Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Walkirie

Tłumaczenie: Jarek Jeździkowski
Wydawnictwo: Drzewo Babel
5,84 (1785 ocen i 153 opinie) Zobacz oceny
10
77
9
127
8
155
7
317
6
374
5
321
4
143
3
155
2
54
1
62
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
As Valkirias
data wydania
ISBN
978-83-89933-31-7
liczba stron
192
słowa kluczowe
Paulo Coelho, odwaga, Walkirie
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Jedna z najbardziej osobistych książek Paula Coelho. Kiedy myślisz o Walkiriach, pomyśl o odwadze. Jak wiele potrzeba odwagi, by zajrzeć w głąb siebie? Jak mocno trzeba uwierzyć, by rozum i serce mogły się pojednać? Jak odróżnić prawdziwą miłość od zauroczenia? W poszukiwaniu swojego anioła Paulo wyrusza z żoną w podróż po pustyni Mojave. Droga okazuje się wyboista i usiana kolejnymi, coraz...

Jedna z najbardziej osobistych książek Paula Coelho.
Kiedy myślisz o Walkiriach, pomyśl o odwadze. Jak wiele potrzeba odwagi, by zajrzeć w głąb siebie? Jak mocno trzeba uwierzyć, by rozum i serce mogły się pojednać? Jak odróżnić prawdziwą miłość od zauroczenia? W poszukiwaniu swojego anioła Paulo wyrusza z żoną w podróż po pustyni Mojave. Droga okazuje się wyboista i usiana kolejnymi, coraz trudniejszymi pytaniami. Opowieść o potrzebie zaakceptowania własnych słabości, pojednania się z przeszłością, o poznawaniu swoich zalet i umiejętności przyjmowania szczęścia bez poczucia winy. Opowieść o przemianie, którą każdy z nas musi przejść, żeby zrobić krok do przodu.

 

pokaż więcej

książek: 876
Victoryette | 2013-08-09
Na półkach: Przeczytane

Książkę tę zobaczyłam pewnego dnia u kuzynki na regale i mimo, że zaintrygował mnie jej tytuł, długo odwlekałam decyzję o jej pożyczeniu. Dlaczego? Zawsze tłumaczyłam się, że mam mnóstwo innych utworów do przerobienia, więc pożyczę innym razem. Dzisiaj wiem, że warto było odłożyć na chwilę te inne utwory i jeden dzień poświęcić omawianej powieści.
Dla mnie Walkirie nie są bełkotliwym utworem, w którym autor zawarł mnóstwo różnorakich, nie posiadających sensu udziwnień, a pomysł na jego fabułę wcale nie był poroniony. Prawdą jest, że to utwór trudny, dla niektórych czytelników może być niezrozumiały, ze względu na zawiłe określenia, sformułowania itp. W utworze niekiedy ujawniają się również nieco filozoficzne "zapędy" pana Coelho, ale dla uważnego czytelnika nie będzie to przeszkodą w czerpaniu przyjemności podczas lektury.
Walkirie opowiadają o walce człowieka z samym sobą - ze swoim strachem, pesymizmem, sprzecznościami, czyli tym, co tak naprawdę drzemie w każdym z nas, mimo, że często nie zdajemy sobie z tego sprawy. Autor dużo miejsca poświęca pojęciu podświadomości. Jest ona w utworze nazywana drugim umysłem człowieka, którego świadomie lub nie- możemy stać się niewolnikami. Podejmujemy wtedy decyzje zgodne z podświadomością, nie zaś z tym, co wydaje nam się rozsądne. Autor zaznacza także, że fakt ten może utrudnić nam funkcjonowanie w normalnym świecie, dlatego najpierw musimy zrozumieć i poznać samych siebie, aby przeskoczyć mur, który zbudowała nam nasza psychika. Powieść traktuje także o dążeniu do doskonałości przez człowieka, który nie zważając na potrzebę odpoczynku, coraz bardziej się zatraca w osiąganiu kolejnych sukcesów i zdobywaniu coraz wyższych szczytów, a to, co osiągnął dotychczas wydaje mu się bezwartościowe (widać zdobyczne szczyty były za niskie). W pewnym momencie przychodzi dla niego taka chwila, że jego pasje - to, co dotychczas kochał - stają się jego przekleństwem, a na samą myśl o nich dostaje uczulenia. W końcu "każdy kiedyś zabija to, co kocha". Utwór mimo swojej krótkiej objętości stawia wiele pytań, ale stara się również na nie odpowiadać. Czytelnik podczas lektury niejednokrotnie zda sobie sprawę z tego, iż to, co dzieje się w umysłach głównych bohaterów dzieje się również niekiedy w jego umyśle. Pozostaje tylko kwestia przyznania się do tego przed samym sobą.
Powieść można podsumować słowami H. Sienkiewicza: "W każdym z nas siedzi dwóch ludzi, z których drugi zawsze krytykuje to, co robi pierwszy". A ja tymczasem wszystkim czytelnikom Walkirii życzę - aby zawsze żyli w zgodzie z samym sobą i zwolnili nieco swoje obroty, dali sobie czas na przemyślunek pewnych rzeczy - zdążycie wykonać wszystko, co zaplanowaliście - macie wiele czasu przed sobą! Co natomiast mogę zarzucić powieści? Faktem jest, że chrześcijaństwo i pogaństwo swego czasu ścierały się ze sobą, a w tym utworze obie religie świetnie ze sobą "współpracują", co przejawia się w postaciach (z jednej strony Bóg, szatan i anioły, z drugiej Odyn i Walkirie).

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dawna miłość

Cudowna historia miłosna Rosalindy między kapitanem Chasem,namiętność,ogień w nich rozpala cała fabuła rozpoczyna się od zaginięcia Lucy siostry Rosal...

zgłoś błąd zgłoś błąd