Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Opowieść o miłości i mroku. Powieść autobiograficzna

Tłumaczenie: Leszek Kwiatkowski
Wydawnictwo: Muza
7,93 (150 ocen i 23 opinie) Zobacz oceny
10
18
9
37
8
42
7
35
6
11
5
4
4
2
3
0
2
1
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Sipur al ahava vechoshech
data wydania
ISBN
978-83-7495-565-2
liczba stron
600
język
polski

Inne wydania

„Opowieść o miłości i mroku” to podróż ku historii życia, miłości i obsesji kilku pokoleń rodziny Oza - prostych ludzi z Litwy i wykształconych mieszkańców Odessy, dziadka pisarza, zaprzysięgłego romantyka, narodowca, poety i miłośnika kobiet, babki, widzącej w sobie Europejkę, w której Lewant budził odrazę i strach, czy pradziadka, trzynastoletniego pana młodego, który uparł się, i spełnił,...

„Opowieść o miłości i mroku” to podróż ku historii życia, miłości i obsesji kilku pokoleń rodziny Oza - prostych ludzi z Litwy i wykształconych mieszkańców Odessy, dziadka pisarza, zaprzysięgłego romantyka, narodowca, poety i miłośnika kobiet, babki, widzącej w sobie Europejkę, w której Lewant budził odrazę i strach, czy pradziadka, trzynastoletniego pana młodego, który uparł się, i spełnił, tuż po ożenku noc poślubną ze swą młodszą o rok żoną. Oz wspomina dzieciństwo i młodość, pełne delikatności i cierpienia małżeństwo rodziców - kobiety o lirycznej duszy, która popełnia samobójstwo, i gorliwego uczonego, który nie zdołał zrealizować swych marzeń. Ich wrażliwość zderza się ze światem czasu wygnania z Europy, obawy o przetrwanie, strachu przed śmiercią. To autobiografia, która obok fikcji przedstawia marzenia Oza, książki, te ulubione, i te, które pisał, życie dziwne, czasem trochę lunatyczne, ludzi zastraszonych, marzycieli i szaleńców czasu Palestyny mandatu brytyjskiego i pierwszych lat nowego państwa. Pokazuje z humorem, a czasem ironią, Jerozolimę, Tel Awiw, życie w kibucach, świat literacki i akademicki, ludzi z krwi i kości - poetę Czernichowskiego, którego zapach pamięta, mrugającego prozaika Agnona, łysego premiera Ben-Guriona. Ukazuje Europę „Cierpień młodego Wertera”, Byrona, Turgieniewa, Europę burzy i naporu, Wiosny Ludów, nacjonalizmów, militaryzmu. Opowieść sięga najgłębiej źródła, z którego pochodzą wcześniejsze książki autora. Oz ocala obrazy, zapachy, barwy, głosy, smaki, idee, sposoby mówienia i błędy językowe, opisuje świat z miejsca, w którym się urodził i wychował, nie twierdząc przy tym, że to środek świata.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Muza, 2008

źródło okładki: http://www.muzaklub.com/p9,opowiesc-o-milosci-i-mroku-amos-oz.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 0
| 2017-03-01
Na półkach: Przeczytane, Biografie, 2017

"Przekrój społeczny Jerozolimy: 20% normalnych, 20% uprzywilejowanych (uniwersytety itp.), 60% dziwnych (prowincja, średniowiecze itp.)


Nadzwyczajnie pięknie opowiedziana historia, aż chciałoby się ku pamięci przepisywać ustępy całymi stronami.
Można się co prawda potknąć o natłok informacji zbędnych z punktu widzenia laika, politycznie i narodowościowo niezrozumiałych i zagmatwanych. Nie przysłoni to jednak całości - wzruszającej i intymnej, takiego ołtarzyka stawianego całemu dzieciństwu, osobom je zaludniającym, trochę odrealnionym i wybielonym wspomnieniom. To taka tkliwa zaduma "nad pięknymi obrazami, któreśmy oglądali oczami duszy, a które teraz zostały wymazane." [str. 226]

Może nie jest już istotne, czy przetrwała prawdziwa wersja, jak faktycznie toczyły się koleje losu każdej ze wspomnianych osób czy wydarzeń, ważniejsze, co z tych wspomnień pozostało, jak się odcisnęło i jakie zostawiło ślady. Te wielkie miłości i mroczne sprawy dorosłych owite już na zawsze tajemnicą niedopowiedzenia, a po których pozostały wzruszenia, przeczucia i wyobrażenia. Straty najdotkliwsze i bolesne, rozczarowania. Tylko tak zachować się mogły barwy, kolory i zapachy, magia otulającego świata jak w opisie starej Jerozolimy, zaułki i zakamarki nieistniejące już w realnym wymiarze.

I obok tak bajkowego świata Amos Oz pomieścił historie rodzinne, przeszłość dziadków i rodziców, wspomnienia lat najcięższej próby dla powstającego Izraela. Polityczne przepychanki, brytyjski fałsz, arabsko-żydowska wojna, następstwa fali migracji i zderzenie się ze sobą tak skrajnie różnych grup etniczno-kulturowych, cała lawina problemów, które przed nimi stanęły albo przez nich zostały sprokurowane, czasem niemożliwych do pogodzenia i zaadaptowania w nowych warunkach. Wszystko z punktu widzenia przeciętnych mieszkańców i członków nowej społeczności na siłę upchniętej w niewielkie granice. Nie ma przy tym w sobie nic z rozbierania przeszłości na czynniki pierwsze i rozpychania się z własnymi racjami, to chmura wspomnień, bez ich interpretacji i analizy, a te z dzieciństwa najpiękniejsze - całkiem surowe, naiwne i tragiczne, bez obrabiania ich dorosłą przenikliwością i mądrością po czasie.

Każdy czytelnik odkryje kawał zapewne kompletnie obcej nam historii, czy obiektywnej to inna rzecz, ale czytając o tym, jak wiele w tej całej machinie pchniętej hasłem syjonizmu dzieliło ludzi, to łatwiej jest zrozumieć sens twórczości Kereta czy Eshkola Nevo, ten trudny do zdefiniowania tragizm pokolenia przytłoczonego odpowiedzialnością, której nie chcą i do której się nie poczuwają.

"Myśleliśmy, że już niebawem, za kilka lat, Żydzi będą w Palestynie stanowili większość - a wtedy zaraz damy przykład całemu światu, jak wzorcowo się u nas postępuje z mniejszością narodową, z Arabami: my, którzyśmy zawsze sami byli prześladowani, mniejszość arabską z pewnością będziemy traktowali uczciwie, sprawiedliwie i wielkodusznie, będziemy się z nimi dzielić ojczyzną - wszystkim się z nimi będziemy dzielić - i w żadnym wypadku nie wystrychniemy ich na dudka. Mieliśmy piękny sen."

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Król węży

Król węży to opowieść o trójce nastolatków, mieszkających w małym miesteczku na Południu Stanów. Dill, Travis i Lydia nie mieszczą się kanonie małomi...

zgłoś błąd zgłoś błąd