Fatalne jaja. Diaboliada

Okładka książki Fatalne jaja. Diaboliada
Michaił Bułhakow Wydawnictwo: Wydawnictwo MG fantasy, science fiction
152 str. 2 godz. 32 min.
Kategoria:
fantasy, science fiction
Tytuł oryginału:
Роковые яйца. Дьяволиада
Wydawnictwo:
Wydawnictwo MG
Data wydania:
2021-07-28
Data 1. wyd. pol.:
1993-01-01
Liczba stron:
152
Czas czytania
2 godz. 32 min.
Język:
polski
ISBN:
9788377796269
Tłumacz:
Edmund Jezierski
Tagi:
literatura rosyjska
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Poczekaj, szukamy dla Ciebie najlepszych ofert

Pozostałe księgarnie

Informacja

Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Reklama

Oceny

Średnia ocen
6,9 / 10
188 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
13
12

Na półkach:

"Fatalne jaja" to muszę przyznać że dobra choć gorzka satyra, główny zwrot akcji budził emocje, sama groteska tej sytuacji była dość zabawna. Finał choć gorzki dawał do myślenia natomiast ostatnie zdanie prawie że wychodziło poza fabułę co bardzo cenie, dawało do myśleniai w kontekście fabuły i poza nim. Godna polecenia. Diaboliada trochę zbyt pogmatwana aczkolwiek również jest dobrym opowiadaniem.

"Fatalne jaja" to muszę przyznać że dobra choć gorzka satyra, główny zwrot akcji budził emocje, sama groteska tej sytuacji była dość zabawna. Finał choć gorzki dawał do myślenia natomiast ostatnie zdanie prawie że wychodziło poza fabułę co bardzo cenie, dawało do myśleniai w kontekście fabuły i poza nim. Godna polecenia. Diaboliada trochę zbyt pogmatwana aczkolwiek również...

więcej Pokaż mimo to

2
avatar
417
93

Na półkach:

W noweli Diaboliada został przedstawiony problem małego człowieka, który stał się ofiarą radzieckiej maszyny biurokratycznej. Systemu, w którym zwykły człowiek się nie liczy, liczą się urzędnicy, przepisy, papiery. Korotkow, główny bohater Diaboliady, widzi w swoich losach wpływ sił piekielnych. Zwolniony z pracy, szuka tego powodów, lecz na swojej drodze spotyka tylko mało zrozumiałą machinę biurokratyczną. Przedstawioną w sposób groteskowy, gorzki, ironiczny. Wydaje się, że ten właśnie pomysł został w jakiś sposób wzmocniony, przemyślany i dopracowany w Mistrzu i Małgorzacie. Korotkow wędruje ulicami miasta, korytarzami urzędów. Rozmawia z kolejnymi urzędnikami i coraz bardziej popada w szaleństwo. Niezrozumiały świat komunistycznej biurokracji pochłania prostego człowieka, przemiela i wypluwa, nieczuły na jego los.

Fatalne jaja należą teoretycznie do gatunku science-fiction, ale mają w sobie wyraźne akcenty humorystyczne, satyryczne. Pewien uczony przypadkowo odkrywa promienie życia – promienie, które wpływają na żywe organizmy, wielokrotnie wzmacniając ich aktywność, agresywność i rozmiary. To odkrycie ma zostać wykorzystane do bardzo konkretnych celów, lecz plany planami, a życie życiem. Zamiast super kur niosących super jajka pojawiają się super gady, które rozpoczynają marsz na Moskwę. Uczony od uwielbienia w pierwszym momencie doświadcza wkrótce zawiści i nienawiści. Staje się ofiarą mediów, manipulujących informacją i systemu, w którym o wszystkim decyduje nachalna propaganda. Fatalne jaja można potraktować jako parodię powieści katastroficznej, ale to już raczej jest współczesne spojrzenie na to opowiadanie.

Obie omawiane krótkie formy mają swój specyficzny charakter i klimat. Brakuje im jeszcze tego czegoś, co ma Mistrz i Małgorzata – dopracowania, dbałości o detale, oszlifowania. Warto je jednak przeczytać, by mieć szersze spojrzenie na twórczość Bułhakowa i poznać jej wcześniejszy, mniej znany okres. Ciekawie naszkicowane wyraziste postacie, duża dynamika wydarzeń, czarny humor towarzyszą lekturze zarówno Fatalnych jaj, jak i Diaboliady. Warto zapoznać się z niebogatą spuścizną świetnie zapowiadającego się pisarza i dramaturga, któremu totalitarny system nie pozwolił w pełni rozwinąć skrzydeł.

cała recenzja https://www.granice.pl/recenzja/fatalne-jaja-diaboliada/49584

W noweli Diaboliada został przedstawiony problem małego człowieka, który stał się ofiarą radzieckiej maszyny biurokratycznej. Systemu, w którym zwykły człowiek się nie liczy, liczą się urzędnicy, przepisy, papiery. Korotkow, główny bohater Diaboliady, widzi w swoich losach wpływ sił piekielnych. Zwolniony z pracy, szuka tego powodów, lecz na swojej drodze spotyka tylko mało...

więcej Pokaż mimo to

0
avatar
221
49

Na półkach: , ,

Definitywnie satyra na radziecką biurokrację, jednak brak substancji poza tym. "Fatalne jaja" są stosunkowo ciekawe, gdyż bawią się konwencją science-fiction w starym, wellsowskim stylu. "Diaboliada" wygląda bardzo neurotycznie, jednak nie w stylu Faulknera, ani Kafki, lecz w rozgorączkowanym majaczeniu, co utrudnia odbiór i redukuje zainteresowanie czytelnika, a przynajmniej moje.

Definitywnie satyra na radziecką biurokrację, jednak brak substancji poza tym. "Fatalne jaja" są stosunkowo ciekawe, gdyż bawią się konwencją science-fiction w starym, wellsowskim stylu. "Diaboliada" wygląda bardzo neurotycznie, jednak nie w stylu Faulknera, ani Kafki, lecz w rozgorączkowanym majaczeniu, co utrudnia odbiór i redukuje zainteresowanie czytelnika, a...

więcej Pokaż mimo to

2
Reklama
avatar
475
464

Na półkach: ,

Satyryczna i chwilami absurdalna, gorzka - i jakże prawdziwa! Autor świetnie opisał realia Związku Radzieckiego, jednak mam wrażenie, że obie nowele są niezwykle aktualne i uniwersalne.

Satyryczna i chwilami absurdalna, gorzka - i jakże prawdziwa! Autor świetnie opisał realia Związku Radzieckiego, jednak mam wrażenie, że obie nowele są niezwykle aktualne i uniwersalne.

Pokaż mimo to

1
avatar
18
1

Na półkach:

Polecam książkę! ;)
Spodziewałam się znacznie lepszych opinii u tego wielkiego pisarza ;)

Polecam książkę! ;)
Spodziewałam się znacznie lepszych opinii u tego wielkiego pisarza ;)

Pokaż mimo to

2
avatar
245
245

Na półkach:

Te dwie krótkie nowele to zajadłe satyry na rosyjską biurokrację, na cały system społeczny i polityczny. To znakomity przykład lektury, która wciąż jest aktualna, bo kto z nas nie zmagał się choć w pewnym stopniu z biurokracją w urzędach. Muru głową nie przebijesz, a tylko zrobisz sobie krzywdę i Michaił Bułhakow doskonale te słowa obrazuje. Ten niesamowicie złożony system działa niczym labirynt, mając służyć obywatelowi tak naprawdę jest machiną niekontrolowaną, która potrafi niejednego człowieka doprowadzić do tragedii.

Fatalne jaja to nowela, z którą nie miałam tyle problemu w odbiorze co z Diaboliadą. Poznajemy w niej perypetie pewnego uczonego, który w zaciszu gabinetu dokonuje naukowego odkrycia. Nie wiedzieć czemu niepotwierdzone dokonanie rozchodzi się z prędkością światła, a profesora zaczynają nawiedzać kolejki dziennikarzy i polityków próbujących nachalnie wyłudzić informacje o rzekomym odkryciu. Brak informacji nie stanowi żadnego problemu. Pojawiające się w prasie kaczki dziennikarskie oraz niebywały rozgłos docierają aż na Zachód. Rosyjska propaganda wykorzystuje tą sytuację do wyjaśnienia pomoru drobiu. Chaos, zbytnia nadgorliwość przynoszą opłakane w skutkach efekty. Podczas lektury tej krótkiej noweli można śmiać się i ubolewać nad bezsilnością bohatera.
Z kolei Diaboliada pokazuje galopującą biurokrację, system, który już dawno wymknął się spod kontroli i który nikomu nie służy. Bohater tej noweli ma problem tak prosty w rozwiązaniu, a jednocześnie śmiertelnie trudny. Cała energia, którą poświęca na załatwienie sprawy spełza na niczym. Próba zmierzenia się z urzędnikami jest niczym walka z wiatrakami - niczego nowego nie wniesie, pomocy nie uzyska, a jednocześnie doprowadzi do obłędu.

Autor w obrazowy sposób pokazuje problemy sowieckiego systemu i jednostki tak bezbronnej, stającej się jednocześnie więźniem w zamkniętym labiryncie. Absurd i groteska przypomina mi nieco Kafkę i Proces, jednak w przypadku Bułhakowa mamy bardziej awangardowy styl, łączący różne konwencje. Szczera narracja bezkompromisowo rozprawia się z rosyjskimi absurdami. Obydwie nowele dają wiele do myślenia. Polecam fanom klasyki oraz twórczości Michaiła Bułhakowa.

Te dwie krótkie nowele to zajadłe satyry na rosyjską biurokrację, na cały system społeczny i polityczny. To znakomity przykład lektury, która wciąż jest aktualna, bo kto z nas nie zmagał się choć w pewnym stopniu z biurokracją w urzędach. Muru głową nie przebijesz, a tylko zrobisz sobie krzywdę i Michaił Bułhakow doskonale te słowa obrazuje. Ten niesamowicie złożony system...

więcej Pokaż mimo to

2
avatar
39
38

Na półkach:

Świetna książka cudownego, wielkiego pisarza.
Zapraszam na mój VLOG czytany. Kto nie zna, niechaj pozna.
:)

Świetna książka cudownego, wielkiego pisarza.
Zapraszam na mój VLOG czytany. Kto nie zna, niechaj pozna.
:)

Pokaż mimo to video - opinia

4
avatar
100
12

Na półkach:

Może jaja i fatalne, ale lektura wyśmienita.

Może jaja i fatalne, ale lektura wyśmienita.

Pokaż mimo to

0
avatar
506
428

Na półkach:

Świetne dwie nowele. Satyra na system w najlepszym wydaniu. Można odnaleźć odniesienia do otaczającej rzeczywistości. Szybko się czyta więc jest to idealna lektura na wieczór.

Świetne dwie nowele. Satyra na system w najlepszym wydaniu. Można odnaleźć odniesienia do otaczającej rzeczywistości. Szybko się czyta więc jest to idealna lektura na wieczór.

Pokaż mimo to

8
avatar
234
56

Na półkach:

Dwa lekkie opowiadania w iście parodystycznym charakterze, wyśmiewające, ale nie ironizujące, tak jak niektórzy twórcy parodii mieli w zwyczaju. Bułhakow kreuje za pomocą narracji inną rzeczywistość. Miesza konwencje, które z jednej strony się przyciągają z drugiej zaś odpychają, tworząc mieszankę wybuchową. Tworząc nowe formy pokazuje jednocześnie, że jest on twórcą wyraźnie awangardowym z niepowtarzalnym programem literackim.

Dwa lekkie opowiadania w iście parodystycznym charakterze, wyśmiewające, ale nie ironizujące, tak jak niektórzy twórcy parodii mieli w zwyczaju. Bułhakow kreuje za pomocą narracji inną rzeczywistość. Miesza konwencje, które z jednej strony się przyciągają z drugiej zaś odpychają, tworząc mieszankę wybuchową. Tworząc nowe formy pokazuje jednocześnie, że jest on twórcą...

więcej Pokaż mimo to

6

Cytaty

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Fatalne jaja. Diaboliada


Reklama
zgłoś błąd