Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ognie Polne

Tłumaczenie: Antoni Ślusarczyk
Wydawnictwo: Instytut Wydawniczy PAX
6,47 (15 ocen i 2 opinie) Zobacz oceny
10
1
9
0
8
2
7
5
6
2
5
4
4
1
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
野火 Nobi
data wydania
liczba stron
220
język
polski

"Ognie polne" (w oryginale "Nobi") są głośnym dziełem współczesnego pisarza japońskiego. Jeden z rodzimych krytyków powiedział o tej książce, że w nowoczesnej literaturze japońskiej jest to po raz pierwszy coś zasługującego na nazwę powieści - w odróżnieniu od wielu utworów, które za granicą "zyskałyby raczej sławę dobrych esejów". Książka została wydana w r. 1951, a wkrótce ukazały się...

"Ognie polne" (w oryginale "Nobi") są głośnym dziełem współczesnego pisarza japońskiego. Jeden z rodzimych krytyków powiedział o tej książce, że w nowoczesnej literaturze japońskiej jest to po raz pierwszy coś zasługującego na nazwę powieści - w odróżnieniu od wielu utworów, które za granicą "zyskałyby raczej sławę dobrych esejów". Książka została wydana w r. 1951, a wkrótce ukazały się przekłady we Francji i w Stanach Zjednoczonych.

Podobnie jak w napisanych zaraz po wojnie "Pamiętnikach jeńca" ("Furyo-ki"), autor bierze za tło akcji Wyspy Filipińskie, które są mu znane z osobistych przeżyć wojennych. Znajdujemy tu wycinek z końcowego okresu walk japońsko-amerykańskich na wyspie Leyte. Jednakże świat, opisywany z ogromną drobiazgowością spostrzeżeń zarówno zewnętrznych, jak duchowych, na pewno nie jest zwykłym odbiciem rzeczywistości, lecz światem szczególnym, widzianym oczyma głównej postaci "Ogni polnych". Opowiadanie toczy się wszakże tak "prawdziwie", iż czytelnik chcąc nie chcąc odsuwa swe własne pojęcia życiowe, podporządkowując je pojęciom i uczuciom bohatera powieści.

Są to dzieje japońskiego żołnierza nazwiskiem Tamura, który najpierw z powodu choroby płuc zostaje oddzielony od swej jednostki liniowej; kiedy zaś wojska japońskie na wyspie Leyte ulegają prawie doszczętnemu rozbiciu, nie pozostaje mu nic innego, jak na własną rękę szukać ocalenia. I tu następuje niesamowita odyseja przygód samotnego rozbitka; losy jego wahają się między groźbą śmierci głodowej a niebezpieczeństwem ze strony partyzantów filipińskich, jako też współrodaków, którzy stoczyli się do poziomu ludożerców. Wszystko to oglądamy przez pryzmat umysłu wykształconego, ale stopniowo ogarnianego szaleństwem.

Z początku wszakże nie ma u naszego bohatera nic anormalnego. Autor przykrajał szeregowca Tamurę na miarę przeciętnego mężczyzny w średnim wieku, inteligenta o dużej wiedzy i skłonnościach do analizy zjawisk i uczuć, ku czemu dobrą sposobność stanowi narzucone mu osamotnienie. To zagadnienie samotności czyni zresztą z niniejszej książki powieść wybitnie nowoczesną, gdyż duchowe osamotnienie, choć znane i dawniejszym pokoleniom, zdaje się być stanem, na który w szczególnie wysokim stopniu zdany jest człowiek współczesny.

Samotności tej bohater nie wytrzymuje, wychodzi z niej zdruzgotany fizycznie i moralnie. Znamienne jest wszakże, że mimo swego filozoficznego nastawienia nie wpada on w beznadziejność i abnegację modnego egzystencjalizmu, lecz nawraca do chrześcijańskich pojęć ze swoich lat dziecinnych. Chociaż nie bez oporu i nie bez wpływów buddyjskich i bergsonowskich, zastępuje pojęcie ślepego Losu pojęciem Opatrzności.

Równolegle jednak do tego głębszego, symbolicznego wyrażenia doli człowieczej naszych czasów, powieść niniejsza w swym bezpośrednim sensie przeciwstawia się wyraźnie militaryzmowi i wojnie. Pisarz wyłamuje się zdecydowanie z tradycyjnego w Japonii uwielbiania wojownika i czynu orężnego, malując okropności pobojowisk oraz idące w ślad wojny upodlenie istoty ludzkiej, w barwach godnych Goi lub Grottgera.

 

źródło opisu: Opis autorski

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (54)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 321
Nitager | 2016-10-05
Na półkach: Przeczytane

Do sięgnięcia po tę lekturę skłoniło mnie wspomnienie. Dawno, dawno temu oglądałem japoński film pod tym tytułem. Byłem ciekaw, czy to ta sama historia.
Okazało się, że tak. W dodatku ekranizacja, o ile ją pamiętałem, była w miarę wierna powieści, może z wyjątkiem zakończenia. Jednakże sam pomysł adaptacji nie był najszczęśliwszy. Film, operując obrazami, nie jest w stanie przekazać odbiorcy treści tej książki. Bo ta składa się głównie z rozmyślań, skojarzeń, uczuć i prób logicznego wytłumaczenia sobie samemu pewnych następujących po sobie, a w żaden sposób nie powiązanych wydarzeń.
Bohaterem i narratorem jest szeregowy Tamura, japoński żołnierz, członek desantu cesarskiej armii na jedną z filipińskich wysp. Chory na gruźlicę, osłabiony, głodny i nikomu niepotrzebny, osamotniony we własnej armii. A ta znajdowała się w położeniu gorzej niż rozpaczliwym. Przełożeni nie dbali o zaopatrzenie – żołnierze sami musieli zdobywać sobie żywność. A możliwości były bardzo ograniczone. Żywili...

książek: 237
Jonia Rogue | 2016-06-15
Przeczytana: 1999 rok

Książkę znalazłam na jakiejś zapomnianej półce z książkami do zabrania. Akurat wtedy chciałam przeczytać coś jakiegoś japońskiego autora. Nie wiedziałam czego się spodziewać i ta niezbyt długa książka mnie całkowicie zaskoczyła. Obraz wojny jest jak najbardziej realistyczny ze wszystkimi jej najpodlejszymi elementami jak kanibalizm, choroby umysłowe, stres pourazowy. W to wszystko wplecione zostaje przekonanie, że Japonia nie oczekuje powrotu swoich żołnierzy jako jeńców, lepiej żeby byli martwi. Inaczej nie mogą być nazwani ludźmi honoru. Warto przeczytać, by zobaczyć jak wyglądała wojna po tej innej stronie globu, jak wyglądała ona oczyma Japończyka, jak Japonia traktowała swoich obywateli, poddanych cesarza.

książek: 310
lensyash | 2017-01-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: styczeń 2017
książek: 696
Ambrose | 2017-01-12
Przeczytana: 15 stycznia 2017
książek: 663
theo | 2016-02-29
Na półkach: 2016, Przeczytane, 10 literatura
Przeczytana: 04 marca 2016
książek: 0
| 2014-10-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 października 2014
książek: 745
Shiroihana | 2014-08-23
książek: 372
Ginko | 2014-06-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Japonia
książek: 0
| 2014-05-15
Na półkach: Przeczytane
książek: 46
daruma_irl | 2012-07-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
zobacz kolejne z 44 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
zgłoś błąd zgłoś błąd