Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Białe noce

Seria: Koliber
Wydawnictwo: Książka i Wiedza
7,09 (1100 ocen i 54 opinie) Zobacz oceny
10
64
9
140
8
195
7
361
6
195
5
94
4
29
3
18
2
3
1
1
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Белые нoчи
data wydania
ISBN
83-05-11684-0
liczba stron
169
kategoria
klasyka
język
polski
dodał
Arek

Inne wydania

Dwa opowiadania Dostojewskiego zawarte w tym tomie to prawdziwe arcydzieła. W "Białych nocach" występuje charakterystyczna dla wczesnej twórczości pisarza postać naiwnego marzyciela pogrążonego w wydumanym przezeń świecie, którego iluzoryczność zostaje w końcu brutalnie obnażona. "Łagodna" to studium psychologiczne mężczyzny, którego żona popełniła samobójstwo. Wzburzony - usiłuje uporządkować...

Dwa opowiadania Dostojewskiego zawarte w tym tomie to prawdziwe arcydzieła. W "Białych nocach" występuje charakterystyczna dla wczesnej twórczości pisarza postać naiwnego marzyciela pogrążonego w wydumanym przezeń świecie, którego iluzoryczność zostaje w końcu brutalnie obnażona. "Łagodna" to studium psychologiczne mężczyzny, którego żona popełniła samobójstwo. Wzburzony - usiłuje uporządkować myśli i dociec, dlaczego tak się stało.

 

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2624)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 959
Shimik | 2016-06-29
Na półkach: Przeczytane

Białe noce to powieść nostalgiczna, opowiadająca o niespełnionych marzeniach. Każdy ma jakieś swoje własne marzenia, które nie chcą się ziścić i tak było w przypadku Marzyciela. Zakochał się on później w Nastieńce, a ona w nim. Było to uczucie krótkie w moim mniemaniu. W końcu ona wybrała kogo innego raniąc w ten sposób naszego bohatera. Dla mnie niezrozumiałe było to, że wybaczył jej "bez mrugnięcia okiem" i życzył szczęścia jej wybrankowi. Ja po takim odrzuceniu raczej czułbym się źle i nie potrafiłbym wybaczyć od razu. Rany najlepiej leczy czas i według mnie trzeba by czasu na wybaczenie, a tu niespodzianka. Sam nie wiem, nie rozumiem Marzyciela, a tym bardziej Nastieńki, która ponoć kochała, a mimo wszystko porzuciła. Według mnie albo się kocha, albo nie. Nie ma nic pośredniego. Przyjaźń i takie uczucia nie są uczuciami pośrednimi, miłość jest zupełnie czymś innym.

książek: 1220
zosia_bm | 2015-01-17
Przeczytana: 17 stycznia 2015

Wróciłam do lektury po bardzo, bardzo wielu latach. Pamiętam, jak bardzo w szkole średniej byłam zachwycona tymi opowiadaniami. Wspominałam romantyczne, wzruszające i zagubione postaci. Charakterystyczny klimat opowiadań Dostojewskiego. Powrót do lektury potwierdził moje wspomnienia.

książek: 1017
K_Schmidt | 2012-06-19
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Trudno jest ocenić zestawienie dwóch opowiadań jako całość (gdybyż to był tomik kilku, wówczas łatwiej byłoby wyciągnąć jakąś "średnią" z własnej opinii). Pierwsze- tytułowe "Białe noce" jest bowiem dobre, ale daje się w nim dostrzec ledwie zaczątek geniuszu pisarze. Historia marzycielsko usposobionego młodzieńca zakochującego się w dziewczynie, która zwierza mu się ze swojej nieszczęśliwej miłości do innego i która finalnie wraca do tamtego wbrew nadziejom swego powiernika- choć opowiedziana jest z właściwą temu autorowi wrażliwością, niewiele jednak wnosi do tematu, który jest dobrze literaturze znany. Z kolei drugie opowiadanie- „Potulna”- wznosi się już na wyżynę. To kolejne ujęcie tematu miłości- ale za to jakie! Daleko mu do wyidealizowanych, romansowych konwencji, jest wręcz do bólu realistyczne psychologicznie. Dostojewski z pietyzmem i wnikliwością, a zarazem zostawiając szerokie pole tajemnicy – koniecznej dla historii tak delikatnej i wartej pozostawienia czytelnika z...

książek: 1215
Theodozy | 2014-12-05
Na półkach: Przeczytane

Wzruszająco pięknie napisane dwie nowele o zagubionych duszach. Pierwsza o życiu iluzją, druga o bolesnym niezrozumieniu i uczuciu "tak blisko a jednak tak daleko" w związku dwóch osób... Właśnie za tak mistrzowsko opisane emocje kocham klasyków. Tego szukam w literaturze: by wzruszyć się losami ludzi, których nigdny nie znałam i nigdy nie poznam, przez kartki książki zajrzeć w głąb ich duszy.

książek: 109
Hinoto | 2013-11-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 czerwca 1995

Bardzo nostalgiczna książka, czytałam ją dawno temu, a jednak nadal pamiętam ten magiczny słodko-gorzki klimat Białych Nocy. W tej historii widać jeszcze młodzieńczy romantyzm Dostojewskiego, który miejscami jest bardzo uroczy.

"Łagodna" jest moim ulubionym opowiadaniem Dostojewskiego, wgniotła mnie w fotel. Chyba nikt nie opisał tak dobrze uczucie osamotnienia i straty. Bardzo sugestywny obraz ukazujący jak brak bliskości i komunikacji potrafi zniszczyć związek.

książek: 3406
Monika | 2012-07-03
Na półkach: Przeczytane, 2012
Przeczytana: 03 lipca 2012

Klasyka. Jak dla mnie dobra, ale nie zachwycająca.
Zdecydowanie wolę Dostojewskiego ze "Zbrodni i kary".
Czyżbym była mało romantyczna...? ;)

książek: 289
marcin | 2014-03-25
Na półkach: Przeczytane

tak jak (chyba) wszystko Dostojewskiego, można czytać do rana... a więc życzę wszystkim nocy przy zapalonym ogarku z książką w ręku :)

książek: 591
emoteve | 2010-10-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: październik 2010

Klasyka literatury. Polecam!

książek: 336
lenaeem | 2014-04-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2009 rok

dzieło dla mnie szczególne, opierałam na nim swoją pracę maturalną i tego nie żałuję. książka otwierająca podwoje innego świata, kruchego, ale pozostawiającego trwałe ślady. polecam z uśmiechem.

książek: 861
Calendula | 2010-10-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 października 2010

Ach, Dostojewski. Cóż za delikatność, romantyzm i na przekór podłości - miłość do człowieka, i wiara w jego szlachetność! Polecam tę książkę marzycielom, romantykom i osobom o melancholijnym usposobieniu. Czyta się lekko, choć historie w książce opisane łatwe nie są.
Pierwsza część - tytułowe "Białe noce" opisuje kilka wieczorów z życia niepoprawnego marzyciela, który spotyka pewną młodą i zakochaną damę. Postanawia jej pomóc, wbrew swojej nieśmiałości.
Druga - "Łagodna" - to zapis kilku godzin z życia właściciela lombardu, podczas których roztrząsa on przyczyny tragedii swojego życia - samobójczej śmierci jego młodej żony.

zobacz kolejne z 2614 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd