Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Powieść teatralna

Tłumaczenie: Ziemowit Fedecki
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka, Prószyński i S-ka
6,69 (179 ocen i 21 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
14
8
19
7
71
6
39
5
20
4
3
3
3
2
4
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Tieatralnyj Roman
data wydania
ISBN
83-7255-460-9
liczba stron
152
słowa kluczowe
Teatr, Przedstawienie, Biurokracja
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
Arek

Inne wydania

Opowieść o młodym dramaturgu-debiutancie, który, usiłując przedrzeć się ze swą sztuką na scenę, zmaga się ze zbiurokratyzowaną machiną życia teatralnego. W powieści pobrzmiewają akcenty autobiograficzne - Bułhakow przecież miał ustawiczne kłopoty z publikacją swych książek (jego "mecenasem", jak opowiadają liczne anegdoty, nieoczekiwanie został w końcu sam Stalin) - a przedstawione w krzywym...

Opowieść o młodym dramaturgu-debiutancie, który, usiłując przedrzeć się ze swą sztuką na scenę, zmaga się ze zbiurokratyzowaną machiną życia teatralnego. W powieści pobrzmiewają akcenty autobiograficzne - Bułhakow przecież miał ustawiczne kłopoty z publikacją swych książek (jego "mecenasem", jak opowiadają liczne anegdoty, nieoczekiwanie został w końcu sam Stalin) - a przedstawione w krzywym zwierciadle środowisko ludzi teatru tworzy swoistą atmosferę życia teatralnego w Moskwie lat trzydziestych.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (370)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 0
| 2014-03-29
Na półkach: Pоссия..., Przeczytane
Przeczytana: 29 marca 2014

I pozostał niedosyt. Brak zakończenia zaskoczył mnie podczas czytania chociaż wiedziałam od początku, że tak będzie.
Maksudow stworzył dzieło, które miało szansę stać się rewelacją sezonu teatralnego. Sztuka "Czarny śnieg" rodziła się w bólach, ileż przeszkód trzeba było pokonać, by się ukazała na afiszach. Nigdy nie dowiemy się czy skończono próby nad nią, czy autor ugiął się i wprowadził zmiany. Szkoda...
Utwór pokazuje nam trudny proces twórczy opisany kolorowym językiem Bułhakowa. Myślę, że niejeden autor czy aktor mógł się tam rozpoznać. Wszak pisarz bezbłędnie wskazywał wszelkie przywary tego środowiska.

książek: 792
atimere | 2016-05-20
Przeczytana: 19 maja 2016

Zabawne, dość lekko napisane perypetie początkującego pisarza. On młody zdolny, a przeciw niemu jakby sprzysięgło się wszystko co złe, jak tylko coś mu się uda natychmiast na czymś innym powija mu się noga. Trochę to absurdalna historia, ale opowiedziana jak zawsze u Bułhakowa barwnie i przekonująco. Szkoda tylko, że nie wiemy jak miała się zakończyć... udało się Maksudowi, którego losy, zapewne przypadkiem, przypominają historię Bułhakowa, czy też nie...

książek: 584
Habla | 2014-03-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2014 rok

Klimacik zakamarkowej i mrocznej Moskwy. Do tego teatr, absurd i magia i to "coś" co tylko u Towarzysza Bułhakowa można znaleźć :)
W dodatku książka wręcz czyta się sama.

książek: 137
MagdaM | 2013-07-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 21 lipca 2013

Bułhakow. To nazwisko budzi we mnie wiele pozytywnych odczuć. Chociaż, poza Powieścią teatralną, przeczytałam dotychczas tylko Mistrza i Małgorzatę, to mogę spokojnie powiedzieć, uwielbiam każde jego słowo. Jest moim literackim Mistrzem.
A jednak do Powieści teatralnej długo dojrzewałam. Zanim po nią sięgnęłam, przeleżała na półce dobry rok czasu. Kupiłam ją za symboliczną złotówkę w bibliotece w zeszłe wakacje, i tak sobie czekała.

Na pierwszy rzut oka jest to opowieść o Siergieju Leontjewiczu Maksudowie. Nie był on wybitnym pisarzem. Wręcz przeciwnie, z prawdziwym kunsztem pisarskim miał niewiele wspólnego. Mam wrażenie, że wszystko, co go w związku z jego literacką karierą spotkało, było dziełem dziwacznego przypadku. Przyznaję szczerze, że znając Mistrza i Małgorzatę, oczekiwałam momentami jakiegoś bardziej wyrafinowanego spisku, ale nic się takiego nie wydarzyło. Wygląda na to, że Maksudow miał takie „szczęście”. Najpierw, jakiś niezwykły wewnętrzny przymus „zmusił” go do...

książek: 243
MONICZKA | 2012-09-05
Przeczytana: 01 września 2012

Świetna książka ilustrująca rzeczywistość tamtejszej Rosji, sytuacji występującej w świecie teatru. Biedny los bohatera, który nie mógł stać się znanym pisarzem. Z groteską, humorem, warta przeczytania. :)

książek: 2459
Katarzyna | 2013-01-06
Przeczytana: 03 stycznia 2013

"Zdumiewający jest mechanizm pamięci ludzkiej. Zdawałoby się, że jakaś rzecz stała się niedawno, a już nie sposób odtworzyć wydarzeń w ich harmonijnej kolejności. W łańcuchu brak ogniw. Człowiek przypomina sobie jakiś szczegół, widzi go w pełnym blasku, reszta zaś już się rozkruszyła, rozpadła,a w głowie została jakaś sieczka, jakaś mżawka."*

Gdy bez mała dziesięć lat temu wydawnictwo TRIO wydało książkę Borisa Sokołowa Michaił Bułhakow. Leksykon życia i twórczości, wiedziałam że muszę ją mieć. Przyszło mi trochę poczekać, bo w roku 2003 jeszcze jako studentka nie dysponowałam nadmiarem gotówki, a cena z okładki (pięćdziesiąt osiem złotych!) powalała na łopatki nawet zasobniejsze osoby. Czasami przeczekanie takiego okresu, gdy książka z nowości wydawniczej przechodzi w stałą na półkach, a w końcu w pozycję z wyprzedaży, jest bardzo owocne, bowiem wtedy można zdobyć ją za grosze, w porównaniu do ceny w jakiej pierwotnie została wypuszczona na rynek (o ile jeszcze jest dostępna...

książek: 2654
Maromira | 2016-08-12
Przeczytana: 09 sierpnia 2016

W klimacie bardziej znanego "Mistrza i Małgorzaty" daje sporo radości przy czytaniu. Perypetie początkującego pisarza, który przez przypadek ma możliwość osiągnięcia więcej niż ktokolwiek by się spodziewał. Świetnie napisane, wciąga od pierwszych stron i zostawia czytelnika w poczuciu, że chciałby w tej właśnie chwili, koniecznie więcej Bułhakova.

książek: 1117
goskrzys | 2014-11-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 listopada 2014

Opowieść napisana w charakterystycznym dla Bułhakowa stylu - gdzie rzeczywistość miesza się z senną fantastyką, gdzie przed oczami czytelnika przesuwa się korowód barwnych, acz groteskowych postaci, gdzie fabuła pruje się, ale trwa jako całość - połatana patchworkiem dziwnych obrazów...
Historia epatuje groteską i czarnym humorem, ale na dnie skrywa przede wszystkim głębokie poczucie tragizmu. Oto młody człowiek, Maksudow, pragnąc zrealizować swoje marzenia o sztuce, zrywa z dotychczasowym życiem i tworzy powieść. Pozwala mu to znaleźć się w kręgu moskiewskiej bohemy artystycznej - o czym dotąd mógł tylko tęsknie pomarzyć. Ale oto okazuje się, że rzeczywistość brutalnie niszczy wyidealizowaną wizję: światek artystyczny tworzą bowiem artyści raczej kiepscy, wtórni, nie mający tak naprawdę wiele mądrego do powiedzenia, skupieni raczej na brylowaniu, intrygach i zawiści.
Sytuacja jeszcze pogarsza się, gdy młody twórca nie może liczyć na szczerą i racjonalną ocenę swego dzieła - z...

książek: 381
Kazik | 2012-04-21
Na półkach: Przeczytane, Rosyjska
Przeczytana: 21 kwietnia 2012

Siergiej Leontjewicz Maksudow, przeciętny mieszkaniec Moskwy, żyje sobie cichutko w ponurym mieszkaniu ze starym kotem, próbując swoich sił w dziedzinie literatury. Niestety, wychodzi mu to dość nędznie, tak więc i nędznie żyje - samotnie, smutno, jakoś szaro i bez poczucia spełnienia. Jednak, na wskutek dziwnych zarządzeń Losu, jego nieudana powieść trafia do rąk reżysera Teatru Niezależnego, który proponuje mu przerobienie tej pokraki na spektakl. Maksudow nieoczekiwanie odkrywa w sobie potencjał artystyczny i wkracza w groteskowy i fascynujący świat teatru...

Nie czuję się w porządku, dając ocenę książce, która nigdy nie została ukończona - ale panie, co mam robić, taka praca. Od razu ostrzegam tych, którzy sobie ostrzyli ząbki - przygoda Maskudowa z teatrem kończy się wraz z początkiem drugiej części i nie dane nam będzie ujrzeć zakończenia żadnego z wątków.

Tym nie mniej, zerknąć warto. Odmalowany przez Bułhakowa półświatek teatru jest groteskowy, barwny, tajemniczy,...

książek: 1991
kryptonite | 2011-07-22
Przeczytana: 21 lipca 2011

Jakoś zawsze omijam przedmowę autora w książce, ale przy tej pozycji zrobiłam nieliczny wyjątek. Co się okazało, powieść napisał przyjaciel Bułhakowa, który umarł śmiercią samobójczą.
'Powieść teatralna' pokazuje teatr od kulis - aktorzy, wydający bilety, dyrektorzy... Sama książka wciągnęła mnie tak mocno, że skończyłam ją w dwa dni. Dobrze się ją czytało, niektóre postacie kojarzyły mi się z tymi występującymi w 'Mistrzu i Małgorzacie', pewnie ze względu na ukrytą ironię.

zobacz kolejne z 360 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd