Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Walkirie

Okładka książki Walkirie autora Paulo Coelho, 9788389933317
Okładka książki Walkirie
Paulo Coelho
5,9 / 10
Wydawnictwo: Drzewo Babel literatura piękna
192 str. 3 godz. 12 min.
Kategoria:
literatura piękna
Format:
papier
Tytuł oryginału:
As Valkirias
Data wydania:
2010-10-14
Data 1. wyd. pol.:
2010-10-14
Data 1. wydania:
2005-01-01
Liczba stron:
192
Czas czytania
3 godz. 12 min.
Język:
polski
ISBN:
9788389933317
Średnia ocen
5,9 5,9 / 10
167 opinii 1979 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Posłuchaj fragmentu
00:00 /00:00
Reklama

Kup Walkirie w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Walkirie

Gosia
Gosia
książek na półce przeczytane 4889 napisanych opinii 1342

Oceny książki Walkirie

Średnia ocen
5,9 / 10
1979 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
89 ocen
9
128 ocen
8
168 ocen
7
355 ocen
6
444 ocen
5
352 ocen
4
162 ocen
3
158 ocen
2
57 ocen
1
66 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Walkirie

avatar
7
7
Zuza
21.02.2026
2 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Na prawdę, na mało której książce tak się wynudziłam jak na tej. Jakby autorowi brakowało pomysłu na fabułę i musiał coś dać wydawnictwu - rzekomo opisując swoją podróż z żoną przez pustynię i dość nieziemskie doświadczenia. Znajdzie się tam jakaś mądrość warta zapamiętania, ale odniosłam wrażenie straty czasu, który mogłam poświęcić na ciekawszą lekturę. Skończyłam ją tylko dlatego, że była cienka.

Na prawdę, na mało której książce tak się wynudziłam jak na tej. Jakby autorowi brakowało pomysłu na fabułę i musiał coś dać wydawnictwu - rzekomo opisując swoją podróż z żoną przez pustynię i dość nieziemskie doświadczenia. Znajdzie się tam jakaś mądrość warta zapamiętania, ale odniosłam wrażenie straty czasu, który mogłam poświęcić na ciekawszą lekturę. Skończyłam ją...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
1162
1130
Miłośnik-Książek
23.01.2026
1 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Od razu nasuwa mi się pytanie o tytułowe postacie. Pochodzą one z mitologii nordyckiej. Walkirie to pomniejsze boginie, córki Odyna, zwykle przedstawiane jako piękne dziewice-wojowniczki dosiadające skrzydlatych koni (czasem wilków),uzbrojone we włócznie i tarcze. Zadaniem walkirii jest sprowadzanie dusz najdzielniejszych poległych w boju wojowników do krainy wiecznej szczęśliwości o nazwie Walhalla. Takie oto stworzenia Paulo Coelho wraz z żoną spotyka na pustyni Mojave w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej. Zachodzą tam nierealne sytuacje.

W tej autobiograficznej powieści z 1992 roku jasno widać zagubionego duchowo Paula Coelha. Wchodzi w magię i powiązany z nią okultyzm. Już w pierwszym rozdziale (podział tekstu na sekcje traktuję jako podział na rozdziały) zaczynają pojawiać się głupoty. W powieści występuje ich bardzo dużo, a wśród głównych znajdują się: "czy anioł ma skrzydła", "drugi umysł", "wzrost duszy", "channeling", osiem "walkirii". Odczuwam przykrość, że tracę czas na czytanie tak prostackiej książki.

Od razu nasuwa mi się pytanie o tytułowe postacie. Pochodzą one z mitologii nordyckiej. Walkirie to pomniejsze boginie, córki Odyna, zwykle przedstawiane jako piękne dziewice-wojowniczki dosiadające skrzydlatych koni (czasem wilków),uzbrojone we włócznie i tarcze. Zadaniem walkirii jest sprowadzanie dusz najdzielniejszych poległych w boju wojowników do krainy wiecznej...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
270
140
Kasia
04.11.2025
4 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Najsłabsza książka tego autora, którą czytałam w ostatnim czasie. Początek jest ok, jak i wątek, gdzie prawie wyzionęli ducha na pustyni. Ale później, jak spotykają walkirie dzieje się jakiś kompletny odlot i to w złym tego słowa znaczeniu. Kompletnie to do mnie nie przemówiło. Jednocześnie zastanawiam się, czy na tą ocenę nie wpływa w dużej mierze fakt, że większość książek Coehlo czytałam będąc młodszą...

Najsłabsza książka tego autora, którą czytałam w ostatnim czasie. Początek jest ok, jak i wątek, gdzie prawie wyzionęli ducha na pustyni. Ale później, jak spotykają walkirie dzieje się jakiś kompletny odlot i to w złym tego słowa znaczeniu. Kompletnie to do mnie nie przemówiło. Jednocześnie zastanawiam się, czy na tą ocenę nie wpływa w dużej mierze fakt, że większość...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

3899 użytkowników ma tytuł Walkirie na półkach głównych
  • 2 933
  • 913
  • 53
908 użytkowników ma tytuł Walkirie na półkach dodatkowych
  • 727
  • 63
  • 39
  • 27
  • 25
  • 17
  • 10

Tagi i tematy do książki Walkirie

Paulo Coelho odwaga Walkirie literatura brazylijska

Inne książki autora

Więcej
więcej
Paulo Coelho
Paulo Coelho
Urodził się 24 sierpnia 1947 roku w Rio de Janeiro. Zanim został pisarzem, tworzył teksty piosenek, pracował jako producent muzyczny i dziennikarz. Ważnym źródłem inspiracji jest dla Paula jego własne życie. Światową sławę przyniósł mu Alchemik, który ukazał się po jego pierwszej powieści Pielgrzym. Alchemik był jednym z najważniejszych wydarzeń wydawniczych XX wieku, sprzedał się w 150 milionach egzemplarzy i został opublikowany w 88 językach, co czyni Paula Coelho najczęściej tłumaczonym autorem z języka portugalskiego na świecie i jednym z najpopularniejszych pisarzy współczesnych. W Polsce jego książki osiągnęły nakład 5 milionów egzemplarzy. Alchemik, Pielgrzym, Brida, Podręcznik wojownika światła, Weronika postanawia umrzeć, Jedenaście minut, Zahir, Czarownica z Portobello, Zwycięzca jest sam, Alef, Zdrada, Szpieg, Hipis i inne jego tytuły sprzedały się w ponad 320 milionach egzemplarzy na całym świecie. Jest członkiem Brazylijskiej Akademii Literatury i otrzymał Order Legii Honorowej w randze kawalera. W 2007 roku został mianowany Posłańcem Pokoju ONZ.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Największy dar Paulo Coelho
Największy dar
Paulo Coelho Henry Drummond
Książeczka jest bardzo krótka (78str.),a jakże bogata w treść, opowiada o tym co w życiu najważniejsze, najprawdziwsze i najtrwalsze ,mówi o tym list do Koryntian św. Pawła apostoła. Jeśli więc wy także będziecie nosić w sobie miłość, trud waszego życia nie pójdzie na marne. Sztuką jest nauczyć się wciąż kochać miłością, którą obdarzył nas Bóg. Podstawową prawdą naszego życia duchowego jest to, że nie ma większego szczęścia niż dawanie. Ta miłość nas przenika i zmienia. Stajemy się łagodniejsi i czyści. To ona pozwala wyzbyć się zła, odnawia leczy i odbudowuje wnętrze człowieka. Nie zmienimy się siłą naszej woli. Nie zmieni nas upływ czasu. Zmieni nas miłość. To wielka siła i błogosławieństwo spędzić choć jeden dzień, nie pamiętając złego. Kochać pełnią miłości oznacza żyć pełnią życia . Kochać na zawsze to żyć wiecznie. Najgorsze co może spotkać człowieka, to żyć i umrzeć w samotności, nie kochając i nie będąc kochanym. Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest, miłość nie zazdrości. Co sprawia, że ktoś staje się wielkim artystą, pisarzem czy muzykiem? Praktyka. Co sprawia, że ktoś jest uznawany za wielkiego człowieka? Praktyka tylko tyle. Dla rozwoju duchowego równie ważne jak dla rozwoju fizycznego jest ćwiczenie. Kto nie ćwiczy mięśni ramion, nie będzie miał bicepsów. Jeśli nie poddasz swojej duszy ćwiczeniom ,będziesz słaby psychicznie i nie zaznasz radości towarzyszącej przemianom duchowym. Talent rodzi się w samotności. Wytrwałość, wiara i siła modlitwy-w trudach życia. Osobowość człowieka kształtuje się jedynie przez jego aktywny udział w życiu. W codzienności uczymy się miłości. Myślmy o niej jak najwięcej. To, kim jesteśmy, jest istotniejsze od tego, co robimy i co posiadamy. Kochać pełnią miłości oznacza żyć pełnią życia. Kochać na zawsze to żyć wiecznie. Jeśli spojrzycie wstecz, zobaczycie, że najwspanialsze chwile waszego życia były przepełnione duchem miłości, następowały wówczas, gdy bez rozgłosu robiliśmy coś dobrego dla innych : ). "Żyłem dla siebie , myślałem o sobie, o sobie i nikim więcej-jakby Jezus nigdy nie żył, jakby nie umarł". Kim jest Chrystus? To Ten, który nakarmił biednych, przyodział nagich i nawiedził chorych. Gdzie jest Chrystus? "Kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, mnie przyjmuje" Kto jest Chrystusem? Ten ,kto kocha. Uff! ale sobie napisałem, chciałem tylko by nic nie uszczknęło z tego największego daru. Zakosztujcie miłości gdyż ;źródłem życia jest Miłość.
Krzysztof - awatar Krzysztof
ocenił na83 lata temu
Prorok. Listy miłosne Proroka Paulo Coelho
Prorok. Listy miłosne Proroka
Paulo Coelho Khalil Gibran
W piosence "Łóżko" Kora Jackowska śpiewa "Nie pytaj, za co cię kocham, bo kocha się za nic. Miłość może uleczyć, miłość może też zranić" a w ostatnich słowach słowo "zranić" zastępuje słowem "zabić". Czytając "Listy miłosne Proroka" myślałam o tej piosence. Nie bez powodu. Istnieje na świecie wiele rodzajów miłości. Najlepiej by było, gdyby ludzie, którzy się kochają spędzali ze sobą życie. Tak się dzieje w wielu przypadkach ale nie we wszystkich. Jedni przeżywają ze sobą kilkadziesiąt lat, inni rozstają się czasem zaraz po ślubie a inni, jak w wypadku K.Gibrana i Mary Haskell nigdy nie wiążą się ze sobą. Bez wątpienia ludzie ci bardzo się kochali. Khalil Gibran pragnął poślubić Mary, ale ona była przeciwna. Po latach przyznał jej rację, zrozumiał, że gdyby się pobrali to wzajemnie by się niszczyli. Jego listy od pierwszego do ostatniego są przepełnione wielką miłością do tej kobiety. Gibran przyznał, że stał się tym kim jest dzięki tej miłości, że to ona wskazywała mu drogę, wymagała od niego wiele. "Moje życie jest zbiorem nut, Twoje serce przemienia je w melodię." Czy mężczyzna może wyznać kobiecie swoją miłość piękniejszymi słowami? Zapewne tak, jeśli tylko kocha. Dziś mało jest prawdziwej miłości w życiu ludzi, zapominają czym jest to uczucie i jak bardzo każdy go potrzebuje. Warto więc sięgać do takich tekstów, uczyć się miłości od takich ludzi jak Khalil. Dodam tylko, że tę książeczkę dostałam od najdroższej mi osoby:) Polecam ją wszystkim, bo pomaga odnaleźć drogę do miłości, bo życie bez niej jest tylko egzystencją.
Marysieńka - awatar Marysieńka
oceniła na89 lat temu
Wolałbym żyć Thierry Cohen
Wolałbym żyć
Thierry Cohen
Czytałam tę książkę jako młoda dziewczyna na progu dorosłości. Pamiętam, że książka mnie zafascynowała, ale nie byłam w stanie zrozumieć jej sensu. Przez 10 lat ciągle o niej myślałam i wracałam myślami, gdy tylko przekraczałam próg dawnego pokoju. Stała na półce oczekując na odpowiedni moment, by ponownie po nią sięgnąć. Dziś, te wiele lat później, książka dosłownie przywędrowała do mnie. Przybyła z mojego rodzinnego domu i zadomowiła się w moim, który tworzę od lat. Dziś widzę w niej wybór. I rozumiem. Wybór każdego człowieka dotyczący pytania - czym będzie karmił swoją duszę? Będzie dla niej dobry, wspierający, opiekujący się jej niepokojami czy raczej ignorujący, traktujący jako najgorszą formę mówiącą o tym, co dobre, a co złe. Spoglądam na tę powieść zupełnie inaczej. Jako matka i żona widzę w niej inne emocje, których nie rozumiałam kiedyś. Żal, rozpacz i ogromną samotność człowieka, który jest na granicy życia i śmieci. Toczącą się wojnę dwóch dusz uwięzionych w jednym ciele. Dziś, pod wpływem tej historii (wymyślonej lub na bazie doświadczeń),chce zadbać o swoją duchowość. Potraktować ją poważnie. Zatrzymać się i zapytać - czego dziś Ci trzeba? Brakuje mi słów, a jednocześnie kłębi się we mnie ich całe mnóstwo. Odkładam na półkę, by wrócić ponownie, za kilka lat. Jestem ciekawa, co wtedy będę chciała o niej powiedzieć, czym do mnie przemówi, co zatrzyma mnie na dłużej… Polecam. Bardzo.
Ilona - awatar Ilona
oceniła na91 miesiąc temu
Zwycięzca jest sam Paulo Coelho
Zwycięzca jest sam
Paulo Coelho
Gdzie kończy się miłość, a zaczyna obsesja? „Zwycięzca jest sam” to mroczna i niepokojąca powieść Paulo Coelho, która różni się od jego bardziej duchowych, metaforycznych książek. Tym razem autor przenosi nas w sam środek blichtru i pustki świata celebrytów, gdzie liczy się wygląd, status i wrażenie a nie człowiek. Fabuła toczy się w ciągu jednej doby podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cannes. Głównym bohaterem jest Igor, rosyjski milioner, który przylatuje tam z jedną misją: odzyskać byłą żonę, Ewę. Problem w tym, że kobieta ułożyła już sobie życie z innym. Igor wierzy, że musi „zniszczyć światy” ludzi, by dać Ewie znak swojej miłości. W praktyce oznacza to... morderstwa, które traktuje jako symboliczne ofiary. Obok Igora poznajemy też innych bohaterów: Jasmine – młodą modelkę marzącą o wielkiej karierze, Hamida – projektanta mody walczącego z własnym sumieniem, Gabriela – reżysera pragnącego stworzyć film swojego życia, czy Ewę – kobietę rozdartą między przeszłością a teraźniejszością. Każda z tych postaci reprezentuje inny aspekt świata pozorów, a ich losy przecinają się w cieniu przemocy i obsesji. Coelho nie boi się ukazać brutalnej prawdy o współczesnym społeczeństwie, opartym na kulcie sukcesu, powierzchowności i ego. Pokazuje, jak łatwo zagubić siebie w świecie, w którym wartość człowieka mierzy się lajkami, nazwiskami i kontraktami. Igor, choć początkowo wydaje się opanowany i racjonalny, stopniowo ukazuje swoją psychopatyczną naturę, stając się przerażająco wiarygodnym przykładem tego, do czego prowadzi nieprzepracowany ból i fałszywe przekonanie o „misji miłości”. Książka stawia wiele pytań, ale nie daje łatwych odpowiedzi. Zmusza do refleksji nad tym, czym jest miłość, jaką cenę płacimy za sławę, i czy możemy ocalić siebie w świecie zbudowanym na iluzji. Czy dążenie do perfekcji i spełnienia marzeń może usprawiedliwić utratę moralności i człowieczeństwa?
Małgorzata - awatar Małgorzata
oceniła na108 miesięcy temu
Sekret Rhonda Byrne
Sekret
Rhonda Byrne
Niesamowite w tej książce jest to, że chyba każdy o niej słyszał. Znam ludzi, którzy czytali ją wielokrotnie. Część z nich robi to wręcz regularnie. Jest to chyba pierwsza publikacja poruszająca temat samoświadomości, która zaistniała w Polsce. Atrakcyjnie wizualnie forma i poręczny format, podnosiły moje zadowolenie z czytania. Wspominam ją wysoce lepiej niż "Potęgę Podświadomości". Zwyczajnie zawiera zdecydowanie mniej filozofii. Brak w niej teologii i innych nauk społecznych. Przytaczane anegdoty są zwięzłe i łatwe w odbiorze. Wydaje mi się, że siła jej przekazu opiera się na prostocie. Autorka nie stara się stworzyć czegoś nowego, przełomowego. Dokonuje streszczenia popularnych publikacji poruszających temat. Wyciąga z nich esencję i przekazuje najprostszym możliwym językiem. Czerpałem dużą satysfakcję z lektury. Był to bardzo dobrze spędzony czas.
Mazaki - awatar Mazaki
ocenił na102 miesiące temu
Alef Paulo Coelho
Alef
Paulo Coelho
Alef zaczyna się od tournee autora po stolicach Europy, gdzie promuje nową książkę. Towarzyszy temu kilka dziwnych zbiegów okoliczności. Niepokój jaki ogarnia Paula podsyca jeszcze wypadek bliskiej osoby. Żona zezwala mu na samotną podróż koleją transsyberyjską, aby znalazł spokój wewnętrzny. Nie chce mu przeszkadzać i ufa, że bez niej lepiej mu to pójdzie. Przygoda ta przebiega w towarzystwie poznanej w wagonie młodej skrzypaczki, która okazuje się bratnią duszą pisarza. Ale ich historia robi się coraz bardziej skąplikowane. Jak zwykle Coelho zabiera czytelnika w niesamowicie emocjonalnie opisane wydarzenia. Obnaża się z odkrytych przy pomocy innego towarzysza podróży poprzednich wcieleń duszy i znajomości ze wspomnianą skrzypaczką. Świetna historia, wspaniała podróż do wnętrza przeżyć ludzkiej istoty, ciągoty do spełniania marzeń, pójścia w nieznane z powodu znurzenia zwykłym życiem i odkrycia swojej tajemnicy. Alchemik ciągle szuka... My jedziemy z nim pociągiem przez Rosję. Przy okazji można dowiedzieć się wielu szczegółów dotyczących samej podróży rosyjską koleją. Polecam serdecznie wszystkim wielbicielom Paula, gdyż nadal trzyma On bardzo wysoki poziom swojej twórczości i zaskakuje emocjami. Cóż to musi być za mężczyzna, który tak potrafi odkrywać przed światem to o czym mało kto chce nawet mówić.
Malgorzata2026 - awatar Malgorzata2026
ocenił na101 miesiąc temu
Nostalgia anioła Alice Sebold
Nostalgia anioła
Alice Sebold
Powieść „Nostalgia anioła” zaczyna się bardzo tragicznym zdarzeniem – zabójstwo czternastoletniej Susie nie jest ani przypadkowe ani delikatne. Tym większe robi wrażenie, że dowiadujemy się o jego szczegółach z ust samej dziewczynki. Narratorka po śmierci trafia do nieba i stamtąd może obserwować jak jej zabójca zaciera ślady zbrodni, żeby zmylić policyjne śledztwo. Widzi też jak jej zaginięcie wpływa na najbliższą rodzinę i przyjaciół. Susie już nigdy nie dorośnie, pozostanie tam - w zaświatach - jako czternastoletnia dziewczynka, której życiowe marzenia nigdy się nie zrealizują. I taka będzie jej opowieść. Językiem nastolatki i z wrażliwością nastolatki będzie snuła osobistą relację o tym, co zapamiętała z własnego krótkiego życia i o tym, co po jej śmierci dzieje się wśród najbliższych, których musiała opuścić. Jednak w powieści Alice Sebold to nie Susie i niebo - w którym dziewczynka się znalazła - są w centrum uwagi czytelników. Najważniejsze stają się przeżycia osób, które muszą poradzić sobie z bólem i traumą, które czekają na ujęcie sprawcy i odnalezienie ciała córki oraz siostry. W rodzinie pojawia się "Syndrom Chodzącej Śmierci". "Polega on na tym, że ludzie widzą zmarłą osobę i nikogo więcej." (s.61) Autorka w bardzo przejmujący sposób ukazuje, jak śmierć dziewczynki wpływa na życie całej jej rodziny i zmienia je nieodwracalnie. „Nostalgia anioła” to historia o bólu, cierpieniu, stracie i próbie ratowania oraz odbudowania rodzinnego życia będącego w kompletnej rozsypce. To opowieść o smutku i żałobie, z którymi trzeba nauczyć się żyć. Ale to również pełna ciepła historia o nadziei przezwyciężającej rozpacz. Ta powieść, nie tylko smuci i wzrusza, ale też momentami bawi, a przede wszystkim zmusza do refleksji. Chociaż głównym wątkiem książki jest śmierć Susie, to utwór jest pochwałą życia. Motyw obserwowania doczesnego życia z zaświatów i uczynienie narratorką nastoletnią dziewczynkę był niewątpliwie interesującym zabiegiem fabularnym. Historia barbarzyńskiej przemocy, której doznała Susan jest wstrząsająca i odwołuje się do dramatycznych zdarzeń z życia samej pisarki. Świadomość tego nie może jednak przesłonić faktu, że niektóre pomysły fabularne (szczególnie zakończenie wątku zabójcy) zastosowane przez Alice Sebold są - delikatnie mówiąc - zaskakująco naiwne. Na podstawie powieści w 2009 roku powstał film w reżyserii słynnego Petera Jacksona, do którego Brian Eno stworzył rewelacyjną ścieżkę dźwiękową. Po premierze obraz zdobył nominacje do Oscara oraz Złotych Globów (obie za rolę drugoplanową). Moim zdaniem reżyser zbyt mocno wyeksponował w ekranizacji wątki baśniowe i w efekcie stworzył dosyć naiwną i melodramatczną opowiastkę w stylu kina familijnego. 🪻Przeczytane w ramach wyzwania marcowego 2026: książka, która została sfilmowana (8).
Iwona ISD - awatar Iwona ISD
ocenił na610 dni temu
Tam, gdzie spadają Anioły Dorota Terakowska
Tam, gdzie spadają Anioły
Dorota Terakowska
Tym, którzy szukają czegoś "co szybko się czyta"- polecam. Tym, którzy szukają w książkach czegoś, co wbija w fotel - polecam tym bardziej. "Tam gdzie spadają anioły" to książka-baśń o walce dobra ze złem. Anioł z tej książki nie jest nieomylny. Chciał sprawić jak najwięcej dobra, a tymczasem stracił własne siły, utracił możliwość opieki nad powierzoną sobie Ewą. Zadania Aniołów to nie tylko "ochrona przed złem" jak to nieraz sobie infantylnie wyobrażamy. Opieka Anioła to także pomoc w wyborze drogi, nieraz trudnej i bolesnej, lecz ważnej.
Nklucja - awatar Nklucja
oceniła na930 dni temu
Jedz, módl się, kochaj Elizabeth Gilbert
Jedz, módl się, kochaj
Elizabeth Gilbert
Książka wysłuchana w interpretacji Dereszowskiej. Pozycja raczej nie zmieni mojego życia, nie wiem czy ze mną zostanie, ale napewno miło mi się jej słuchało .... Zwłaszcza 1 części ITALIA. Na pewwno daje nadzieję, myślę że każdemu czasem przyda się tak zwolnić choć nie każdy może to wdrożyć w życie w takiej formie. A pani Dereszowskiej miło się słucha:)
pocahontas_88 - awatar pocahontas_88
ocenił na61 miesiąc temu
Samotność w sieci Janusz Leon Wiśniewski
Samotność w sieci
Janusz Leon Wiśniewski
„Samotność w sieci” Janusza L. Wiśniewskiego to powieść o miłości, która rodzi się w internecie między dwojgiem samotnych ludzi – Jakubem i kobietą poznaną przez komunikator. Ich relacja zaczyna się od rozmów i maili, które z czasem przeradzają się w silne uczucie, mimo że dzieli ich odległość i własne życiowe problemy. Książka skupia się głównie na emocjach – samotności, tęsknocie i potrzebie bliskości. Pokazuje, jak wirtualny świat może stać się ucieczką od rzeczywistości, ale też jak bardzo uczucia w sieci mogą być intensywne i prawdziwe.
Patrycja - awatar Patrycja
oceniła na817 godzin temu
Oskar i pani Róża Éric-Emmanuel Schmitt
Oskar i pani Róża
Éric-Emmanuel Schmitt
Przeczytałam to jako lekturę szkolną i uważam że powinno być więcej takich lektur. Nie była nudna, co sprawiło że bardzo szybko ją przeczytałam, i była również wartościowa co pomogło pewnie każdemu kto to przeczytał w zrozumieniu z czym się wiąże śmierć i zachowania Oskara przez całą książkę.
Lena - awatar Lena
oceniła na88 dni temu
Tektonika uczuć Éric-Emmanuel Schmitt
Tektonika uczuć
Éric-Emmanuel Schmitt
Konstrukcja książki sprawiła, że przeczytałam ją jednym tchem. Fabuła może wydawać się dość banalna i oklepana, jednak jest bardzo poruszająca. Jest to niewątpliwie historia o miłości. Tektonika uczuć, krucha miłość i jej ogromna wartość w życiu. Jest tu też ukazana cienka granica między miłością i nienawiścią. Bardzo ciekawa książka, dająca do myślenia. Polecam.
zielonydusk - awatar zielonydusk
ocenił na73 miesiące temu
Pachnidło. Historia pewnego mordercy Patrick Süskind
Pachnidło. Historia pewnego mordercy
Patrick Süskind
Książka wciąga już od samego początku - napisana jest językiem dość lekkim, choć przy tym bynajmniej nie przesadnie prostym. Historia pozbawionego wszelkiej moralności, a jednocześnie wyjątkowo obdarzonego olfaktorycznie Jana Baptysty Grenouille'a jest dla autora także sposobem na krytykę podatnego na manipulacje i ceniącego pozory społeczeństwa. Powieść ukazuje nie tylko to, do czego może prowadzić geniusz bez moralności, ale również to, że nawet spełnienie się wszystkich ludzkich dążeń niekoniecznie prowadzi do szczęścia. --- > matka Grenouille'a, kobieta jeszcze młoda, ledwo dwudziestopięcioletnia, która całkiem ładnie jeszcze wyglądała, miała w ustach jeszcze prawie wszystkie zęby, a na głowie jeszcze nieco włosów, zaś poza podagrą, syfilisem i lekkimi suchotami nie cierpiała na żadną poważniejszą chorobę > Prawdopodobnie niemowlęta nie pachną, pomyślał, tak to musi być. Niemowlę, jeżeli jest utrzymane w czystości, nie pachnie, bo też i nie mówi, nie chodzi i nie pisze. Te rzeczy przychodzą dopiero z wiekiem. > Albo ten obłęd szybkości! (...) Po co? Czy to ma być dobrze, że w tydzień można zajechać do Lyonu? Komu na tym zależy? Komu to służy? > Być wielkim alembikiem, który zalewa świat własnej produkcji destylatami - oto o czym marzył Grenouille. > Nigdy w życiu jeszcze nie czuł się tak bezpieczny - a już zwłaszcza w brzuchu matki. > Najpierw zrobił sobie zapach niepozorności, zapach kogoś, kto się nie rzuca w oczy, mysioszary strój zapachowy na co dzień, gdzie wprawdzie obecna jeszcze była serowo-kwaśna woń ludzka, ale uzewnętrzniała się tylko jak gdyby przez grubą warstwę lnianej i wełnianej odzieży, włożonej na wyschłą skórę starca. Tak pachnąc mógł się swobodnie poruszać wśród ludzi.
trivelt - awatar trivelt
ocenił na813 dni temu
Ono Dorota Terakowska
Ono
Dorota Terakowska
Opowieść o dziewczynie, która w bardzo młodym wieku zostaje matką i musi zmierzyć się z trudną rzeczywistością dorosłości. Historia skupia się na jej wewnętrznych przeżyciach, lękach i odpowiedzialności, która spada na nią nagle i bez przygotowania. Książka pokazuje, jak zmienia się życie bohaterki po narodzinach dziecka oraz jak trudno odnaleźć się w nowej roli, gdy brakuje wsparcia i stabilizacji. Autorka w prosty, ale emocjonalny sposób opisuje dojrzewanie, samotność i konsekwencje podejmowanych decyzji.
Patrycja - awatar Patrycja
oceniła na616 godzin temu
Kwiat pustyni. Z namiotu Nomadów do Nowego Jorku Waris Dirie
Kwiat pustyni. Z namiotu Nomadów do Nowego Jorku
Waris Dirie Cathleen Miller
Autobiografia oparta na prawdziwej historii modelki i aktywistki Waris Dirie. Opowiada o jej dzieciństwie w Somalii, życiu wśród nomadów oraz dramatycznym doświadczeniu obrzezania kobiet. Książka pokazuje jej drogę od trudnego, pełnego bólu życia na pustyni do kariery w świecie mody w Nowym Jorku. Jednocześnie staje się świadectwem odwagi i walki o prawa kobiet, szczególnie w kwestii przeciwdziałania okaleczaniu genitalnemu. Książka jest mocną, inspirującą i bardzo emocjonalną historią o przetrwaniu, sile i determinacji w dążeniu do wolności i godnego życia.
Patrycja - awatar Patrycja
oceniła na716 godzin temu
Wyznania gejszy Arthur Golden
Wyznania gejszy
Arthur Golden
Wyznania gejszy” to prawdziwa bajeczka, ale napisana naprawdę ładnie i z ogromnym urokiem. Już od pierwszej strony wciąga czytelnika tak mocno, że trudno odłożyć książkę – po prostu musisz wiedzieć, co dalej stanie się z bohaterką. Historia młodej Chiyo, która z biednej rybackiej wioski trafia do świata gejsz i staje się słynną Sayuri, jest pełna emocji. Cały czas szczerze kibicujemy głównej bohaterce. Trzymamy kciuki, żeby przetrwała wszystkie trudności, żeby jej się udało i żeby w końcu odnalazła szczęście. Z kolei Hatsumomo to postać, którą po prostu nienawidzimy z całego serca. Jest piękna, ale jednocześnie toksyczna, złośliwa i okrutna – idealna antagonista, która dodaje powieści mnóstwo napięcia i sprawia, że czytamy z prawdziwą pasją. Największą zaletą książki są przepiękne, szczegółowe opisy życia gejsz i Japonii na początku XX wieku. Arthur Golden z wielką dbałością maluje ten świat: eleganckie kimona, misterne makijaże, ceremonie parzenia herbaty, tradycyjne tańce i atmosferę dzielnicy Gion. Dzięki tym opisom czytelnik naprawdę czuje klimat tamtych czasów – ich urodę, ale też surowość i skomplikowane reguły, które rządziły życiem gejsz. Te fragmenty są po prostu zachwycające i zostają w pamięci na długo. Kolejnym dużym atutem jest to, że książkę czyta się bardzo łatwo i szybko. Język jest lekki, przyjemny i płynny, bez zbędnych komplikacji. Strony mijają niemal same, więc nawet jeśli nie masz dużo czasu, spokojnie przeczytasz ją w kilka wieczorów. To idealna lektura na relaks i oderwanie się od codzienności.
ania020283 - awatar ania020283
ocenił na88 dni temu
O człowieku, który chciał być szczęśliwy Laurent Gounelle
O człowieku, który chciał być szczęśliwy
Laurent Gounelle
Książka, która koi, wycisza skłania do refleksji... "Pływałem w ciszy, odprężony i wolny, czując, jak woda omywa moje ciało. Wydawało mi się, że faluję w harmonii z powolnym ruchem wody, że stapiam się z oceanem. Wziąłem głęboki oddech i zanurkowałem, wolno kierując się w stronę dna. Chwyciłem leżący na piasku kamień. Jego ciężar pozwolił mi utrzymać się w połowie drogi, bo woda nie wypychała mnie na powierzchnię i nie ciągnęło mnie do dna. Skuliłem się, podnosząc kolana pod brodę, wciąż trzymając kamień. Tkwiłem tak przez długą chwilę w ciepłej, przyjemnej wodzie, wsłuchany w przytłumiony szum fal nade mną, w miarowy, kojący puls oceanu". W jaki sposób osiągnąć ów stan spokoju? Jak pozbyć się wahań, wątpliwości? ... i po prostu wiedzieć, jak żyć ... Odpowiedź autora jest z pozoru prosta: "Każdą chwilę przeżywałem [teraz, po zmianie] świadomie, w zgodzie ze sobą i swoim systemem wartości. (...) Przyjmuję problemy jak próby, które muszę przejść, jak dary od życia, przeznaczone, bym nauczył się, że w końcu muszę zacząć się rozwijać i odmieniać. Nie będę już ofiarą zdarzeń, ale uczestnikiem gry, której reguły odkrywa się stopniowo, a której cel zawsze pozostanie w jakiejś mierze tajemnicą".
Anna_Kowalska - awatar Anna_Kowalska
oceniła na79 miesięcy temu
Kod Leonarda da Vinci Dan Brown
Kod Leonarda da Vinci
Dan Brown
Bardzo lubię książki Dana Browna i do tej powróciłam po wielu latach. Prawdopodobnie była to pierwsza książka autora, po którą sięgnęłam. I prawdopodobnie za sprawą jej ekranizacji, która może kilka wątków skróciła, ale w zasadzie jest świetna. Jak w każdej innej książce i jak w każdej z Robertem Langdonem, jest tu dużo historii, ale najwięcej spisków, tajemnych stowarzyszeń i dużo szybkiej akcji. Bardzo wciąga, dobrze się ją czyta nawet po latach.
Mery - awatar Mery
ocenił na81 dzień temu
Pamiętnik narkomanki Barbara Rosiek
Pamiętnik narkomanki
Barbara Rosiek
Ta książka to bardzo ciekawa pozycja, która pokazuje bardzo dokładnie czym jest uzależnienie. Przechodzimy razem z autorką przez 15 lat jej życia i możemy dokładnie zobaczyć jak bardzo zmieniła się ona i styl jej pisma, zachowania, myśli przez te lata. Brakowało mi bardzo wytłumaczenia dlaczego autorka zaczeła brać narkotyki. Wspomina o tym, że to przez brak miłości ale nie wiemy nic poza tym. Ciężko było mi przebrnąć przez końcówkę książki, bo mam wrażenie że ciągle czytałam to samo. Pojawiły się tam też poetyczne zwroty, co mi osobiście przeszkadzało ale potrafię zrozumieć, że właśnie przez to możemy zobaczyć jak zmieniła się bohaterka.
wb7ym8xfvb - awatar wb7ym8xfvb
ocenił na66 miesięcy temu
Dziennik nimfomanki Valérie Tasso
Dziennik nimfomanki
Valérie Tasso
„Dziennik nimfomanki” Valérie Tasso to odważna i szczera opowieść o kobiecie, która poprzez erotyczne doświadczenia poszukuje sensu życia, miłości i samej siebie. Autorka w bezpośredni sposób ukazuje emocje, samotność i wewnętrzne rozterki bohaterki. Choć książka budzi kontrowersje, skłania do refleksji nad wolnością i granicami pragnień. To stara, ale wciąż intrygująca lektura, do której warto wracać po latach.
Nessie - awatar Nessie
ocenił na66 miesięcy temu

Inne materiały dotyczące książki Walkirie

Cytaty z książki Walkirie

Więcej
Paulo Coelho Walkirie Zobacz więcej
Paulo Coelho Walkirie Zobacz więcej
Paulo Coelho Walkirie Zobacz więcej
Więcej