Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wszystko, co najważniejsze

Wydawnictwo: Czytelnik
7,31 (90 ocen i 8 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
16
8
22
7
23
6
16
5
6
4
2
3
1
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
83-07-02053-0
liczba stron
178
język
polski
dodała
Librarianka

"Wszystko co najważniejsze w moim życiu wiąże się z Aleksandrem". Tym zdaniem rozpoczyna się opowieść Oli Watowej, to zdanie otwiera i zamyka (w sensie: wyczerpuje) wielkie wyznanie. Istotna część tego wyznania - dzieje deportacji do Kazachstanu z małoletnim synem Andrzejem - stanowi swego rodzaju uzupełnienie "Mojego wieku" Wata, dając obraz tego okresu w życiu rodziny Watów z perspektywy...

"Wszystko co najważniejsze w moim życiu wiąże się z Aleksandrem". Tym zdaniem rozpoczyna się opowieść Oli Watowej, to zdanie otwiera i zamyka (w sensie: wyczerpuje) wielkie wyznanie. Istotna część tego wyznania - dzieje deportacji do Kazachstanu z małoletnim synem Andrzejem - stanowi swego rodzaju uzupełnienie "Mojego wieku" Wata, dając obraz tego okresu w życiu rodziny Watów z perspektywy kobiety - żony i matki. "Wszystko co najważniejsze" nie jest tylko książką wspomnień - jest oryginalnym dziełem pisarki.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (200)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 6092
allison | 2015-02-11
Przeczytana: 10 lutego 2015

Wspomnienia Oli Watowej to przede wszystkim relacja z kilkuletniej katorgi w Kazachstanie. Autorka trafiła tam z dziewięcioletnim synem po tym, jak aresztowano we Lwowie jej męża, Aleksandra. Zanim udało się jej połączyć z małżonkiem, musiała walczyć z głodem, mrozem, chorobami, samotnością i codziennym lękiem o życie dziecka.

Watowa często podkreśla, że udało się jej przetrwać dzięki pomocy prostych, uczciwych Kazachów, którzy po rewolucji bolszewickiej stali się ciemiężonym narodem; pozbawieni wolności, możliwości podróżowania po stepach, przymuszeni do kolektywizacji doskonale rozumieli los polskich zesłańców.
Mimo codziennej udręki autorka potrafiła dostrzec piękno kazachskiej przyrody, która była dla niej odskocznią od bolesnej rzeczywistości.

"Wszystko, co najważniejsze" to także portret literackiego świata przedwojennej Warszawy i Lwowa. Ze wspomnień wyłania się obraz żywiołowego środowiska, które traci jednak wiele na wartości po aresztowaniu Aleksandra Wata. Żona...

książek: 2473
Koronczarka | 2015-03-24
Przeczytana: 24 marca 2015

Dosyć już dawno temu przeczytałam książkę Aleksandra Wata "Mój wiek". Zrobiła na mnie wielkie wrażenie i stawiałabym ją zaraz obok "Innego świata Herlinga-Grudzińskiego. Ola Watowa jest żoną Aleksandra, więc po jej książce (niewielkiej objętościowo)spodziewałam się jakiegoś dopowiedzenia, uzupełnienia. Tymczasem jest to samodzielne dzieło napisane przez osobę wrażliwą, dobrą obserwatorkę, reagującą żywo, na wszystko, co ją spotkało. A czasy były ciekawe (mówię tak, by przypomnieć chińskie przekleństwo), więc spotykało ich wiele i dramatycznie. Polecam.

książek: 1485
Wojciech Gołębiewski | 2016-03-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 marca 2016

Z informacji autorki, na pierwszej stronie:
"Książka niniejsza ukazała się po raz pierwszy nakładem PULS Publications (Londyn 1984), opatrzona podtytułem - 'Rozmowy z Jackiem Trznadlem'... ...Obecnie jednak zażądał on zmian w tekście.. ,,,nie mogłam się zgodzić... ...zwróciłam się do Jana Zielińskiego o przekształcenie książki z dialogu w monolog..."
Nie znam przedmiotu sporu, ale i bez tego mam problemy w przyswajaniu książki. Abstrahując od wartości twórczości Aleksandra Wata, obserwuję zmienność mody na niego. W moim długim życiu przeplata się odsądzanie go od czci i wiary za żydokomunę i witanie z kwiatami Armii Czerwonej w 1939 roku., po bezkrytyczną apologetykę jego twórczości. Równocześnie denerwuje mnie chucpa wypowiedzi Oli Watowej o wielu ludziach i jednostronność ocen. Szczęśliwie autorka czasem zapędza się budząc powszechną wesołość. Bo jak...

książek: 110
CORO | 2013-02-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 stycznia 2011

Piękna opowieść o miłości. Życie wspaniałych osobowości-dziennikarki i poety. Ola i Aleksander Watowie przeżyli wojnę, Sybir. Zawsze byli sobie bliscy,i oddani. Historia ich życia opisana pięknie mimo trudnych czasów w jakich przyszło im żyć. Książka dedykowana Andrzejowi/syn/.

książek: 162
Koralik_Karoliny | 2015-12-01
Na półkach: Przeczytane

Bardzo wzruszające wspomnienia z zesłania. Ola Watowa opisuje szczegółowo losy swoje, dziecka i męża, z którym na kilka lat rozdzielił ją los.
Jej opowieść wstrząsa i uświadamia, że los autorki nie był odosobniony. Podobnie cierpiały miliony Polaków na zesłaniu.

książek: 0

Jest to opowieść o życiu Oli Watowej na zesłaniu. Ta miłość, o której miała być książka jest niejako w tle. Kto nie lubi tematyki wojennej, łagrowej, ten raczej niech nie czyta.

książek: 9
Didu | 2016-11-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 lutego 2009

Jedna z ważniejszych książek jakie przeczytałam - myślę, że każdy powinien ja przeczytać.

książek: 87
Hiram | 2012-12-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Żeby kobiety potrafiły dalej tak kochać

książek: 42
Joker | 2017-02-27
Na półkach: Przeczytane
książek: 678
PeTe | 2017-01-20
Na półkach: 2017, Przeczytane
Przeczytana: 20 stycznia 2017
zobacz kolejne z 190 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd