczego zamierzają okraść dwie siostry z miasteczka Arde? Kto zamordował słynnego cudotwórcę? Wszystkie historyjki są świetnie...

Na co zdecyduje się pewien biznesmen, szukający idealnego sposobu, by zabić swą niewierną żonę? Jak policjanci załatwili sobie pieniądze na wyposażenie klubu sportowego? Co przydarzyło się sławnej angielskiej pisarce kryminałów w jej własnym mieszkaniu? Kogo i dlaczego zamierzają okraść dwie siostry z miasteczka Arde? Kto zamordował słynnego cudotwórcę? Wszystkie historyjki są świetnie osadzone w najróżniejszych realiach, od współczesnego posterunku policji na polskiej prowincji po Francję czasów powojennych. Inteligentna rozrywka!

 

źródło opisu: nota wydawcy

źródło okładki: strona wydawcy

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (141)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2095
Marago | 2015-03-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 08 marca 2015

Są tacy, którym "Zbrodnia doskonała" Jana Wróbla odpowiadała. Mnie nie. Ten zbiór krótkich form o charakterze kryminalnym uważam za nudny, niezręcznie napisany, z nieciekawą intrygą. Miałam wrażenie, że autor nieźle się bawił pisząc tę książeczkę o charakterze żartobliwym, ale ja nie. Kiedy osoba opowiadająca dowcip dobrze się bawi, to zazwyczaj go kładzie. Nie polecam.

książek: 541
Joanna Bożek | 2011-02-16
Przeczytana: 16 lutego 2011

"-Nie ma zbrodni doskonałej - powtórzył - są tylko spartolone policyjne śledztwa"*, czytamy na stronie 52.

Jak to jest w przypadku opowiadań Pana Wróbla? Znajdziemy tam zbrodnie doskonałą? Obawiam się, że nie potrafię odpowiedzieć jednoznacznie na to pytanie, każda zbrodnia opisywana w książce jest zupełnie inna, jest zbrodnia nietypowa ale i taką typową też znajdziemy. Co jednak uważam za najważniejsze często opisana jest z pewną dawką humoru, bo jak twierdzi sam autor "Prawdziwa zbrodnia jest ohydna, ta papierowa - urocza"**

Szczerze więc muszę w związku z tym przyznać, że bardzo dobrze się bawiłam czytając tą książkę. Opowiadania mają taką długość, że przeczytamy całe w dwie strony do pracy (chyba że ktoś w jedną stronę jedzie około 30 minut - tym lepiej dla niego), równie dobrze można zabrać tę książkę do poczekalni u lekarza, nawet sam autor we wstępie do tego zachęca, a więc i ja się pod tym podpiszę.

Nie zamierzam tu pisać o czym są te opowiadania, przekonać się każdy...

książek: 1268
Petka57 | 2011-03-23
Przeczytana: 22 marca 2011

Powiem krótko: świetne krótkie utwory kryminalne i nie tylko. Już od dawna nie wpadła mi w ręce książka o takiej tematyce w formie opowiadań - chyba ostatnie jakie czytałem, to były "Przygody Sherlocka Holmesa".

Książka p.Wróbla sprawiła mi wiele przyjemności podczas czytania, niebanalne intrygi, zaskakujące puenty to jest to czego oczekuje się w takiej literaturze.

I potwierdzam opinię, że książka ta doskonale sprawdza się w miejskiej komunikacji. W moim przypadku dwie przesiadki i... trzy opowiadania zaliczone! ;)

Z niecierpliwością czekam na następny zbiór takich opowiadań, bo mam nadzieję, że autor nie poprzestanie tylko na tym bardzo udanym debiucie.
Wszystkim amatorom dobrych kryminałów tę pozycję serdecznie polecam!

książek: 949
Karolina | 2014-09-27
Przeczytana: 25 września 2014

Poprawnie napisane opowiadania. Czy ciekawe? Po pięciu minutach nie pamiętałam fabuły większości z nich. Podoba mi się za to wstępne zdanie, jakoby papierowa zbrodnia była tą uroczą, a ta normalna - ohydną.
Plusem jest język i podejście do tematu, bo tutaj zbrodnia sama w sobie jest bardziej tłem. Język, budowa zdań i forma opowiadań jest w porządku, ale opowiadania same w sobie nie były powalające.

książek: 65
Kubik | 2012-07-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 19 lipca 2012

Zaskakująco dobra książka :). Lekka, przyjemna, zabawna. Raczej do niej nie wrócę, ale czytanie jej przez tych kilka letnich wieczorów było czystą przyjemnością. Nie podejrzewałem tego autora o tak lekkie pióro, tak ciekawe żonglowanie konwencją, a już zupełnie nie o napisanie kilkunastu opowiadań kryminalnych, które jednocześnie kryminał gloryfikują i odrobinę wyśmiewają :). Za 9,90 w weltbildzie, polecam ;)

książek: 2843
Katarzyna | 2014-01-17
Przeczytana: 26 grudnia 2013

Całkiem niezłe krótkie utwory kryminalne i nie tylko. Najbardziej podobały mi się zaskakujące puenty to jest to czego oczekuje się w takiej literaturze. Opowiadania Pana Jana Wróbla tchną jakimś radosnym optymizmem.
Chyba raczej do książki nie wrócę, ale na kilka wieczorów bardzo przyjemna lektura.

książek: 2023
Agata | 2012-12-21
Na półkach: Przeczytane

Zlepek naprawdę oldschoolowych opowiadań kryminalnych. Gratka dla wielbicieli tego gatunku jak i literatury Doyla czy Christie.

książek: 469
Alianne | 2013-05-20
Przeczytana: 20 maja 2013

Kryminały ewoluowały kiedy nie patrzyliśmy. Z doskonałej i niewymagającej rozrywki dla mężczyzn (w sumie zdaje mi się, że kiedyś dobry kryminał był dla mężczyzny tym samym, co harlequin dla kobiety) zmienił się w powieści psychologiczne z thrillerem w tle i możliwie dużą dozą absurdu (vide Nesbo, którego prędzej czy później skomentuję dobitnie, ale baaardzo dobitnie). Gdzieś zapomnieliśmy o tym, że kryminał może być lekki i przyjemny i niewymagający myślenia. Że może mieć klimacik. Ogólnie rzecz biorąc, Jan Wróbel próbuje nam o tym przypomnieć swoimi naprawdę przyjemnymi opowiadaniami. Są one proste, dość krótkie, przyjemne... Nie ma w nich wielkich zagadek, nie ma mrocznego klimatu - a przy okazji dodatkowo są zaskakujące i przyjemne. Tchną jakimś radosnym optymizmem (co autor podkreśla jeszcze w przedmowie, którą mnie zauroczył). Czytając tę książkę miałam wrażenie, że autor pisząc te opowiadania cieszył się z nich jak dziecko z worka cukierków.
Nic dziwnego, sama podobnie się...

książek: 13
Klaudia | 2014-02-07
Na półkach: Przeczytane

Dobre opowiadania kryminalne. Książka wciągnęła, ale nie porwała. Ostatnio polubiłam kryminały. Choć nie dałam bardzo wysokiej noty to i tak POLECAM :)

książek: 93
Hanau | 2014-02-10
Na półkach: Przeczytane

Szybkie, znakomite utwory. Doskonałe do jazdy na dalsze odległości :)

zobacz kolejne z 131 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd