Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Smoczy tron

Autor:
Cykl: Pamięć, Smutek i Cierń (tom 1) | Seria: Fantasy [Rebis] [Rebis]
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Paweł Kruk
tytuł oryginału
The Dragonbone Chair
wydawnictwo
Rebis
data wydania
ISBN
9788375105537
liczba stron
784
słowa kluczowe
Osten Ard, Liga Pregaminu, Simon
język
polski
typ
papier
dodała
alith
7,28 (384 ocen i 25 opinii)

Opis książki

Ciemne moce, wkraczają do spokojnej krainy Osten Ard. Nadciągające niebezpieczeństwo przeczuwa jedynie nieliczna grupka osób, zwana Ligą Pergaminu. Giermek Simon, przypadkowo złączony z Ligą, staje się przewodnikiem w poszukiwaniu zaginionych mieczy, w wędrówce, która obfituje w spotkania z wrogami pochodzącymi z najbardziej koszmarnych mitów.

 

źródło opisu: http://ww.merlin.pl

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 0
| 2014-06-07
Przeczytana: czerwiec 2014

Nie potrafię znaleźć słów na opisanie tej książki. Gdybym powiedziała, że jest piękna, byłoby to umniejszanie jej. Ona jest boska...nieziemska. Tad Williams zawsze był moim ulubionym pisarzem, jednak nie spodziewałam się, że jego pierwsza saga będzie tak doskonała. Ale była. A raczej jest. Jest cudowna.

"Smoczy Tron" to nie książka dla niecierpliwych. To książka monumentalna i wielka, a takie nigdy nie są dla tych, którzy się spieszą. Ja osobiście kocham ogromne, opasłe tomiska, a gdy jeszcze zawierają taką treść...

Simon musi szybko dorosnąć, bo ma wyruszyć na wielką wyprawę, która zadecyduje o losach Osten Ard. Musi pomóc księciu Josui pokonać jego brata, który sprzymierzył się ze złymi siłami, ale najważniejsza jest tajemnica, która okala jego życie, jego los i wszystko, czego się dotknie.

Książka zawiera piękną legendę, legendę mrożącą krew w żyłach bohaterów, ale tak przykuwającą wzrok czytelnika, że nie będzie mógł odłożyć jej na bok. Tajemne siły Króla Burz, Nornowie,...

książek: 4316
Aga | 2014-08-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 17 sierpnia 2014

W spokojnej krainie Osten Ard umiera dobry król. Starożytne zło niedługo zostanie uwolnione. Tylko Simon, pokorny nastoletni podwładny jest w stanie powstrzymać nadchodzącą ciemność poprzez rozwiązanie zagadki dawno zaginionych mieczy...

Czytelnicy, którzy rozpoczęli lekturę tej książki podzielili się na dwie grupy: tych, którzy poddali się po pierwszych 100 stronach, mówiąc, że akcja jest zbyt powolna i nie zdołali dobrnąć do końca i tych, którzy dzięki swemu zaparciu nie zawahali się kontynuować lektury i dotarli do najlepszych momentów epickiej fantasy jaka została do tej pory napisana. Tak. Jak pewnie się domyślacie należę do tej grupy. Niestety początek jest faktycznie nieco długi i chwilami wyczerpujący, ale naprawdę warto czytać dalej.

Fabuła tej książki nie jest niczym nowym. Ci z Was, którzy czytają dużo książek fantasy odnajdą tu wiele znanych elementów - dorastającego bohatera, tajemnicze nieludzkie rasy, smoki, walkę dobra ze złem i magiczne artefakty. Jednak walorem...

książek: 1131
Silje | 2011-03-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 marca 2011

Tad Williams jest jednym z najlepszych pisarzy fantasy z jakimi miałam do czynienia. W serii Pamięć Smutek i Cierń stworzył niezwykłą, zawikłaną, porywającą i potężnie rozbudowaną historię. Smoczy Tron na początku czytało mi się trochę ciężko - mnogość postaci i detali wymaga najwyższej koncentracji, ale jak już się wciągnęłam, nic nie mogło mnie oderwać. Nie będę opisywać tu o czym jest ta książka - od tego są streszczenia. Świat, który stworzył Williams jest wyjątkowo rozbudowany, ciekawą stroną powieści jest też język, a raczej języki ludów zamieszkujących świat Osten Ard. Poznajemy też różne ludy, pojawiają się najróżniejsze rasy: poza ludźmi świat zamieszkują przypominający elfy Sithowie i trolle. Williams w tej serii stworzył historię niezwykłą pod względem objętości, i wcale nie chodzi mi tu o ilość stron, bo zdarzają się serie dłuższe od tej. Chodzi mi o niesamowitą ilość informacji zawartych w tej książce. Nie umiem pisać recenzji -_-
Ogólnie rzecz biorąc - polecam :)

książek: 825
Ciacho | 2012-05-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 24 maja 2012

W pradawnym zamku Hayholt, w Osten Ard, stoi Smoczym Tron - symbol wielkości i triumfu Johna Prezbitera, pogromcy smoka Shurakai i władcy całego Erkynlandu i Osten Ard. Jednakże nadszedł czas wielkiego króla, który odchodzi w zaświaty w glorii i chwale, a tron przejmuje jego starszy syn i prawowity król - Elias.

Gdzieś w pobliżu, zamkowy pomagier i znany niewielu, Simon - marzący o rycerskich wyróżnieniach, wspaniałych przygodach i magii - staje się świadkiem niemiłych wydarzeń między synami króla - Eliasem i Joshuą - rodzącymi konflikt, w który Simon zostaje wplątany, i który przeniesie się na całe królestwo siejąc zło i spustoszenie. Nadszedł czas wielu zmian, walk i przygód...

To nie jest moje pierwsze spotkanie z Tadem Williamsem, wcześniej zdążyłem go poznać za sprawą znakomitego cyklu science fiction "Inny świat" (polecam!), dzięki któremu strasznie autora polubiłem. Tym razem Williams stworzył dla nas fantastyczny świat przyrównywany przez wielu krytyków do znanego wszem...

książek: 1719
Purple_Vision | 2013-12-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 grudnia 2013

Simon jest podkuchennym na zamku, który wiecznie buja w obłokach. Młody chłopak pragnie być kimś więcej i kiedy zostaje uczniem Doktora Morgenesa, chce zdobyć wiedzę o losach króla Johna, a przede wszystkim nauczyć się magii. Doktor ma jednak co do niego inne plany – rozwija jego umysł, udziela lekcji pokory i tłumaczy wiele spraw. Simona jest wszędzie pełno i w końcu widzi oraz słyszy więcej niż powinien. Ostatecznie wplątuje się w sprawy całego królestwa, które nie powinny go dotyczyć i o których nie chciałby wiedzieć. Jednak nie ma już drogi odwrotu, a Simon wyruszy na przygodę życia i nic już nie będzie takie samo…

„Smoczy tron” rozpoczyna serię „Pamięć, Smutek i Cierń”. Chociaż w powieści dużo się dzieje, nie ma tu pędzącej akcji. Historia jest złożona z różnorodnych elementów, a autor nie spieszy się, powoli wprowadza czytelnika w życie głównego bohatera, a następnie jego przygody. Mimo dość wolno rozwijającej się fabuły nie można się nudzić, bo Simon cały czas wpada w nowe...

książek: 571
alith | 2011-04-06
Na półkach: 2011, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 06 kwietnia 2011

Słyszałam wiele porównań cyklu "Pamięć, Smutek i Cierń" do "Władcy Pierścieni", ale to jednak nie to samo. Gorsi bohaterowie i do tego strasznie ich dużo, mnóstwo nazw własnych i to takich, których nie da się zapamiętać - gdyby nie Dodatek na końcu książki, to bym całkowicie się pogubiła w miejscach i bohaterach. No i główny bohater - Simon, strasznie ciotowaty, ale na koniec zaczął się jakoś powoli wyrabiać... może w następnych częściach to się z niego wręcz mężczyzna zrobi? ;)
Ale ogólnie książka mi się podobała. Polecam tym, co fantasy lubią.

książek: 422
Nanik | 2014-07-26
Przeczytana: 24 lipca 2014

To zdecydowanie nie jest książka do przeczytania w jeden wieczór. Nie jest to też książka, którą czyta się "w biegu" (aczkolwiek - z braku czasu próbowałam i tak :) ). Zarówno jej objętość, jak i styl autora powodują, iż zajmuje ona dłuższy czas. Najlepiej usiąść z nią w jakimś zacisznym kącie, przez kilka kolejnych wieczorów i pozwolić przenieść się do odległej krainy...

Tad Williams bez pośpiechu buduje nastrój historii, jaką mógłby opowiadać bajarz w przydrożnej karczmie - pełnej dygresji, szczegółowych opisów mało czasem znaczących zdarzeń. Zbudowany z rozmachem świat, tajemniczy i niebezpieczny, kusi swoim bogactwem, wciąga w kolejne warstwy legend oraz splątanej przeszłości. Pojawiają się intrygujące postaci, takie jak Josua, Binabik czy Jiriki, na pewno nie proste i schematyczne, lecz raczej chwilami irytujące, chwilami fascynujące, na pewno skomplikowane. Co bardzo mi się podoba: o tym, jacy są, nie dowiadujemy się z ust innych bohaterów, lecz z zachowania tych postaci, z...

książek: 486
David | 2011-06-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 lipca 2011

Smoczy Tron to książka dla cierpliwych, bardzo cierpliwych. Jest długa aż 800 stron a to przecież dopiero pierwszy tom trylogii. Początek mnie zniechęcił, stąd czytało mi się ją bardzo powoli, jednak jeśli przebrnie się przez męczarnie pierwszej części i pomęczy jeszcze trochę przy drugiej to dotrze się do trzeciej, która jest wręcz wspaniała i warta oczekiwania. Rozumiem, że autor chciał nam przybliżyć życie Simona przed wydarzeniami w Naglimundzie i całą historią o trzech mieczach. Mogło to jednak być bardziej interesujące albo chociaż trochę krótsze. Podobnie wędrówka Simona do Neglimundu z początku była okropnie nudną przygodą. Porównując do Władcy Pierścieni to nie umywa się do tego, co na swojej drodze napotkał pan Frodo. Prawdziwa akcja zaczyna się dopiero w trzeciej części, gdy Simon w towarzystwie trolla i młodej dziewczyny docierają do Neglimundu. To tutaj części tajemnicy zostają odsłonięte i toczy się prawdziwa bitwa, która została wspaniale opisana. Chłopiec z...

książek: 130
Anna | 2014-02-07
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Moja ukochana książka. Lekarstwo na chandrę - świetnie skonstruowany świat, pole do popisu dla czytelnika, który może dośpiewać sobie szczegóły. Rewelacyjni bohaterowie - zmieniają się wraz z rozwojem fabuły, dojrzewają.

książek: 24
Ania | 2013-11-13
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Książka na początku wlecze się niesamowicie, ale od pewnego momentu akcja toczy się cudownie.
Przeczytałam całą serię pięć razu i za każdym podoba mi się jeszcze bardziej.
Ta część jest dla cierpliwych, jednak na prawdę warto przebrnąć przez trudny początek, dla kolejnych części.
Według mnie najlepsza (poza Tolkienem, choć porównywalna) powieść fantasy z jaką miałam styczność. Oceniam już w przód, bo znam wszystkie części na pamięć, ale na prawdę warto przeczytać, chociaż początek, jak wiele osób mówi, może przynudzać.
Dla mnie jednak ma pewnego rodzaju urok osobisty.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Kevin J. Anderson
    53. rocznica
    urodzin
    Leia z bliźniętami czekała na jednym z najwyżej położonych lądowisk, aż Pogromca Słońc i "Tysiącletni Sokół" skrzydło w skrzydło opadną na platformę. Han przeszedł przez właz Pogromcy i zaczął schodzić po drabince, ale zanim zdążył postawić nogę na płycie, Leia podbiegła i porwała go w objęcia. - Ci... pokaż więcej
  • Khady Sylla
    52. rocznica
    urodzin
  • Dubravka Ugrešić
    66. rocznica
    urodzin
    Pogodzić się, ugodzić, przestać marzyć, to może najważniejsze, przestać śnić, odnowić przyjaźnie, poszerzyć krąg zainteresowań, znaleźć sobie hobby, włazić raz w tygodniu na górę Sljeme, zapisać się na nowo do czytelni amerykańskiej, uczyć się jakiegoś języka, zimą jeździć na narty, latem nad morze,... pokaż więcej
  • Lucyna Legut
    89. rocznica
    urodzin
    Kłopoty są dla ludzi.
  • Shūsaku Endō
    92. rocznica
    urodzin
    Jeśli Mitsu nauczyła mnie czegoś , to chyba tego, że gdy ktoś chociaż raz jeden przejdzie przez nasze życie, pozostawia w nim ślad, którego nie można zatrzeć.
  • Nigel Cawthorne
    64. rocznica
    urodzin
    Szkoda, że nie urodziłem się pedałem. Wy, kobiety, jesteście trucizną. - John Barrymore
  • Michael Jackson
    73. rocznica
    urodzin
  • Krzysztof Pieczyński
    58. rocznica
    urodzin
    Nie patrzymy wstecz z powodu czasu, który minął bezpowrotnie. Patrzymy wstecz, gdyż tam zdarzyło nam się kochać. Z przeszłości pamiętamy ten stan upojenia, bez którego żyjemy od lat, wyglądając końca tej drogi jak cudu, który ma nas przywrócić na łono miłości. Wszystko nam jedno, jaką miarą będziemy... pokaż więcej
  • Stanisław Lem
    9. rocznica
    śmierci
    Jak się tak leży godzinami w nocy, to myśleniem można zajść bardzo daleko i w bardzo dziwne strony, wiesz...
  • Dick Giordano
    5. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd