Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Lato

Tłumaczenie: Dariusz Żukowski
Cykl: Sceny z prowincjonalnego życia (tom 3)
Wydawnictwo: Znak
6,82 (209 ocen i 31 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
22
8
42
7
61
6
42
5
23
4
4
3
6
2
0
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Summertime. Scenes from Provincial Life
data wydania
ISBN
9788324014392
liczba stron
280
język
polski
dodał
Snoopy

Bohater najnowszej powieści J.M. Coetzee’ego jest człowiekiem niepełnym, obciążonym wadą. Prowadzi życie skromne, na uboczu, życie prowincjonalne. Jest pisarzem, który senne rozmyślania nad gramatyką zastępuje harówką w palącym afrykańskim słońcu. Synem, który nieudolnie opiekuje się coraz bardziej zniedołężniałym ojcem. Jest wreszcie mężczyzną, który nie potrafi zdobyć miłości kobiety. J.M....

Bohater najnowszej powieści J.M. Coetzee’ego jest człowiekiem niepełnym, obciążonym wadą. Prowadzi życie skromne, na uboczu, życie prowincjonalne. Jest pisarzem, który senne rozmyślania nad gramatyką zastępuje harówką w palącym afrykańskim słońcu. Synem, który nieudolnie opiekuje się coraz bardziej zniedołężniałym ojcem. Jest wreszcie mężczyzną, który nie potrafi zdobyć miłości kobiety.

J.M. Coetzee nie ukrywa tożsamości bohatera. To on sam. Poznajemy go przez jego własny dziennik i wywiady zainteresowanego pisarzem dziennikarza. Mówi o sobie słowami innych, nie ukrywając, że w konfrontacji z pamięcią i wspomnieniami przepytywanych osób, on sam nie wypadnie najlepiej. Portret pisarza powstaje ze wspomnień kobiet z nim związanych. Jego kolejnych miłości. Pierwszych, młodzieńczych, dojrzałych, pełnych nie do końca ujawnionej pasji i tych nigdy niezrealizowanych. To ich słowa, wspomnienia ujawniają prawdę o największej wadzie, czy może raczej ułomności pisarza. O jego niemożności zaangażowania się, poddania uczuciom. Bohater pragnie kontaktu ze światem, ale jednocześnie nie jest w stanie przebić się przez barierę introwertycznych emocji. To ułomność dotkliwa, nawet wstydliwa, która wpływa na całe jego życie.

Z dziennika pisarza przebija poruszające poczucie osamotnienia, wyobcowania, niemożności zaopiekowania się osobami, które kocha, a którym nie jest w stanie tego okazać. Z tej perspektywy pisarstwo zdaje się jedyną, jakkolwiek bolesną, drogą kontaktu ze światem.

"Lato" to kolejna autobiograficzna powieść J.M. Coetzee’ego po "Młodości" i "Chłopięcych latach". Precyzyjnie skrojona, poruszająca autentycznością i bez pośpiechu opowiedziana historia. Wybitna powieść Noblisty.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Znak, 2010

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1952
Marta | 2012-07-31
Na półkach: Przeczytane, My Precious!

J.M. Coetzee należy do grona moich ulubionych pisarzy. Każda jego nowa książka jest dla mnie wielkim wydarzeniem. A już powieść będąca trzecią, a zarazem ostatnią częścią zbeletryzowanej autobiografii pisarza musiała być wydarzeniem szczególnym. Wierzę, że pisarza tej rangi nie trzeba nikomu przedstawiać. Przypomnę tylko, że w dwóch wcześniejszych utworach – pamiętnikach akcja toczyła się zgodnie z rzeczywistą biografią pisarza, a trzecioosobowy narrator snuł swą opowieść w czasie teraźniejszym. Przedstawiał on siebie jako nadwrażliwego chłopca, a później młodego mężczyznę obsesyjnie analizującego wszystkie swoje poczynania, zbyt ambitnego i zbyt surowego dla samego siebie, pragnącego czułości i bliskości, a jednocześnie odpychającego wszystkich, którzy chcieliby się do niego zbliżyć.

Ostatnia część cyklu ma bardziej fikcyjny charakter, ponieważ narrator, a zarazem główny bohater powieści, zmarł w trakcie pisania trzeciej części swojej autobiografii. Przyszłość książki spoczywa teraz na barkach wykładowcy akademickiego Vincenta, który na podstawie pozostawionych notatek oraz wywiadów z pięcioma bliskimi osobami ma opisać ostatni okres życia autora. Julia, Margot, Adriana i Sophie to cztery kobiety, w których John zobaczył kiedyś coś wyjątkowego. Każda z nich snuje swoją własną opowieść, w której John wydaje się być najmniej istotnym szczegółem. Żadną z nich nie łączy ze sobą nic więcej poza rozczarowaniem osobą zmarłego. W swoich wypowiedziach panie są wyjątkowo szczere i bezlitosne. I tu należy się Coetzeemu ogromny ukłon za tak genialne i różnorodne portrety kobiet.

Po raz kolejny J.M. Coetzee wykazuje się oryginalnością i autoironią. Siła jego powieści jest tak porażająca, że przez moment czytelnik zapomina, że ma do czynienia z fikcją literacką, a jej twórca przez cały czas kontroluje sytuację.

Ta powieść stanowi także swoisty hołd w kierunku literatury, siły jej oddziaływania i wpływu na życie ludzi. Na nasze życie.

W pewnym momencie Julia pyta: „Czy jechałby pan taki kawał drogi do Kingston, żeby posłuchać, co mam do powiedzenia o Johnie, gdyby pan nie wierzył, że książki są ważne?”

Ja również nie sięgnęłabym po tę powieść, gdybym nie wierzyła, że książki są ważne, a te, z nazwiskiem Coetzee’go na okładce mają wartość wyjątkową.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Być szczęśliwym na Alasce

Fakt 1. - astronomiczna liczba poradników wszelkiego rodzaju w księgarniach Fakt 2. - żyjemy w świecie, jaki sami sobie stworzyliśmy Fakt 3. - są osob...

zgłoś błąd zgłoś błąd