Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Lato

Tłumaczenie: Dariusz Żukowski
Cykl: Sceny z prowincjonalnego życia (tom 3)
Wydawnictwo: Znak
6,8 (196 ocen i 28 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
21
8
39
7
56
6
39
5
21
4
5
3
6
2
0
1
3
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Summertime. Scenes from Provincial Life
data wydania
ISBN
9788324014392
liczba stron
280
język
polski
dodał
Snoopy

Bohater najnowszej powieści J.M. Coetzee’ego jest człowiekiem niepełnym, obciążonym wadą. Prowadzi życie skromne, na uboczu, życie prowincjonalne. Jest pisarzem, który senne rozmyślania nad gramatyką zastępuje harówką w palącym afrykańskim słońcu. Synem, który nieudolnie opiekuje się coraz bardziej zniedołężniałym ojcem. Jest wreszcie mężczyzną, który nie potrafi zdobyć miłości kobiety. J.M....

Bohater najnowszej powieści J.M. Coetzee’ego jest człowiekiem niepełnym, obciążonym wadą. Prowadzi życie skromne, na uboczu, życie prowincjonalne. Jest pisarzem, który senne rozmyślania nad gramatyką zastępuje harówką w palącym afrykańskim słońcu. Synem, który nieudolnie opiekuje się coraz bardziej zniedołężniałym ojcem. Jest wreszcie mężczyzną, który nie potrafi zdobyć miłości kobiety.

J.M. Coetzee nie ukrywa tożsamości bohatera. To on sam. Poznajemy go przez jego własny dziennik i wywiady zainteresowanego pisarzem dziennikarza. Mówi o sobie słowami innych, nie ukrywając, że w konfrontacji z pamięcią i wspomnieniami przepytywanych osób, on sam nie wypadnie najlepiej. Portret pisarza powstaje ze wspomnień kobiet z nim związanych. Jego kolejnych miłości. Pierwszych, młodzieńczych, dojrzałych, pełnych nie do końca ujawnionej pasji i tych nigdy niezrealizowanych. To ich słowa, wspomnienia ujawniają prawdę o największej wadzie, czy może raczej ułomności pisarza. O jego niemożności zaangażowania się, poddania uczuciom. Bohater pragnie kontaktu ze światem, ale jednocześnie nie jest w stanie przebić się przez barierę introwertycznych emocji. To ułomność dotkliwa, nawet wstydliwa, która wpływa na całe jego życie.

Z dziennika pisarza przebija poruszające poczucie osamotnienia, wyobcowania, niemożności zaopiekowania się osobami, które kocha, a którym nie jest w stanie tego okazać. Z tej perspektywy pisarstwo zdaje się jedyną, jakkolwiek bolesną, drogą kontaktu ze światem.

"Lato" to kolejna autobiograficzna powieść J.M. Coetzee’ego po "Młodości" i "Chłopięcych latach". Precyzyjnie skrojona, poruszająca autentycznością i bez pośpiechu opowiedziana historia. Wybitna powieść Noblisty.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Znak, 2010

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (578)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1299
vandenesse | 2012-08-15
Przeczytana: 15 sierpnia 2012

Naprawdę ciekawa forma - przedstawiać siebie oczami kobiet. Cały czas miałam wrażenie, że Coetzee chce się ubiczować, chce przedstawić swoje negatywne cechy a tylko w ten sposób mógł to zrobić - wkładając te opinie w usta innych. Dowiadujemy się, że nie był lubiany, był sztywny, odizolowany, wręcz szalony i psychiczny.
Trzy pierwsze kobiety wydały mi się niezbyt mądrymi kobietkami. Dopiero postacie Martina i Sophie sprawiły, że zaczęłam czytać z prawdziwą przyjemnością - tu Coetzee stara się przedstawić siebie za pomocą osób, które były bliżej niego niż te śmieszne, przypadkowe kobiety. Sophie jest życzliwsza dla Coetzee'go - a właściwie Coetzee jest życzliwszy dla samego siebie za pomocą Sophie - autor w końcu ukazuje nam się jako ktoś inteligentny a nie dziwoląg, który nie potrafi współgrać z innymi, ze światem.

książek: 827
Lenalee | 2011-01-14
Przeczytana: 14 stycznia 2011

John Maxwell Coetzee to wybitny, południowoafrykański pisarz. Został dwukrotnie uhonorowany Nagrodą Bookera, a w 2003 roku otrzymał Nagrodę Nobla. Jest to niezwykle wybitny artysta, autor takich książek, jak: „Młodość”, „Chłopięce lata” lub „Ciemny kraj”, choć ma ich na swoim koncie dużo więcej. „Lato” to jego kolejna autobiograficzna powieść, dla mnie pierwsza książka tego autora, którą miałam możliwość przeczytać.

Bohaterem tej powieści jest on sam, człowiek, mogłoby się wydawać, zagubiony, sprawiający wrażenie samotnego i nierozumianego przez otoczenie. Możemy go poznać dzięki jego własnym, prywatnym zapiskom, ale również poprzez wypowiedzi kobiet, w jakiś sposób zaangażowanych w jego życie. Bohatera poznajemy z kilku stron, jedną z nich jest pisarz, dla którego potęga słowa jest jedyną szansą, aby znaleźć kontakt z otaczającym go światem. Drugą z nich jest syn, który kocha, aczkolwiek nie potrafi należycie okazać tego swojemu ojcu, z którym łączy go bardzo skomplikowana więź....

książek: 1216
magda | 2012-12-28
Na półkach: Przeczytane

„Nasze życiowe historie mamy prawo konstruować sami wedle własnych upodobań, umieszczając je w ramach rzeczywistości, a nawet poza jej granicami.”

Lato to kolejna autobiograficzna powieść Cotzee’ego po Młodości i Chłopięcych latach. Dwóch pierwszych części niestety nie miałam okazji przeczytać, ale pomimo tego postanowiłam sięgnąć po ostatnią, zamykającą cały cykl, powieść.

Lato nie jest typową autobiografią i Cotzee nie jest tutaj narratorem. W książce pojawia się postać dziennikarza podejmującego próbę spisania biografii Cotzee’ego, który na potrzeby powieści uśmiercił samego siebie. Dziennikarz dysponuje osobistymi notatkami pisarza oraz wywiadami przeprowadzonymi z osobami, które odegrały ważną rolę w życiu pisarza. Głównie są to kobiety. W ich historiach Cotzee występuje zawsze jako mężczyzna bardzo skryty, zamknięty w sobie, chłodny i niezdolny do nawiązywania bliskich związków z kobietami. Przez tą trudność w okazywaniu uczuć robi wrażenie niedostępnego intelektualisty,...

książek: 903
Monika Adamczyk | 2011-01-21
Przeczytana: 18 stycznia 2011

"A co, jeśli my wszyscy, jak pan mówi, tworzymy fikcję? Jeśli bezustannie wymyślamy historię naszego życia?" - pyta Sophie Vincenta, który przeprowadza z nią wywiad, w jednym z ostatnich rozdziałów książki.

Najnowsza powieść J.M. Coetzee jest szczególnie nietypowym rodzajem literackiej fikcji. Z wszelkich informacvji o książce, oraz z podtytułu, możemy dowiedzieć się, że jest to trzecia z cyklu powieści autobiograficznych napisanych przez Johna Coetzee. Powieść ta w niczym jednak nie przypomina "Chłopięcych lat" czy "Młodości". "Lato" jest zabawą z fikcją, eksperymentem biograficznym, który pozostawia nas w niepewności, czy to, co przeczytaliśmy jest autentyczne, czy też należy jedynie do literackiej kreacji.

Trzecia część biografii Coetzeego, przypadająca na lata 70 ubiegłego wieku, składa się z wywiadów przeprowadzonych z osobami, które ponoć były niezwykle ważne w tym okresie życia dla pisarza. John Coetzee wkłada w usta tych osób słowa, które stawiają go w dość nietypowym...

książek: 783
Tajemnica | 2011-01-16
Na półkach: Przeczytane, 2011 Rok, Posiadam
Przeczytana: 16 stycznia 2011

John Maxwell Coetzee laureat Literackiej Nagrody Nobla z 2003 roku, dwukrotny laureat Nagrody Bookera a ja nie czytałam żadnej Jego książki. Wstyd, ciężki wstyd. Sama nie wiem, dlaczego częściej sięgam po literaturę tzw. łatwą, jakkolwiek to brzmi, wszyscy wiedzą, o co chodzi.
Dzięki serwisowi Lubimy czytać mogłam zapoznać się zarówno z piórem pana Coetzee jak i z Jego życiorysem. Tym razem dostałam dwa w jednym. Obydwa powody były warte zachodu i czasu, który poświęciłam tej lekturze.

Głównym bohaterem powieści pt. „Lato” jest sam Coetzee, który opowiada swoje życie za pośrednictwem redaktora spisującego pośmiertnie losy wybitnego pisarza. Nie jest to jednak sucha biografia pisana od deski do deski. Autor postanowił opowiedzieć swoje dzieje przytaczając opowieści osób, które były dla Niego ważne, odegrały znaczącą rolę w Jego życiu, ukształtowały w Nim pewne cechy, dzięki Nim zachowywał się w taki a nie inny sposób, najprościej mówiąc uważał, że to właśnie Oni powinni...

książek: 181
Bartosz | 2014-11-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 10 października 2014

A gdyby zapytać, co myślą o nas osoby kiedyś bliskie, z którymi nie mamy już kontaktu? Takie, które zatrzymały nasz obraz sprzed lat? Jak nas zapamiętały, co ich dziwiło, co drażniło, jak oceniają nas z perspektywy czasu? Co powiedzieliby po latach nasi znajomi, przyjaciele, partnerzy, rywale, współpracownicy? Jakie wspomnienie utrwaliło się w ich głowach?
Coetzee w trzeciej części autobiograficznej trylogii wychodzi właśnie od tego pytania, proponując niezwykłą, zaskakującą formę opowiadania o sobie. Nie wspomina, nie opisuje co czuł w swoich dojrzałych latach, jak z perspektywy czasu myśli o tym czasie i o osobach, które wpłynęły na jego życie. Zamiast tego odwraca perspektywę: próbuje odtworzyć hipotetyczne wyobrażenia na swój temat kobiet, które spotkał w tym czasie.
Efekt jest zaskakujący - kolejne postaci: znajome, kochanki, narzeczone obnażają obarczoną społecznym defektem osobowość pisarza - introwertycznego, nie potrafiącego poradzić sobie z relacjami, niezdolnego do...

książek: 291
Ania Gotowska | 2014-06-24
Przeczytana: czerwiec 2014

Właściwie już od samego początku lektury, dosłownie po paru pierwszych stronach wiedziałam: Coetzee jest zdecydowanie „moim” pisarzem. Jego styl łączy w sobie dwie, zdawałoby się że wykluczające się wzajemnie cechy – zimny dystans opisu przeplata się u niego z głęboką wrażliwością i empatią. Charakteryzuje go rzadka umiejętność ujęcia natężenia emocjonalnego w bardzo intelektualny, analityczny sposób. Bezlitosny warsztat Coetzeego ma w sobie coś z precyzji i sterylności pracy laboratoryjnej. Tym razem za obiekt badania posłużyła mu własna osoba.

„Lato” jest powieścią w nieoczywisty sposób autobiograficzną. Śmierć występującego na kartach książki alter ego autora, staje się pretekstem dla refleksji nad tym, kim właściwie był (jest?) Coetzee. Starając się stworzyć obraz jak najbardziej wielowymiarowy, Coetzee zderza ze sobą trzy perspektywy: pisanego przez siebie dziennika, tego, co wyłania się z powieści jego autorstwa i obrazu poznawanego poprzez opowieści osób, które były w...

książek: 3405
Monika | 2010-12-28
Przeczytana: 28 grudnia 2010

Zmęczyłam to "Lato"... Było ciężko. Mr. Coetzee tym razem potwornie mnie znudził. Było nudno od początku do końca. Kompletnie nie rozumiem idei tej książki.
Plus tylko i wyłącznie za autokrytycyzm autora.

książek: 1795
Marta | 2012-07-31
Na półkach: Przeczytane, My Precious!

J.M. Coetzee należy do grona moich ulubionych pisarzy. Każda jego nowa książka jest dla mnie wielkim wydarzeniem. A już powieść będąca trzecią, a zarazem ostatnią częścią zbeletryzowanej autobiografii pisarza musiała być wydarzeniem szczególnym. Wierzę, że pisarza tej rangi nie trzeba nikomu przedstawiać. Przypomnę tylko, że w dwóch wcześniejszych utworach – pamiętnikach akcja toczyła się zgodnie z rzeczywistą biografią pisarza, a trzecioosobowy narrator snuł swą opowieść w czasie teraźniejszym. Przedstawiał on siebie jako nadwrażliwego chłopca, a później młodego mężczyznę obsesyjnie analizującego wszystkie swoje poczynania, zbyt ambitnego i zbyt surowego dla samego siebie, pragnącego czułości i bliskości, a jednocześnie odpychającego wszystkich, którzy chcieliby się do niego zbliżyć.

Ostatnia część cyklu ma bardziej fikcyjny charakter, ponieważ narrator, a zarazem główny bohater powieści, zmarł w trakcie pisania trzeciej części swojej autobiografii. Przyszłość książki spoczywa...

książek: 118
Daenerys_Stormborn | 2015-09-24
Na półkach: 2015, Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 23 września 2015

Coetzee wielkim pisarzem jest. To nie ulega wątpliwości. "Lato" urzekło mnie zarówno oryginalną, choć nieco dziwaczną formą pseudo-wywiadu, jak i sama treścią, z racji czego twórczość i sama postać noblisty intrygowała już od pierwszych stron. Wyalienowany pisarz, którego otoczenie, odbiera jako chłodnego, miałkiego, niezaradnego chłopca, zbyt dziwacznego na ożenek, zbyt "bezpłciowego" na romans, zbyt zdystansowanego na stworzenie bliskiej relacji z kimkolwiek, nawet własnym ojcem, raczej nie budzi sympatii otoczenia. Stąd, o ile kształt powieści został całkowicie zmyślony, autora należy podziwiać przede wszystkim za literacki kunszt, pomysłowość, umiejętne żonglowanie słowem oraz próbę zabawy z czytelnikiem, natomiast, jeśli jest choćby ułamkowo prawdziwy, za odwagę w obnażeniu cząstki własnej duszy przed krytycznym gronem czytelników, bo sama postać głównego bohatera, nota bene o imieniu John Coetzee, nie została ukazana pozytywnych barwach. Przykład?

"(...) przez cały...

zobacz kolejne z 568 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd