Lubimyczytać.pl to:
społeczność 372 tys. zakochanych w książkach
ponad 662 tys. recenzji
ponad 220 tys. książek
własna biblioteczka
system rekomendacji
Okładka książki Smoczy tron

Smoczy tron

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Paweł Kruk
tytuł oryginału
The Dragonbone Chair
seria/cykl wydawniczy
Pamięć Smutek i Cierń tom 1
wydawnictwo
Rebis
data wydania
ISBN
9788375105537
liczba stron
784
słowa kluczowe
Osten Ard, Liga Pregaminu, Simon
język
polski
typ
papier
dodała
alith
7.19 (312 ocen i 20 opinii)

Opis książki

Ciemne moce, wkraczają do spokojnej krainy Osten Ard. Nadciągające niebezpieczeństwo przeczuwa jedynie nieliczna grupka osób, zwana Ligą Pergaminu. Giermek Simon, przypadkowo złączony z Ligą, staje się przewodnikiem w poszukiwaniu zaginionych mieczy, w wędrówce, która obfituje w spotkania z wrogami pochodzącymi z najbardziej koszmarnych mitów.

 

źródło opisu: http://ww.merlin.pl

Inne wydania

Polecamy

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie i aktywności czytelników
książek: 1122
Silje | 2011-03-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 marca 2011

Tad Williams jest jednym z najlepszych pisarzy fantasy z jakimi miałam do czynienia. W serii Pamięć Smutek i Cierń stworzył niezwykłą, zawikłaną, porywającą i potężnie rozbudowaną historię. Smoczy Tron na początku czytało mi się trochę ciężko - mnogość postaci i detali wymaga najwyższej koncentracji, ale jak już się wciągnęłam, nic nie mogło mnie oderwać. Nie będę opisywać tu o czym jest ta książka - od tego są streszczenia. Świat, który stworzył Williams jest wyjątkowo rozbudowany, ciekawą stroną powieści jest też język, a raczej języki ludów zamieszkujących świat Osten Ard. Poznajemy też różne ludy, pojawiają się najróżniejsze rasy: poza ludźmi świat zamieszkują przypominający elfy Sithowie i trolle. Williams w tej serii stworzył historię niezwykłą pod względem objętości, i wcale nie chodzi mi tu o ilość stron, bo zdarzają się serie dłuższe od tej. Chodzi mi o niesamowitą ilość informacji zawartych w tej książce. Nie umiem pisać recenzji -_-
Ogólnie rzecz biorąc - polecam :)

książek: 671
Ciacho | 2012-05-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 24 maja 2012

W pradawnym zamku Hayholt, w Osten Ard, stoi Smoczym Tron - symbol wielkości i triumfu Johna Prezbitera, pogromcy smoka Shurakai i władcy całego Erkynlandu i Osten Ard. Jednakże nadszedł czas wielkiego króla, który odchodzi w zaświaty w glorii i chwale, a tron przejmuje jego starszy syn i prawowity król - Elias.

Gdzieś w pobliżu, zamkowy pomagier i znany niewielu, Simon - marzący o rycerskich wyróżnieniach, wspaniałych przygodach i magii - staje się świadkiem niemiłych wydarzeń między synami króla - Eliasem i Joshuą - rodzącymi konflikt, w który Simon zostaje wplątany, i który przeniesie się na całe królestwo siejąc zło i spustoszenie. Nadszedł czas wielu zmian, walk i przygód...

To nie jest moje pierwsze spotkanie z Tadem Williamsem, wcześniej zdążyłem go poznać za sprawą znakomitego cyklu science fiction "Inny świat" (polecam!), dzięki któremu strasznie autora polubiłem. Tym razem Williams stworzył dla nas fantastyczny świat przyrównywany przez wielu krytyków do znanego wszem i wo...

książek: 541
alith | 2011-04-06
Na półkach: 2011, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 06 kwietnia 2011

Słyszałam wiele porównań cyklu "Pamięć, Smutek i Cierń" do "Władcy Pierścieni", ale to jednak nie to samo. Gorsi bohaterowie i do tego strasznie ich dużo, mnóstwo nazw własnych i to takich, których nie da się zapamiętać - gdyby nie Dodatek na końcu książki, to bym całkowicie się pogubiła w miejscach i bohaterach. No i główny bohater - Simon, strasznie ciotowaty, ale na koniec zaczął się jakoś powoli wyrabiać... może w następnych częściach to się z niego wręcz mężczyzna zrobi? ;)
Ale ogólnie książka mi się podobała. Polecam tym, co fantasy lubią.

książek: 1489
Purple_Vision | 2013-12-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 grudnia 2013

Simon jest podkuchennym na zamku, który wiecznie buja w obłokach. Młody chłopak pragnie być kimś więcej i kiedy zostaje uczniem Doktora Morgenesa, chce zdobyć wiedzę o losach króla Johna, a przede wszystkim nauczyć się magii. Doktor ma jednak co do niego inne plany – rozwija jego umysł, udziela lekcji pokory i tłumaczy wiele spraw. Simona jest wszędzie pełno i w końcu widzi oraz słyszy więcej niż powinien. Ostatecznie wplątuje się w sprawy całego królestwa, które nie powinny go dotyczyć i o których nie chciałby wiedzieć. Jednak nie ma już drogi odwrotu, a Simon wyruszy na przygodę życia i nic już nie będzie takie samo…

„Smoczy tron” rozpoczyna serię „Pamięć, Smutek i Cierń”. Chociaż w powieści dużo się dzieje, nie ma tu pędzącej akcji. Historia jest złożona z różnorodnych elementów, a autor nie spieszy się, powoli wprowadza czytelnika w życie głównego bohatera, a następnie jego przygody. Mimo dość wolno rozwijającej się fabuły nie można się nudzić, bo Simon cały czas wpada w nowe kłop...

książek: 347

Słyszałam, że Tad Williams pisze świetne powieści fantasy...zaczęłam czytać ta książkę, ale nie mogłam przez nia przebrnąć. Zupełnie mi sie nie podobała. Może jeszcze kiedys zrobie jedno podejście, bywa że po jakims czasie nabiera smaku jakaś książka...

książek: 414
David | 2011-06-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 lipca 2011

Smoczy Tron to książka dla cierpliwych, bardzo cierpliwych. Jest długa aż 800 stron a to przecież dopiero pierwszy tom trylogii. Początek mnie zniechęcił, stąd czytało mi się ją bardzo powoli, jednak jeśli przebrnie się przez męczarnie pierwszej części i pomęczy jeszcze trochę przy drugiej to dotrze się do trzeciej, która jest wręcz wspaniała i warta oczekiwania. Rozumiem, że autor chciał nam przybliżyć życie Simona przed wydarzeniami w Naglimundzie i całą historią o trzech mieczach. Mogło to jednak być bardziej interesujące albo chociaż trochę krótsze. Podobnie wędrówka Simona do Neglimundu z początku była okropnie nudną przygodą. Porównując do Władcy Pierścieni to nie umywa się do tego, co na swojej drodze napotkał pan Frodo. Prawdziwa akcja zaczyna się dopiero w trzeciej części, gdy Simon w towarzystwie trolla i młodej dziewczyny docierają do Neglimundu. To tutaj części tajemnicy zostają odsłonięte i toczy się prawdziwa bitwa, która została wspaniale opisana. Chłopiec z pierwszej cz...

książek: 26928
| 2011-05-06
Na półkach: Przeczytane

Dłuży się jak flaki z olejem, za dużo "opisów przyrody".

książek: 24
Ania | 2013-11-13
Na półkach: Posiadam, Ulubione, Przeczytane

Książka na początku wlecze się niesamowicie, ale od pewnego momentu akcja toczy się cudownie.
Przeczytałam całą serię pięć razu i za każdym podoba mi się jeszcze bardziej.
Ta część jest dla cierpliwych, jednak na prawdę warto przebrnąć przez trudny początek, dla kolejnych części.
Według mnie najlepsza (poza Tolkienem, choć porównywalna) powieść fantasy z jaką miałam styczność. Oceniam już w przód, bo znam wszystkie części na pamięć, ale na prawdę warto przeczytać, chociaż początek, jak wiele osób mówi, może przynudzać.
Dla mnie jednak ma pewnego rodzaju urok osobisty.

książek: 128
Anna | 2014-02-07
Na półkach: Ulubione, Przeczytane

Moja ukochana książka. Lekarstwo na chandrę - świetnie skonstruowany świat, pole do popisu dla czytelnika, który może dośpiewać sobie szczegóły. Rewelacyjni bohaterowie - zmieniają się wraz z rozwojem fabuły, dojrzewają.

książek: 12
Dotard | 2013-06-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 stycznia 2012

Tragedia.. kompletnie nic się nie dzieje .. przeczytałem całe ale wlecze się "akcja" jak flaki z olejem. Odradzam


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Stanisław Jachowicz
    218. rocznica
    urodzin
  • Jana Frey
    45. rocznica
    urodzin
    Pragnąłem mieć siłę,aby wdeptać ich w ziemię i zadać im wielki ból...
  • Karen Blixen
    129. rocznica
    urodzin
    Chodźmy (...) zaryzykujmy niepotrzebnie życie. Bo jeżeli życie ma jakąś wartość, to polega ona na tym, że jej nie ma. Frei lebt wer sterben kann. Wolny żyje ten, kto umie umrzeć.
  • Nick Hornby
    57. rocznica
    urodzin
    Kibice piłki nożnej rozumują w taki sposób: nasze lata, nasze jednostki czasu, zaczynają się w sierpniu i kończą w maju

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd